Usuwacz

by Krystian Stolarz

Seryjny morderca o pseudonimie Usuwacz pragnie sprawiedliwości. Próbuje naprawić błędy systemu i dać światu jej namiastkę – uśmierca więc wadliwe elementy utopijnego porządku. Psychopatyczna osobowość Usuwacza przez długi czas pozwala mu na wodzenie śledczych za nos. Kres temu ma położyć policjant wydziału kryminalnego Ksawery Kulczyński. Niestety osobista tragedia, którą przeżył, sprawia, że ze świetnego, upartego i wnikliwego gliny pozostał jedynie cień. Kulczyński walczy z demonami przeszłości i zdecydowanie to starcie przegrywa. Ofiar zaczyna przybywać, a sam morderca zaczyna bawić się z Kulczyńskim.

Czy sprawiedliwość ma związek z ludzkim cierpieniem? Czy dla matki opłakującej śmierć córki długość wyroku oprawcy ma znaczenie?

352 pages, Paperback

First published November 21, 2024

Reviews

[Logana · Rating 4 out of 5]

Tuż po premierze debiutanckiej powieści autora miałam ochotę ją przeczytać. Odkładałam w czasie, aż teraz, przy okazji ukazania się czwartej książki, w końcu to się udało. Dotychczasowe cieszyły się dobrymi notami, choć w opiniach pojawiało się sporo zarzutów dotyczących głównie zbyt wiernie odwzorowanego policyjnego języka widocznego w dialogach, ilości wulgaryzmów, niskiego poziomu żartów, braku emocji, czy chaosu wśród bohaterów. Nieskażona wrażeniami z wcześniejszych powieści sięgnęłam po "Usuwacza" ze sporą dozą optymizmu. Szczęśliwie dotarłam do końca z pozytywnymi odczuciami. Choć odkryłam sprawcę stosunkowo szybko, to wartka akcja utrzymała poziom zaangażowania w fabułę.

Już na pierwszych stronach powieści czytelnik dowiaduje się, o czym będzie historia. Również opis wydawniczy nie pozostawia wątpliwości dotyczących tematyki. Chodzi o zemstę seryjnego mordercy, o oddanie sprawiedliwości tym, których wymiar sprawiedliwości nie zdołał ukarać, o usunięcie wadliwego elementu ze społeczeństwa. Na miejscu zbrodni sprawca zostawia kartkę z nazwiskiem Kulczyńskiego, policjanta, który obsesyjnie ściga nietrzeźwych kierowców. Dwa lata wcześniej przez jednego z nich zginęła żona i córka Kulczyńskiego. Mężczyzna przypłacił tę tragedię głęboką depresją. To jednak on jest tym bardziej stonowanym i opanowanym w duecie ze swoim dawnym współpracownikiem Robertem Kujawą. Obaj zostali doświadczeni i poranieni przez los, przeżyli życiowe tragedie. Ich osobowości kontrastują ze sobą, gdyż Kujawa odpala się bardzo szybko.

Autor idealnie wykreował postacie, stworzył interesującą zagadkę kryminalną oraz poruszył temat radzenia sobie z traumą i załamaniem psychicznym po stracie najbliższych. Powieść dostarcza emocje, chociaż autor nie serwuje rozległych opisów. Dialogi są naturalne, a na łamach powieści jest niewielka ilość wulgaryzmów. Niesmacznych żartów albo nie było, albo były nudne i je przegapiłam...

W ostatecznym rozrachunku książka mi się podobała, choć liczyłam na większe zaakcentowanie tematu wymierzania sprawiedliwości na własną rękę i sprawniejsze ukrycie sprawcy.

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Nazwisko Krystiana Stolarza wielokrotnie przewija się w mediach społecznościowych. Autor, prywatnie wieloletni funkcjonariusz wydziału kryminalnego i oficer śledczy, zadebiutował na rynku wydawniczym powieścią kryminalną „Dla Ciebie nawet”. Od momentu ukazania się jego debiutu, który do dziś zbiera pochlebne opinie, miałam ogromną ochotę sięgnąć po jego twórczość. Bo czy powieść kryminalna napisana przez funkcjonariusza policji może wypaść źle? Zdecydowanie nie!

