What do you think?
Rate this book
Riv #3
Kroon en kyrata
In deze storm sterft elk sprookje.
Met pijn in het hart laat Riv Rotterdam achter zich. De zoektocht naar haar zus brengt haar naar de grootste onderwaterstad ter wereld, waar haar ware identiteit eindelijk aan het licht komt. Terwijl Riv worstelt met de verantwoordelijkheden van de kroon, smeken de Verenigde Oceanen om actie tegen de dreiging van de bovenwaterwereld.
Ondertussen worstelt Mauxo met zijn magieloze bestaan. Dankzij Thijs leert hij om zijn straf te zien als een bevrijding, maar zijn verleden hangt als een zwaard boven zijn hoofd. Zou Thijs hem nog in zijn groene ogen durven aan te kijken als hij wist wie hij ooit was? Kunnen Riv en Mauxo twee extreem verdeelde werelden bij elkaar brengen voordat het te laat is?
De bloedstollende ontknoping van de Riv-serie, met mysterie, maatschappelijke thema’s en een hoop magie. Voor young adults.
Met pijn in het hart laat Riv Rotterdam achter zich. De zoektocht naar haar zus brengt haar naar de grootste onderwaterstad ter wereld, waar haar ware identiteit eindelijk aan het licht komt. Terwijl Riv worstelt met de verantwoordelijkheden van de kroon, smeken de Verenigde Oceanen om actie tegen de dreiging van de bovenwaterwereld.
Ondertussen worstelt Mauxo met zijn magieloze bestaan. Dankzij Thijs leert hij om zijn straf te zien als een bevrijding, maar zijn verleden hangt als een zwaard boven zijn hoofd. Zou Thijs hem nog in zijn groene ogen durven aan te kijken als hij wist wie hij ooit was? Kunnen Riv en Mauxo twee extreem verdeelde werelden bij elkaar brengen voordat het te laat is?
De bloedstollende ontknoping van de Riv-serie, met mysterie, maatschappelijke thema’s en een hoop magie. Voor young adults.
576 pages, Hardcover
First published October 31, 2024
1 person is currently reading
23 people want to read
About the author
Anniek Rodenburg
3 books24 followersAnniek Rodenburg (2001) is een Nederlandse auteur. Vroeger wilde ze graag musicalactrice worden, maar al snel ontdekte ze dat haar echte passie lag bij het bedenken van verhalen. Op de middelbare school raakte ze daarom actief op schrijversplatform Wattpad, waar ze de eerste versies van het verhaal van Riv Pinksterbloem publiceerde.
Tijdens de eerste coronalockdown besloot ze haar uitgeversdroom serieus na te jagen. Op negentienjarige leeftijd schreef Anniek haar eerste boek Parel en Tij, een YA-fantasy over een zeemeermin in de Rotterdamse haven, dat twee jaar later werd uitgegeven door Clavis. In 2024 verscheen het vervolg, Sterren en Sirenen. Het laatste deel van de trilogie, Kroon en Kyrata verschijnt in oktober.
In haar vrije tijd speelt Anniek graag piano, kijkt ze talloze series en films en tekent ze haar personages in de kantlijnen van haar aantekeningen. Ook is ze een trouwe fan van Formule 1 en kunstschaatsen en kan ze uren praten over musicals, geopolitiek en haar liefde voor gourmetten.
Tijdens de eerste coronalockdown besloot ze haar uitgeversdroom serieus na te jagen. Op negentienjarige leeftijd schreef Anniek haar eerste boek Parel en Tij, een YA-fantasy over een zeemeermin in de Rotterdamse haven, dat twee jaar later werd uitgegeven door Clavis. In 2024 verscheen het vervolg, Sterren en Sirenen. Het laatste deel van de trilogie, Kroon en Kyrata verschijnt in oktober.
In haar vrije tijd speelt Anniek graag piano, kijkt ze talloze series en films en tekent ze haar personages in de kantlijnen van haar aantekeningen. Ook is ze een trouwe fan van Formule 1 en kunstschaatsen en kan ze uren praten over musicals, geopolitiek en haar liefde voor gourmetten.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
Read
November 10, 2024ik heb dit geschreven :D
November 11, 2024
‘De Semua's zullen heersen, jij zult bloeden en iedereen zal juichen.’
Zo. Uit. Het zit erop.
Laat ik met een uiterst negatief aspect van dit boek beginnen, dan hebben we dat al maar meteen achter de rug. Kroon en Kyrata is niet alleen het derde maar ook het laatste deel van de Riv-reeks door Anniek Rodenburg.
Janken maar.
Als er iemand mij een nummer van een psycholoog kan doorgeven, is dat mooi meegenomen en wordt dat in dank aanvaard.
Inhoudelijk zou ik op zich ook op een paar aspecten dieper kunnen ingaan waar ik even bij moest fronsen, zoals een paar scènes in de eerste 150 bladzijdes die het verhaal iets leken te vertragen, of dat er in het hele boek een zekere vloedgolf aan Engels rondklotste. Ja, ik zal eerlijk zijn, soms stoorde ik me er wel aan – er zat nog meer in dan in de andere twee delen, denk ik. En er waren nog een paar kleine puntjes die misschien iets beter hadden gekund, zoals dat de redactie naar mijn zin in de eerste 200 bladzijdes iets te veel punten is vergeten.
Maar wat maakt het ook uit? Ik wil niet doen alsof dit boek voor mij op geen enkel vlak verbeterd kan worden, maar ik heb gewoon geen zin om er dieper op in te gaan. Ik wil hier gewoon nog eens een lofzang schrijven. Dus dat ga ik hieronder ook doen.
Als eerste zitten er een aantal kleinere elementen in die ik op persoonlijk vlak heel tof vond, zoals alle muziek (ik heb niks met Acda en De Munnik, maar bijvoorbeeld wel met ABBA, The Beatles en Billy Joel), of de verwijzingen naar de actualiteit (al is het maar goed dat Siënna niet nu Nederlands premier is, aangezien ze dan niet in het Torentje zou kunnen zitten) en Interrail (geef me een pas en ik ben weg, laat maar van je horen als je mee wil). Ik moest ook wel grinniken toen ik woorden als ‘steunpakket’ en dergelijke zag staan in de politieke context waarin Riv rondzwemt – blijkbaar word ik er zelfs buiten m’n werk al niet meer van gespaard.
Kroon en Kyrata is het langverwachte boek waarin we eindelijk echt de onderwaterwereld leren kennen. Rodenburg heeft duidelijk goed nagedacht hoe ze die vorm wil geven, met alle aparte delen van de wereld, hun inwoners, hoe de steden eruitzien (met name Okéano Kité), hoe de politiek werkt en nog veel meer. Dat moet heel wat werk geweest zijn, dus petje af. Het klinkt allemaal geweldig, en het klinkt ook gewoon alsof het kan, dat is het belangrijkste van alles. Je waant je gewoon half een zeemeermin die samen met Riv op verkenning gaat en door het diepe blauw zwemt. We hebben lang op al die beschrijvingen moeten wachten, maar nu is het eindelijk zo ver en het stelt niet teleur.
Soms had ik het idee dat ik de auteur bijna kon zien zitten achter haar bureau, aan haar laptop, lustig typend aan haar manuscript met een vuile grijns op haar gezicht omdat ze haar lezers weer eens voor de gek aan het houden is. Het komt op mij over alsof ze een aantal dingen eerst expres vaag houdt of misvormt om een cliché op poten te zetten – tot uiteindelijk boven water komt dat je er helemaal naast zit met je ideeën en dat ze net die clichés totaal ontwijkt en omkeert. Het belangrijkste voorbeeld daarvan was voor mij allicht Chrimaldi: dat je je afvraagt waarom niet meer auteurs dit doen. Hij is, oh wonder, Maar naast Chrimaldi waren er nog wel enkele gevallen waarin ik vond dat Rodenburg vakkundig (en dus allicht expres) al die YA-clichés en -tropes omzeilt.
Ik was daarjuist wel kort aan het klagen dat er wat te veel Engels in dit boek ronddobbert, maar verder: deze auteur kan schrijven, jongens! Echt geweldig. Ze heeft een heel rijke vocabulaire, met al die metaforen en vergelijkingen, al die toffe woordcombinaties, al die uitdrukkingen die veranderen om er iets met water of de zee van te maken – wat een lust om te lezen! Hoe dikwijls kom je nu een woord als ‘smiecht’ tegen? De taallekkerbek in mij zat te smullen.
Ook de cover mag er weer zijn, natuurlijk: knappe kleuren en tekeningen. Dat groen met geel valt op, en je moet ook de tijd nemen om eens goed naar die onderwaterstad te kijken. Wat een pracht.
Het verhaal telt ruim 550 bladzijdes, en dus valt er genoeg te beleven. Ik heb de indruk gekregen dat ik deze reeks echt begon te kennen en een beetje begon te doorgronden, waarschijnlijk omdat ik er vaak over nagedacht heb wat er kon gebeuren. Een van de conclusies die ik op voorhand had getrokken, was dat ik me niet kon voorstellen dat Mauxo net zoveel aandacht zou krijgen als in Sterren en Sirenen. Zijn verhaal is natuurlijk nog niet uitverteld, maar ik had wel het idee dat er minder over hem te vertellen zou zijn dan in Boek 2. En dat bleek ook zo te zijn. Er gaat heel veel aandacht uit naar Riv. Zij maakt een pak mee. Mijn gebeden zijn bovendien ook verhoord, want Siënna krijgt ook haar moment om te stralen als personage in de schijnwerpers. Ik vond de hele indeling tussen de personages die we volgen heel goed uitgewerkt, mooi in evenwicht. Ook de verdeling puur op zich, in al die delen, was goed gedaan. Het werkt toch altijd een beetje als een pauze, en met een stuk of twintig delen heb je eens wat meer adempauze dan een boek dat uit drie of vier delen bestaat.
