محسن طاهرنوکنده، مترجم، شاعر، منتقد، داستاننویس، استاد بازنشسته ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران و سردبیر مجلاتی مانند بیدار (چاپ کلن) است. او از دوران دبیرستان به شعر علاقهمند بود و سرودههایی هم داشت که گاه و بیگاه در مطبوعاتی چون «خوشه»، «کارنامه» و… منتشر میشد. از ایشان ترجمه کتاب «الف» بورخس (از اسپانیایی، ایتالیایی و انگلیسی)، «ابریشم» الکساندر باریکو (از ایتالیایی)، «هتلبان شب» لیلیانا کاوانی، «کشف جویس» کارلو کاسولا، «اتوره سر کار میرود» پپه فنولیو، «خانه لب دریا» ناتالیا گینزبورگ، «یک محاکمه» جووانی ورگا (همه از ایتالیایی منتشر شده است. همچنین ایشان مجموعهٔ «این شماره با تاخیر» را تا کنون در هفت شماره منتشر کردهاند که یک جنگ ادبی آوانگارد است. کتابهای تالیفیِ «شوخینگارههای فریدون جناب» و «طرحهای سهراب سپهری» نیز از دیگر کارهای ایشان است.
میشه اسمش رو «نمونههایی از نقد و هنر و بخصوص ادبیات آوانگارد و تجربی» گذاشت. سطح کلی این مجلد خوب بود. کارهای ترجمه و مقالهی آقای نوکنده بسیار بسیار خوب بودند. تالیفهای وطنی اکثرا چنگی به دل نمیزدند. از خوندنش راضیام. برای کسایی که بین مطالعات خودشون و گفتمان آکادمیک علوم انسانی پلهی خیلی خیلی بلندی میبینند، این مجموعه گزینه و پیشنهاد و رکاب خوبیه.
در این شماره یک مطلب از م طاهر نوکنده هست که درباب نقاشی های ولی الله گشایی نوشته و شاهکار است. دقت در نقد هنرهای تجسمی و به خصوص نقاشی در ایران کمیاب است.