เล่มสามมีเรื่องราวค่อนข้างเยอะ มีอ๋องคนนึงพยายามก่อกบฏด้วย
มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แล้วก็จบลงแบบรวดเร็ว 😂
สำหรับจั่วเส้าชิงยังคงพยายามหาวิธีจัดการพี่ชายกับพี่สาวลูกแม่ใหญ่ต่อไป
ส่วนตัวเองที่ท้ายเล่มที่แล้วอุตส่าห์สอบได้เป็นฮุ่ยหยวนแต่โดนคนกันเองวางแผนให้คนไปร้องเรียนว่าทุจริต
เล่มนี้ก็สอบขั้นต่อไปต่อหน้าฮ่องเต้เลย (งงๆ นิดหน่อย ฮ่องเต้ยกเลิกประกาศอันดับที่สอบไปคราวนั้น
แต่ข้ามสเต็ปนั้นไปสอบลำดับต่อไปคือเตี้ยนซื่อเลย ไม่ได้ให้สอบฮุ่ยซื่อซ้ำอีก 😑) แต่ฮ่องเต้อนุญาตให้คนที่สอบไม่ผ่าน
หรือเป็นจิ่วเหรินแต่ไม่ได้สอบคราวที่แล้วมาร่วมสอบด้วยได้ สรุป จั่วเส้าชิงก็ยังได้อันดับหนึ่ง
คราวนี้ได้เป็นจ้วงหยวน (มีคนชื่อ "เจี่ยงเหิงโจว" สอบได้อันดับสอง คนนี้ไม่รู้ต่อไปจะเป็นตัวปัญหารึเปล่า
เพราะดูจะแอบอิจฉาจั่วเส้าชิง และเป็นคนที่ชาติที่แล้วจั่วเส้าชิงได้ยินมาว่าลู่เจิงแอบชอบ)
ส่วนฝั่งลู่เจิง อดใจรอมานานแล้ว เลยได้โอกาสขอสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้
ให้อนุญาตให้เค้าแต่งงานกับภรรยาชายได้ (เรื่องนี้การแต่งงานชายชายปกติทำไม่ได้)
งานแต่งงานก็จัดแบบอลังการ สินเดิมของจั่วเส้าชิงเยอะมาก เพราะเค้าทำการค้าร่วมกับอารองมานานแล้ว
มีส่งคนออกไปเดินทะเล ได้ของดีๆ กลับมาเยอะ
หลังจากนั้นก็เข้าสู่ช่วงเริ่มเป็นขุนนาง ลู่เจิงเส้นใหญ่มาก ถึงขนาดฮ่องเต้ถามเป็นการส่วนตัว
เรื่องจะให้จั่วเส้าชิงไปอยู่กรมไหนดี เพราะสามีมีอำนาจมากอยู่แล้ว ภรรยาไม่ควรมีอำนาจมาก
สุดท้ายจั่วเส้าชิงเลือกกรมโยธา เพราะเกี่ยวข้องกับการผลิตอาวุธ จะได้ช่วยลู่เจิงที่ฮ่องเต้ให้คุมกองเรือ
เพราะฮ่องเต้อยากขยายอำนาจทางน้ำ แต่การต่อสู้ทางเรือยังอ่อนด้อย 😅
จั่วเส้าชิงเริ่มด้วยตำแหน่งผู้ช่วยเสนาบดี ขั้นห้า ถือว่าขั้นสูงพอสมควร แต่ก็ไปเจอหัวหน้าไม่ค่อยดี
โชคดีมีคนของลู่เจิงอยู่ในนั้นคนนึงที่ช่วยด้านผลิตอาวุธใหม่ๆ อยู่ก่อน ไม่งั้นหัวเดียวกระเทียมลีบน่าดู
สรุป เล่มนี้ก็อ่านได้เรื่อยๆ เพลินๆ มีหลายจุดที่ยังสงสัยและนักเขียนไม่ได้บรรยาย
แต่ก็พอข้ามๆ ไปได้ (?) เช่น จั่วเส้าชิงให้คนๆ นึงที่ถูกบรรยายบุคลิกว่าดูฉลาดเจ้าเล่ห์เป็นผู้คุมร้านค้าของเค้า
และคุมเรือออกไปหาสิ่งของมาขาย ของมูลค่าเยอะมาก (บางทีขนทองคำมาเพียบ)
จั่วเส้าชิงทำยังไงให้คนๆ นั้นซื่อสัตย์กับเค้าได้ ไม่โกงเงิน เพราะผู้คุมร้านนั่นไม่ได้รู้จักกับจั่วเส้าชิงมาก่อน
บุญคุณอะไรก่อนหน้านี้ก็ไม่มี แถมไม่เห็นจั่วเส้าชิงสัญญาว่าจะให้อะไรที่ดูดีมากๆ เพื่อผูกใจ
ด้านการแปล แปลดีมาก มีสำนวนจีนเยอะเลยเรื่องนี้ แต่นักแปลมีเอกลักษณ์พิเศษคือ ไม่ใช้คำว่า "ที่สุด"
ทุกที่ที่ควรแปลว่า "-ที่สุด" จะใช้แค่ "-สุด" แปลกดีค่ะ