กาม(วิ)ปริต

by Ryo Asai, อิศเรศ ทองปัสโณว์

แน่ใจเหรอ ว่าคุณไม่มี "อคติ" กับความหลากหลายทางเพศจริงๆ

“...คนที่มีแนวโน้มทางเพศแบบฉันน่ะ แค่พยายามจะสนองความต้องการทางเพศ ก็ถูกจับกุมคุมขัง...”

เทราอิ อัยการที่มีลูกชายไม่ชอบเรียนหนังสือ ยาเอโกะ นักศึกษาสาวเอเซ็กชวลได้พบรักแรก นัตสึกิ พนักงานประจำที่มีความลับบางอย่าง ชีวิตของพวกเขามาพัวพันกันหลังจากสูญเสียสิ่งหนึ่งโดยไม่ทันคาดคิด ทว่าตัวตนที่แท้จริงของพวกเขาไม่ได้เป็นที่รู้จักหรือยอมรับในสังคม...

นิยายอันเป็นที่ฮือฮาและถกเถียงกันในญี่ปุ่น ถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในปี 2023 ในชื่อ “(ab)normal desire” ผลงานชิ้นเอกฉลองครบรอบ 10 ปีของ อาไซ เรียว ในฐานะนักเขียน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง Japan Booksellers' Award ครั้งที่ 19ชนะเลิศอันดับ 1 รางวัล Renzaburo Shibata ครั้งที่ 31

Genres: Japanese Literature, Japan, Fiction

408 pages, Paperback

First published March 26, 2021

About the author

Ryo Asai (朝井リョウ ) began creating picture books at the age of six and writing stories while still in grade school; soon he was submitting manuscripts to new-writer contests as he dreamed of publishing a book of his own. He made his literary debut as a student at Waseda University, when his novel Kirishima, bukatsu yamerutte yo (Kirishima Says He's Quitting the Team) took the 2009 Shosetsu Subaru New Writers' Award. He has kept up a constant stream of publications since his debut. When his novel Nanimono (Somebody) was awarded the Naoki Prize for the second half of 2012, he was only 23, making him the youngest male author to have ever won the award. His other works include Chia danshi!! (Guy Cheerleaders!!), Mo ichido umareru (To Be Born Over), and Shojo wa sotsugyo shinai (Girls Don't Graduate).

source：http://www.booksfromjapan.jp/authors/...

Reviews

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 4 out of 5]

จะเรียกความสัมพันธ์เช่นนี้ว่าอะไรดีนะ ไม่ได้เป็นคนอื่นคนไกล แต่ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่คนรัก จะเป็นคนที่อยู่ร่วมกันก็ไม่เชิง หรือควรจะเรียกว่าผู้สมรู้ร่วมคิด แต่ก็รู้สึกเหมือนพยายามจะวางมาดเท่เกินไปหน่อย จะเรียกชื่อยังไงก็ช่างเถอะ โยชิมืจิคิดเช่นนั้น

- 258 -

ในใจทุกคนมีความวิปริตอยู่ไม่มากก็น้อย เพียงแค่ใครจะเก็บเป็นความลับจากคนในสังคมได้มากกว่ากัน

ในเล่มนี้เป็นเรื่องของลูกชายวัยประถมของอัยการที่ไม่เชื่อในระบบการศึกษาของญี่ปุ่น และลาออกจากโรงเรียนมาเปิดช่องยูทูปกับเพื่อน

นักศึกษาสาวที่มีปมเรื่องเพศตรงข้ามมาตั้งแต่เด็ก จนเริ่มเปิดใจเมื่อได้รู้จักกับหนุ่มอินโทรเวิร์ตร่วมมหาวิทยาลัย

คู่สามีภรรยาที่แต่งงานกันบังหน้าเพราะมีรสนิยมบางอย่างที่ไม่สามารถเปิดเผยให้ใครรับรู้ได้

ชีวิตของคนทั้งสามกลุ่มที่ดูจะอยู่คนละทิศละทางกันโดยสิ้นเชิงกลับวนเวียนวกวนมาบรรจบกัน