„Dlatego postanowił usunąć z niego wszystkie wadliwe elementy. Wszystkich ludzi, którzy są źródłem zła i niesprawiedliwości”.

Ksawery, policjant z wydziału kryminalnego w Zielonej Górze, od dwóch lat zmaga się z żałobą po tragicznie zmarłej żonie Małgosi i córce Marcelinie, które zabrał mu nietrzeźwy kierowca. Od tamtej tragedii Ksawery skrupulatnie wypełnia swoje postanowienie, którego celem jest łapanie pijanych kierowców, czym często naraża się przełożonym.
„Przecież żadne prawo, żadna forma kary nie zwrócą człowiekowi strat poniesionych w wyniku ciężkiego przestępstwa”.
Jednak teraz Kulczyński będzie musiał stawić czoła nie tylko swoim demonom z przeszłości, ale także komuś, kto pragnie wymierzyć sprawiedliwość na własną rękę. Seryjny morderca, który stara się naprawić błędy systemu, przez długi czas wodzi śledczych za nos i wydaje się być nieuchwytny. Czy Ksawery, niegdyś doświadczony i nieugięty glina, wygra walkę z mordercą, który zna jego przeszłość i ewidentnie się z nim bawi?
„Czy można sprawić, aby sprawiedliwość nabrała sensu? Nie”.
„Dlatego przychodzę z pomocą. Mogę dać namiastkę sprawiedliwości światu. […] Namiastką sprawiedliwości jest śmierć każdego złego człowieka. Moją misją jest usunięcie ich wszystkich […]”.

Gdybym miała krótko podsumować moje pierwsze spotkanie z twórczością Krystiana Stolarza, wystarczyłoby bym napisała, że „Usuwacz” to prawdziwa uczta literacka dla każdego miłośnika powieści kryminalnych.
Krystian Stolarz zaserwował mi niesamowicie emocjonującą i pełną napięcia podróż po kartach swojej powieści. Temat, który porusza w swojej książce, dotyka jednego z najważniejszych i wciąż aktualnych problemów na świecie – nietrzeźwych kierowców, a sposób przedstawienia tego tematu z perspektywy policjanta nadaje powieści głębszego realizmu.
„Usuwacz” to jedna z tych książek, do której zasiadłam z nadzieją na dobrą i trzymającą w napięciu lekturę, i taką też otrzymałam. Fabuła powieści wciąga od pierwszych stron, a następujące po sobie wydarzenia dostarczają czytelnikowi mnóstwa emocji i trzymają w nieustającym napięciu. Krystian Stolarz, jako były policjant, posiada ogromną wiedzę na temat pracy funkcjonariuszy i działania systemu sprawiedliwości, co idealnie przekazał nam w swojej książce, tym samym fabuła powieści jest dużo bardziej intrygująca. Z zaciekawieniem i ogromnym zaangażowaniem kartkowałam kolejne strony; dynamiczna fabuła i liczne zwroty akcji nie pozwoliły mi oderwać się od lektury nawet na moment. Ogromnym plusem książki jest również styl autora – lekki i przyjemny, mimo trudnego i bolesnego tematu, co sprawia, że książkę pochłania się błyskawicznie. Fenomenalnie wykreowane postaci; zmagający się z własnymi problemami, demonami przeszłości, próbujący na nowo poukładać swoje życie – emocje i uczucia, jakie nimi targają, są bardzo realistyczne. I najważniejsze, co zwróciło moją uwagę, to obraz pracy policji; autor bez koloryzowania ukazuje świat funkcjonariuszy, często przerażający, mroczny, bezwzględny.
Podsumowując, „Usuwacz” to jedna z najlepszych powieści kryminalnych, jakie przeczytałam w tym roku. To nie tylko historia, w której bohaterowie muszą stawić czoła seryjnemu mordercy, ale przede wszystkim powieść, która skłania do refleksji. Jestem pod ogromnym wrażeniem zarówno fabuły, wykreowanych postaci, jak również sposobu przedstawienia motywu przewodniego oraz tego, do czego może nas doprowadzić nieodparta chęć zemsty. Żałuję, że nie miałam okazji przeczytać wcześniejszych książek autora, ale mam nadzieję, że kiedyś wpadną w moje ręce, gdyż po lekturze „Usuwacza” lista moich ulubionych polskich pisarzy powiększyła się o kolejne nazwisko. Zdecydowanie polecam!