Het hele boek door zaten er elementen en gebeurtenissen in het boek verwerkt die me deden nadenken over wat ze betekenden of die regelrechte plotwendingen waren. Ik had al redelijk rap uitgevogeld wie nu uiteindelijk de grote tegenstander zou zijn, als je die zo kunt noemen, want verder waren alle opties stilaan uitgeput. Maar dat kon bij mij hoegenaamd de pret niet bederven: deze personages doen vaak genoeg iets anders dan je zou verwachten, dus je weet nooit helemaal zeker wat er nog te gebeuren staat. Ik was bijvoorbeeld uitermate verrast dat , dat had ik nooit zien aankomen. Algemener bij haar keek ik ervan op hoe snel ze zich een weg naar binnen weet te werken in het paleis en dat ze haar werk goed doet... maar ook dat . Heel vaak stond ik dus versteld door het gedrag van de personages.
Al bij al zitten er een aantal ontzettend sterke momenten in. In pakweg de eerste helft waren er op gezette tijden scènes die heel goed ineenzaten, en in de laatste 200 bladzijdes ongeveer kende ik geen rust meer, het verhaal vloog voorbij, alsof ik in een onderstroom gevangen zat en me er niet uit kon loswerken. Wat een ongelooflijke rit. Daarnaast merk je dat Rodenburg heel goed nadenkt over hoe ze alles wil ontvouwen en zorgt ze dat iedereen goed gerangeerd staat, klaar om in actie te springen waar en wanneer dat nodig is, klaar om hun rol te spelen. Ze heeft alles ruim op voorhand tot in de puntjes voorbereid.
Ik zei net dat de personages en hun gedrag me soms versteld deden staan. Daarmee wil ik zeker niet impliceren dat ze ongeloofwaardig zijn. Dat zijn ze absoluut niet. Net zoals in de vorige delen zijn ze enorm goed uitgediept en net geloofwaardig op zo’n beetje alle vlakken.
Ten eerste zijn er natuurlijk de nieuwe personages. Zoals ik al zei, vond ik Chrimaldi heel goed, hoe weinig hij ook aan bod kwam. Maar ook Sézé (de onderwaterversie van Siënna, zoals Riv heel terecht opmerkt) stal de show. Alle prinsen en prinsessen en ministers zijn ook elk echt eigen personages, met hun eigen manier van doen en karaktertrekken. Ongelooflijk hoe goed dat naar voren komt in slechts de handvol scènes die ze meestal maar hebben.
Heel belangrijk voor dit verhaal is Leila, om allerlei redenen. Ze verraste me niet altijd, maar zeker wel een paar keer. Het zou te ver gaan om te zeggen dat ik haar in mijn hart heb gesloten, want daarvoor haalt ze te veel streken uit en is ze feitelijk een paar keer een regelrechte trut (ik hou het vaag om niks te spoilen), maar de ontwikkeling die ze in minder dan één boek doormaakt is iets waar ook ik mijn ogen niet voor kan sluiten, dus ik was wel blij met het einde dat ze kreeg.
De personages uit de vorige boeken zijn nog steeds even sterk. Siënna heb ik ondertussen al wel genoeg bejubeld, denk ik, over haar heb ik niet veel meer toe te voegen (behalve dan dat ik het grappig vond dat haar naam op het einde per ongeluk vervormd wordt tot ‘Sirena’, een inside joke die ik dankzij mijn aanwezigheid op de boekvoorstelling nu ook begrijp; volgens mij heb ik wel meer van dat soort grapjes gezien – dat vind ik ook altijd wel tof). Daarnaast is er natuurlijk Mauxo, die ook weer helemaal verandert in dit boek. In Boek 2 zat hij natuurlijk al gevangen tussen twee stromingen, en in dit boek weet hij helemaal niet meer wat hij moet doen. Hoe hij zichzelf langzaamaan terugvindt – of beter gezegd: vindt – is ook echt meesterlijk goed gedaan, je merkt hoe hij stilletjes aan verandert, tot hij helemaal gevormd is zoals het hoort. Zijn worstelingen met zichzelf zijn uitermate goed omschreven. Je merkt het in alles, tot in de manier waarop hij naar de mensenwereld in het algemeen en Rotterdam in het bijzonder kijkt.
De grootste ontwikkeling voor dit boek is allicht op naam te schrijven van Riv, die haar achtergrond omarmt maar tegelijkertijd ook niet vergeet waar ze de afgelopen jaren heeft gewoond. Ook zij is zo’n enorm sterk en gelaagd personage dat je over haar kunt blijven lezen. Ze laat zich door niks meer afschrikken en duikt tot in de diepste krochten van de zee en haar verleden om alle geheimen te achterhalen. Soms is ze geschokt, natuurlijk, maar ze blijft doorzetten, wat er ook gebeurt, en ze .
Estellre is natuurlijk ook weer van de partij. Van de hele Sireleite is zij ook het aangenaamste. Ik ben blij dat zij ook zichzelf leert (er)kennen en haar plaats in de wereld ontdekt. Bovenal was ik blij dat ze al bij al tamelijk veel aanwezig was, want daar vreesde ik wel voor, voor ik begon te lezen. Dat ze Riv haar ‘afwijzing’ in het paleis kwalijk neemt, vond ik stom van haar, maar met haar achtergrond begrijp ik het op zich ook wel. En haar verdere ontwikkeling is natuurlijk wel geweldig.
Maar laten we wel wezen: als hij aanwezig is, is Thijs degene die echt in de schijnwerpers staat. Hij heeft een paar prachtige momenten, een paar prachtige citaten. Om maar twee voorbeelden te geven:
‘Ik zal nooit over koninkrijken regeren, olympische medailles winnen of de klimaatverandering stoppen. Maar ik kan proberen om een dier een goed leven te geven. Totdat hij besluit om weg te gaan,’ voegde hij eraan toe, zijn glimlach bitterzoet. ‘Maar in dat geval hoop ik dat ze weten dat ze hier altijd een thuis zullen hebben.’
‘Ik heb je dit nooit echt verteld, maar ik ga ervan uit dat je het wel weet...' Hij gooide weer een stuk zalm in het water. 'Maar ik was nogal depressief toen ik je ontmoette. En ik denk dat ik helemaal niet uit de diepte zou ontsnapt zijn, als jij niet gekomen was om me op te vissen.’
Bij de Rivier, ik zit al bijna opnieuw te snotteren, net als tijdens het lezen.
Tja, Thijs. Ik zal eerlijk zijn: ik had op een gegeven moment écht verwacht dat er over hem en zijn familieachtergrond nog een bom gedropt ging worden. Er werden ineens een paar hints gegeven die me het idee gaven dat... Maar goed, laat ik daar verder over zwijgen. Dat was dus blijkbaar ook niet zo. Maar zijn ontwikkeling met die vond ik al heel goed. En wat er op het einde gebeurde, tja, dat was helemaal iets waarvan mijn brein bijna explodeerde. Hij is zo’n sterk figuur, zo menselijk en gewoon puur, zuiver, goed, dat kom je zelden tegen. Net zoals hoe hij om Riv geeft. Een personage waar andere auteurs jaloers op zouden moeten zijn.
Ik ben gewoon superfan van deze reeks en deze auteur, daar komt het op neer. Ik ben in elk geval blij dat je niet in een auto-ongeval beland bent voor je dit verhaal af had, Anniek, maar ik hoop ook dat het nooit gebeurt – even het drama op zich negerend, zou dat ook nog eens een misdaad tegen de schrijvende en lezende mensheid zijn. Dan zou ik pas écht gaan janken. En als Clavis je volgende verhaal afwijst, dan ga ik hoogstpersoonlijk protesteren aan de abdijpoort in Herkenrode.
Tijdens de boekvoorstelling viel het me op dat er heel duidelijk geen definitieve nyet weerklonk op de vraag of er ooit nog meer verhalen over Riv en compagnie zouden verschijnen. Integendeel zelfs, de auteur zei bijna letterlijk dat ze nog wel meer ideeën heeft – alleen wil ze zich eerst op iets anders concentreren. Alle begrip daarvoor. Ik heb al meermaals geduld moeten uitoefenen, tot wel tien jaar lang, en zoals men zegt: geduld is een schone deugd. Dus ik hoop gewoon dat ik op een goede dag ergens online een bericht zie staan waarin Riv Boek 4 aangekondigd wordt. Volgens mij heeft deze wereld nog genoeg potentieel om nog jaren verder te kunnen – niet alleen voor Riv, maar bijvoorbeeld ook als je kijkt naar Estellre of Thijs –, en dat op hetzelfde niveau als nu. Bidden en aftellen maar.
Ik blijf maar doorgaan en doorgaan. Natuurlijk is het een dik boek en valt er veel te vertellen en ben ik er zeker van dat ik nog een boel vergeten ben. Misschien komt er nog wat bij wanneer ik een herleessessie houd. Maar laten we stilaan gaan afronden. Na ruim twee uur typen en ruim 2500 woorden begint het mij ook wel wat veel te worden, moet ik eerlijk zeggen.
Zoals ik helemaal in het begin zei: objectief gezien vind ik het geen perfect boek. Dat zou ook zeer moeilijk geweest zijn, een boek schrijven waar ik helemaal niks op aan te merken heb. Dus eigenlijk zou ik vanwege mijn principes ook wel iets van punten moeten aftrekken. Maar Rodenburg is er in Kroon en Kyrata meermaals in geslaagd om de tranen in m’n ogen te laten komen met haar prachtige werk, en dat is zo zeldzaam, dan weet ik dat ze echt een sterk staaltje van haar kunnen heeft laten zien. Daar moet je pas écht talent voor hebben, als je bij mij de juiste snaren weet te raken. Eenvoudig gezegd: een waar meesterwerk. Een Nederlands epos.
Dus: de pot op met die principes van me. Misschien is dit boek niet helemaal perfect, maar voor mij is het in elk geval wel perfect genoeg. Om het met de woorden van Anniek Rodenburg in hoogsteigen persoon te zeggen:
‘Soms moet je diep duiken om te vinden wat je zoekt.’
En ik ben diep genoeg gedoken.
10/10
Gemiddelde score voor de reeks: 9,13/10
Zo. Uit. Het zit erop.
Laat ik met een uiterst negatief aspect van dit boek beginnen, dan hebben we dat al maar meteen achter de rug. Kroon en Kyrata is niet alleen het derde maar ook het laatste deel van de Riv-reeks door Anniek Rodenburg.
Janken maar.
Als er iemand mij een nummer van een psycholoog kan doorgeven, is dat mooi meegenomen en wordt dat in dank aanvaard.