ทุกคนต้องต่อสู้กับความไม่เข้าใจของคนรอบข้าง เพื่อยืนหยัดในสิ่งที่เขาเชื่อว่าไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน แต่สังคมก็ยังคงไม่ยอมรับพวกเขาอยู่ดี

หากมองจากมุมมองของคนที่ถูกตราหน้าว่าวิปริต อาจจะเป็นเราเสียอีกที่ผิดปกติ เพราะใจแคบไม่ยอมรับคนที่มีความแตกต่างจากตนเอง

แก่นของเรื่องที่ตั้งใจนำเสนอน่าสนใจนะ แต่ในเรื่องมีปรัชญามากไปหน่อยเลยทำให้น่าเบื่อในบางตอน

ตอนท้ายมีความรำคาญตัวละครตัวนึงที่เกือกไม่บันยะบันยัง ขนาดโดนด่าต่อหน้าไปแล้ว ยังสาระแนเข้าไปยุ่งย่ามชีวิตเค้าอีก

ทำตัวเป็นคนเปิดกว้าง แต่ถ้าเจ้าตัวไม่ยินยอมก็ไม่ควรไปล้ำเส้นเค้าป่ะว่ะ

อ่านแล้วของขึ้น คิดเหมือนตัวละครเลยว่าอยากจะxาอีนี่จริงๆ

สนุกสุดในเล่มก็พาร์ทนี้แหละ เสียดายโดนด่าขนาดนี้ตอนจบมันยังคิดว่ามันเป็นคนดีอยู่เลย

Goodreads ให้ 4 เราให้ 3.7

[Emi · Rating 4 out of 5]

自分以外の人が何を感じ何を思っているのかを本当に知ることはできないから、結局自分の常識に当てはめて物事を捉えようとしてしまう。自分の常識の範囲を外れたことに関しては想像することもできない。
自分の経験から言えばいくら言葉を尽くして説明したところで相手の概念にないものは理解してもらえない。
本当は理解できてないのに私は理解がありますよ面されるぐらいなら「私には理解できないけどそういう人もいるんだね」って放っておいてもらった方がまだいい。
『スメルズライクグリーンスピリット』を読んだ時にも書いたけど、ありのままの自分をさらけ出せる人、そのままの自分を認めてくれる人がいるかいないかはすごく大きい。

事件に関しては『流浪の月』を読んだ時に感じたのと似た苦しさを感じた。

[Txga · Rating 3 out of 5]

ก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าเข้าใจและทำไมหน้าปกถึงเป็นรูปนี้

หนังสือเล่มนี้เหมือนต้องการให้รับรู้ถึงการมีอยู่ของรสนิยมทางเพศแปลกๆหรือคาดไม่ถึง พร้อมกับตั้งคำถามกับแนวคิดที่ว่า “อะไรคือความปกติ?”

⚠️ ต่อจากนี้สปอยล์และ ⚠️



คือพอเข้าใจว่าหนังสือต้องการสื่ออะไร แต่พออ่านจบแล้วก็ยังรู้สึกไม่แน่ใจว่าต้องการจะบอกอะไรกันแน่ แม้ว่า fetish หลักของเรื่องจะไม่ผิดกฎหมาย (แต่มาในรูปแบบที่คาดไม่ถึง💦⛲️) แต่ประเด็นเรื่องการแสวงหาผลประโยชน์ทางเพศจากเด็ก ไม่ว่าจะโดยตรงหรือไม่ อันนี้ไม่ไหว ถึงแม้มันจะไม่ใช่ประเด็นหลักของเรื่องก็ตาม และถึงแม้เราจะพยายามเปิดใจยอมรับความแตกต่าง แต่ถ้ามันสร้างความเดือดร้อนให้ผู้อื่น ผิดกฎหมาย หรือทำให้ใครรู้สึกไม่ปลอดภัย มันก็ไม่ถูกต้องอยู่ดี