[suspense_books · Rating 4 out of 5]

Głównym motywem w "Usuwaczu" jest problem, który w naszym społeczeństwie wybrzmiewa na bardzo szeroką skalę - po pierwsze alkoholizm per se, jak również prowadzenie pojazdów pod wpływem. Fakt wsiadania do auta po wypiciu dwóch piwek, pełniejszej lampki wina, a nawet kilku głębszych dla wielu może zdawać się niczym poważnym, wszak jesteśmy w stanie "jakoś" do tego domu dojechać. Ileż wymówek już się słyszało, beznadziejnych prób wybielenia swojego zachowania. Alkohol towarzyszy nam podczas każdej celebracji, jest nieodzownym towarzyszem wielu spotkań, sporo osób nie czuje oporu, aby wsiąść do auta po jego zażyciu. Problem natomiast pojawia się, gdy uśpi on czujność na tyle, iż prowadzący straci panowanie za kierownicą, a na jego drodze pojawi się niczego nieświadoma, niewinna osoba. Głupia decyzja powoduje gwałtowne zakończenie życia innej istoty. Czyjegoś dziecka, rodzica, małżonka, dewastując tym samym psychikę osoby pozostawionej z poczuciem niewyobrażalnej niesprawiedliwości na ziemskim padole.

Kary przewidziane przez prawo są niewspółmierne, dlatego też Krystian Stolarz powierzył w swej historii wymierzanie sprawiedliwości Usuwaczowi. Likwiduje on wadliwe elementy, wykańcza tych, których jego zdaniem nie powinno być wśród reszty społeczeństwa. Pogrywa nie tylko z całym wydziałem kryminalnych, ale też wykazuje szczególne przytyki względem jednego z prowadzących sprawę policjantów. W pogoni za Usuwaczem przyjdzie im zagłębić się w głosy własnego sumienia i zrobić rekonesans swych uczynków walcząc z wewnętrznymi demonami.

"Usuwacz" to czwarta już powieść kryminalna, która wyszła spod pióra Krystiana Stolarza. Autor jest czynnym policjantem i jak sam opowiada, w swych historiach spisuje fikcyjne zdarzenia, przelewając na papier prawdziwe emocje, które towarzyszą mu od kiedy pełni służbę. Można tylko się domyślać, jak wiele prawdy skrywa się między wierszami, które z wydarzeń mogłyby mieć odwzorowanie w rzeczywistości. Czuć tutaj autentyczność i choć dialogi między bohaterami mogą wydawać się zbyt przerysowane, bardzo wulgarne, a sceny wyjątkowo brutalne, tak właśnie wygląda życie, nie wszystko w nim owinięte zostało w kolorowy papier dekoracyjny i posypane brokatem. Ciężko uwierzyć, by w świecie brut@lnych zbrodni, w mafijnym środowisku ludzie zwracali się do siebie w przesadnie kulturalny sposób.

Narracja prowadzona przez autora jest w sposób bardzo surowy, brak tutaj jakichkolwiek upiększeń i przebierania w półśrodkach. Dosadne opisy, wartka akcja, liczne dialogi i przede wszystkim realistycznie oddane działania funkcjonariuszy są największą zaletą "Usuwacza". Krystian zakończył historię z impetem, bardzo doceniam finał, gdyż przewijający się tutaj wątek należy do jednych z moich ulubionych. Co więcej, akcja powieści ma miejsce na terytorium Zielonej Góry, dzięki czemu bardziej mogłam się wczuć w całokształt fabuły. Scena z wypadem do Palmiarni sprawiła, że w oczach zaszkliły mi się łzy. Polecam Waszej uwadze <3

[Stokrotka · Rating 5 out of 5]

To było tak świetne, że przeczytałam od razu
WHAAAAT TEGO SIE NIE SPODZIEWAŁAM GENIALNE JEEZ
Ps. Zostaje ogromną fanką

[Z książką po mojemu · Rating 5 out of 5]

4.5⭐️ Ten autor zaskakuje mnie z każdą kolejną książką. Jestem pod wrażeniem jego pomysłów, umięjętności, ambicji oraz wysiłku, jaki włożył w stworzenie tych historii. I to na pewno nie było jego ostatnie słowo. I to na pewno nie był ostatni raz, gdy Stolarz dostarczył mi wszystkich emocji, jakich bym oczekiwał po jego książkach.