Inhoudelijk zou ik op zich ook op een paar aspecten dieper kunnen ingaan waar ik even bij moest fronsen, zoals een paar scènes in de eerste 150 bladzijdes die het verhaal iets leken te vertragen, of dat er in het hele boek een zekere vloedgolf aan Engels rondklotste. Ja, ik zal eerlijk zijn, soms stoorde ik me er wel aan – er zat nog meer in dan in de andere twee delen, denk ik. En er waren nog een paar kleine puntjes die misschien iets beter hadden gekund, zoals dat de redactie naar mijn zin in de eerste 200 bladzijdes iets te veel punten is vergeten.
Maar wat maakt het ook uit? Ik wil niet doen alsof dit boek voor mij op geen enkel vlak verbeterd kan worden, maar ik heb gewoon geen zin om er dieper op in te gaan. Ik wil hier gewoon nog eens een lofzang schrijven. Dus dat ga ik hieronder ook doen.
Als eerste zitten er een aantal kleinere elementen in die ik op persoonlijk vlak heel tof vond, zoals alle muziek (ik heb niks met Acda en De Munnik, maar bijvoorbeeld wel met ABBA, The Beatles en Billy Joel), of de verwijzingen naar de actualiteit (al is het maar goed dat Siënna niet nu Nederlands premier is, aangezien ze dan niet in het Torentje zou kunnen zitten) en Interrail (geef me een pas en ik ben weg, laat maar van je horen als je mee wil). Ik moest ook wel grinniken toen ik woorden als ‘steunpakket’ en dergelijke zag staan in de politieke context waarin Riv rondzwemt – blijkbaar word ik er zelfs buiten m’n werk al niet meer van gespaard.
Kroon en Kyrata is het langverwachte boek waarin we eindelijk echt de onderwaterwereld leren kennen. Rodenburg heeft duidelijk goed nagedacht hoe ze die vorm wil geven, met alle aparte delen van de wereld, hun inwoners, hoe de steden eruitzien (met name Okéano Kité), hoe de politiek werkt en nog veel meer. Dat moet heel wat werk geweest zijn, dus petje af. Het klinkt allemaal geweldig, en het klinkt ook gewoon alsof het kan, dat is het belangrijkste van alles. Je waant je gewoon half een zeemeermin die samen met Riv op verkenning gaat en door het diepe blauw zwemt. We hebben lang op al die beschrijvingen moeten wachten, maar nu is het eindelijk zo ver en het stelt niet teleur.
Soms had ik het idee dat ik de auteur bijna kon zien zitten achter haar bureau, aan haar laptop, lustig typend aan haar manuscript met een vuile grijns op haar gezicht omdat ze haar lezers weer eens voor de gek aan het houden is. Het komt op mij over alsof ze een aantal dingen eerst expres vaag houdt of misvormt om een cliché op poten te zetten – tot uiteindelijk boven water komt dat je er helemaal naast zit met je ideeën en dat ze net die clichés totaal ontwijkt en omkeert. Het belangrijkste voorbeeld daarvan was voor mij allicht Chrimaldi: dat je je afvraagt waarom niet meer auteurs dit doen. Hij is, oh wonder, Maar naast Chrimaldi waren er nog wel enkele gevallen waarin ik vond dat Rodenburg vakkundig (en dus allicht expres) al die YA-clichés en -tropes omzeilt.
Ik was daarjuist wel kort aan het klagen dat er wat te veel Engels in dit boek ronddobbert, maar verder: deze auteur kan schrijven, jongens! Echt geweldig. Ze heeft een heel rijke vocabulaire, met al die metaforen en vergelijkingen, al die toffe woordcombinaties, al die uitdrukkingen die veranderen om er iets met water of de zee van te maken – wat een lust om te lezen! Hoe dikwijls kom je nu een woord als ‘smiecht’ tegen? De taallekkerbek in mij zat te smullen.
Ook de cover mag er weer zijn, natuurlijk: knappe kleuren en tekeningen. Dat groen met geel valt op, en je moet ook de tijd nemen om eens goed naar die onderwaterstad te kijken. Wat een pracht.
Het verhaal telt ruim 550 bladzijdes, en dus valt er genoeg te beleven. Ik heb de indruk gekregen dat ik deze reeks echt begon te kennen en een beetje begon te doorgronden, waarschijnlijk omdat ik er vaak over nagedacht heb wat er kon gebeuren. Een van de conclusies die ik op voorhand had getrokken, was dat ik me niet kon voorstellen dat Mauxo net zoveel aandacht zou krijgen als in Sterren en Sirenen. Zijn verhaal is natuurlijk nog niet uitverteld, maar ik had wel het idee dat er minder over hem te vertellen zou zijn dan in Boek 2. En dat bleek ook zo te zijn. Er gaat heel veel aandacht uit naar Riv. Zij maakt een pak mee. Mijn gebeden zijn bovendien ook verhoord, want Siënna krijgt ook haar moment om te stralen als personage in de schijnwerpers. Ik vond de hele indeling tussen de personages die we volgen heel goed uitgewerkt, mooi in evenwicht. Ook de verdeling puur op zich, in al die delen, was goed gedaan. Het werkt toch altijd een beetje als een pauze, en met een stuk of twintig delen heb je eens wat meer adempauze dan een boek dat uit drie of vier delen bestaat.
Het hele boek door zaten er elementen en gebeurtenissen in het boek verwerkt die me deden nadenken over wat ze betekenden of die regelrechte plotwendingen waren. Ik had al redelijk rap uitgevogeld wie nu uiteindelijk de grote tegenstander zou zijn, als je die zo kunt noemen, want verder waren alle opties stilaan uitgeput. Maar dat kon bij mij hoegenaamd de pret niet bederven: deze personages doen vaak genoeg iets anders dan je zou verwachten, dus je weet nooit helemaal zeker wat er nog te gebeuren staat. Ik was bijvoorbeeld uitermate verrast dat , dat had ik nooit zien aankomen. Algemener bij haar keek ik ervan op hoe snel ze zich een weg naar binnen weet te werken in het paleis en dat ze haar werk goed doet... maar ook dat . Heel vaak stond ik dus versteld door het gedrag van de personages.
Al bij al zitten er een aantal ontzettend sterke momenten in. In pakweg de eerste helft waren er op gezette tijden scènes die heel goed ineenzaten, en in de laatste 200 bladzijdes ongeveer kende ik geen rust meer, het verhaal vloog voorbij, alsof ik in een onderstroom gevangen zat en me er niet uit kon loswerken. Wat een ongelooflijke rit. Daarnaast merk je dat Rodenburg heel goed nadenkt over hoe ze alles wil ontvouwen en zorgt ze dat iedereen goed gerangeerd staat, klaar om in actie te springen waar en wanneer dat nodig is, klaar om hun rol te spelen. Ze heeft alles ruim op voorhand tot in de puntjes voorbereid.
Ik zei net dat de personages en hun gedrag me soms versteld deden staan. Daarmee wil ik zeker niet impliceren dat ze ongeloofwaardig zijn. Dat zijn ze absoluut niet. Net zoals in de vorige delen zijn ze enorm goed uitgediept en net geloofwaardig op zo’n beetje alle vlakken.
Ten eerste zijn er natuurlijk de nieuwe personages. Zoals ik al zei, vond ik Chrimaldi heel goed, hoe weinig hij ook aan bod kwam. Maar ook Sézé (de onderwaterversie van Siënna, zoals Riv heel terecht opmerkt) stal de show. Alle prinsen en prinsessen en ministers zijn ook elk echt eigen personages, met hun eigen manier van doen en karaktertrekken. Ongelooflijk hoe goed dat naar voren komt in slechts de handvol scènes die ze meestal maar hebben.
Heel belangrijk voor dit verhaal is Leila, om allerlei redenen. Ze verraste me niet altijd, maar zeker wel een paar keer. Het zou te ver gaan om te zeggen dat ik haar in mijn hart heb gesloten, want daarvoor haalt ze te veel streken uit en is ze feitelijk een paar keer een regelrechte trut (ik hou het vaag om niks te spoilen), maar de ontwikkeling die ze in minder dan één boek doormaakt is iets waar ook ik mijn ogen niet voor kan sluiten, dus ik was wel blij met het einde dat ze kreeg.
De personages uit de vorige boeken zijn nog steeds even sterk. Siënna heb ik ondertussen al wel genoeg bejubeld, denk ik, over haar heb ik niet veel meer toe te voegen (behalve dan dat ik het grappig vond dat haar naam op het einde per ongeluk vervormd wordt tot ‘Sirena’, een inside joke die ik dankzij mijn aanwezigheid op de boekvoorstelling nu ook begrijp; volgens mij heb ik wel meer van dat soort grapjes gezien – dat vind ik ook altijd wel tof). Daarnaast is er natuurlijk Mauxo, die ook weer helemaal verandert in dit boek. In Boek 2 zat hij natuurlijk al gevangen tussen twee stromingen, en in dit boek weet hij helemaal niet meer wat hij moet doen. Hoe hij zichzelf langzaamaan terugvindt – of beter gezegd: vindt – is ook echt meesterlijk goed gedaan, je merkt hoe hij stilletjes aan verandert, tot hij helemaal gevormd is zoals het hoort. Zijn worstelingen met zichzelf zijn uitermate goed omschreven. Je merkt het in alles, tot in de manier waarop hij naar de mensenwereld in het algemeen en Rotterdam in het bijzonder kijkt.
De grootste ontwikkeling voor dit boek is allicht op naam te schrijven van Riv, die haar achtergrond omarmt maar tegelijkertijd ook niet vergeet waar ze de afgelopen jaren heeft gewoond. Ook zij is zo’n enorm sterk en gelaagd personage dat je over haar kunt blijven lezen. Ze laat zich door niks meer afschrikken en duikt tot in de diepste krochten van de zee en haar verleden om alle geheimen te achterhalen. Soms is ze geschokt, natuurlijk, maar ze blijft doorzetten, wat er ook gebeurt, en ze .
Estellre is natuurlijk ook weer van de partij. Van de hele Sireleite is zij ook het aangenaamste. Ik ben blij dat zij ook zichzelf leert (er)kennen en haar plaats in de wereld ontdekt. Bovenal was ik blij dat ze al bij al tamelijk veel aanwezig was, want daar vreesde ik wel voor, voor ik begon te lezen. Dat ze Riv haar ‘afwijzing’ in het paleis kwalijk neemt, vond ik stom van haar, maar met haar achtergrond begrijp ik het op zich ook wel. En haar verdere ontwikkeling is natuurlijk wel geweldig.