ภาษาของหนังสือจะมีการพรรณนาเยอะมาก มีการเปรียบเทียบและการบรรยายเชิงตัดพ้อ ซึ่งเข้าใจว่านิยายญี่ปุ่นมักเป็นแบบนี้ แต่ส่วนตัวเราอ่านแล้วแอบเหนื่อยและรู้สึกอึดอัด อย่างที่บอกไป ถึงแม้ว่า fetish เหล่านั้นจะไม่อยู่ใน category “ปกติ” แต่ถ้ามันทำร้ายคนอื่น ผิดกฎหมาย หรือส่งผลกระทบแง่ลบ มันก็เหมือนไม่มีทางออก หรือไม่มีทางที่จะให้คนทั่วไปมองว่าปกติอยู่ดี ซึ่งก็อาจเป็นเหตุผลว่าทำไมตัวละครในเรื่องถึงรู้สึกสิ้นหวังกันขนาดนั้น

หนังสือยังพูดถึงปัญหาครอบครัวและผลกระทบของโซเชียลมีเดีย โซเชียลมีเดียเป็นพื้นที่ที่เปิดโอกาสให้พวกโรคจิตใช้แสวงหาผลประโยชน์จากเด็ก และเป็นที่รวมตัวของคนที่มีรสนิยมเดียวกัน แม้ตัวละครหลักของเรื่องจะไม่ใช่พวกนั้น แต่ถ้าคนที่มีรสนิยมชอบเด็กทำแบบเดียวกันก็คือรับไม่ได้จิรงๆ โดยเฉพาะประเด็นเรื่องแอบถ่าย อันนี้คือ no-go มาก

อีกจุดที่อ่านแล้วอึดอัดคือ parenting ของพ่อแม่ของเด็กในเรื่อง คือลูกไม่ยอมไปโรงเรียนแต่พวกแกรจะปล่อยไว้อย่างงั้นหรอ มีการตั้งคำถามว่าการไปโรงเรียนจำเป็นมั้ย แต่ก็ไม่ได้หยิบยกข้อโต้แย้งที่จะมาเถียงประนี้เด็นนี้ได้จริงๆ ดูไม่ค่อยหาทางแก้ปัญหาอย่างจริงจัง คือแบบ ไม่เห็นเหรอว่าลูกมีปัญหา? แถมตัวแม่คือไม่สงสัยหน่อยเลยว่าวิดีโอที่ลูกถ่ายลงยูทูปมันแปลก โดยเฉพาะวิดีโอเครื่องนวด อันนี้งงมากจริงๆ ส่วนพ่อนี่ก็เหมือนรู้อยู่แล้ว แต่ก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้น อันนี้หงุดหงิดจริง เหมือนพ่อรู้ทุกอย่างไม่ใช่แค่เรื่องลูกนะ แต่เลือกที่จะปัด

อีกตัวละครที่อ่านแล้วไม่ไหวคือ นางเอก Asexual คือนางมีพฤติกรรมแบบ Stalker ตื๊อหนักมาก ทั้งๆที่ผู้ชายปฏิเสธไปแล้วก็ทำตัวเหมือนเข้าใจเขา จะให้เขาสนใจให้ได้ ฟีลแบบ “he’s the one because I can make eyes contact with him and not with other men” คือ… 🤯 แรกๆนางมาโอเครนะ เรื่องสาเหตุเอยอะไรเอยที่ทำให้นางไม่สามารถมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชาย แต่แอบหวังให้อธิบายความเป็น asexuality กว่านี้ เอาจริงนี่งงว่านางเป็นอะไร แต่หลังปกบอกเป็น asexual ก็เลยว่าตามนั้น

โดยรวมแล้ว หนังสือเล่มนี้เหมือนพยายามเปิดประเด็นเกี่ยวกับ sexual fetish ที่แปลกและไม่ได้รับการยอมรับในสังคม คล้ายกับอยากให้เราเข้าใจ แต่สุดท้ายก็ไปไม่สุด เพราะมันไม่ได้เสนอแนวทางว่า “แล้วเราควรทำอย่างไร?”
มันเปิดประเด็นได้ดีในแง่ของการตั้งคำถามเกี่ยวกับ ความปกติ แต่ก็ทำให้รู้สึกว่าหนังสือลังเลระหว่าง "ต้องการให้ยอมรับ" กับ "เพียงแค่ต้องการสะท้อนความจริง" จนสุดท้ายกลายเป็นว่ายังขาดจุดยืนที่ชัดเจน

