Na de succesvolle romans Dochter van de Zilv'ren Maan en Offer in de Mist presenteert Marieke Frankema nu Sprankels, een bundel met daarin twaalf korte verhalen die stuk voor stuk op geheel eigen wijze licht schijnen op zowel het alledaagse als het fantastische.
Maak bijvoorbeeld kennis met Miron. Hij is lelijk als de nacht, maar om daarom zijn dromen maar op te geven? Geen haar op zijn hoofd die daaraan denkt!
Wanneer Lirael wakker wordt met een dreunende hoofdpijn en een warrig geheugen, zet ze alles op alles om zich weer te herinneren wie ze werkelijk is. Haar man en dochtertje zijn vooral heel blij dat ze is teruggekeerd. Wat blijft er dan knagen in de hoekjes van haar geest?
Rein en zijn vriendin delen lief en leed met elkaar, helemaal nu het dorp in de macht is van een seriemoordenaar. Wanneer hij haar noodkreet ontvangt is hij de enige op wie ze nog kan rekenen.
Denara weet precies wat haar te wachten staat wanneer ze de deur achter zich hoort sluiten. Het lot van velen ligt in haar handen, fragiel als de vleugels van een vlinder. Tijd is alles wat ze heeft, maar gaandeweg glipt de controle haar steeds sneller door de vingers.
Laat je verbazen, vermaken en ontroeren en reis voorbij de grenzen van het normale.
Normaal gesproken ben ik niet per definitie een fan van verhalenbundels. Meestal spreekt immers maar een deel van de verhalen me echt aan en het schrijven van een kort verhaal is een kunst op zich, een kunst die niet heel veel schrijvers echt verstaan. Je hebt immers maar een heel beperkt aantal woorden om je wereld, de sfeer en de karakters te bouwen EN je punt te maken.
Maar op Fantasy Fest ben ik, na lang wikken en wegen, toch gezwicht voor deze bundel met verhalen. En na het lezen van de bundel heb ik daar absoluut geen spijt van. Ik had al eerder kennis gemaakt met de schrijfstijl van Marieke Frankema en ook in deze bundel heb ik daar weer ongelooflijk van genoten. Er zit een mooie flow in haar schrijven en ze maakt heel goed gebruik van dat wat de Nederlandse taal te bieden heeft. Combineer dat met de gave om het taalgebruik dusdanig bij te schaven dat het past bij de tijd, de personages en de sfeer en je hebt gewoon een taalkundig heel goed boek.
Daarnaast verstaat Marieke ook de kunst van het vertellen van korte verhalen. In geen enkel verhaal verliest ze zichzelf in eindeloze details die voor het verhaal niet relevant zijn, en toch krijgt ze het wel voor elkaar de karakters en werelden invoelbaar te maken. Daarnaast krijgt elk verhaal zijn eigen unieke sfeer mee. En het is vooral die sfeer die ongelooflijk goed werkt. Er zat wat mij betreft geen enkel echt minder verhaal bij.
Mijn favoriet was echter het voorlaatste verhaal "Hoe de tijd komt". De sfeer was daar zo ongelooflijk goed neergezet en het einde zo ongelooflijk tof gedaan. Misschien is het wel een van de tofste korte verhalen die ik ooit gelezen heb.
En nu ben ik erg benieuwd naar het andere werk van Marieke Frankema! Eens kijken wat ik de volgende keer op mijn verlanglijstje ga zetten.
Er schijnt maar één type boek te zijn dat nog slechter verkoopt dan poëzie, en dat is de verhalenbundel. Blijkbaar lezen veel mensen liever lange romans en korte twitterberichten, en valt het kortverhaal tussen wal en schip. Uitgeverijen zijn daarom vaak een beetje huiverig voor zulke manuscripten. Jammer – want zeker als je het druk hebt zijn verhalenbundels echt ideaal. Je kunt prima even een verhaaltje lezen, zonder dat je er eerst weer helemaal in moet komen. En Sprankels van Marieke Frankema past ook nog eens goed in je tas.