Maar laten we wel wezen: als hij aanwezig is, is Thijs degene die echt in de schijnwerpers staat. Hij heeft een paar prachtige momenten, een paar prachtige citaten. Om maar twee voorbeelden te geven:
‘Ik zal nooit over koninkrijken regeren, olympische medailles winnen of de klimaatverandering stoppen. Maar ik kan proberen om een dier een goed leven te geven. Totdat hij besluit om weg te gaan,’ voegde hij eraan toe, zijn glimlach bitterzoet. ‘Maar in dat geval hoop ik dat ze weten dat ze hier altijd een thuis zullen hebben.’
‘Ik heb je dit nooit echt verteld, maar ik ga ervan uit dat je het wel weet...' Hij gooide weer een stuk zalm in het water. 'Maar ik was nogal depressief toen ik je ontmoette. En ik denk dat ik helemaal niet uit de diepte zou ontsnapt zijn, als jij niet gekomen was om me op te vissen.’
Bij de Rivier, ik zit al bijna opnieuw te snotteren, net als tijdens het lezen.
Tja, Thijs. Ik zal eerlijk zijn: ik had op een gegeven moment écht verwacht dat er over hem en zijn familieachtergrond nog een bom gedropt ging worden. Er werden ineens een paar hints gegeven die me het idee gaven dat... Maar goed, laat ik daar verder over zwijgen. Dat was dus blijkbaar ook niet zo. Maar zijn ontwikkeling met die vond ik al heel goed. En wat er op het einde gebeurde, tja, dat was helemaal iets waarvan mijn brein bijna explodeerde. Hij is zo’n sterk figuur, zo menselijk en gewoon puur, zuiver, goed, dat kom je zelden tegen. Net zoals hoe hij om Riv geeft. Een personage waar andere auteurs jaloers op zouden moeten zijn.
Ik ben gewoon superfan van deze reeks en deze auteur, daar komt het op neer. Ik ben in elk geval blij dat je niet in een auto-ongeval beland bent voor je dit verhaal af had, Anniek, maar ik hoop ook dat het nooit gebeurt – even het drama op zich negerend, zou dat ook nog eens een misdaad tegen de schrijvende en lezende mensheid zijn. Dan zou ik pas écht gaan janken. En als Clavis je volgende verhaal afwijst, dan ga ik hoogstpersoonlijk protesteren aan de abdijpoort in Herkenrode.
Tijdens de boekvoorstelling viel het me op dat er heel duidelijk geen definitieve nyet weerklonk op de vraag of er ooit nog meer verhalen over Riv en compagnie zouden verschijnen. Integendeel zelfs, de auteur zei bijna letterlijk dat ze nog wel meer ideeën heeft – alleen wil ze zich eerst op iets anders concentreren. Alle begrip daarvoor. Ik heb al meermaals geduld moeten uitoefenen, tot wel tien jaar lang, en zoals men zegt: geduld is een schone deugd. Dus ik hoop gewoon dat ik op een goede dag ergens online een bericht zie staan waarin Riv Boek 4 aangekondigd wordt. Volgens mij heeft deze wereld nog genoeg potentieel om nog jaren verder te kunnen – niet alleen voor Riv, maar bijvoorbeeld ook als je kijkt naar Estellre of Thijs –, en dat op hetzelfde niveau als nu. Bidden en aftellen maar.
Ik blijf maar doorgaan en doorgaan. Natuurlijk is het een dik boek en valt er veel te vertellen en ben ik er zeker van dat ik nog een boel vergeten ben. Misschien komt er nog wat bij wanneer ik een herleessessie houd. Maar laten we stilaan gaan afronden. Na ruim twee uur typen en ruim 2500 woorden begint het mij ook wel wat veel te worden, moet ik eerlijk zeggen.
Zoals ik helemaal in het begin zei: objectief gezien vind ik het geen perfect boek. Dat zou ook zeer moeilijk geweest zijn, een boek schrijven waar ik helemaal niks op aan te merken heb. Dus eigenlijk zou ik vanwege mijn principes ook wel iets van punten moeten aftrekken. Maar Rodenburg is er in Kroon en Kyrata meermaals in geslaagd om de tranen in m’n ogen te laten komen met haar prachtige werk, en dat is zo zeldzaam, dan weet ik dat ze echt een sterk staaltje van haar kunnen heeft laten zien. Daar moet je pas écht talent voor hebben, als je bij mij de juiste snaren weet te raken. Eenvoudig gezegd: een waar meesterwerk. Een Nederlands epos.
Dus: de pot op met die principes van me. Misschien is dit boek niet helemaal perfect, maar voor mij is het in elk geval wel perfect genoeg. Om het met de woorden van Anniek Rodenburg in hoogsteigen persoon te zeggen:
‘Soms moet je diep duiken om te vinden wat je zoekt.’
En ik ben diep genoeg gedoken.
10/10
Gemiddelde score voor de reeks: 9,13/10
December 18, 2024
☆ 5 ☆
Ik begin met het zeggen dat ik de Parel en Tij/ Riv trilogie na het lezen van dit knallende einde bestempel als een van mijn favoriete trilogieën van eigen bodem.
Nu vond ik Parel en Tij & Sterren en Sirenen al twee geweldige boeken bomvol humor, leuke personages en een storyline die je niet meer loslaat, maar Kroon en Kyrata was gewoon een meesterwerk van een afsluiter voor deze trilogie.
Anniek heeft echt een geweldig humoristische en magische manier van schrijven, ik kon er geen genoeg van krijgen!
In dit boek krijg je letterlijk the best of both worlds: we volgen nog steeds de personages op het droge in Rotterdam, maar we krijgen ook eindelijk meer van de onderwaterwereld te zien en hier was ik mega nieuwsgierig naar.
Dit stelde me zó niet teleur!!!
Het voelde echt alsof ik me in een sprookjeswereld waande met hoe alles werd omschreven, ik zag het tot in de kleinste details voor me afspelen als een film en ik kon er geen genoeg van krijgen.
Het was geweldig om nog meer worldbuilding te krijgen (en dat terwijl deze al ijzersterk was in de vorige delen) en deze wereld ook eindelijk te zien.
Nu wil ik het nog even heel graag hebben over de personages, want oh my god wat ga ik deze missen.
Anniek heeft echt de meest leuke, relatable en humoristische personages gecreëerd en ik ben stuk voor stuk zo van ze gaan houden.
Ze hebben zo veel diepgang en ik heb bij geen enkel personage gehad dat ik die niet kon uitstaan, niet leuk vond of het niet mee eens was met de keuzes die ze maakten.
Ook zijn ze allemaal zo gegroeid in vergelijking met het eerste boek, en dit vond ik zo tof om te zien!
Alles kwam perfect samen in dit einde, kan oprecht ook geen betere afsluiter bedenken voor deze trilogie dan dit.
Ik ben echt nog even helemaal aan het nagenieten hiervan, ik zou deze trilogie zo weer opnieuw willen lezen!
Mocht je nog nooit van Parel en Tij hebben gehoord of staat deze al wel op je tbr maar ben je er nog niet aan toegekomen, laat dit alsjeblieft je teken zijn om deze boeken te lezen want je mist anders echt wat.
Heb onwijs veel genoten van dit verhaal!!
Ik begin met het zeggen dat ik de Parel en Tij/ Riv trilogie na het lezen van dit knallende einde bestempel als een van mijn favoriete trilogieën van eigen bodem.
Nu vond ik Parel en Tij & Sterren en Sirenen al twee geweldige boeken bomvol humor, leuke personages en een storyline die je niet meer loslaat, maar Kroon en Kyrata was gewoon een meesterwerk van een afsluiter voor deze trilogie.
Anniek heeft echt een geweldig humoristische en magische manier van schrijven, ik kon er geen genoeg van krijgen!
In dit boek krijg je letterlijk the best of both worlds: we volgen nog steeds de personages op het droge in Rotterdam, maar we krijgen ook eindelijk meer van de onderwaterwereld te zien en hier was ik mega nieuwsgierig naar.
Dit stelde me zó niet teleur!!!
Het voelde echt alsof ik me in een sprookjeswereld waande met hoe alles werd omschreven, ik zag het tot in de kleinste details voor me afspelen als een film en ik kon er geen genoeg van krijgen.
Het was geweldig om nog meer worldbuilding te krijgen (en dat terwijl deze al ijzersterk was in de vorige delen) en deze wereld ook eindelijk te zien.
Nu wil ik het nog even heel graag hebben over de personages, want oh my god wat ga ik deze missen.
Anniek heeft echt de meest leuke, relatable en humoristische personages gecreëerd en ik ben stuk voor stuk zo van ze gaan houden.
Ze hebben zo veel diepgang en ik heb bij geen enkel personage gehad dat ik die niet kon uitstaan, niet leuk vond of het niet mee eens was met de keuzes die ze maakten.
Ook zijn ze allemaal zo gegroeid in vergelijking met het eerste boek, en dit vond ik zo tof om te zien!
Alles kwam perfect samen in dit einde, kan oprecht ook geen betere afsluiter bedenken voor deze trilogie dan dit.
Ik ben echt nog even helemaal aan het nagenieten hiervan, ik zou deze trilogie zo weer opnieuw willen lezen!
Mocht je nog nooit van Parel en Tij hebben gehoord of staat deze al wel op je tbr maar ben je er nog niet aan toegekomen, laat dit alsjeblieft je teken zijn om deze boeken te lezen want je mist anders echt wat.
Heb onwijs veel genoten van dit verhaal!!
December 1, 2024
Met veel plezier heb ik genoten van deel 1 en deel 2 van de serie. Natuurlijk ben ik onwijs nieuwsgierig naar hoe deze fantasierijke, spannende en avontuurlijke serie gaat eindigen. Welke beslissingen gaat Riv maken? En hoe gaat het verder met Mauro die zijn krachten kwijt is?
De cover van het boek sluit prachtig aan op de twee voorgaande delen. Ondanks dat ze genoeg van elkaar verschillen is het overduidelijk dat de drie een serie vormen, daarbij spreken de illustratiestijl en het gevoel dat de cover uitstraalt me enorm aan.