[Reader Guy · Rating 3 out of 5]

ว่าด้วยเรื่องความชอบ(ในกาม)ที่อยู่นอกคติของสังคม, เป็นหนังสือที่ชวนให้ตั้งแง่กับอคติตัวเองตลอดเวลา
- หนังสือมีการอธิบายแบบนัยแฝงอยู่บ่อยๆ ทำให้อ่านยากนิดนึง แต่ก็ทำให้มันน่าสนใจและชวนให้ตั้งคำถามทุกครั้งที่ได้สัมผัสความคิดตัวละครผ่านหนังสือ ยอมรับว่าหลายตัวละครทำให้รู้สึกหงุดหงิดเป็นช่วงๆจริงๆ น่าจะเพราะว่าcharacterตัวละครมีความดิบของมนุษย์สูงอยู่เหมือนกัน
*ให้3.5เนื้อหาดีนะ ชวนให้คิดในหลายๆมุม แต่อ่านแล้วอึดอัดเครียดมาก ยิ่งทำงานเหนื่อยๆมาอ่านแล้วเหนื่อยกว่าเดิมเลย(ในช่วงแรกๆ)
*ตอนจบนี่จะจบแบบนี้จริงเหรอ เข้าใจในสิ่งที่คนแต่งอยากจะสื่อในตอนสุดท้าย แต่ก็นะ

[Jenn Odd · Rating 1 out of 5]

What I thought was going to be an insightful discussion on LGBTQ and being accepted in society turned out to be a long-winded slog about how people with fetishes are minorities too and we should accept them in society. Which honestly just came off as an excuse for why it's okay to be inappropriate with children.

DNF at 300/500 pages.

CW: pedophilia and fetishes

[e ❀ · Rating 4 out of 5]

an interesting conversation about what is normal and a fear of standing out in a society that shuns the unusual, let down by somewhat flat and indistinguishable characters and excessive repetition

[Ningning the suspicious reader · Rating 4 out of 5]

- ชอบตอนที่บอกว่าทุกคนก็กังวลเหมือนกันหมดนั่นแหละว่าตัวเองปกติมั้ย พวกที่อยู่ในเสียงข้างมากทำตัวเหมือนคนส่วนใหญ่บ่อยๆ เข้าก็เผลอลืมไปว่าเส้นความปกตินั้นเป็นเส้นสมมติ ไม่ได้เป็น absolute truth อะไรเลย เส้นมันเบลอกว่าที่เราคิดไว้มาก สเปกตรัมที่เราคิดว่าเรามองเห็นหลายเฉดสีก็อาจจะมีสีที่เราไม่เคยรู้จักอยู่อีกก็เป็นได้
- พอมองจากมุมผู้บังคับใช้กฎหมายก็พอจะเข้าใจนะว่า norm ความปกติที่เป็นเส้นสมมตินั้นมันต้องแข็งแรงพอที่จะปกป้องคนในสังคมได้ ดาบสองคมของมันคือ เมื่อมีสิ่งปกติก็เท่ากับนิยามสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในกรอบความปกติไปด้วย ในขณะที่สังคมรองรับความปกติหรือความหลากหลายในแบบที่คนส่วนใหญ่รับรู้และเคยชินเท่านั้น คนที่หลุดจากความปกติที่นิยามไว้ก็ยากที่จะใช้ชีวิตไปได้ราบรื่นแบบคนทั่วไป แม้ว่าสิ่งที่หลุดจากความปกติไปจะไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไรให้คนในสังคมเลยก็ตาม
- ลุ้นตั้งนานเรื่องนับวันที่ เห็นนับไว้ที่บรรทัดแรกของบทเลย สุดท้ายยุคสมัยเปลี่ยนไป อะไรๆ ก็ยังเหมือนเดิม
- สะท้อนสังคมไปแล้วก็ขบคิดต่อว่า แล้วยังไงต่อ? ในระดับจุลภาคก็คงต้องสานสัมพันธ์กัน ก็คือคุยกันเยอะๆ นั่นแหละ อันนี้เราเห็นด้วย ในระดับมหภาคดูเหมือนว่าจะยังแบบใหม่เกิน การศึกษาในหลักสูตรยังไม่มีสอน กฎหมายบ้านเมืองก็ตามไม่ทัน
- ไม่รู้จะพูดยังไงดีเพราะก็ต้องถือว่าตัวเองโชคดีที่เกิดมาอยู่ในฝั่งเดียวกับเสียงข้างมาก เลยจินตนาการไม่ค่อยออกว่าถ้าเราเป็นคนฝั่งเสียงข้างน้อยบ้างล่ะ จะเป็นยังไง จะอยากบอกอะไรมั้ย หรือแค่ไม่อยากยุ่งกัน เอือม ไม่อยากสร้างปัญหาให้ตัวเองเพิ่ม เข้าใจว่า it’s not your responsibility to educate anyone ตอนนี้ขอเป็นเหมือนยัยเจ๋อคนนั้นแบบเบาๆ ละกัน ดิฉันสัญญาว่าจะพยายามเข้าใจและไม่เป็นพิษเป็นภัยนะคะ *ใส่สร้อยเข็มกลัด safe space*