Mówili: “Ta książka jest zupełnie inna od poprzednich”. Kłamali! Ta książka jest dokładnie tak samo dobra i szokująco zaskakująca. Im bliżej zakończenia tym historia wpada na coraz to krętsze tory, by z impetem przywalić w czytelnika i zmieść go kompletnie. Ja tak się właśnie czułem. W osłupieniu wodziłem wzrokiem po kolejnych zdaniach i z niedowierzaniem przyglądałem się jak poszczególne puzzle układają się w spójną całość.

Autor w swoich k*yminalnych historiach choć nie skupia się wyłącznie na samym śledztwie i wplata w nią także elementy obyczajowe, to jednak są one po coś. W bardzo przemyślany sposób łączą się one z fabułą i przedstawiają wykreowanych bohaterów z innej perspektywy.

Jest to moja druga po “Zbawcy” ulubiona książka Stolarza. W żaden sposób nie jest ona powiązana z innymi tytułami, więc zdecydowanie śmiało można po nią sięgać, bez znajmości poprzednich książek. Gorąco polecam!

[pi0trek · Rating 4 out of 5]

hitnelo mnie pod koniec

[burgundowezycie · Rating 5 out of 5]

„Usuwacz” Krystiana Stolarza to książka, która wywołuje emocje oraz prowokuje do moralnych rozważań. Jest to wciągający thriller kryminalny z głęboką warstwą psychologiczną i społeczną, który daleko wykracza poza ramy typowej kryminalnej rozgrywki.

Tytułowy Usuwacz to seryjny morderca, który postanawia wziąć sprawiedliwość w swoje ręce. Jego ofiary to osoby, które uniknęły odpowiedzialności za swoje czyny – przestępcy korzystający z luk systemu i uchylający się od kary. Morderca pozostawia na miejscach zbrodni listy, które rzucają cień na pracę policji i… na głównego bohatera – Ksawerego Kulczyńskiego, doświadczonego śledczego, zmagającego się z traumą po stracie żony i córki w wypadku spowodowanym przez pijanego kierowcę. Teraz Kulczyński, rozdarty między walką z własnymi demonami a prowadzeniem śledztwa, musi stanąć przed największym wyzwaniem w swojej karierze.

Czy po takiej tragedii podoła odnalezieniu mordercy?

Krystian Stolarz stworzył wiarygodnych, głęboko zarysowanych bohaterów. Ksawery Kulczyński to postać tragiczna, ale zarazem fascynująca. Jego żal, gniew i bezsilność wobec wymiaru sprawiedliwości przenikają każdą stronę. Jego osobisty dramat nadaje historii autentyczności i sprawia, że nie tylko kibicujemy prowadzonemu śledztwu, ale i samemu Kulczyńskiemu w jego walce z samym sobą.

Równie intrygującą postacią jest sam Usuwacz. Choć to psychopata, nie sposób przejść obojętnie wobec jego motywacji. Czy jego działania można w jakiś sposób usprawiedliwić? Czy wymiar sprawiedliwości rzeczywiście zawsze spełnia swoją funkcję? Te pytania pozostają otwarte, zmuszając nas tym samym do refleksji, nad tym jak działa system sprawiedliwości.

Autor ponownie udowadnia, że ma talent do tworzenia napięcia. Akcja jest wartka, fabuła zaskakuje, a zakończenie to prawdziwy cios – niespodziewany, a zarazem doskonale wpisujący się w klimat powieści. W przeciwieństwie do wcześniejszych książek Stolarza, „Usuwacz” jest moim zdaniem mniej brutalny i wulgarny, co nadaje mu bardziej uniwersalnego charakteru, choć nadal potrafi wstrząsnąć.

