What do you think?
Rate this book
Beden Kaçarken
“Aslında ortada bir ceset yoktu ama bir ceset hikâyesi vardı (ki edebiyatta bu ikisi aynı şeydir).”
Bir adam, sokak ortasında karısını öldürdükten sonra intihar eder. Fakat cinayetin görgü tanıkları olay hakkında ayrıntılı bilgi vermekten çekinir. Kadın, kimliği belirlenemeden morga götürülür ve kısa süre sonra unutulur. Eski bir komiser ve özel dedektif olan Apollo'ya olayı araştırma görevi verilir ancak adam suçun etrafında gezindikçe geçmişini de içeren karanlık ipuçlarını fark eder.
Daha önce Bir Kol Hikâyesi adlı romanını yayımladığımız Perulu yazar Ricardo Sumalavia geçmişle gelecek, gerçek ile kurgu arasında çetrefilli bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Edebiyatın türleri arasındaki bağları gevşetiyor ama yine de sımsıkı bir olay örgüsüyle hikâyesini ustalıkla işliyor.
Bir adam, sokak ortasında karısını öldürdükten sonra intihar eder. Fakat cinayetin görgü tanıkları olay hakkında ayrıntılı bilgi vermekten çekinir. Kadın, kimliği belirlenemeden morga götürülür ve kısa süre sonra unutulur. Eski bir komiser ve özel dedektif olan Apollo'ya olayı araştırma görevi verilir ancak adam suçun etrafında gezindikçe geçmişini de içeren karanlık ipuçlarını fark eder.
Daha önce Bir Kol Hikâyesi adlı romanını yayımladığımız Perulu yazar Ricardo Sumalavia geçmişle gelecek, gerçek ile kurgu arasında çetrefilli bir yolculuğa çıkarıyor okuru. Edebiyatın türleri arasındaki bağları gevşetiyor ama yine de sımsıkı bir olay örgüsüyle hikâyesini ustalıkla işliyor.
128 pages, Paperback
Published September 12, 2024
66 people want to read
About the author
Ricardo Sumalavia
25 books11 followersEstudió literatura en la Universidad Católica del Perú, la maestría en la Universidad Nacional Mayor de San Marcos, y el doctorado en la Universidad Michel Montaigne, en Burdeos. Es autor de las novelas "Mientras huya el cuerpo" (2012) y "Que la tierra te sea leve (2008), y de los libros de cuentos "Enciclopedia mínima" (2004), "Retratos familiares" (2001) y "Habitaciones" (1993). Dirigió el sello Ediciones Pedernal, y fue responsable de la “Colección Orientalia” del Centro de Estudios Orientales de la Universidad Católica, donde se desempeña como docente. Fue profesor invitado por algunos años en la universidad Dankook y lector en las universidades Kyung Hee y Sun Moon en Corea del Sur. Es también creador de la “Colección Underwood” de la PUCP.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
Read
September 3, 2025sumalavia, bedeni sahneden yavaşça çekiyor ancak bakışımızı hep aradaki o ince çizgiye yönlendiriyor. bu yüzden kitap bazen roman, bazen hikâye tadında ilerliyor. okudukça düz bir çizgide akmadığını fark ediyoruz, sanki her şey görünmez bir varlığın etrafında dönüp duruyor. benim hissettiğimse şu, aslında kaçan beden değil, biziz. kendimizden, yüklerimizden, isimlerimizden uzaklaşıyoruz. sumalavia ise bunu hiç abartmadan, yalın ve uzun süre zihinde kalan cümlelerle anlatıyor.
beden burada yalnızca bir kabuk değil, geçici bir adres gibi. bu boşluğu dolduran şeyse dil, sanki ikinci bir uzuv gibi duyguyu taşıyor, onarıyor, bazense saklıyor. kitapta erkekliğe dair küçük çatlaklar da dikkat çekiyor, sert rollerin arkasındaki tedirginlik yavaşça ortaya çıkıyor. mekânlar, özellikle kent ve çocukluğun geçtiği yerlerse adeta birer labirent ve dışarıda dolaştıkça içeride daha çok kayboluyoruz.
beden burada yalnızca bir kabuk değil, geçici bir adres gibi. bu boşluğu dolduran şeyse dil, sanki ikinci bir uzuv gibi duyguyu taşıyor, onarıyor, bazense saklıyor. kitapta erkekliğe dair küçük çatlaklar da dikkat çekiyor, sert rollerin arkasındaki tedirginlik yavaşça ortaya çıkıyor. mekânlar, özellikle kent ve çocukluğun geçtiği yerlerse adeta birer labirent ve dışarıda dolaştıkça içeride daha çok kayboluyoruz.
