Prosto w Słońce

by Bartosz Brzeziński

Kornel Król przegrywa.

Owładnięty wizją bezbłędnej i perfekcyjnej gry w siatkówkę nie spodziewa się, że własna przeszłość pociągnie go na dno.
Rezygnuje ze sportu i zostaje menadżerem szkolnej drużyny. Chociaż nie gra na boisku, rozegra walkę ze wspomnieniami. Bardzo pragnie spojrzeć z odwagą w przyszłość, lecz nie jest to łatwe zadanie, gdy na horyzoncie oślepia go blask światła, na które według siebie nie zasługuje.
Kornel odrzucił już wiele miłości w swoim życiu, ale czy będzie w stanie zrobić to po raz kolejny?

768 pages, Paperback

First published October 2, 2024

About the author

Moi Drodzy Czytelnicy!

Pisanie to moje nieszkodliwe hobby. Tworzenie bohaterów, a następnie przepuszczanie ich przez młyn niebezpiecznych (nie zawsze) przygód i relacji, to zaskakująco przyjemna dla mnie rzecz.

Łączę czasy współczesne z mitologią słowiańską i naszymi słowiańskimi wierzeniami, by nadać obu tym częściom czegoś nowego. Bohaterowie wtedy nie tylko muszą stawić czoła wyzwaniom współczesności, ale także odnaleźć się w dotychczas nieznanym przez siebie świecie.

Powieści to głównie fantastyka, ale osadzona w obecnej Polsce, w różnych jej miastach.

Profil ten utworzyłem, aby móc w przyszłości skupić się głównie na pisaniu książek i dzielić się tym, co stworzyłem. Jeżeli jesteś zainteresowana lub zainteresowany wsparciem, pomożesz mi zrobić kolejny krok ku marzeniom!

Mam bardzo dużo planów pisarskich, a część z nich już wprowadziłem w życie. Poniżej możesz zapoznać się z tym, co już wydałem oraz jakie mam plany na przyszłość.

Dziękuję i do poczytania!

Reviews

[Technikolore · Rating 5 out of 5]

WAŻNE: To nie jest jak niektorzy sugerują druga część Skoku do Gwiazd. To historia dziejąca sie w tym samym miejscu w podobnym czasie co Skok (rozpoczyna sie kilka miesiecy przed Skokiem, kończy po Skoku, część wydarzeń się pokrywa) z perspektywy zupełnie innego bohatera. Nie trzeba znać Skoku, by czytać Słońce i vive versa.

Książkę przeczytałam w 3 dni w sierpniu, nie mogąc się od niej oderwać. A czytałam ją bardzo krytycznym okiem, bo nie podjęłabym się patronowania czegoś, czego bym nie czuła. I na początku miałam wiele wątpliwości, bo książka okazała się zupełnie inna niż Skok do Gwiazd. Zaskakuje mnie wręcz porównanie niektórych do Kamila Wilczka, bo Kornel jest zupełnie inny niż Kamil - problemy Kamila wynikały z czynników zewnętrznych i reakcji jego otoczenia na jego orientację. W przypadku Kornela wszystkie jego problemy wynikały z jego wnętrza- wiele lat pielęgnowania ran i depresji, która rozkręciła się w nim na dobre. I do końca książki nie znika magicznie dlatego, że problemy zewnętezne Kornela się rozwiązują. Kornel okazał się bardzo autodestrukcyjną postacią i przez ponad połowę książki jego życie jest opisane językiem ostrzejszym i bardziej bezpośrednim niż zazwyczaj u autora - wręcz odartym z emocji, które tak kochamy w jego książkach. Nie czytało się przyjemnie o wyborach Kornela, o jego przygodach z aplikacji na g, o jego sięganiu po alkohol mimo bycia przeciwnym piciu. Ale po tym, jak w Kornelu następował powolny przełom język pisarski wracał do tego, co u Bartka pokochałam - do opisywania emocji mocniej, a sceny zbliżeń nagle stawały się romantyczne. I wtedy zrozumiałam, że autor postanowił nawet w warstwie językowej pokazać jak zmienia się świat bohatera - zrobiło to na mnie wrażenie na tyle, że postanowiłam podjąć się patronatu nad książką. Dlatego choć na początku może ciężko się czytać o Kornelu to koniec końców ten język i zmiana w nim stanowią o sile całej książki dla mnie. Myślę, że napiszę jeszcze jedną opinię jak zrobię reread na papierze. Uważam, że autor powinien wydawać z jakimś wydawnictwem i być lepiej promowany, bo to trochę taki ukryty talent w polskiej literaturze przez to, że wydaje w self-publishingu.

