What do you think?
Rate this book
คือรักใช่ไหม
หญิงสาวที่มากล้นด้วยเสน่ห์น่าลุ่มหลง
กับชายหนุ่มที่หัวใจเต็มไปด้วยอคติและความชิงชัง
จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่เจ็บปวด
กลับกลายเป็นความรักที่สุดแสนจะปวดร้าว
พลอยเพลินพรวดพราดถลันลุกขึ้น
พลันกระดาษปึกหนึ่งก็กระเด็นกระจายหล่นทั่วพื้น
หญิงสาวก้มลงมอง แล้วต้องชะงัก
เข่าอ่อนจนแทบจะทรุดลงตรงนั้นเอง
พลอยเพลินพยายามข่มอารมณ์ในขณะนั้น
เธอค่อย ๆ ก้มลงเก็บเศษกระดาษสีเทาอ่อนนั้นขึ้นมา
...นับทีละแผ่นด้วยมือที่สั่นระริก...
ธนบัตรใบละหนึ่งพันบาท นับรวมได้ยี่สิบใบ สองหมื่นบาท !!!
เจ็บแสบไปทุกรูขุมขนเมื่อเข้าใจว่าความหมายของมันคืออะไร
เธอทรุดนั่งลงบนเตียงอย่างอ่อนแรง
ธนบัตรในมือหนักอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก
กระดาษแผ่นหนึ่งวางอยู่ที่หัวเตียง เธอหยิบมันขึ้นมา
เดาว่าเป็นข้อความจากเขา และก็เดาไม่ผิด...
กับชายหนุ่มที่หัวใจเต็มไปด้วยอคติและความชิงชัง
จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่เจ็บปวด
กลับกลายเป็นความรักที่สุดแสนจะปวดร้าว
พลอยเพลินพรวดพราดถลันลุกขึ้น
พลันกระดาษปึกหนึ่งก็กระเด็นกระจายหล่นทั่วพื้น
หญิงสาวก้มลงมอง แล้วต้องชะงัก
เข่าอ่อนจนแทบจะทรุดลงตรงนั้นเอง
พลอยเพลินพยายามข่มอารมณ์ในขณะนั้น
เธอค่อย ๆ ก้มลงเก็บเศษกระดาษสีเทาอ่อนนั้นขึ้นมา
...นับทีละแผ่นด้วยมือที่สั่นระริก...
ธนบัตรใบละหนึ่งพันบาท นับรวมได้ยี่สิบใบ สองหมื่นบาท !!!
เจ็บแสบไปทุกรูขุมขนเมื่อเข้าใจว่าความหมายของมันคืออะไร
เธอทรุดนั่งลงบนเตียงอย่างอ่อนแรง
ธนบัตรในมือหนักอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก
กระดาษแผ่นหนึ่งวางอยู่ที่หัวเตียง เธอหยิบมันขึ้นมา
เดาว่าเป็นข้อความจากเขา และก็เดาไม่ผิด...