November 16, 2025
Perulu yazar Ricardo Sumalavia'dan daha önce Bir Kol Hikayesi'ni okumuştum, dilimize çevrilen ikinci kitabı Beden Kaçarken'i ise yazar ülkemize geleceği için konuşması öncesinde okumak istedim. (Bu arada bir üçüncü kitabı daha yoldaymış, onu da söylemiş olayım.)
Valla çok, çok enteresan bir metindi bu. Yazar kendisi de konuşmasında bu kitabından "roman" olarak bahsetti, ben olsam buna roman demezdim ama romanın da binbir biçimi var şüphesiz ve belki de hepimiz yaşarken bir yandan kendi romanımızı da yazdığımız için buna da roman denebilir, gibi bir yere varıyor zihnim? Şöyle ki, kitap 10 sayfalık bir öyküyle açılıyor, öykünün adı Beden Kaçarken. Arka kapaktan alıntılıyorum: "Bir adam, sokak ortasında karısını öldürdükten sonra intihar eder. Fakat cinayetin görgü tanıkları olay hakkında ayrıntılı bilgi vermekten çekinir. Kadın, kimliği belirlenemeden morga götürülür ve kısa süre sonra unutulur. Eski bir komiser ve özel dedektif olan Apolo'ya olayı araştırma görevi verilir ancak adam suçun etrafında gezindikçe geçmişini de içeren karanlık ipuçlarını fark eder."
Sumalavia bu 10 sayfalık öyküyü yazıp bitirdikten sonra kendi öyküsünü bir nevi psikolojik ve edebi bir yapısöküme uğratıyor, geri kalan 100 sayfa boyunca bu enteresan girişimi okuyoruz. Hangi karakteri nasıl yarattığını, kendi hayatının bu öyküyü yazmasına nasıl sebebiyet verdiğini, ülkesinin kanlı geçmişinin bu metni nasıl mümkün kıldığını... Çok enteresan bir didikleme yaptığı sahiden. Örneğin kayınpederi olmadan Apolo karakterini yaratamayacağını anlıyoruz, keza öyküdeki pek çok minik detayın aslında nasıl kendi hatıralarından yola çıkarak yazıldığını da. Edebiyatı sihirli kılan şey tam da bu biriciklik sahiden, o nedenle iki insanın aynı metni yazması imkansız, o nedenle bizler yapay zeka değiliz, aynı brief'i de verseniz bambaşka şeyler çıkarıyoruz ortaya :)
Marquez'e, Beckett'e, Borges'e verdiği referanslar bence çok ufuk açıcıydı, özellikle Borges üzerinden yaptığı sınıflandırmaya (Alef Yazarları, Emma Zunz Yazarları, Pierre Menard Yazarları) bayıldım. Yine de roman değil de deneme okuyacağınızı hesap ederek okursanız çok daha fazla keyif alırsınız, bence.
Valla çok, çok enteresan bir metindi bu. Yazar kendisi de konuşmasında bu kitabından "roman" olarak bahsetti, ben olsam buna roman demezdim ama romanın da binbir biçimi var şüphesiz ve belki de hepimiz yaşarken bir yandan kendi romanımızı da yazdığımız için buna da roman denebilir, gibi bir yere varıyor zihnim? Şöyle ki, kitap 10 sayfalık bir öyküyle açılıyor, öykünün adı Beden Kaçarken. Arka kapaktan alıntılıyorum: "Bir adam, sokak ortasında karısını öldürdükten sonra intihar eder. Fakat cinayetin görgü tanıkları olay hakkında ayrıntılı bilgi vermekten çekinir. Kadın, kimliği belirlenemeden morga götürülür ve kısa süre sonra unutulur. Eski bir komiser ve özel dedektif olan Apolo'ya olayı araştırma görevi verilir ancak adam suçun etrafında gezindikçe geçmişini de içeren karanlık ipuçlarını fark eder."