[hiryu · Rating 5 out of 5]

初めて読書感想を文字にして記録したいと心から思った作品だ。
本の最後、東畑さんの好評を読み、「正」に塗れて生きてきた自分が「正」に関して言語化しておくべきだと考えたからだ。（これもまた自分の正欲に突き動かされている）

本の感想から記載する。
まず、最初の「誰もが明日、死にたくないと感じているという大前提をもとに成り立っている」から生じる小さな疑念。そもそもそんなこと思いつきもしないから、少し変わった人が書いているのか。令和の時代に広がる多様性に対して「うるせえ黙れ」と表現するのは、性的マイノリティの人で思想が強めの人なのか。そんな浅はかな考えは読んでいくうちに消し飛び、自分が無意識に正しい側にいると考えていることを自覚した。こんな性的嗜好の人がいるのか。作品中にあった「話者が想像できる範囲での多様性、自分が嫌悪を感じる嗜好には蓋をする人の考えが多様性」という言葉が突き刺さった。

本作品では、このような自分が想像できないような多様性を持った人物がたくさん登場し、その度に自分とその人物の対話者を置き換えて擬似体験していた。本作品で「学校に行かないことも選択肢の一つで、youtuberとして企画を配信する」という考えを持った息子に対して、学校に行った方がいいに決まってるだろと自分の「正」を押し付ける父親が登場した。今の自分の立場なら、自分に子供ができても同じような事を言ってしまうと思う。ただそれは、世間一般から見た正を自分が正しいと思っているからできる。

一気に本を読み終えて、何が正しいのか自分でもわからなくなってしまった。自分が無意識に正しいと感じていて、他人に押し付けることで不快に思う人が存在する。他者の正しさを尊重しても自分が嫌悪を感じる正しさとは一生分かり合えないだろうとも思う。そもそも分かりあうための話し合いの場ですら絶対に起こり得ない。何が正しいのかというよりは、何をしても無駄だと思ってしまったのかもしれない。

散々考えたが、「正欲」をどう扱うべきかあまり結論が出ていない。ただ、性欲に限らず自分の認識外の考えを持った人間は絶対に存在するということを頭に入れておくことにしようと思う。いざ他者との正のぶつかり合いになったときは、「世間一般から見たら正である」という主張は危ういものあるという考えと、他者の考えの尊重を忘れずに結論を出したいと思う。

[Asuka · Rating 5 out of 5]

オーディオブックで聞きました。

面白いし考えさせられます。是非多くの人に読んで欲しいです。ただ個人的に、八重子がとにかく嫌いでした。あの程度のトラウマでマイノリティ気分で、理解者気分で調子に乗ってグイグイくる。まじ本当大嫌い。

Listened to the audiobook on audible. Great performance and great story. It makes you think what it means to be normal.