272 pages, Paperback
First published July 1, 2008
2 people are currently reading
9 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
August 2, 2016
3.7 ดาว ชอบที่สุดเลยคือเวลาพระ-นางถากถางเสียดสีกัน คุณเธอทั้งสองประชดกันได้ทั้งเรื่อง!!!! จริงๆเรื่องนี้ดราม่ามากนะ แต่เราว่ามันเป็นเพราะ writing-style ของนักเขียน เราเลย... ไม่ร้องไห้ ไม่เจ็บอันใดนัก
คืออย่างนี้ค่ะ writing-style ของนักเขียนนะ ออกไปทางการ 'บอก' แต่ 'ไม่แสดง' อย่างเช่น 'หล่อนเจ็บ' แล้วเจ็บยังไงง่ะ? น่าจะบรรยาย emotional depth มากกว่านี้ ให้คนอ่านได้อินและรู้สึกไปตามนั้นเลย เพราะเรื่องนี้ดราม่ามากอยู่แล้ว เพียงแต่การเขียนมันไม่ทำให้เราอินไปกับความรู้สึกต่างๆแค่นั้นเอง มันน่าจะมี motivation บิ้วอารมณ์มากกว่านี้ ก่อนจะถึงตอนที่ตัวละครจะร้องไห้ เสียใจ เราจะได้เป็นไปด้วยกับหล่อนไง แต่ชอบพระ-นางประชดกัน มันดี 5555
เรื่องแรกของนักเขียนคนนี้ที่เราได้อ่านค่ะ ;)
คืออย่างนี้ค่ะ writing-style ของนักเขียนนะ ออกไปทางการ 'บอก' แต่ 'ไม่แสดง' อย่างเช่น 'หล่อนเจ็บ' แล้วเจ็บยังไงง่ะ? น่าจะบรรยาย emotional depth มากกว่านี้ ให้คนอ่านได้อินและรู้สึกไปตามนั้นเลย เพราะเรื่องนี้ดราม่ามากอยู่แล้ว เพียงแต่การเขียนมันไม่ทำให้เราอินไปกับความรู้สึกต่างๆแค่นั้นเอง มันน่าจะมี motivation บิ้วอารมณ์มากกว่านี้ ก่อนจะถึงตอนที่ตัวละครจะร้องไห้ เสียใจ เราจะได้เป็นไปด้วยกับหล่อนไง แต่ชอบพระ-นางประชดกัน มันดี 5555
เรื่องแรกของนักเขียนคนนี้ที่เราได้อ่านค่ะ ;)
May 2, 2014
อ่านเรื่องนี้ให้ความรู้สึกดราม่า น้อยใจ แค้นเคือง (เกือบ ๆ จะโกรธแค้นพระเอก)
ติญญา พาเราจมดิ่งลงไปในเรื่องราวได้อย่างง่ายดาย
ด้วยตัวอักษรของเขา
ยิ่งอ่าน ยิ่งเข้าถึงอารมณ์ของนางเอก
ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกน้อยใจในโชคชะตาของพลอยเพลิน
บางอารมณ์เกิดความรู้สึกว่า
... เอาซี้! ยังมีอะไรจะมาทรมานฉันอีกไหม ตอนนี้ฉันยังทนไหว มันเจ็บจนชา …
(มโนไปแล้วว่าตัวเองเป็นนางเอก ฮา!)
อ่านบางตอน แทบอยากจะลุกมากรี๊ดใส่พระเอก
... บางตอนก็อยากแจกไม้หน้าสาม
อ่านรีวิวเพิ่มเติมได้ที่นี่ค่ะ >>http://www.bloggang.com/viewdiary.php...
ติญญา พาเราจมดิ่งลงไปในเรื่องราวได้อย่างง่ายดาย
ด้วยตัวอักษรของเขา
ยิ่งอ่าน ยิ่งเข้าถึงอารมณ์ของนางเอก
ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกน้อยใจในโชคชะตาของพลอยเพลิน
บางอารมณ์เกิดความรู้สึกว่า
... เอาซี้! ยังมีอะไรจะมาทรมานฉันอีกไหม ตอนนี้ฉันยังทนไหว มันเจ็บจนชา …
(มโนไปแล้วว่าตัวเองเป็นนางเอก ฮา!)
อ่านบางตอน แทบอยากจะลุกมากรี๊ดใส่พระเอก
... บางตอนก็อยากแจกไม้หน้าสาม
อ่านรีวิวเพิ่มเติมได้ที่นี่ค่ะ >>http://www.bloggang.com/viewdiary.php...
August 5, 2015
อ่านไปอ่านมาบางทีก็คิด ไอ้พระเอกนางเอกมันจะประชดกันไปประชดกันมาทำไม คนนึงระแวงว่าอีกคนไม่ดีเลยตั้งป้อมตีรวน ทำร้ายเค้าทั้งร่างกาย+จิตใจ อีกคนก็ไม่พูด เค้าว่าอะไรก็ไม่อธิบาย บทจะพูดก็ไปยั่วอารมณ์ โอ๊ย..กว่าจะเข้าใจกัน แทบอยากยกนางเอกให้พระรอง55
Displaying 1 - 3 of 3 reviews