[Awenaqueen · Rating 2 out of 5]

Przygotowałam się do tej opinii jak nigdy, robiłam sobie bowiem notatki z czytania tych fajnych aspektów i niefajnych. Dlatego to, co tutaj napiszę, to głównie moje przemyślenia, które bazowały też na moich przeżyciach. Pozwalam sobie na to, skoro autor także niejako reklamuje tę książkę jako "chciałem opisać to, czego sam w jakimś stopniu zaznałem". A że bardzo nie lubię takich sytuacji - wtedy czuję się, jakbym podważała czyjeś przeżycia i je czasem nawet wyśmiewała - to chcę podkreślić, że nie interesuje mnie, ile autor wsadził w treść siebie. Dla mnie to czysta fikcja poparta tylko jakimiś obserwacjami z życia, a nie krzywdami czy myślami.

Skoro ten wstęp mamy z głowy, chcę powiedzieć, iż bardzo czekałam na tę historię w zasadzie od dnia dostania informacji o jej powstawaniu od autora. I prawdopodobnie to mnie zgubiło, ponieważ zawiodłam się na tej książce. Kornel dał się w 1 tomie poznać od takiej strony, że miałam go zupełnie za inną postać, niż dostałam w tomie 2. Przez to odniosłam wrażenie, że gdy przyszło autorowi wklejać znane nam kwestie, te nagle zaczęły mi się gryźć. Cała scena z próbą samobójczą wydawała mi się w 1 tomie zupełnie inaczej przebiegać. Co oczywiście może być moją winą albo autora, że gdy dał głos drugoplanowej postaci, ta nagle straciła cały swój urok. Nie bez powodu niektórych postaci z tła, które pokochamy, nie rusza się za mocno. One dobrze budują tło, bo gdy dochodzi do pierwszoplanowości, tracą całe zainteresowanie.

Mam też problem do monotonności autora i choć to to samo uniwersum, mam wrażenie, że trochę tu za dużo powtórzonych schematów. Jak masturbacja - Kamil i Kornel jakimś zbiegiem okoliczności lubią amatorskie klipy. Scena ze wspólnego robienia śniadania też brzmi łudzaco podobnie do tej, którą mamy w skoku - a nie są te same praktycznie. Po raz kolejny wszyscy są obrzydliwie majętni, aby podróżować po świecie. Ja wiem, Warszawa, to i standard wyższy, ale miałam dość tego, że znowu bohaterowie chwalą się podróżami, gdzie to nie byli i czego nie widzieli. Polska też ładna, może by tak po niej wakacje sobie robić?

Bardzo łatwo Kornelowi przychodziło absolutnie wszystko. I jak pisałam przy pierwszym tomie - takie książki też są potrzebne, co to nie ukazują aż tak brutalizmu świata. Ale na litość boską, czego Kornel potrzebował, to miał od tego ludzi. Ojciec koleżanki drukarnie co i baner załatwił, koszulki. Pozazdrościć. Dziadek pracę załatwił, żeby Kornel nie musiał sam szukać. Babcia przygotowała o sprzęcie medycznym, żeby Kornel się nie musiał natrudzić od niemiłej pielęgniarki hur dur.