I personally hated Yaeko. Like REALLY RRALLY hated her. I don’t think she’s in any way minority. Plenty of us have trauma like that and move on or manage. But she thinks she’s so different and hurting and acts like she understands other minorities. I can’t stand people like her. What a creep.

[Ryo · Rating 5 out of 5]

「對自己與生俱來的特質不抱任何懷疑的人，眼裡看到的又是什麼樣的世界呢？」

會看這本書是因為日本樂團《あたらよ》的主唱有分享過，日文版的封面又很特別，讓人特別有印象。

這本書很不可思議，看書名會覺得應該是講”那樣的東西”吧，但實際看到的卻跟想像中的不一樣。從故事發展來看，在開頭所呈現的各種資訊上，逐步讓讀者從各個角度去認識，並將它們聯繫起來。當整個畫面變得更加清晰時，會發現事情並沒有那麼簡單。

「正確」的定義是什麼？
什麼樣的欲望才是「正確的欲望」？

現代社會提倡多元，多外文化、多元成家，在各種詞彙前冠上多元兩個字，看起來似乎顯得很潮、很厲害。我們真的能夠輕易地接納這些”多元”帶來的浪潮嗎？ 能夠接受有人跟我們真的”不一樣”嗎？ 我們所認知的多元性真的是真實的嗎？

這個世界上有些人的偏好超出了我們的理解範圍，一個說著崇尚多元的社會，尚未意識到這一點，作者對於社會上把「多樣性」當作新潮思想談論的這種態度嗤之以鼻，尊重他人「多樣性」的理想和試圖用「正確的欲望」來引導他人，這兩個相互矛盾的概念的混合，讓現代世界成了一團混亂的世界。

總結：本書描寫了那些有著世人無法理解的欲望的人們，以及他們在感到不安的情況下如何面對自己與這個世界。

讀完後，看了書名，再次思索何謂「正確的欲望」。

[Camila · Rating 4 out of 5]

interessante e polêmico
Quando procurei por essa obra, vinha as palavras "Diversidade" "LGBT" como tema, tem uma personagem que fala disso, mas o tema principal é Fetiche, como um fetiche pode ser bem mais exclusivo dentro da sociedade.
Sinopse:
pessoas com um fetiche muito diferente do convencional, não conseguem se envolverem com outras pessoas e serem felizes, por conta do julgamento.
Para isso, usam uma forma (questionável) para se satisfazerem.
Também mostra a vulnerabilidade de crianças na internet.

[Noon · Rating 1 out of 5]

It’s the first book I’ve ever wanted to tear apart because I don’t want anyone to read it. It feels like a mirror of a narcissistic psychopath who gaslights everyone with excuses that make no sense.

*Spoiler*
If Lolita and The Catcher in the Rye show how frightening pedophiles are through their manipulation and confusion of victims, this book is the opposite. The “god” in this story keeps defending himself with small tricks and awkward excuses, almost as if Humbert Humbert or Mr. Antolini were treated like gods.

[Nat · Rating 4 out of 5]

気持ち悪い、読んでるのも不快、生理的に無理、自分とは違いすぎる、興味ない
最初は正直そう思ってしまった。

でも読み進めるうちに、気持ち悪いと思っていた人は自分とそう遠い存在ではないように思えたし、逆に、その人たちを気持ち悪いと言って追いやる人に嫌悪感を抱いた。

冒頭の性犯罪の事件の記事は、最初読んだ時は気持ち悪いを通り越す拒否感があったが、読み終わってから振り返ってみると、気持ち悪いけど、不条理で、どう捉えていいかわからなくな���た。

自分も登場人物をはじめ心底気持ち悪いと思ったこと、自分を多数派だと正当化したり誤魔化していたこと、きっとみんな気持ち悪いんだということ、その上でみんなが生きやすい社会はなんなのか、そんなのは存在しないのかもしれないということ、
読んで感じたことが全部分からなくてつらくて嫌な気持ちになったけど、そんな世界があることを知れただけでも、考えることができただけでも読んでよかったと思えた本だった。

[Lynne HSU · Rating 3 out of 5]

