در این شماره دو مطلب به یادماندنی هست و یک سری شعر
1- جیزی که م طاهر نوکنده در باب ادبیات هنرهای تجسمی در ایران نوشته و یکی چیزی ترجمه کرده و خلاصه نشان می دهد چقدر فقیریم و چه باید کرد
2- ترجمه ای از بیژن الهی از ادموند رستان به نام "سیرانو دو برژراک" که شاهکار است، بی هیچ تعارفی و بی شک همانندی در فارسی ندارد اگر حاجی بابا را در نظر نیاوریم، اگر بدانیم حاجی بابا به نیت ترجمه و هنر ترجمه این کار را نکرده است
3- شعرهای رضا زاهد، دفتر منظره ها