Sumalavia bu 10 sayfalık öyküyü yazıp bitirdikten sonra kendi öyküsünü bir nevi psikolojik ve edebi bir yapısöküme uğratıyor, geri kalan 100 sayfa boyunca bu enteresan girişimi okuyoruz. Hangi karakteri nasıl yarattığını, kendi hayatının bu öyküyü yazmasına nasıl sebebiyet verdiğini, ülkesinin kanlı geçmişinin bu metni nasıl mümkün kıldığını... Çok enteresan bir didikleme yaptığı sahiden. Örneğin kayınpederi olmadan Apolo karakterini yaratamayacağını anlıyoruz, keza öyküdeki pek çok minik detayın aslında nasıl kendi hatıralarından yola çıkarak yazıldığını da. Edebiyatı sihirli kılan şey tam da bu biriciklik sahiden, o nedenle iki insanın aynı metni yazması imkansız, o nedenle bizler yapay zeka değiliz, aynı brief'i de verseniz bambaşka şeyler çıkarıyoruz ortaya :)
Marquez'e, Beckett'e, Borges'e verdiği referanslar bence çok ufuk açıcıydı, özellikle Borges üzerinden yaptığı sınıflandırmaya (Alef Yazarları, Emma Zunz Yazarları, Pierre Menard Yazarları) bayıldım. Yine de roman değil de deneme okuyacağınızı hesap ederek okursanız çok daha fazla keyif alırsınız, bence.
November 21, 2024
"İyi okur, kitabını bulur." mottosuyla yayın hayatına başlayan Holden Kitap, son dönemin en dikkat çeken butik yayınevlerinden bir tanesi. Daha önce yayınevinden, Patricia Engel'in 'Sınırsız Ülke' kitabını okumuştum ve önüme hazır sunulan bu keşiften epey etkilenmiştim. Yeni bir Holden kitabı için epey heyecanlıydım, geçenlerde taze çıkan 'Beden Kaçarken'i rafta görünce, şans vermek istedim. Böylelikle Perulu yazar Ricardo Sumalavia ile tanışmış oldum.
Perulu yazar Sumalavia, edebi alanda şarkiyat araştırmalarında uzmanlaşmış bir akademisyen yazar olan nicelik açısından zengin bir bibliyografyaya sahip değil fakat az sayıdaki kitabıyla hakkından söz ettirmeyi de başarmış. Peru Edebiyatı denilince akla ilk gelen isim elbette Maria Vargas Llosa. O yüzden kitabı okumaya başlarken ondan yoğun etkileşimli bir şeyler okuyacağım yargısına sahiptim ama yanıldım. Sumalavia ters köşe yaptı.
Bu kısacık kitabın türler ve yapılar arasında dolaşan bir edebi deneme olduğunu söylemeliyim. Bir polisiye öykü anlatacakmış gibi başlatıyor kitabını yazar. Bir adam sokak ortasında karısını bıçaklayarak öldürdükten sonra, intihar ediyor. Sonrasında ise karakterimiz olan eski bir polis olan dedektif dahil oluyor ve olayı araştırmayı kendine görev ediniyor. Buraya kadar her şey geleneksel ve çizgisel. Fakat bundan sonra yazar romana dahil oluyor ve anlatısını bıçak gibi kesiyor. Bundan sonrası kurgulamayı planladığı öykünün motivasyonu, yaratım süreci, temel ilhamı ve yazarlık numaralarını didiklemeye veriyor kendini. Metin içinde kuram, kuram ortasında da kurmaca meydana getiriyor. Hikayesini top gibi yazarın gerçekliği ve kurmacanın kendi özgün varlığı arasında sektiriyor. Tüm bu yaratım sürecinin yaratıcı şekilde analiz edildiği sayfalarda polisiyenin gelenekselleşmiş formlarına atıflar da bulunuyor, klasik bazı polisiye imgelerini ne şekilde farklılaştırdığını anlatıyor, okuyucunun beklediği ile yazarın sahip olduğu aklın çatışma noktalarını nasıl bozduğunun altını çiziyor. Kitap bunlarla akıp gidiyor, en sona geldiğinde başlangıçta kaleme aldığı açılış polisiyesini, kendince şık bir şekilde sonlandırıyor.