Tak, to była męcząca przygoda przez 740 stron historii - bo tyle jej było, reszta to informacje dla czytelnika. Szczerze tu powinien przysiąść porządny redaktor i ukrócić zbędny tekst, a jest go sporo. Relacja z Miłoszem to tam gdzieś w tle się działa. Wymiana wiadomości, która niczego nie dodawała do relacji. Dużo tego by wymieniać.

W ostatecznym rozrachunku uważam ten tom za zbędny. Autor chciał ukazać problem samotności i doskonałości, ale odnoszę wrażenie, że to się mu nie udało. Zabrzmię teraz okrutnie, ale Kornel miał tyle wsparcia ludzi dookoła, że trudno dać wiarę w poczucie samotności. Okej, nie miał rodziców, okej, miał przez to źle poukładane w głowie - ale wciąż ten przypadek można było opisać okrutniej, aby nie przesadzić zarazem. Niewykorzystany potencjał całkowicie.

Nie mówiąc już o horrendalnej cenie za książkę papierową! Nie lubię empiku, nie chcę go wspierać, ale nie miałam wyjścia. Jeśli zaś autor dalej ma zamiar współpracować z tym gigantem, to i moje wspieranie go się kończy. Rozumiem eko druk, rozumiem selfpubl, ale trzeba umieć powiedzieć sobie dość. Autor na Instagramie wspominał o obawach, że nie wie, jak dotrzeć do nowych czytelników - na pewno nie dotrzesz w ten sposób, gdy twoja książka sięga ceny 80 zł bez barwionych brzegów, twardej oprawy, i matko jedyna, bez skrzydełek. Proszę, pomyśl w przyszłości o zainwestowaniu w skrzydełka, bo książki bez nich są tak bardzo nieporęczne w tych czasach... To jest dla mnie po prostu już przesada.

Ale z pozytywów muszę powiedzieć, że kocham Konrada. To ikona.

[Sliwka013 · Rating 1 out of 5]

Na wstępie chciałabym zaznaczyć, że czekałam na tę książkę od kiedy pojawiła się informacja od autora, że zamierza napisać drugi tom (czyli chyba jakieś 2 lata). I najważniejsza kwestia podchodziłam do tej książki neutralnie – bez żadnych oczekiwań lub negatywnego nastawiania. Przez jakiś czas się zastanawiałam czy, aby na pewno chcę publikować moją recenzję, ale wewnętrznie czuję, że muszę ją napisać. A to wszystko dlatego, że autor czyta najprawdopodobniej recenzje. Gdzie ta moja może wybrzmiewać negatywnie. W “prosto w słońce” znalazłam wiele rzeczy, które mi się nie podobały. Postać Kornela to dla mnie zupełnie inna osoba niż ta w “skok do gwiazd”, czasami miałam wrażenie, że mam przed sobą Kamila Wilczka, a nie Kornela. Idąc dalej dużo rzeczy było w tej książce poprowadzone tak, aby wszystko ułatwić bohaterom – chcemy baner taki jaki ma inna drużyna, ojciec innej postaci w książce ma drukarnie i może taki baner załatwić za darmo. Babcia głównego bohatera była kiedyś pielęgniarką – Kornel musi się nauczyć najważniejszych rzeczy o pierwszej pomocy. I do kogo się udaje? Oczywiście, że do swojej babci. Gdzie zresztą zabrakło mi w tym miejscu jakiegoś dialogu, a nie samego opisu na zasadzie jakiegoś sprawozdania i takich sytuacji wyłapałam kilka. Autor też mógł opisać bardziej zmagania Kornela ze zdawaniem prawa jazdy (które zresztą zdał za pierwszym razem) i pracę, gdzie to zostało zaznaczone kilka razy, że ją ma. Autor miał potencjał, żeby opisać jakieś wydarzenia z pracy chłopaka.
Kolejną sprawą jest to, że Kornel mnie bardzo irytował i to w zasadzie przez całą książkę. Jak ja nie mogłam znieść, kiedy kręcił się wokół Miłosza, który był w związku, nawet przez chwilę pomyślałam, że autor pójdzie w wątek zdrady (ogólnie potencjał na rozegranie tego trójkąta miłosnego był ogromny – autor mógł pokazać jakieś głębsze rozterki bohaterów). Komunikacja między nimi leżała! To najgorsze, co może być, kiedy bohaterowie w książce nie potrafią ze sobą rozmawiać! Postać Sergiusza i Konrada to miałam częste wrażenie, że potrafią rozmawiać tylko o seksie.
Sceny zbliżeń z obcymi facetami, z którymi się spotykał Kornel w mojej opinii niepotrzebne.
Książka z gatunku sportowego i imo tego sportu było tutaj co kot napłakał, a opisy meczów jeszcze mniej opisane niż w przypadku “skok do gwiazd” i co autorowi szkodziło opisać ten turniej siatkówki plażowej, w której brali udział Kornel z Konradem?
Autor przepisał dialogi w rozmowach z Kamilem choć nie musiał tego robić, co automatycznie wydłużyło książkę.
Dziadek Kornela imo jakoś za łatwo rzucił picie alkoholu i poszedł na terapię.
Myślę, że ta książka mogłaby być o wiele krótsza, gdyby usunąć z niej wiele zbędnych elementów, które na siłę wydłużyły książkę. Przyznaję, że męczyłam się z czytaniem jej, mimo że styl autora jest naprawdę bardzo przyjemny.
Podsumowując ta książka miała wiele elementów, które mi się nie podobały i to przeważyło na niekorzyść, dlatego oceniam ją tak nisko. “Skok do gwiazd” podobał mi się, a tutaj coś mi nie grało – dodatkowo też nudziłam się na lekturze, śledziłam to wszystko z obojętnością i odetchnęłam z ulgą, kiedy skończyłam czytać “prosto w słońce”. Z powodu wielu czynników moja przygoda z autorem się kończy i już więcej nie sięgnę po jego twórczość.