„Usuwacz” to jednak nie tylko kryminał, ale też poruszająca opowieść o ludzkim cierpieniu, niesprawiedliwości i bólu, który pozostawiają po sobie tragedie. Stolarz świetnie ukazuje problem pijanych kierowców, wskazując na ich ogromny wpływ na życie zwykłych ludzi. To temat niezwykle aktualny i bolesny, który nadaje powieści dodatkowej głębi.

„Usuwacz” to mroczna, wielowymiarowa opowieść, która łączy w sobie elementy thrillera i kryminału. Stolarz pokazuje, że w jego książkach chodzi nie tylko o rozwiązanie zagadki, ale i o zmierzenie się z pytaniami o naturę sprawiedliwości i odpowiedzialności. To powieść, która zostaje w głowie długo po przeczytaniu, skłaniając do przemyśleń.

Dlatego polecam „Usuwacza” wszystkim miłośnikom gatunku, którzy cenią sobie dobrze skonstruowaną fabułę, nieoczywiste postaci i trudne pytania moralne. Krystian Stolarz po raz kolejny udowodnił, że jest autorem, który potrafi pisać o rzeczach trudnych i ważnych, jednocześnie dostarczając solidnej porcji kryminalnej rozrywki 🔥.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @proszynski_wydawnictwo @proszynski.emocje, a Autorowi @policjant_czytaipisze za wyśmienitą lekturę (współpraca reklamowa) 🩷.

[UBOOKMI · Rating 5 out of 5]

Czwarta powieść autora, której bohaterem jest seryjny morderca o pseudonimie Usuwacz, to kolejny dowód na to, że Krystian Stolarz potrafi dostarczyć czytelnikom nie tylko angażującą historię kryminalną, ale również głęboko refleksyjną podróż w głąb ludzkiej psychiki. Tym razem fabuła koncentruje się na zderzeniu dwóch diametralnie różnych światów, psychopatycznego mordercy przekonanego o swojej misji wymierzania sprawiedliwości oraz zniszczonego życiem policjanta Ksawerego Kulczyńskiego, którego osobiste tragedie zepchnęły na dno.

Historia Usuwacza, seryjnego mordercy eliminującego „wadliwe elementy” utopijnego porządku, to nie tylko emocjonujący pościg za sprawcą. Autor zadaje trudne pytania o naturę sprawiedliwości, cierpienia i sens zemsty. Czy długość wyroku rzeczywiście zaspokaja ból matki opłakującej swoje dziecko? Czy można naprawić system, usuwając jego błędy kosztem ludzkiego życia? Tego rodzaju refleksje wzbogacają książkę i czynią ją czymś więcej niż tylko wciągającym kryminałem.

Kulczyński, główny śledczy, to postać skomplikowana, pełna sprzeczności i bólu. Jego walka z demonami przeszłości (utratą ukochanej osoby i własnym załamaniem psychicznym) dodaje fabule głębi i emocjonalnego ładunku. Autor mistrzowsko portretuje jego zmagania, pokazując, jak trauma wpływa na człowieka, odbierając mu siłę do działania i zamykając w klatce wspomnień. To właśnie psychologiczny wymiar postaci sprawia, że książka jest tak wyjątkowa.

Pod względem kryminalnym powieść trzyma poziom, choć dla wprawnego czytelnika rozwiązanie zagadki może okazać się przewidywalne. Już od połowy historii zaczęłam podejrzewać, kim jest Usuwacz, ale mimo to miałam nadzieję na zaskoczenie, które ostatecznie nie nadeszło. Autor celowo prowadzi czytelnika za rękę, podając wskazówki na tacy, co sprawia, że finał jest bardziej logiczny niż szokujący. Nie umniejsza to jednak przyjemności z lektury, bo sam proces docierania do prawdy jest fascynujący.

Na plus zasługuje również fakt, że książka jest mniej brutalna niż wcześniejszy „Zbawca”, co czyni ją bardziej przystępną dla szerszego grona czytelników. Mimo to napięcie nie opuszcza ani na chwilę, a akcja prowadzona jest w sposób dynamiczny i nie pozwalający na nudę.