Kitapla ilgili soru işaretlerine sahibim. Tatlı bir öyküleme okuyacağımı zannederek başladığım okuma beni kapsamlı bir bağlamda kaleme alınmış bir denemeyle baş başa bırakınca biraz sendeleyerek ama ilgiyle de okuyup, bitirdim. Beklentimi karşılamamış olması, kötü olduğu anlamına gelmiyor elbette. Sumalavia ilgimi cezbeden bir entelektüel kapı açtı zihnimde. Uzak olduğum polisiye gibi bir türün tricklerine dair de güzel bir donanım kazanmamı sağladı. Yazarın yine Holden Kitap tarafından yayımlanmış olan 'Bir Kol Hikayesi' kitabını okuduktan sonra kendisiyle ilgili daha keskin bir gözlem notu sunabileceğimi tahmin ediyorum.
Perulu yazar Sumalavia, edebi alanda şarkiyat araştırmalarında uzmanlaşmış bir akademisyen yazar olan nicelik açısından zengin bir bibliyografyaya sahip değil fakat az sayıdaki kitabıyla hakkından söz ettirmeyi de başarmış. Peru Edebiyatı denilince akla ilk gelen isim elbette Maria Vargas Llosa. O yüzden kitabı okumaya başlarken ondan yoğun etkileşimli bir şeyler okuyacağım yargısına sahiptim ama yanıldım. Sumalavia ters köşe yaptı.
Bu kısacık kitabın türler ve yapılar arasında dolaşan bir edebi deneme olduğunu söylemeliyim. Bir polisiye öykü anlatacakmış gibi başlatıyor kitabını yazar. Bir adam sokak ortasında karısını bıçaklayarak öldürdükten sonra, intihar ediyor. Sonrasında ise karakterimiz olan eski bir polis olan dedektif dahil oluyor ve olayı araştırmayı kendine görev ediniyor. Buraya kadar her şey geleneksel ve çizgisel. Fakat bundan sonra yazar romana dahil oluyor ve anlatısını bıçak gibi kesiyor. Bundan sonrası kurgulamayı planladığı öykünün motivasyonu, yaratım süreci, temel ilhamı ve yazarlık numaralarını didiklemeye veriyor kendini. Metin içinde kuram, kuram ortasında da kurmaca meydana getiriyor. Hikayesini top gibi yazarın gerçekliği ve kurmacanın kendi özgün varlığı arasında sektiriyor. Tüm bu yaratım sürecinin yaratıcı şekilde analiz edildiği sayfalarda polisiyenin gelenekselleşmiş formlarına atıflar da bulunuyor, klasik bazı polisiye imgelerini ne şekilde farklılaştırdığını anlatıyor, okuyucunun beklediği ile yazarın sahip olduğu aklın çatışma noktalarını nasıl bozduğunun altını çiziyor. Kitap bunlarla akıp gidiyor, en sona geldiğinde başlangıçta kaleme aldığı açılış polisiyesini, kendince şık bir şekilde sonlandırıyor.
Kitapla ilgili soru işaretlerine sahibim. Tatlı bir öyküleme okuyacağımı zannederek başladığım okuma beni kapsamlı bir bağlamda kaleme alınmış bir denemeyle baş başa bırakınca biraz sendeleyerek ama ilgiyle de okuyup, bitirdim. Beklentimi karşılamamış olması, kötü olduğu anlamına gelmiyor elbette. Sumalavia ilgimi cezbeden bir entelektüel kapı açtı zihnimde. Uzak olduğum polisiye gibi bir türün tricklerine dair de güzel bir donanım kazanmamı sağladı. Yazarın yine Holden Kitap tarafından yayımlanmış olan 'Bir Kol Hikayesi' kitabını okuduktan sonra kendisiyle ilgili daha keskin bir gözlem notu sunabileceğimi tahmin ediyorum.
October 19, 2024
Ricardo Sumalavia'nın bu ilginç kitabı Beden Kaçarken isimli kısa bir öyküyle başlıyor. Sonrasındaysa yazarın bu öyküyü yazarken kendi hayatında ilham aldığı insanları, yer yer çocukluğuna dair anılarını, baş karaktere ilham olan kayınpederini dinliyoruz. Aslında bir yazarın ''bunu yazdım ama bakın neden yazdım'' şeklinde kendini açıkladığı bir eser de diyebiliriz sanırım Beden Kaçarken için. Ben bir roman okuyacağımı düşünerek başladığım için kitabın tarzını anlamakta ve yer yer kitabın başındaki Beden Kaçarken öyküsünün karakterlerini hatırlamakta zorlandım itiraf etmek gerekirse. Yine de ilginç bir okuma deneyimi sunduğunu da eklemeliyim.