[domynyka · Rating 1 out of 5]

W recenzji skoku do gwiazd napisałam, że chce książkę o Miłoszu i Kornelu. Dostałam i mi się nie podobała.
Postać Kornela zapamiętałam zupełnie inaczej, mam wrażenie, że na potrzeby tej książki, została zmieniona - zdecydowanie na minus.
Sport - niby jest, ale dosłownie ciągle "jest mecz, jest po meczu, kiedyś tam kolejny, o tutaj basen, tam ktoś był na siłowni". Warto byłoby to wszystko bardziej rozwinąć, tutaj wszystko działo się dosłownie w chwilę. Wolałabym czytać o tym niż o różnych niepotrzebnych zapychaczach dodanych chyba tylko po to, żeby książka była bardziej "głęboka" - nie była, natomiast była bardziej nużąca. Nie widziałam końca tej nudy.

[Ju_lek12 · Rating 4 out of 5]

Muszę niestety przyznać że Skok do Gwiazd był dużo lepszy. Niemniej uwielbiam postać Kornela, a cała jego historia jest niezwykle poruszająca. Ofc Sergiusz jest gay icon w ciągu dalszym, a Miłosz dosłownie podbił moje serce!! Mam nadzieję że doczekamy się także historii innych bohaterów (totalnie bym chciała przeczytać tę Alicji i Moniki, albo coś więcej o Konradzie bo zaraz po Miłoszu jest on w tej części moim faworytem). Nie żałuję że przeczytałam, ale przyznam że spodziewałam się troszkę lepszej jakości. Mimo wszystko daje 4 🌟 i napewno jeszcze do niej wrócę jak tylko będzie dostępny audiobook.

[Szymon · Rating 2 out of 5]

Przesadnie moralizatorska i rozwleczona. Po porządnej redakcji mogłaby tylko zyskać.

[MariON · Rating 4 out of 5]

Czekałam na tę książkę dwa lata. Mimo, że nie zżyłam się z Kornelem, jak to było w przypadku Kamila to była to przyjemna rozrywka. No.. Miłosza to uwielbiam, no ale jemu to się nikt nie oprze.