Przesłanie powieści, wyrażone w prostych, ale wymownych słowach: „Piłeś? Nie jedź”, pozostaje w pamięci na długo po zakończeniu lektury. To książka, która wciąga bez reszty, angażuje emocjonalnie i pozostawia czytelnika z ważnymi pytaniami o naturę ludzkiego cierpienia i sprawiedliwości.

Podsumowując, czwarta powieść autora to świetny kryminał z doskonale wykreowanymi postaciami, interesującą zagadką i refleksyjną warstwą psychologiczną. Idealna dla miłośników literatury, która nie tylko bawi, ale też skłania do myślenia.

[Stronisko · Rating 5 out of 5]

Jeśli znacie książki Krystiana Stolarza, to wiecie, że autor nie bierze jeńców w kwestii opisów brutaInej, na wskroś prawdziwej rzeczywistości. Znając jego poprzednie tytuły, wiedzieliśmy, że „Usuwacz” emocjonalnie rozłoży nas na łopatki, i tak też się stało.

Po mieście grasuje seryjny m0rderca, który we własnym zakresie wymierza sprawiedliwość tam, gdzie zawiódł system. Usuwa ludzi mających na sumieniu poważne zbr0dnie. Jego złapaniem ma się zająć policjant, który sam na systemie sprawiedliwości się zawiódł – dotknęła go bowiem ogromna tragedia, w której stracił rodzinę, a teraz próbuje się z tego podnieść. W książce nie tylko jesteśmy świadkami prowadzonego śledztwa, ale też obserwujemy, jak ze swoją tragedią radzi bądź nie radzi sobie Ksawery Kulczyński.

Ta książka to wulkan emocji, trudnych emocji, trzeba podkreślić. Mniej w niej brutaIności, którą znamy z poprzednich książek Stolarza, tutaj jednak brutaIność przejawia się w sferze mniej dosłownej. Autora dotyka tutaj dużego problemu alkoh0lizmu i tego, jakie konsekwencje może mieć jazda na podwójnym gazie. Do tego dowiadujemy się, że problem ten dotknął Autora bezpośrednio, przez co historia nabiera jeszcze głębszego, intymniejszego sensu. Książka zdecydowanie skłania do głębszej refleksji na temat konsekwencji złych wyborów, a także tego, jaki wpływ mogą mieć na nasze życie obcy ludzie, którzy takich wyborów dokonali. Nam pomogła też bardzo docenić to, co mamy, i choć trochę zrozumieć ból, z jakim mierzą się osoby, które doświadczyły straty.

Nie zapominajmy jednak, że jest to kryminał, i to rasowy, mocno policyjny, brudny, prawdziwy. Krystian Stolarz jest policjantem, więc doskonale zna kulisy pracy wydziału kryminalnego, nie boi się też przedstawiać policji (tzw. firmy) takiej, jaką ona jest naprawdę – ze wszystkimi jej przywarami, ale i zaletami. Dzięki temu wiemy, że książka jest wiarygodna A rozwiązanie zagadki… po prostu zmiata z podłogi. Mówią, że w kryminałach zakończenie jest najważniejsze – tutaj zdecydowanie robi robotę, a do tego mamy nie tylko dobry, ale i niosący pewną głębię i znaczenie środek. Majstersztyk!

[Anna Rydzewska · Rating 5 out of 5]

Właśnie takie historie uwielbiam, bezgranicznie wsysające do swej rzeczywistości, fundujące całkowite zapomnienie i angażujące do tego stopnia, iż czytelnik czuje się niemal jak główna postać. Widzi jej oczami, słyszy jej uszami, wszystkie zmysły poddają się pochłanianej treści. Krystian Stolarz dopieścił to jeszcze bolesną, trudną tematyką, jaka wzbudza wiele skrajnych emocji, w skutek czego utożsamienie się z bohaterem przychodzi naturalnie i wyjątkowo szybko.

