De Tol van de Muze vertelt de belevenissen van een gedesillusioneerd schrijver die het aanbod krijgt om een cursus Creatief Schrijven te geven aan een groep universiteitsstudenten. Al na de eerste les komt hij tot de verbijsterende vaststelling dat een van de vrouwelijke deelnemers verhalen schrijft waarin hijzelf het hoofdpersonage is.
Wat aanvankelijk een grap lijkt, groeit uit tot een nachtmerrie. Want het privéleven van de schrijver krijgt hoofdstuk na hoofdstuk zijn weerslag in de teksten van de anonieme vertelster. Via allerlei schrijfopdrachten probeert hij achter de identiteit van de studente te komen. Wie is zij? Hoe is ze zoveel over hem te weten gekomen? En wat wil ze van hem?
De Tol van de Muze confronteert de lezer met een wirwar aan vertelstandpunten en personages. Want ook de protagonist is op zijn beurt weer een personage in een andere laag van de plot. Het resultaat is een allegorisch verhaal over het schrijven over het intrigerende hoe en het eeuwige waarom.
Met deze roman biedt Jo Claes een blik achter de schermen. Hoe ontstaat een verhaal? Welke elementen ontleent een schrijver aan de realiteit? Wat is pure fantasie en op welke manier beïnvloeden die twee elkaar? En dat alles onder de vorm van een meeslepende grappig en tegelijkertijd ernstig, mysterieus en spannend tot op het eind.
Jo Claes is een Vlaamse schrijver. Hij woont en werkt in Leuven. Hij schreef een aantal novelles en (misdaad)romans en publiceerde bestsellers over mythologie, hagiografie en iconografie. Zijn schrijversloopbaan begon met De Stenen Toren dat werd bekroond met de Debuutprijs. In 2008 verscheen zijn eerste misdaadroman over de Leuvense inspecteur Thomas Berg, De zaak Torfs. Met dit boek kreeg hij de smaak van het spannende genre te pakken, want daarna volgden De blinde vlek, Dood in december, Het oog van de naald, Tot de dood ons scheidt,Getekend vonnis. Zijn daaropvolgende Thomas Berg-roman De mythe van Methusalem, heeft de Hercule Poirot-publieksprijs 2014 en De Gouden Strop 2015 gewonnen.
Een bijzonder verassend verhaal. Eentje dat vlot leest, en je nieuwsgierigheid prikkelt met elke bladzijde dat je omslaat. Het wisselen in perspectieven geeft me het idee dat je een nieuwe stad verkent zonder dat je Google Maps beschikbaar hebt. Je wandelt zowel door de cultuur verrijkende toeristische straten als de steegjes die die de realiteit weergeven. Een constante oversteek tussen de glitter van fantasie en ontnuchterende realiteit.