Η ανάσταση του Μάικλ Τζάκσον

by Dimitris Sotakis, Δημήτρης Σωτάκης

Ένας άντρας, βυθισμένος στην κατάθλιψη, μια καλοκαιρινή νύχτα δέχεται την επίσκεψη του Μάικλ Τζάκσον. Χωρίς τις απαραίτητες διευκρινίσεις και μια εκλογικευμένη εξήγηση για το αναπάντεχο αυτό γεγονός, τον καλωσορίζει και τον φιλοξενεί στο σπίτι του για το προσεχές διάστημα. Από εκείνη τη στιγμή ξεκινάει ένα παράξενο ταξίδι στην τρέλα και στο σαρκασμό, στο παράλογο και το κωμικό, με τους δύο ήρωες να πασχίζουν να ερμηνεύσουν, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, τις πολλαπλές μορφές της πραγματικότητας.

Μια ιστορία για τη φιλία και τον πόνο που γεννά η ανθρώπινη μοναξιά, μια αλλόκοτη αφήγηση με συχνές εκπλήξεις και εμβόλιμες αφηγήσεις, που θέτουν ερωτήματα για τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τη ζωή μας, αλλά και το επερχόμενο τέλος της.

252 pages, Paperback

First published January 1, 2014

About the author

Γεννήθηκε το 1973 στην Αθήνα. Σπούδασε μουσική στο Λονδίνο. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Το Σπίτι, εκδόθηκε το 1997. Τα έργα Η Πράσινη Πόρτα (2002), Έντεκα Ερωτικοί Θάνατοι (2004), Ο Θόρυβος (2005) και Ο Άνθρωπος από την Αίγυπτο (2007) έλαβαν θετικές κριτικές, μεταφράστηκαν σε άλλες γλώσσες και απέσπασαν βραβεία. Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο Λογοτεχνίας Athens Prize for Literature και το 2011 με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Το Θαύμα της Αναπνοής, που κυκλοφόρησε το 2009, καθιέρωσε τον Σωτάκη ως έναν από τους σημαντικούς συγγραφείς της εποχής του.

1973’te Atina’da doğdu. Londra’da müzik eğitimi aldı. İlk romanı Ev 1997’de yayımlandı. Yeşil Kapı (2002) ve On Bir Erotik Ölüm (2004), Gürültü (2005), Mısır Adam (2007) başlıklı çalışmaları olumlu eleştiriler aldı, başka dillere çevrildi, ödüller kazandı. Yazar, 2010’da Vincitore dell’ Athens Edebiyat Ödülü’nü, 2011’de de Avrupa Birliği Edebiyat Ödülü’nü aldı. 2009 yılında yayımlanan Soluğun Mucizesi ise Sotakis’i çağının önemli yazarlarından biri haline getirdi.

Reviews

[Muhannad · Rating 4 out of 5]

قيامة مايكل جاكسون
ديميتريس سوتاكيس - ترجمة خالد رؤوف
دار صفصافة للنشر


عندما يكون لدى المرء الانطباع بأن الحياة أطبقت عليه حتى مجيء الشروق، ببطء معذب يولد بداخله شخص جديد ممتلئ بالأحلام والآمال. لكن هذا الإنسان الجديد فلت من رباط الذنب الذي تركته خلفه الليلة، ليس لديه ذاكرة ويهرول مسرعًا نحو ذاته السابقة، نفس الذات التي كانت تلعن الليل. لكن لا عليك، لا يهم، هكذا هم البشر: يستفيقون ويقررون التغيير الكبير بداخلهم. إنه لمن السذاجة أن يصدقوا أنهم يقررون بأنفسهم وليس تلك الآلة المفترسة التي تطحن شعرنا وأسناننا، وتمتص الدم وتجفف الجسم من كل نضارته، وكل ما تبقى لنا هو أنه لا يزال، في الوقت الحالي، نحن على قيد الحياة، فرصة أخرى لنكرر هذه الدائرة التتابعية القميئة. البشر ليسوا أشرارًا، لا تسيء فهمي، البشر ليسوا أخيارًا، لا تسيء فهمي، أقول ببساطة أننا ننخرط في اوهام ونظن أن الحياة التي نعيشها تؤول لنا، وأن ذواتنا تشكل الوحدة الحيوية للوجود الذاتي والاكتفاء الذاتي تتجول بين ذوات أخرى. لكن هل هناك شخص ييصدق هذا؟

[Giota]

Παράλογο, υπερβολικό, κωμικό, συγκινητικό, με ερεθίσματα προβληματισμού, το βιβλίο ισορροπεί ευστόχως στη λογική και την παράνοια, την πραγματικότητα και το σουρεαλισμό, τη σοβαρότητα και το σαρκασμό.

[Argi · Rating 4 out of 5]

το αγαπημένο μου βιβλίο του Δημήτρη Σωτάκη έως τώρα!