この本は特異な性的嗜好を中心に据え、人々の多様性を尊重すべきであると表現しています。

社会は「正常な」人という概念を定義すべきではありません、そしてそれが可能でもありません。なぜなら、性的嗜好だけでなく、人々はそれぞれ異なる一面を持っているからです。それは性格かもしれません、趣味かもしれません、生活の習慣かもしれません、あるいは体の特徴かもしれません。しかし、人生を通じて常に多数派に属している人も、また少数派に属している人もいないのです。どう考えるかは、自分次第です。

当然、他人を尊重することは我々にとって重要なことですが、もし少数派の多樣性が多数派の利益を侵害した場合、どうすべきでしょうか？この問題について、著者は触れていますが、明確な答えを示してはいません。読者自身が考え、探求するようにという意図かもしれません。

[Kayak · Rating 4 out of 5]

The book is a good reading. As any book, this one covers a number of different topics. For me it was particularly interesting how Ryo Asai addressed the question of trust and connection between people in families in the last chapters of the book. In general, it discusses a lot the relation between the needs of individuals and the acceptance of those needs by the society.

[Yumiko Hansen · Rating 4 out of 5]

3.75 stars 🌟

It is difficult to review this book: the story never grabbed me to a level where I could give 5 stars without even thinking. However, the concept was quite interesting - I mean there are people in this world who have sexual tastes beyond our imagination. I get that, but why “water”???? Are you serious?

[Brian Caster · Rating 3 out of 5]

The book is filled with a lot of interesting ideas, and I appreciate its effort to raise the questions it raises. But a lot of the characters are pretty one-dimensional and seem to exist solely to make a point about an idea/concept. It may have improved with cutting out some of the characters and humanizing them a bit more.

[Yoshimi · Rating 5 out of 5]

多様性、と言う耳障りの良い言葉を、根本から考えさせられる素晴らしい本だった。いろんな人と多様性について考えるきっかけにもなったし、もしかしたら今年読んだ本の中で、1番印象に残ったかもしれない。

[Luna · Rating 4 out of 5]

今生きている社会の中で、100%マジョリティ側にいる自分。その人たちがマイノリティに向ける視点が怖い。何が怖いって、まず、その自分とは価値観が違う人たちの存在をあまり知らないこと。自分の見方が"普通"だと常に行動、言動をしていること。
この本を読んで、それこそ、もっと多くの人が「明日、死にたくない」と思える社会があればいいなとおもう。

[hana · Rating 4 out of 5]

想像できないことを言葉にはできないから。

[Kazuho Kai · Rating 5 out of 5]

「同じ世界に生きてるけど、受け取る情報が違いすぎてるから」

[Jessica (too shy to go out and socialize) · Rating 5 out of 5]

More people should know about this book. I hope it gets translated .

[lily-chan (李里長） · Rating 1 out of 5]

同樣是社會題材，但三個故事都很沈悶。"多元"本身是熱門題材，可能是寫作手法，沒有感覺到故事有什麼精彩的人性描繪。

[Art Mlang · Rating 4 out of 5]

สนุกดี คน สัตว์ สิ่งของ ได้หมด ถ้าไม่เดือดร้อนใคร เท่าเทียมกันไปเลย

[Kai-Te Lin · Rating 3 out of 5]

不知道是不是因為先看過電影的原因，對於小說很無感。（啊，其實對電影也很無感就是了）

[Alistair · Rating 5 out of 5]

八重子的角色定位讓人不安。
感受到視線並為此感到不適的一方，同時也是觀看的一方。

[Nattawan Teeraneaw · Rating 3 out of 5]

คอนเซปดีค่ะ

[Sakura K · Rating 4 out of 5]

マジョリティやマイノリティについて勉強したことがあり今でも関心があるのにこのような考えに至らなかったことが悔しかった。マジョリティに受け入れられる程度のマイノリティ、どこまでが正しい欲なのか、そのタイトルも見事。そもそもマイノリティを理解することの何が重要で、共に生きるインクルーシブネスがどこまで必要なのか、考えさせられることが多い読書になった