Riv besluit met pijn in haar hart Rotterdam achter zich te laten. Ze start de zoektocht naar haar zus en dat brengt haar naar de grootste onderwaterstad ter wereld. Daar komt al snel haar ware identiteit aan het licht. Riv neemt haar plaats van de kroon in, maar hierbij komen een hoop verantwoordelijkheden kijken waar Riv het moeilijk mee heeft. Zeker nu de Verenigde Oceanen smeken om in actie te komen tegen de dreiging van de bovenwaterwereld.
Ondertussen worstelt Mauxo met zijn magieloze bestaan en Thijs leert hem inzien dat zijn straf juist een bevrijding is. Toch hangt het verleden van Mauxo als een zwaard boven zijn hoofd. Zou Thijs hem nog altijd accepteren als hij weet wie hij was? Zal het Riv en Mauxo lukken om de twee extreem verdeelde werelden te kunnen verenigen voordat het te laat is?
Wat een geweldige, spannende en actievolle afsluiter van een geweldige serie. Het verhaal gaat direct weer van start en gaat verder op de gebeurtenissen waarmee deel twee afsloot. Aangezien het enige tijd geleden was had ik wel een aantal hoofdstukken nodig voordat ik weer echt in het verhaal op ging.
Anniek Rodenburg heeft een levendige, fantasierijke en vlotte schrijfstijl. Hierdoor zit er een vrij hoog tempo in de verhaallijn én leest het verhaal ongelofelijk lekker en fijn. Daarbij weet ze de onderwaterwereld en de gebeurtenissen levendig en goed te beschrijven, waardoor je het voor ogen ziet.
Ook dit deel lezen we weer vanuit een dubbelperspectief en volgen we het leven van Riv (die zich nu voornamelijk onderwater afspeelt) en van Mauxo (bovenwater) De meest belangrijke personages zijn door de delen heen bekenden en Anniek Rodenburg weet, zeker Riv en Mauxo, op prachtige wijze te laten groeien en evolueren. Ook de gebeurtenissen rondom de zus van Riv, Leila en haar beweegredenen maakt het verhaal erg goed. Wat Anniek Rodenburg in dit verhaal sterk heeft gedaan en sterker aanwezig is dan in de vorige delen zijn de verhoudingen en bedoelingen tussen de personages tot elkaar. Hiermee weet Anniek Rodenburg de spanning goed te verhogen.
De verhaallijn sluit prachtig aan bij de twee vorige delen en ook in dit deel komen de maatschappelijke kwesties rondom de milieuvervuiling terug. Toch vormt het derde deel weer een compleet eigen, sterke en originele verhaallijn die veel spanning en avontuur bevat. Ook weet ze terug te haken op gebeurtenissen die zich in deel één en twee voordoen, die invloed hebben op wat er in deel drie gebeurt. Naast de hoofdverhaallijn weet Anniek Rodenburg ook mooie zijlijnen in het verhaal te brengen die je echt weten te boeien, waardoor het een verhaal is geworden die je pakt en die je het liefst niet meer weglegt voordat hij uit is. Hierdoor heb ik het boek dan ook in twee dagen verslonden. Echt geweldig.
Kroon en Kyrata is het derde en laatste deel van een ontzettend spannende, originele en avontuurlijke young-adult fantasy serie. De serie moet wel op volgorde gelezen worden. Anniek Rodenburg heeft een filmische, vlotte en levendige schrijfstijl en weet maatschappelijke thema's in een avontuurlijk, spannend en magisch verhaal te verpakken die je van het begin tot het einde in zijn greep houdt. Echt een aanrader deze serie!
De cover van het boek sluit prachtig aan op de twee voorgaande delen. Ondanks dat ze genoeg van elkaar verschillen is het overduidelijk dat de drie een serie vormen, daarbij spreken de illustratiestijl en het gevoel dat de cover uitstraalt me enorm aan.
Riv besluit met pijn in haar hart Rotterdam achter zich te laten. Ze start de zoektocht naar haar zus en dat brengt haar naar de grootste onderwaterstad ter wereld. Daar komt al snel haar ware identiteit aan het licht. Riv neemt haar plaats van de kroon in, maar hierbij komen een hoop verantwoordelijkheden kijken waar Riv het moeilijk mee heeft. Zeker nu de Verenigde Oceanen smeken om in actie te komen tegen de dreiging van de bovenwaterwereld.
Ondertussen worstelt Mauxo met zijn magieloze bestaan en Thijs leert hem inzien dat zijn straf juist een bevrijding is. Toch hangt het verleden van Mauxo als een zwaard boven zijn hoofd. Zou Thijs hem nog altijd accepteren als hij weet wie hij was? Zal het Riv en Mauxo lukken om de twee extreem verdeelde werelden te kunnen verenigen voordat het te laat is?
Wat een geweldige, spannende en actievolle afsluiter van een geweldige serie. Het verhaal gaat direct weer van start en gaat verder op de gebeurtenissen waarmee deel twee afsloot. Aangezien het enige tijd geleden was had ik wel een aantal hoofdstukken nodig voordat ik weer echt in het verhaal op ging.
Anniek Rodenburg heeft een levendige, fantasierijke en vlotte schrijfstijl. Hierdoor zit er een vrij hoog tempo in de verhaallijn én leest het verhaal ongelofelijk lekker en fijn. Daarbij weet ze de onderwaterwereld en de gebeurtenissen levendig en goed te beschrijven, waardoor je het voor ogen ziet.
Ook dit deel lezen we weer vanuit een dubbelperspectief en volgen we het leven van Riv (die zich nu voornamelijk onderwater afspeelt) en van Mauxo (bovenwater) De meest belangrijke personages zijn door de delen heen bekenden en Anniek Rodenburg weet, zeker Riv en Mauxo, op prachtige wijze te laten groeien en evolueren. Ook de gebeurtenissen rondom de zus van Riv, Leila en haar beweegredenen maakt het verhaal erg goed. Wat Anniek Rodenburg in dit verhaal sterk heeft gedaan en sterker aanwezig is dan in de vorige delen zijn de verhoudingen en bedoelingen tussen de personages tot elkaar. Hiermee weet Anniek Rodenburg de spanning goed te verhogen.
De verhaallijn sluit prachtig aan bij de twee vorige delen en ook in dit deel komen de maatschappelijke kwesties rondom de milieuvervuiling terug. Toch vormt het derde deel weer een compleet eigen, sterke en originele verhaallijn die veel spanning en avontuur bevat. Ook weet ze terug te haken op gebeurtenissen die zich in deel één en twee voordoen, die invloed hebben op wat er in deel drie gebeurt. Naast de hoofdverhaallijn weet Anniek Rodenburg ook mooie zijlijnen in het verhaal te brengen die je echt weten te boeien, waardoor het een verhaal is geworden die je pakt en die je het liefst niet meer weglegt voordat hij uit is. Hierdoor heb ik het boek dan ook in twee dagen verslonden. Echt geweldig.
Kroon en Kyrata is het derde en laatste deel van een ontzettend spannende, originele en avontuurlijke young-adult fantasy serie. De serie moet wel op volgorde gelezen worden. Anniek Rodenburg heeft een filmische, vlotte en levendige schrijfstijl en weet maatschappelijke thema's in een avontuurlijk, spannend en magisch verhaal te verpakken die je van het begin tot het einde in zijn greep houdt. Echt een aanrader deze serie!
December 20, 2024
Het eerste wat ik dacht toen het boek binnenkwam dacht ik: ANNIEK WAT IS DIT VOOR BAKSTEEN?!
Het eerste wat ik dacht toen ik het boek dichtsloeg, een uurtje geleden, was: DÈM, WAT GA IK HIER IN HEMELSNAAM OVER SCHRIJVEN?!
Het laatste deel van deze trilogie gaat verder waar deel 2 is geëindigd. Het boek is geschreven in dual POV, wat ik heel fijn vond want zo kunnen we alle personages blijven volgen. Via Riv duik je dieper in de onderwaterwereld dan ooit tevoren en via Mauxo blijf je up to date over alle gebeurtenissen op het land. En natuurlijk komen die werelden ook regelmatig samen.
Er worden nog een aantal nieuwe personages vanuit de onderwaterwereld geïntroduceerd, zij passen goed in het verhaal en zijn erg leuk om erbij te hebben. Tsim was toch wel mijn favoriet.
Riv krijgt in dit boek meer te maken met wat politieke aspecten. Meestal trekt dat mij niet zo aan in boeken, maar Anniek wist het op een leuke manier te beschrijven. Sowieso weet Anniek alles wel op een leuke manier te beschrijven, met veel humor. Ik heb dan ook meermaals hardop zitten grinniken tijdens het lezen.
Bovenal vind ik het heel goed hoe Anniek in elk boek weer terug laat komen dat we goed voor onze planeet moeten zorgen. Je zult tijdens het lezen herkenbare dingen tegenkomen zoals orka’s die boten aanvallen, de doomsday glacier, overbevissing, zeespiegelstijging en de problematische hoeveelheid plastic in de zee. Ook interessant om dat te lezen vanuit het onderwater perspectief. We kunnen niet jong genoeg beginnen met bewustzijn over onze eco-footprint en deze boekenserie draagt daar absoluut een steentje aan bij.
Er zijn nog wel honderd dingen die ik zou kunnen vermelden over dit boek/deze serie, maar uiteindelijk zou ik je vooral aanraden om deze trilogie te gaan lezen als je dat nog niet had gedaan. Toen ik begon was ik niet zeker of het iets voor mij ging zijn (hallo ik ben dubbel zo oud als Riv) maar ik heb van elk boek genoten!
Dank aan Uitgeverij Clavis voor het ontvangen van dit boek in ruil voor een eerlijke recensie.
Het eerste wat ik dacht toen ik het boek dichtsloeg, een uurtje geleden, was: DÈM, WAT GA IK HIER IN HEMELSNAAM OVER SCHRIJVEN?!
Het laatste deel van deze trilogie gaat verder waar deel 2 is geëindigd. Het boek is geschreven in dual POV, wat ik heel fijn vond want zo kunnen we alle personages blijven volgen. Via Riv duik je dieper in de onderwaterwereld dan ooit tevoren en via Mauxo blijf je up to date over alle gebeurtenissen op het land. En natuurlijk komen die werelden ook regelmatig samen.