Daha önce Bir Kol Hikayesi'ni okuduğum Sumalavia ilgimi çekmeye devam edecek şüphesiz. Bu eseri de yazma ile ilgilenen okurların daha çok ilgisini çekecektir diye düşünüyorum.
Daha önce Bir Kol Hikayesi'ni okuduğum Sumalavia ilgimi çekmeye devam edecek şüphesiz. Bu eseri de yazma ile ilgilenen okurların daha çok ilgisini çekecektir diye düşünüyorum.
November 12, 2025
gerek yoktu
April 13, 2025
Konusu ilgi çekiciyken ve bir şeyler vadederken, içeriğiyle okuyucuya sadece karmaşa sunan bir öykü denemesi demek istiyorum bu kitap için. Kapak tasarımını beğendiğim kadar içeriğini de beğenmeyi isterdim. Yorumlarına ve puan değerlendirmelerine ise okuduktan sonra baktım. Genel kitleye katılıyorum.
Karısını bıçaklayıp öldürdükten sonra intihar eden adam hakkında araştırma başlatan eski bir komiserin öyküsü olarak başlayan kitap, yazarın “bu öyküde kimden esinlendim, neden bu konuyu seçtim, kendi çocukluğumdaki hangi detayları kattım” gibi çeşitli detaylandırmalarıyla savrulup duruyor. Bir noktada anlatılanlardan, öyküye katacağı nüansları seçmeye çalışarak kendiniz bir şekilde öyküye yön vermeye çalışıyor ve anlatılmak istenen şeyle cebelleşiyorsunuz ama ben kendi açımdan pek başarılı olamadım. Fazla postmodernist olabilir mi? Bilemiyorum. Bu kadar karmaşa hoşuma gitmiyor. Özellikle “Seans” başlıklı bölümleri beni en çok zorlayan kısımlardı. Alıkoyma ve tecavüz eylemi barındıran metinler okuyup bunun öyküdeki yerini bulmaya çalışmak canımı sıktı. Geçmişi içeren karanlık ipuçlarının bu sahnelerle alakalı olduğunu düşünüyorum.
Özellikle “Apollo, Apolinario ve ben Tina’yız.” cümlesinin neden kurulduğu ve bu kitaptaki yeri benim için tam bir muamma. Perulu yazar Ricardo Sumalavia’nın anlatmak istediği şeyden şüpheliyim. Sevmedim.
Karısını bıçaklayıp öldürdükten sonra intihar eden adam hakkında araştırma başlatan eski bir komiserin öyküsü olarak başlayan kitap, yazarın “bu öyküde kimden esinlendim, neden bu konuyu seçtim, kendi çocukluğumdaki hangi detayları kattım” gibi çeşitli detaylandırmalarıyla savrulup duruyor. Bir noktada anlatılanlardan, öyküye katacağı nüansları seçmeye çalışarak kendiniz bir şekilde öyküye yön vermeye çalışıyor ve anlatılmak istenen şeyle cebelleşiyorsunuz ama ben kendi açımdan pek başarılı olamadım. Fazla postmodernist olabilir mi? Bilemiyorum. Bu kadar karmaşa hoşuma gitmiyor. Özellikle “Seans” başlıklı bölümleri beni en çok zorlayan kısımlardı. Alıkoyma ve tecavüz eylemi barındıran metinler okuyup bunun öyküdeki yerini bulmaya çalışmak canımı sıktı. Geçmişi içeren karanlık ipuçlarının bu sahnelerle alakalı olduğunu düşünüyorum.
Özellikle “Apollo, Apolinario ve ben Tina’yız.” cümlesinin neden kurulduğu ve bu kitaptaki yeri benim için tam bir muamma. Perulu yazar Ricardo Sumalavia’nın anlatmak istediği şeyden şüpheliyim. Sevmedim.