[Pan_Hubert · Rating 3 out of 5]

2,5 Kornel nie Korneluje

[Majak · Rating 4 out of 5]

Ja ignoruje wszystkie wady tej książki, bo tak świetnie się bawiłam czytając to.
Pokochałam Kornela i Miłosza jeszcze w "Skoku do gwiazd" i tak nie mogłam się doczekać aby przeczytać tę książkę.
Nie zawiodłam się mimo niezbyt pozytywnych recenzji, a wcale nie nastawiałam się na najgorsze. Wręcz przeciwnie miałam dużo oczekiwań mimo wszystko, bo naprawdę od razu się nimi zainteresowałam. Dla mnie chłopaki to absolutnie Jerejean i Solangelo w wydaniu warszawskich siatkarzy. A teraz mają ogromne miejsce w moim sercu.
Bardzo się zdziwiłam poznając Kornela z takiej strony, bo wydawał mi się zupełnie inny, ale jednak dużo rzeczy nabrało całkowicie innego sensu i dużo się wyjaśniło, po wydarzeniach z tej książki.
Myślę że postaci Kornela i Miłosza mają naprawdę ogromne znaczenie i cieszę się że zobaczyłam ich przeżycia.

[Amytka · Rating 4 out of 5]

Przyjemnie czytało mi się ta część i dało poznać Kornela od głębszej strony i pokazać, że poboczne postacie też mają swoją historię
Było parę rzeczy, które mnie denerwowały, możliwe że dość długa książkę jak ciągnące się opisy które niewiele wnosiły lub ciągle imprezowanie w domku i chęć Kornela na Miłosza (może sama odbieram to za bardzo przez aseksualność, ale mam wrażenie że przy każdym momencie zbliżenia Kornel myślał tylko że nie mają wolnego pokoju)
cieszę się że mogłam przeczytać tą historię I jeszcze raz zaszyć się w tym świecie

[James_Silver_Books · Rating 4 out of 5]

Uwielbiam Kornela i Miłosza! Byłam bardzo podekscytowana gdy okazało się, że dostaną książkę poświęconą ich historii :D

Muszę uporządkować myśli i emocje ale na ten moment mogę powiedzieć, że bardzo dobrze czytało mi się tę książkę mimo, że czasem opisy i obszerność książki mnie przytłaczały. Cieszę się, że mogłam poznać tych bohaterów od innej strony!

[Liwia · Rating 5 out of 5]

Jestem absolutnie zakochana w tej książce. Po skoku do gwiazd miałam duże oczekiwania i się nie zawiodłam. Jedynie początek był dość wolny, co wcale jednak jej nie ujmuje. Obie te książki to moje safe place i na pewno jeszcze do nich wrócę.

[Daria · Rating 4 out of 5]

4.5

[Xiankowaty01 · Rating 5 out of 5]

Podobała mi się tak samo jak *Skok do gwiazd* i najchętniej sięgnąłbym od razu po kolejną opowieść z tego uniwersum

[Matylda Wiśniewska · Rating 4 out of 5]

4.0

[Ania · Rating 5 out of 5]

Pochłonęłam te ponad 700 stron w dwa dni tak mnie wciągnęła historia Kornela. Ta książka to rok z życia ok 18 letniego chłopaka, który ma problemy psychiczne chodzi na terapię i próbuje radzić sobie ze swoimi demonami. Chyba najbardziej wstrząsnęło mną to co się dzieje w głowie bohatera przed próbą samobójczą. Przy okazji poznajemy świat siatkówki od zaplecza bo Kornel jest menadżerem drużyny. Momentami zbyt cukierkowe. Wątpię czy w prawdziwym świecie nastolatki umieją tak otwarcie rozmawiać o własnej seksualności. W książce są przedstawiciele gejów, bi, pan, lesbijek i osób aromantycznych/aseksualnych więc jest pozycją edukującą co dla młodych ludzi może być uświadamiające.

[Klaudia · Rating 4 out of 5]

Lubię, chętnie jeszcze do tego wrócę