In De achterblijvers raken twee mensen onverwacht met elkaar verbonden door het lot. Fae, een tienermeisje, probeert haar weg te vinden in het leven, en Sprengler, een oudere tandarts, blikt juist terug en probeert zijn soms wat ongelukkig gemaakte keuzes voor zichzelf te rechtvaardigen.
Na een kerstvakantie in Thailand is voor Fae en haar ouders niets meer zoals het was, terwijl Sprengler zijn werkzaamheden als forensisch odontoloog daar onverhoeds moet afbreken na een ingrijpende gebeurtenis thuis.
Jaren later komt Fae de tandartspraktijk van Sprengler weer binnenlopen. Het contrast tussen deze twee mensen kan niet groter zijn, maar de ontmoeting is het begin van een bijzondere vriendschap.
? Leeskringboek van mijn nieuwe leeskring 'De Geest moet waaien' 🤔 Wel een aardig boek, maar...ik had me iets meer voorgesteld van de bijzondere vriendschap tussen de oudere tandarts en het tienermeisje. Het boek gaat vooral over hun eigen perspectieven op hun eigen ervaringen in hun levens. En een aantal keren kruisen hun paden in het leven, maar dat vind ik dus nog geen bijzondere vriendschap...Was het dan geen mooi boek? Jawel, wel aardig, maar naar mijn smaak niet bijzonder. => Misschien later nog eens overlezen... MW 13/7/21
Het eerste boek van Maaike Gerritsen, De geboorte van een wees, verraste mij door de vele mooie zinnen. Voor De achterblijvers geldt hetzelfde, maar dit keer vond ik het thema (en hoe het is uitgewerkt) ook nog verpletterend mooi. In dit boek maak je kennis met Fae (een tienermeisje zoals er op het eerste gezicht zoveel zijn: beetje alternatief, maar toch vooral lief) en Sprengler (een tandarts van middelbare leeftijd die door de ziekte van Parkinson zijn beroep niet meer zo goed kan uitoefenen) en ontdek je langzaamaan wat deze twee ongebruikelijke zielsverwanten met elkaar verbindt. Verder ga ik er niks over zeggen; het is beter om dit boek zelf te lezen en dat beveel ik dan ook zeer aan.
Helder geschreven, mooi verhaal over hoe diverse mensen verder leven na een traumatische gebeurtenis. Zware kost maar het wordt niet zwaar uitgewerkt. Niet melodramatisch, het heeft zelfs een bepaalde nuchterheid! Eenzaamheid, verdriet, kracht, het belang van vriendschap zijn thema’s. Wel vind ik het verhaal wat onevenwichtig. Prachtige, soms schrijnende passages worden afgewisseld met standaardbeelden soms. En dat een tandarts na een behandeling een 16-jarig meisje uitnodigt om binnen te komen in zijn huis en samen de hond te gaan uitlaten, vond ik erg onwaarschijnlijk… Maar werd er zeker door geboeid. (3½ ster)
Een verhaal over een jong meisje en een oude man, wier lot met elkaar verbonden is door de tsunami in Thailand kerst 2004. Ik vond het een aardig verhaal, boeiend genoeg om het boek uit te lezen, maar niet verrassend of bijzonder. Alsof het diepgang miste, te vluchtig was.