Er worden nog een aantal nieuwe personages vanuit de onderwaterwereld geïntroduceerd, zij passen goed in het verhaal en zijn erg leuk om erbij te hebben. Tsim was toch wel mijn favoriet.
Riv krijgt in dit boek meer te maken met wat politieke aspecten. Meestal trekt dat mij niet zo aan in boeken, maar Anniek wist het op een leuke manier te beschrijven. Sowieso weet Anniek alles wel op een leuke manier te beschrijven, met veel humor. Ik heb dan ook meermaals hardop zitten grinniken tijdens het lezen.
Bovenal vind ik het heel goed hoe Anniek in elk boek weer terug laat komen dat we goed voor onze planeet moeten zorgen. Je zult tijdens het lezen herkenbare dingen tegenkomen zoals orka’s die boten aanvallen, de doomsday glacier, overbevissing, zeespiegelstijging en de problematische hoeveelheid plastic in de zee. Ook interessant om dat te lezen vanuit het onderwater perspectief. We kunnen niet jong genoeg beginnen met bewustzijn over onze eco-footprint en deze boekenserie draagt daar absoluut een steentje aan bij.
Er zijn nog wel honderd dingen die ik zou kunnen vermelden over dit boek/deze serie, maar uiteindelijk zou ik je vooral aanraden om deze trilogie te gaan lezen als je dat nog niet had gedaan. Toen ik begon was ik niet zeker of het iets voor mij ging zijn (hallo ik ben dubbel zo oud als Riv) maar ik heb van elk boek genoten!
Dank aan Uitgeverij Clavis voor het ontvangen van dit boek in ruil voor een eerlijke recensie.
January 27, 2025
Het schrijven van een review over een derde boek in een serie is altijd zo moeilijk en als dat dan ook nog een boek is waar ik zo ontzettend van hou wordt het er niet echt makkelijker op, maar hier is ie dan toch en ik heb het spoilervrij gehouden!
De worldbuilding was zoals altijd zo goed uitgedacht. In dit boek spendeer je veel tijd onder water en het was werkelijk waar een magische ervaring. De verhaallijnen waren weer super interessant en een paar plottwists hadden me oprecht zo erg! En de personages… urgh. Ik had geen idee of het ooit goed zou komen met alles waar ze doorheen moesten, maar dit zorgde er juist voor dat je zoveel om ze geeft, zelfs de nieuwe personages. Ondanks mijn angsten voor het einde heeft ook dat me absoluut versteld doen staan, zelfs met mijn vele gezucht en de momenten dat ik het niet meer aankon om verder te lezen! En dit is geen spoiler, maar de thee-scène heeft een speciaal plekje bemachtigd in mijn hart, iykyk ;)
Ik hou zo ontzettend van deze serie en iedereen moet m gewoon gelezen hebben!
De worldbuilding was zoals altijd zo goed uitgedacht. In dit boek spendeer je veel tijd onder water en het was werkelijk waar een magische ervaring. De verhaallijnen waren weer super interessant en een paar plottwists hadden me oprecht zo erg! En de personages… urgh. Ik had geen idee of het ooit goed zou komen met alles waar ze doorheen moesten, maar dit zorgde er juist voor dat je zoveel om ze geeft, zelfs de nieuwe personages. Ondanks mijn angsten voor het einde heeft ook dat me absoluut versteld doen staan, zelfs met mijn vele gezucht en de momenten dat ik het niet meer aankon om verder te lezen! En dit is geen spoiler, maar de thee-scène heeft een speciaal plekje bemachtigd in mijn hart, iykyk ;)
Ik hou zo ontzettend van deze serie en iedereen moet m gewoon gelezen hebben!
December 17, 2024
Kroon en Kyrata is het laatste deel in de Riv serie geschreven door Anniek Rodenburg. Voor de laatste keer mag je als lezer nog mee de diepte in met Riv.
Ook dit deel word weer wisselend verteld vanuit Riv en Mauxo. Waardoor je een totaal beeld van de onderwaterwereld maar ook wat op het land gebeurt meemaakt. Het boek is een mooie aansluiting op de eerste twee delen van de serie. De schrijfstijl van Anniek is vlot, beeldend en vol humor. En ondanks dat het boek lekker dik is, heb je hem uit voor je het doorhebt. Alle open eindjes die nog liepen, worden in dit deel heel mooi afgewerkt en opgelost.
Het verhaal is een heerlijke fantasy maar Anniek weet er ook aardig wat diepgang met alledaagse maatschappelijke "problemen" in te verwerken. Ze heeft een mooie afsluiting voor deze serie weten neer te zetten en heeft hiermee een heerlijke Young-Adult fantasy serie op de Nederlandse markt gezet.
Clavis Young Adult heel erg bedankt voor dit recensie-exemplaar om te lezen en recenseren.
Ook dit deel word weer wisselend verteld vanuit Riv en Mauxo. Waardoor je een totaal beeld van de onderwaterwereld maar ook wat op het land gebeurt meemaakt. Het boek is een mooie aansluiting op de eerste twee delen van de serie. De schrijfstijl van Anniek is vlot, beeldend en vol humor. En ondanks dat het boek lekker dik is, heb je hem uit voor je het doorhebt. Alle open eindjes die nog liepen, worden in dit deel heel mooi afgewerkt en opgelost.
Het verhaal is een heerlijke fantasy maar Anniek weet er ook aardig wat diepgang met alledaagse maatschappelijke "problemen" in te verwerken. Ze heeft een mooie afsluiting voor deze serie weten neer te zetten en heeft hiermee een heerlijke Young-Adult fantasy serie op de Nederlandse markt gezet.
Clavis Young Adult heel erg bedankt voor dit recensie-exemplaar om te lezen en recenseren.
November 14, 2024
De lang verwachte Grande Finale van de Riv-trilogie is een overrompelende ontknoping. Alle puzzelstukjes vallen slim en ongeforceerd op zijn plaats. Ik heb het al eerder gezegd: Anniek Rodenburgs schrijfstijl leest als een trein, zo aangenaam soepel, beeldend, creatief, actueel en vol grappen. Knap om het tempo precies zo te doseren dat je in de leesflow blijft. Voor je het weet ben je 550 bladzijden verder en is de trilogie afgelopen. Wat in dit boek opviel was dat Anniek een geloofwaardig beeld neerzet van de geopolitiek onder water. De achtergrond in bestuurskunde verraadt zich hier. Ook mooi zijn de psychologische insights: alle karakters zijn invoelbaar, zelfs de slechterikken blijken toch ook maar gewoon mens. Er is zoveel te ontdekken weer in dit laatste deel: ik zou zeggen, geniet ervan!
March 14, 2025
ik ga Riv en haar vriendjes echt missen!!!!!!!!!!!!!!!!
maar ik ben echt BLIJ dat deze boeken bestaan :)
ookal gebeurden er veel erge dingen voor onze vriendjes..... D:
maar ook heel veel leuke dingen :DDD
#TROTS OP ANNIEK!!!💝💝💝💝
maar ik ben echt BLIJ dat deze boeken bestaan :)
ookal gebeurden er veel erge dingen voor onze vriendjes..... D:
maar ook heel veel leuke dingen :DDD
#TROTS OP ANNIEK!!!💝💝💝💝
December 29, 2024
Wat een serie en wat een manier om dit af te sluiten.
Eindelijk, eindelijk, eindelijk duiken we in de complete onderwaterwereld waar al twee boeken lang naar wordt gehint- en wat een wereld heeft Anniek daar neergezet! Aan alles merk je dat deze wereld is gemaakt met respect voor de échte bovenwaterwereld, wat een hele andere dimensie geeft aan hoe je dit leest. Het zorgt er oprecht voor dat je stiekem toch een beetje gaat geloven dat dit echt zou kunnen bestaan.
En ik ben freaking 25, ik hoor hier helemaal niet meer in te geloven.
Maar serieus, je merkt aan alles dat de schrijfster hier echt veel moeite in heeft gestopt en dat maakt het lezen direct zoveel prettiger. Alle steden hebben een eigen stem, gekregen door de sterke achtergrondverhalen en gecomplimenteerd met de gebouwen, de bewoners en kleine bijbehorende details. En ja, zelfs de bewoners waar je al bekend mee bent passen ineens nog beter in het plaatje nu je weet hoe hun thuisland eruit ziet.
Dus ja, Anniek is dus een geweldig voorbeeld van wat we voor talent hebben in eigen land, en dat we daar best eens wat meer op mogen gaan letten.
Eén van die andere talenten is absoluut alles omtrent personages. Iedere personage is er met een reden, ze zijn goed uitgewerkt (ja, als in met goede én slechte kanten!) en daardoor ook allemaal uniek. En hoewel er bij ieder deel zowel nieuwe mensen bijkomen als onze vaste crew blijft, is er ook echt in hen allen een groei te vinden. En dat is echt enorm knap om drie dikke pillen lang vol te houden.
En hoewel ik nu het liefst over iedere personage iets wil zeggen, ga ik toch maar een paar uitlichten:
Allereerst Thijs en Mauxo samen, want wat zijn dat stiekem toch een helden. Thijs is echt een ander mens in vergelijking tot boek één maar tegelijkertijd is hij ook zo... Thijs. Hij is niet meer een compleet zenuwachtige slungel, zelfs zekerder in zijn vel met aandacht voor zijn achtergrond en zijn liefdesleven. Maar tegelijkertijd kan hij nog altijd een beetje instorten en een zenuwachtig wrak worden. En stiekem is dat voor Mauxo exact hetzelfde. Hij heeft een ontzettend grote groei meegemaakt tegenover hemzelf en de mensen om hem heen, maar het blijft soms ook de geniepige Mauxo waar we een haat-liefdesverhouding mee houden. En hun scènes samen waren zo geweldig. Vooral dé scène was echt op alle fronten magistraal.
Estellre is ook echt een favoriet van me geworden. Haar respect en stiekem ook liefde voor Riv is iets waar ik echt van geniet, zeker als je je beseft waar ze initieel vandaan komt. Wat ik juist daarom ook zo mooi eraan vindt is de verandering van waarom ze eerst voor Riv kiest, naar de switch waarbij ze uiteindelijk voor zichzelf kiest maar wel altijd duidelijk maakt Riv te blijven steunen- en andersom. Ze is gewoon zo écht; met haar teleurstelling als Riv een belangrijk besluit aan het begin neemt, naar hoe ze hiermee omgaat en vooral hoe ze uiteindelijk naar zichzelf en haar invloed op anderen gaat kijken.