Sprankelverhalen In het voorwoord omschrijft Frankema haar plotselinge vlagen van inspiratie. Gedachten als een zonnestraaltje, die haar dag bijzonder maken. Het resultaat zijn de twaalf verhalen in deze bundel: ze passen in verschillende genres, zoals mythologische fantasy en horror, maar hebben de aanwezigheid van een magisch element met elkaar gemeen.
Zoals Te mooi om waar te zijn, waarin een uitermate lelijke jongen een bijzonder drankje van zijn heksenzus krijgt. In Marysa’s val ontrafelt zich een moordcomplot, maar eigenlijk is vooral de tamme inktvis Lizzy erg interessant. Weg binnendoor speelt zich juist ‘gewoon’ in de realiteit af, maar er is iets vreemd aan de hand met de TomTom van Ramona. Ook Dooie thee met koekjes vindt plaats in het hier en nu, maar het heeft een onverwachte reden dat de oude vrouw in het bejaardentehuis computerbladen leest. In Drank en godenspelen maak je kennis met de ijzige wereld van de poolvossen.
Sommige verhalen zijn ook ronduit verrassend, want wie Marieke wel eens heeft gesproken of haar twee boeken heeft gelezen verwacht geen donkere kantjes in haar verhalen.
Ik voorspel dan ook dat Marieke ooit met een zeer luguber horror verhaal op de markt brengt die Thomas Olde Heuvelt doet verbleken en Brad Winning rode oortjes bezorgt.
Vele verhalen waar je heerlijk in weg kan dromen. Ik ben wel fan van verhalen bundels, maar zoek de auteur heel zorgvuldig uit. Heerlijk voor tussendoor. Drank en godenspel is mijn favoriet.
Heel erg leuk boek. Het blijft met een verhalen bundel altijd even afwachten hoe leuk een boek is maar deze had een boel leuke verhalen, Het eerste verhaal "Balans" sprak mij direct heel erg aan omdat het iets beschrijft wat mij regelmatig overkomt. Na het lezen heb ik een half uur op mijn "engel" of "regelaar" lopen mopperen. de volgende keer de keuzes niet aan mij overlaten!!!
Stenenkracht, vond ik het mooiste verhaal in de hele bundel. Waarschijnlijk omdat ik zo onder de indruk was van "offer in de mist" en de link daar naar toe heel klein was. Toch staat het verhaal op zich en is het een krachtige boodschap naar die, die het even niet zien zitten. Het toe geven aan ontspanning en de grillen van het lot is iets wat de mensheid toch nog steeds niet kan en Marieke maakt het in dit verhaal grijpbaar.
als laatste wil ik het verhaal Vlinder naar voren halen. Het was een mooi kort verhaal met spanning and innerlijke kracht. Wie zegt dat vrouwen niet sterk zijn. Toch vond ik het een naar verhaal om te lezen. het was mooi and vervelend tegelijk. Ik ben niet goed met dat soort dingen maar toch heeft de echo's vanher verleden ook wat.
Een heerlijke bundel vol fantastische verhalen om te lezen. Elke keer trekt Marieke mij in het verhaal. Ze heeft een mooie schrijfstijl. Veel van de verhalen gaan over liefde. Alle aspecten van de liefde komen aan bod, van de diepe liefde tot de tragische liefde, maar ook de liefde met een knipoog. De leukste verhalen om te lezen vond ik Giselle (Hij staat niet in de inhoudsopgave, maar vogel dat maar uit), Te mooi om waar te zijn en Dooie thee met koekjes.
Een fijne, mooi vormgegeven verhalenbundel met een persoonlijke noot. Er zijn wat kleine variaties in kwaliteit tussen de verhalen, maar daar wordt het leesplezier niet minder van.