Historia zaczyna się z przytupem, a to dopiero początek silnych doznań, jakie zafundował autor. Nie sposób przewidzieć, czym zaskoczą następne strony, dlatego kolejne słowa połykane są w zawrotnym tempie. Akcja nie daje ani chwili wytchnienia, ani nakreślonym postaciom, ani pochłoniętemu bez reszty czytelnikowi. Tak, to jedna z tych powieści, którą połyka się na raz, bo dawkowanie mogłoby się okazać zbyt wielką męczarnią dla zaintrygowanego do granic czytelnika.

Ogromne brawa należą się pisarzowi za doskonałe kreacje bohaterów, znajdziemy tu całą plejadę nietuzinkowych postaci. Każda z nich wywoła wiele emocji, żadna nie pozostanie obojętna. Podejrzliwość czytającego sięga zenitu, próbuje za wszelką cenę odgadnąć mroczne sekrety i odkryć, kim jest seryjny morderca i co go łączy z głównym bohaterem. Rozwiązanie zagadki jest jednak możliwe dopiero w momencie, w którym zaplanował to autor. Wspaniałym elementem, dodatkowo podsycającym już i tak napiętą atmosferę, jest ukazanie zła, jego kwintesencji, które może zostać rozbudzone w człowieku w efekcie traumatycznych wydarzeń. Gdzie właściwie przebiega cienka granica między jasnością a mrokiem?

„Usuwacz” to zniewalający, dopełniony intrygującym, niepokojącym klimatem kryminał, od którego nie sposób się oderwać. Misternie uknuta intryga, plejada przemawiających, wielowymiarowych postaci, mroczne tajemnice oraz mgliste i zawiłe powiązania między bohaterami, a wszystko to nakreślone wyjątkowo przyjemnym, sugestywnym piórem. Fani angażujących, fundujących moc silnych wrażeń kryminałów, będą zachwyceni. Polecam gorąco!

[Kulturowa.Anihilacja · Rating 4 out of 5]

Krystian Stolarz autor dotychczas mi nieznany przedstawił się jako kreator dość męskich, surowych i trudnych historii, w których nie sposób szukać kompromisów między dobrem a złem.

Zawsze podczas czytania daje sobie takie 20-30 stron na wczucie się i wgryzienie w fabułę, tutaj o dziwo przyszło mi to dużo płynniej, a wykreowany świat bardzo szybko otulił mnie swym chłodem i dreszczem.

Stolarz tworzy atmosferę gęstą od niepokoju, wykorzystując mroczne opisy i plastyczny język.
Zdecydowanie największe wrażenie robiło na mnie przedstawienie dochodzenia, które było realne, rzetelne i bardzo autentyczne.

Podobało mi się wykreowanie bohaterów, ponieważ nie są to w żadnym wypadku kryształowe ideały bez rys czy wad, są to ludzie zwyczajni, rzeczywiści jak każdy z nas ze swoimi przywarami, słabościami i całą gamą niedoskonałości.

Książka wymusiła na mnie nieco filozoficznych rozważań na temat sprawiedliwości i tego czym ona jest, bo przecież każde z nas do danej sytuacji widziałoby i rozumiałoby ja zupełnie inaczej. Sprawiedliwość jest trochę jak dobro i zło, a jej granice są umowne i nie można ich jednoznacznie nakreślić. Nie można jej zachować w jakichś ramach, bo poczucie sprawiedliwości jest plastyczne jak każda emocja czy uczucie, każdy może je wyrażać i rozumieć zupełnie inaczej.

Cała ta historia jednak w pewnym aspekcie nieco mnie zdołowała, bo ukazuje wadliwość czy brak wydolności naszego wymiaru sprawiedliwości i o ile wydaje się to odległe bezpośrednio od nas, tak niestety życie tę bliskość może szybko zweryfikować i sprawić, że Temida może okazać się ślepa na nasz los.

„Usuwacz” to powieść, która pozostała w mojej pamięci na długo po przeczytaniu, bo jest w niej coś intymnego. Dla mnie była to powieść bardzo wymagającą, pełna napięcia i ukazująca zło, którego nikt nie chciałby doświadczyć.

Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwem Prószyński S-ka

[bookfromdream_ · Rating 5 out of 5]

★⁠★★★★★★★⁠★★


[ współpraca reklamowa ]


Rozwaliła mnie ta książka.