En als laatste uiteraard de Semua-zusjes. Riv is het perfecte voorbeeld van hoe de hoofdpersoon een boek kan maken of breken- en zij maakt de serie echt. Net zoals Thijs heeft ze een gigantische groei meegemaakt, maar is ze tegelijkertijd nog altijd zo Riv. Het is geweldig hoe ze in de rol springt als koningin, waarbij ze zichzelf omringt door de juiste mensen en daardoor de juiste keuzes maakt. Maar het is nog geweldiger om te lezen hoe ze achter dat masker nog altijd zichzelf blijft, waarbij ze de bovenwereld niet te veel pijn wilt doen, twijfelt over al haar keuzes en altijd als eerste voor haar vrienden en zelfs haar koninkrijk kiest. En zij is niet de enige die dat doet: ook Leila leren we eindelijk beter kennen in dit boek. En dat zij als eerste voor het koninkrijk kiest kunnen we in ieder geval vaststellen. Halleluja, wat een complexe meid is dit eigenlijk. Meer zal ik niet zeggen, maar het is zeker geweldig dat ze eindelijk meer aandacht krijgt.
Is dit boek perfect? Dat niet.
Maar ondanks dat is dit boek (en eigenlijk de hele serie) gewoon enorm sterk. Echt, Anniek heeft er weer voor gezorgd dat ik weer meer wil zoeken naar andere parels in ons eigen (buur)landje, want door haar weet ik weer dat ze er wel degelijk zijn.
Eindelijk, eindelijk, eindelijk duiken we in de complete onderwaterwereld waar al twee boeken lang naar wordt gehint- en wat een wereld heeft Anniek daar neergezet! Aan alles merk je dat deze wereld is gemaakt met respect voor de échte bovenwaterwereld, wat een hele andere dimensie geeft aan hoe je dit leest. Het zorgt er oprecht voor dat je stiekem toch een beetje gaat geloven dat dit echt zou kunnen bestaan.
En ik ben freaking 25, ik hoor hier helemaal niet meer in te geloven.
Maar serieus, je merkt aan alles dat de schrijfster hier echt veel moeite in heeft gestopt en dat maakt het lezen direct zoveel prettiger. Alle steden hebben een eigen stem, gekregen door de sterke achtergrondverhalen en gecomplimenteerd met de gebouwen, de bewoners en kleine bijbehorende details. En ja, zelfs de bewoners waar je al bekend mee bent passen ineens nog beter in het plaatje nu je weet hoe hun thuisland eruit ziet.
Dus ja, Anniek is dus een geweldig voorbeeld van wat we voor talent hebben in eigen land, en dat we daar best eens wat meer op mogen gaan letten.
Eén van die andere talenten is absoluut alles omtrent personages. Iedere personage is er met een reden, ze zijn goed uitgewerkt (ja, als in met goede én slechte kanten!) en daardoor ook allemaal uniek. En hoewel er bij ieder deel zowel nieuwe mensen bijkomen als onze vaste crew blijft, is er ook echt in hen allen een groei te vinden. En dat is echt enorm knap om drie dikke pillen lang vol te houden.
En hoewel ik nu het liefst over iedere personage iets wil zeggen, ga ik toch maar een paar uitlichten:
Allereerst Thijs en Mauxo samen, want wat zijn dat stiekem toch een helden. Thijs is echt een ander mens in vergelijking tot boek één maar tegelijkertijd is hij ook zo... Thijs. Hij is niet meer een compleet zenuwachtige slungel, zelfs zekerder in zijn vel met aandacht voor zijn achtergrond en zijn liefdesleven. Maar tegelijkertijd kan hij nog altijd een beetje instorten en een zenuwachtig wrak worden. En stiekem is dat voor Mauxo exact hetzelfde. Hij heeft een ontzettend grote groei meegemaakt tegenover hemzelf en de mensen om hem heen, maar het blijft soms ook de geniepige Mauxo waar we een haat-liefdesverhouding mee houden. En hun scènes samen waren zo geweldig. Vooral dé scène was echt op alle fronten magistraal.
Estellre is ook echt een favoriet van me geworden. Haar respect en stiekem ook liefde voor Riv is iets waar ik echt van geniet, zeker als je je beseft waar ze initieel vandaan komt. Wat ik juist daarom ook zo mooi eraan vindt is de verandering van waarom ze eerst voor Riv kiest, naar de switch waarbij ze uiteindelijk voor zichzelf kiest maar wel altijd duidelijk maakt Riv te blijven steunen- en andersom. Ze is gewoon zo écht; met haar teleurstelling als Riv een belangrijk besluit aan het begin neemt, naar hoe ze hiermee omgaat en vooral hoe ze uiteindelijk naar zichzelf en haar invloed op anderen gaat kijken.
En als laatste uiteraard de Semua-zusjes. Riv is het perfecte voorbeeld van hoe de hoofdpersoon een boek kan maken of breken- en zij maakt de serie echt. Net zoals Thijs heeft ze een gigantische groei meegemaakt, maar is ze tegelijkertijd nog altijd zo Riv. Het is geweldig hoe ze in de rol springt als koningin, waarbij ze zichzelf omringt door de juiste mensen en daardoor de juiste keuzes maakt. Maar het is nog geweldiger om te lezen hoe ze achter dat masker nog altijd zichzelf blijft, waarbij ze de bovenwereld niet te veel pijn wilt doen, twijfelt over al haar keuzes en altijd als eerste voor haar vrienden en zelfs haar koninkrijk kiest. En zij is niet de enige die dat doet: ook Leila leren we eindelijk beter kennen in dit boek. En dat zij als eerste voor het koninkrijk kiest kunnen we in ieder geval vaststellen. Halleluja, wat een complexe meid is dit eigenlijk. Meer zal ik niet zeggen, maar het is zeker geweldig dat ze eindelijk meer aandacht krijgt.
Is dit boek perfect? Dat niet.
Maar ondanks dat is dit boek (en eigenlijk de hele serie) gewoon enorm sterk. Echt, Anniek heeft er weer voor gezorgd dat ik weer meer wil zoeken naar andere parels in ons eigen (buur)landje, want door haar weet ik weer dat ze er wel degelijk zijn.
December 16, 2024
Wauw!🥹😭
Tijdens het laatste deel van dit boek had ik zo vaak kippenvel. Wat een prachtig laatste deel van de Riv serie is dit geworden. Dit is echt een serie die nog lang bij me zal blijven.
Wat zijn de personages allemaal gegroeid. Je merkt met elk deel dat de personages zichzelf beter leren kennen maar in dit laatste deel zie je dat het meest.
De worldbuilding in dit boek is zo gaaf! In elk deel speelt het verhaal zich een beetje meer onder water af, in Kroon en Kyrata was dat dus veel. En wat mooi is die onderwaterwereld beschreven.
Wat ik ook leuk vond is hoe je in dit deel meer over de families van de personages leert.
De klimaatcrisis had ook weer een rol in dit boek. In dit deel krijg je dit vooral te zien vanuit het perspectief van de onwaterwereld. Je krijgt hierdoor een uniek perspectief en ik denk dat dat echt heel goed is om lezers er over na te laten denken. In elk deel werd dat heel goed en ook subtiel gedaan maar in dit deel voelt het toch anders omdat je nu echt het door de ogen van hun te zien krijgt.
Ook in dit deel vond ik de schrijfstijl van Anniek heel prettig lezen. Niks in dit boek voelt geforceerd. Er zijn echt ontzettend veel dingen en gebeurtenissen in dit boek waarover ik urenlang over zou kunnen praten maar toch is alles heel logisch in het boek. Alles heeft zijn plaats en het voelt gewoon allemaal heel natuurlijk. Alsof alles in het boek zo is zoals het hoort.
Ook was er weer humor in dit boek. Ik heb hardop gelachen, werd emotioneel en soms dreigde er zelfs tranen te vallen. Anniek Rodenburg sleept je echt in het verhaal mee en laat je van alles voelen.
Zoals de auteur zelf ook al aangeeft in het dankwoord is elk boek in deze serie weer heel anders op een manier dat het toch een prachtig geheel is geworden. Dit is zeker een serie om vaker te lezen en ik denk ook echt wel dat ik dat nog wel eens ga doen.
Nu ik het toch al over het dankwoord heb, ja, toen ik het las gilde ik een beetje. 😱
Ik vond het heel leuk hoe de hoofdstukken op een bepaalde manier begonnen en dan anders eindigde met eenzelfde soort zin.
Kroon en Kyrata geef ik ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ vijf sterren.
Tijdens het laatste deel van dit boek had ik zo vaak kippenvel. Wat een prachtig laatste deel van de Riv serie is dit geworden. Dit is echt een serie die nog lang bij me zal blijven.
Wat zijn de personages allemaal gegroeid. Je merkt met elk deel dat de personages zichzelf beter leren kennen maar in dit laatste deel zie je dat het meest.
De worldbuilding in dit boek is zo gaaf! In elk deel speelt het verhaal zich een beetje meer onder water af, in Kroon en Kyrata was dat dus veel. En wat mooi is die onderwaterwereld beschreven.
Wat ik ook leuk vond is hoe je in dit deel meer over de families van de personages leert.
De klimaatcrisis had ook weer een rol in dit boek. In dit deel krijg je dit vooral te zien vanuit het perspectief van de onwaterwereld. Je krijgt hierdoor een uniek perspectief en ik denk dat dat echt heel goed is om lezers er over na te laten denken. In elk deel werd dat heel goed en ook subtiel gedaan maar in dit deel voelt het toch anders omdat je nu echt het door de ogen van hun te zien krijgt.
Ook in dit deel vond ik de schrijfstijl van Anniek heel prettig lezen. Niks in dit boek voelt geforceerd. Er zijn echt ontzettend veel dingen en gebeurtenissen in dit boek waarover ik urenlang over zou kunnen praten maar toch is alles heel logisch in het boek. Alles heeft zijn plaats en het voelt gewoon allemaal heel natuurlijk. Alsof alles in het boek zo is zoals het hoort.