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 31, 2024
Sevgili Melikşah önermisti kitap tasarımı çok güzel diye önerdi ben de aa meliksah önerdi okuyayım dedim ve gümledim.
Hepi topu 10 sayfa öykü yazan adam o öyküyü yazma hikayesini anlatıyor sanırsın ki kült yazmış beni kitaplardan uzak tuttu tavsiye etmiyorum.
Hepi topu 10 sayfa öykü yazan adam o öyküyü yazma hikayesini anlatıyor sanırsın ki kült yazmış beni kitaplardan uzak tuttu tavsiye etmiyorum.
December 23, 2024
Sokak ortasında karısını öldürüp intihar eden bir adamın hikayesiyle başlıyor kitap. Ardından emekli bir polis olan ve artık dedektiflik yapan kahramanımız Apollo hikayeye dahil oluyor. Biz böyle kaptırıp okurken bir anda anlatı kesiliyor ve yazarımız kitaba dahil oluyor. Bu noktadan sonra bir yazarın roman yazarken hikayeyi nasıl kurduğunu, kahramanları nasıl yarattığını, nelerden ilham aldığını ve yazarken nelerden yararlandığını anlatmasını okuyoruz. Bir Kol Hikayesi daha iyi bir hikayeydi ama bu kitapta yaptığı şeyi de sevdim. Yazmak isteyenlere de faydası olabilir.
November 18, 2024
Herkes gibi ben de bir novella veya öykü okuyacağımı sanarak kitabı elime aldım. Onun yerine 10 sayfalık bir öykünün yazılması için koca bir hayat yaşamak gerektiğini gösteren kıymetli bir dersi okumuş oldum. Oldukça akıcı ve ilgi çekiciydi yazarın hayatını okumak, öykünün geri kalanını da çok merak ettim ancak onu öğrenemeyeceğim anlaşılan. Çevirmene ve kapak tasarımcısına da ayrıca teşekkür ederim.
July 3, 2024
Una novela tanto para escritores como para el lector común. Ligera pero escrita con inteligencia, que no teme jugar con las cartas abiertas y poner en funcionamiento una maquinaria de recursos literarios al mismo tiempo que mezcla cuestiones estéticas de interés, datos autobiográficos y hechos históricos curiosos. Muy recomendable para un viaje en tren de unas cuantas horas.
October 23, 2024
Altı sayfalık bir hikaye ve sonra yazarın hikâyeyi nasıl ve nelerden etkilenerek yazdığının 120 sayfalık açıklaması. Yazar bir şey anlatmaya çalışmış mı ondan bile emin değilim. Ama edebi zevk alamadım, merak edilecek bir şey yoktu. Sıkıldım.
Benim için tamamen zaman ve para kaybıydı.
Ama yayınevini harika kapak tasarımı nedeniyle tebrik etmeden de geçersem haksızlık etmiş olurum.
Benim için tamamen zaman ve para kaybıydı.
Ama yayınevini harika kapak tasarımı nedeniyle tebrik etmeden de geçersem haksızlık etmiş olurum.
November 4, 2024
kapagina aldanarak aldim. gordugum en guzel kapak tasarimlarindan biri.
yazar kisa hikayeyi yazmis sonra kitabin yarisi niye kisa hikayeyi yazdigi bu kadar cok sey yazacagina keske hikayeyi yazsaydin be adam.
neyse kafam biraz karman corman oldu ama guzeldi
yazar kisa hikayeyi yazmis sonra kitabin yarisi niye kisa hikayeyi yazdigi bu kadar cok sey yazacagina keske hikayeyi yazsaydin be adam.
neyse kafam biraz karman corman oldu ama guzeldi
June 17, 2025
İyi bir fikrin heba edilişi. Sumalavia bu kadar kısa yazmasa keşke. Keşke.
November 5, 2024
Beden Kaçarken, aynı isimli kısa öykü ile başlıyor ve sonrasında bu öykünün nasıl oluştuğunu, yazım sürecinde yazarı ne gibi çağrışımların etkilediğini, geçmişindeki hangi olayların ve kişilerin bu öykünün ortaya çıkmasında etken olduğunu anlatıyor. Kurgu içinde kurgu tarzında, yazma serüveni ile ilgili enterasan bir metin.
Displaying 1 - 15 of 15 reviews