Mam wrażenie, że każda następna pozycja od tego autora jest lepsza od poprzedniej, więc już się boje co będzie przy pozostałych dwóch które jeszcze zostały mi do przeczytania...

Popłakałam się na kryminale. To chyba jest wystarczający dowód na to jak dobrze wszystko jest tu przedstawione i jak dobrze opisane są emocje w tej książce.

Cała historia była po prostu pochłaniająca, wywołująca ciarki na rękach i sprawiająca że chciałam więcej.

Było brutalnie, było mrocznie i zawile. Gdy już myślałam, że ogarnęłam o co w tym wszystkim chodzi, książka po raz kolejny mnie zaskakiwała i jeszcze bardziej mieszała w głowie.

Bohaterowie mieli mocne charaktery i wręcz kipieli emocjami. Było ich sporo, a to że co chwilę pojawiały się nowe wątki, podejrzani i ofiary co chwilę zmieniał się bieg wydarzeń i , jeszcze większym zaangażowaniem śledziłam całą akcję.

Główny bohater. Łał. To jak on był wykreowany i jaką rolę odgrywał w tej historii sprawiło, że na koniec złapałam się za głowę tak dobre to było.

Zakończenie rozwaliło mi głowę. Taki obrót spraw zakończył mnie chyba najmocniej ze wszystkich które pojawiły się w tej książce i nawet będąc za połową nie sądziłam, że to się tak zakończy, ale nie powiem podwoiło to moje emocje wobec tej książki.

Jest to mocna książka, totalnie bez filtrów i pokazująca mroczną, brutalną i bolesną rzeczywistość. Daje do myślenia i nie raz podczas czytania musiałam zatrzymać i przeanalizować co się właśnie wydarzyło. Na maksa polecam wam tą książkę i już nie mogę się doczekać czytania kolejnych książek autora😌

[pahlik_dp · Rating 5 out of 5]

Wow, kolejna mocna pozycja od autora! 🔥
Pełna napięcia, dynamiczna opowieść, która przenosi czytelnika w mroczny świat policji, operacyjnych działań i nieustannego ścigania przestępców. Stolarz znakomicie oddaje atmosferę pracy śledczych, wciągając w historię, która nie daje ani chwili wytchnienia. Autor skutecznie buduje napięcie, stopniowo odkrywając kolejne warstwy skomplikowanej fabuły.
Bohaterowie są dobrze wykreowani, a ich relacje i motywacje sprawiają, że śledzenie ich działań staje się emocjonującą przygodą. Jednym z nielicznych minusów książki jest brak pełniejszego wyjaśnienia genezy i znaczenia działań Usuwacza. Wyjaśnienie tego wątku mogłoby dodać książce jeszcze większej głębi i sprawić, że cała historia zyskałaby na wymiarze. Ja znałem ten motyw z innej książki, więc łatwiej było mi zrozumieć z czym się mierzył tytułowy Usuwacz.
Mimo tego drobnego mankamentu, „Usuwacz” to świetna lektura, pełna nieoczekiwanych zwrotów akcji, trzymająca w napięciu do ostatniej strony. Krystian Stolarz udowadnia, że jest mistrzem w tworzeniu wciągających i złożonych historii, które trudno odłożyć.

[aneta_w_trasie · Rating 5 out of 5]

Stolarz w formie! Kolejna jego książka, która robi totalne wrażenie! Polubiłam się z autorem już od jego pierwszego tytułu i jak widzę totalnie podnosi poprzeczkę przy każdym kolejnym.
Charyzmatyczni bohaterowie, wartka akcja, bluzgi morderstwa i to co pokochałam u niego totalnie - REALIZM :D
Czytelnik czuje jakby znajdował się w samym środku akcji co nie każdemu pisarzowi wychodzi tak dobrze.
Rzadko daje 9/10 ale tutaj zdecydowanie zasłużone!
Ta książka to również idealny pomysł na prezent dla fana kryminałów!

[Mephista · Rating 4 out of 5]

4.5/5, na ten moment najlepsza książka autora :)