Ook was er weer humor in dit boek. Ik heb hardop gelachen, werd emotioneel en soms dreigde er zelfs tranen te vallen. Anniek Rodenburg sleept je echt in het verhaal mee en laat je van alles voelen.
Zoals de auteur zelf ook al aangeeft in het dankwoord is elk boek in deze serie weer heel anders op een manier dat het toch een prachtig geheel is geworden. Dit is zeker een serie om vaker te lezen en ik denk ook echt wel dat ik dat nog wel eens ga doen.
Nu ik het toch al over het dankwoord heb, ja, toen ik het las gilde ik een beetje. 😱
Ik vond het heel leuk hoe de hoofdstukken op een bepaalde manier begonnen en dan anders eindigde met eenzelfde soort zin.
Kroon en Kyrata geef ik ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ vijf sterren.
November 29, 2024
✨ Kroon & Kyrata ✨
Het is meteen duidelijk hoeveel liefde en aandacht er in het laatste deel van de Riv-serie zit. Alleen al door de vele verwijzingen naar de onderwaterwereld (golvenkrabbers, vinbalelftal). Als lezer 'duik' je (helaas) voor de laatste keer in de onderwaterwereld van Riv en haar vrienden.
Met alle verhaallijnen en karakterontwikkelingen was ik heel benieuwd hoe Anniek alle eindjes aan elkaar ging knopen. Hoe gun je namelijk alle karakters een bevredigend einde nadat je zo lang met ze hebt doorgebracht? Anniek weet dit ogenschijnlijk moeiteloos te volbrengen in een spetterend slotstuk vol humor, intrige, VERRAAD (!!!) en liefde. Van een scene ben ik nog steeds niet helemaal bekomen (M. in die cel??? Wtf Anniek? Heb hier trauma aan overgehouden). Kan dus ook verklappen dat ík één personage niet helemaal vergeven heb.
Het verhaal leest soepel, terwijl Anniek tegelijkertijd ingewikkelde plotontknopingen aan elkaar verbindt en urgente problematiek in haar verhaal verwerkt (klimaat, wij-zijdenken, fast fashion etc.). Daardoor ontstijgt het verhaal voor mij veel boeken in hetzelfde genre, omdat het je écht aan het denken zet over de wereld waarin wij leven.
Daarom (en door alle humor) geef ik Kroon & Kyrata 5 sterren! Ik ben super benieuwd wat Anniek nog meer gaat uitbrengen.
Dank Clavis voor het leesexemplaar!
Het is meteen duidelijk hoeveel liefde en aandacht er in het laatste deel van de Riv-serie zit. Alleen al door de vele verwijzingen naar de onderwaterwereld (golvenkrabbers, vinbalelftal). Als lezer 'duik' je (helaas) voor de laatste keer in de onderwaterwereld van Riv en haar vrienden.
Met alle verhaallijnen en karakterontwikkelingen was ik heel benieuwd hoe Anniek alle eindjes aan elkaar ging knopen. Hoe gun je namelijk alle karakters een bevredigend einde nadat je zo lang met ze hebt doorgebracht? Anniek weet dit ogenschijnlijk moeiteloos te volbrengen in een spetterend slotstuk vol humor, intrige, VERRAAD (!!!) en liefde. Van een scene ben ik nog steeds niet helemaal bekomen (M. in die cel??? Wtf Anniek? Heb hier trauma aan overgehouden). Kan dus ook verklappen dat ík één personage niet helemaal vergeven heb.
Het verhaal leest soepel, terwijl Anniek tegelijkertijd ingewikkelde plotontknopingen aan elkaar verbindt en urgente problematiek in haar verhaal verwerkt (klimaat, wij-zijdenken, fast fashion etc.). Daardoor ontstijgt het verhaal voor mij veel boeken in hetzelfde genre, omdat het je écht aan het denken zet over de wereld waarin wij leven.
Daarom (en door alle humor) geef ik Kroon & Kyrata 5 sterren! Ik ben super benieuwd wat Anniek nog meer gaat uitbrengen.
Dank Clavis voor het leesexemplaar!
April 17, 2025
WOW, WOW, WOW!
Anniek, you did it again. Wat een afsluiter van de Riv-reeks!
Nadat ik deel 1 & 2 had gelezen en deel 2 met een grote cliffhanger eindigde, moest en zal ik deel 3 lezen.
Ja, oké, ik was een beetje geïntimideerd door de dikte van het boek. Maar daar merkte ik tijdens het lezen niets meer van.
Hoe heerlijk om weer terug te duiken in deze hele wereld. Ik was geen moment verveeld en het las opnieuw super lekker weg. Vooral de laatste 200 bladzijdes vlogen voorbij en ineens was het boek uit.
Zo blij dat ik als trotse Clavis Young Adult ambassadeur Anniek heb mogen interviewen over dit boek en haar vol enthousiasme heb mogen horen vertellen over het hele proces.
Dank Anniek voor dit pareltje 🫶🏻
Anniek, you did it again. Wat een afsluiter van de Riv-reeks!
Nadat ik deel 1 & 2 had gelezen en deel 2 met een grote cliffhanger eindigde, moest en zal ik deel 3 lezen.
Ja, oké, ik was een beetje geïntimideerd door de dikte van het boek. Maar daar merkte ik tijdens het lezen niets meer van.
Hoe heerlijk om weer terug te duiken in deze hele wereld. Ik was geen moment verveeld en het las opnieuw super lekker weg. Vooral de laatste 200 bladzijdes vlogen voorbij en ineens was het boek uit.
Zo blij dat ik als trotse Clavis Young Adult ambassadeur Anniek heb mogen interviewen over dit boek en haar vol enthousiasme heb mogen horen vertellen over het hele proces.
Dank Anniek voor dit pareltje 🫶🏻
December 19, 2024
📚 Boektour recensie: kroon en kyrata van Anniek Rodenburg 📚
Vaak vind ik het moeilijk om afscheid te moeten nemen van een boekenserie, een wereld die zo goed in elkaar is gezet als de wereld in de Riv serie. Maar ik vind het nu extra moeilijk, omdat ik deze serie al zo lang volg. Maar Kroon en Kyrata is een erg mooie afsluiter van de reis die Anniek doorgemaakt heeft met deze boeken.
Kroon en Kyrata gaat verder waar Sterren en Sirenen eindigde. Na het lezen van het tweede deel bleef ik achter met nog een hoop vragen die gelukkig in het derde deel werden beantwoord. Ook bij Kroon en Kyrata zat ik op het puntje van mijn stoel, wilde ik weten hoe het ging eindigen en wat de antwoorden op mijn vragen zouden zijn. En wat voor antwoorden! Ik ben echt meerdere keren omver geblazen door plottwisten en de spannende, beeldende scènes die Anniek zo goed heeft neergezet.
Ook in dit deel is Annieks schrijfstijl on point. Ze heeft een erg fijne en beeldende schrijfstijl. Voor mij was het ook in Kroon en Kyrata alsof ik bij de personages was in de mooie onderwaterwereld. Al had ik bij sommige scènes niet willen zijn😅 Ik hou van de Abba referenties, de mooie quotes de humor (Merry Christmas😂) die Anniek verwerkt bij de personages en scènes, de sterke en goed uitgewerkte personages en van deze steengoede wereld. Een wereld die erg goed uitgedacht is, waar veel research naar is gedaan en die zeker nog ruimte zou kunnen bieden voor een prequel (zou heel leuk zijn!).
Ik ga deze wereld onwijs missen, maar gelukkig kan ik de boeken altijd nog herlezen!
Ik vind het echt onwijs leuk dat ik mee mag doen met de boektour van Kroon en Kyrata! Na de verhalen jaren geleden op Wattpad gevolgd te hebben en meegedaan te hebben aan de eerdere boektours, vind ik het extra speciaal om ook voor het derde deel mee te mogen doen met de boektour. Dankjewel @clavisyoungadult en @author_anniekrodenburg voor deze mooie kans!
Ik geef Kroon en Kyrata: ⭐⭐⭐⭐⭐/5 sterren. Als ik er meer kon geven had ik dat zeker gedaan.
Vaak vind ik het moeilijk om afscheid te moeten nemen van een boekenserie, een wereld die zo goed in elkaar is gezet als de wereld in de Riv serie. Maar ik vind het nu extra moeilijk, omdat ik deze serie al zo lang volg. Maar Kroon en Kyrata is een erg mooie afsluiter van de reis die Anniek doorgemaakt heeft met deze boeken.
Kroon en Kyrata gaat verder waar Sterren en Sirenen eindigde. Na het lezen van het tweede deel bleef ik achter met nog een hoop vragen die gelukkig in het derde deel werden beantwoord. Ook bij Kroon en Kyrata zat ik op het puntje van mijn stoel, wilde ik weten hoe het ging eindigen en wat de antwoorden op mijn vragen zouden zijn. En wat voor antwoorden! Ik ben echt meerdere keren omver geblazen door plottwisten en de spannende, beeldende scènes die Anniek zo goed heeft neergezet.
Ook in dit deel is Annieks schrijfstijl on point. Ze heeft een erg fijne en beeldende schrijfstijl. Voor mij was het ook in Kroon en Kyrata alsof ik bij de personages was in de mooie onderwaterwereld. Al had ik bij sommige scènes niet willen zijn😅 Ik hou van de Abba referenties, de mooie quotes de humor (Merry Christmas😂) die Anniek verwerkt bij de personages en scènes, de sterke en goed uitgewerkte personages en van deze steengoede wereld. Een wereld die erg goed uitgedacht is, waar veel research naar is gedaan en die zeker nog ruimte zou kunnen bieden voor een prequel (zou heel leuk zijn!).
Ik ga deze wereld onwijs missen, maar gelukkig kan ik de boeken altijd nog herlezen!
Ik vind het echt onwijs leuk dat ik mee mag doen met de boektour van Kroon en Kyrata! Na de verhalen jaren geleden op Wattpad gevolgd te hebben en meegedaan te hebben aan de eerdere boektours, vind ik het extra speciaal om ook voor het derde deel mee te mogen doen met de boektour. Dankjewel @clavisyoungadult en @author_anniekrodenburg voor deze mooie kans!
Ik geef Kroon en Kyrata: ⭐⭐⭐⭐⭐/5 sterren. Als ik er meer kon geven had ik dat zeker gedaan.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews