What do you think?
Rate this book
สองชีวิต
“โว้ย!
กูจะไปทำแท้งที่ไหนดีหว่า!” สองชีวิต ของ ทมยันตี
เปิดเรื่องชนิดฟาดตรงจุด ไม่หลงประเด็น ถ้าเป็นสำนวนนักกฎหมายก็เรียกว่า “ฟันธง” เลยทีเดียว เด็ก…ในทรรศนะของคุณ ของคนนั้นคนนี้
อาจจะผิดแผกแตกต่างกันราวฟ้าดิน แต่เด็กไม่ว่าเขาจะเกิด ณ ที่ใด ยังมีความหมายเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือ…ความเข้าใจอันบริสุทธิ์ต่อโลกและมวลมนุษย์
เสียงกล่อมเห่ของแม่ ยามจ่อขวดนมให้ลูกน้อย…กุ๊กไก่เอยแม่เลี้ยงมาจนใหญ่
ไม่มีนมให้ลูกกิน ลูกร้องแง้ๆ แม่ก็หานมขวดให้กินทำมาหากินตามประสาแม่ลูกเอย…แม่ลูกผูกพันรักใคร่กันเสมอ เพราะลูกคือรักและลมหายใจของแม่
แต่ทุกรักก็มักมีเส้นหนักบ้างบางบ้างขวางกั้นอยู่ เราจะสบฤาหัก
เราจะปฏิบัติตัวและวางหัวใจ เช่นไร เสียงแห่งรัก เสียงกล่อมเห่
จึงจะไม่เปลี่ยนแปรเป็นเสียงสะอื้นให้ เสียงแห่งความหมดอาลัย…เสียงที่ส่อสำเนียงว่า
จะไม่ลุกขึ้นมาสู่ชีวิตอีกต่อไป จะเป็นเช่นซากที่มีลมหายใจตลอดกาล เช่นคุณแม่ของกบ
เช่นคุณกบและคุณเขียด ล่า อันธการ สองชีวิต เป็นบทประพันธ์สามเรื่องของทมยันตี
ที่บันทึกเจตนารมณ์แห่งการทำงานไว้ท้ายเล่ม…ล่า-มอบแต่แม่ทุกคนที่เคยสูญเสียลูกรักไปด้วยเคราะห์กรรมที่ไม่สามารถจะป้องกันให้แก่ลูกได้…อันธการ-ความบกพร่องแห่งจิตของลูกกับสายใยความรักของแม่
ร้อยรัดเป็นปรากฏกรรมที่คุณเองก็ยากที่จะให้คำตอบของทางออกกับเธอ มาถึง “สองชีวิต” ในมือคุณเล่มนี้
ทมยันตีกล่าวในตอนหนึ่งว่า…”ขอแสดงความเสียใจแก่แม่ทุกคนที่ต้องเสียลูกสาวสังเวย
“หมอเถื่อน” ถึงเวลาหรือยังที่เราจะมาพูดกันใหม่ ปรึกษากันใหม่
อะไรคือกรอบของศีลธรรม และหากเด็กพลาดพลั้งหลุดจาก “กรอบ” นี้ไป เราจะช่วยเด็กเหล่านั้นได้อย่างไร
ช่วยเสียวันนี้…ขณะนี้…เพราะ ลูกสาวคุณอาจจะเป็นคนต่อไป
กูจะไปทำแท้งที่ไหนดีหว่า!” สองชีวิต ของ ทมยันตี
เปิดเรื่องชนิดฟาดตรงจุด ไม่หลงประเด็น ถ้าเป็นสำนวนนักกฎหมายก็เรียกว่า “ฟันธง” เลยทีเดียว เด็ก…ในทรรศนะของคุณ ของคนนั้นคนนี้
อาจจะผิดแผกแตกต่างกันราวฟ้าดิน แต่เด็กไม่ว่าเขาจะเกิด ณ ที่ใด ยังมีความหมายเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือ…ความเข้าใจอันบริสุทธิ์ต่อโลกและมวลมนุษย์
เสียงกล่อมเห่ของแม่ ยามจ่อขวดนมให้ลูกน้อย…กุ๊กไก่เอยแม่เลี้ยงมาจนใหญ่
ไม่มีนมให้ลูกกิน ลูกร้องแง้ๆ แม่ก็หานมขวดให้กินทำมาหากินตามประสาแม่ลูกเอย…แม่ลูกผูกพันรักใคร่กันเสมอ เพราะลูกคือรักและลมหายใจของแม่
แต่ทุกรักก็มักมีเส้นหนักบ้างบางบ้างขวางกั้นอยู่ เราจะสบฤาหัก
เราจะปฏิบัติตัวและวางหัวใจ เช่นไร เสียงแห่งรัก เสียงกล่อมเห่
จึงจะไม่เปลี่ยนแปรเป็นเสียงสะอื้นให้ เสียงแห่งความหมดอาลัย…เสียงที่ส่อสำเนียงว่า
จะไม่ลุกขึ้นมาสู่ชีวิตอีกต่อไป จะเป็นเช่นซากที่มีลมหายใจตลอดกาล เช่นคุณแม่ของกบ
เช่นคุณกบและคุณเขียด ล่า อันธการ สองชีวิต เป็นบทประพันธ์สามเรื่องของทมยันตี
ที่บันทึกเจตนารมณ์แห่งการทำงานไว้ท้ายเล่ม…ล่า-มอบแต่แม่ทุกคนที่เคยสูญเสียลูกรักไปด้วยเคราะห์กรรมที่ไม่สามารถจะป้องกันให้แก่ลูกได้…อันธการ-ความบกพร่องแห่งจิตของลูกกับสายใยความรักของแม่
ร้อยรัดเป็นปรากฏกรรมที่คุณเองก็ยากที่จะให้คำตอบของทางออกกับเธอ มาถึง “สองชีวิต” ในมือคุณเล่มนี้
ทมยันตีกล่าวในตอนหนึ่งว่า…”ขอแสดงความเสียใจแก่แม่ทุกคนที่ต้องเสียลูกสาวสังเวย
“หมอเถื่อน” ถึงเวลาหรือยังที่เราจะมาพูดกันใหม่ ปรึกษากันใหม่
อะไรคือกรอบของศีลธรรม และหากเด็กพลาดพลั้งหลุดจาก “กรอบ” นี้ไป เราจะช่วยเด็กเหล่านั้นได้อย่างไร
ช่วยเสียวันนี้…ขณะนี้…เพราะ ลูกสาวคุณอาจจะเป็นคนต่อไป
Unknown Binding
18 people want to read
About the author
ทมยันตี
107 books139 followersทมยันตี เป็นนามปากกาของ คุณหญิงวิมล เจียมเจริญ เกิดที่กรุงเทพมหานคร บิดาเป็นทหารเรือ ส่วนเชื้อสายทางมารดาเคยเป็นชาววัง วิมลศึกษาชั้นประถมปีที่ 1 ถึงมัธยมปีที่ 8 ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ จากนั้นเข้าศึกษาต่อคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่ภายหลังเปลี่ยนมาเรียนคณะพณิชยศาสตร์และการบัญชี จนจบอนุปริญญา วิมลสมรสครั้งแรกกับ นายสมัคร กล่ำเสถียร และได้หย่าขาดจากกัน ต่อมาสมรสกับ ร.ต.ท.ศรีวิทย์ เจียมเจริญ (ยศขณะนั้น) มีบุตรด้วยกัน 3 คน และต่อมาได้เลิกร้างกัน และวิมลได้ฟ้อง พ้นตำรวจเอกศรีวิทย์ เรียกค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรเป็นคดีความยืดเยื้อกันไปถึงสามศาล
ขณะเรียนในชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ไปสมัครเป็นครูสอนวิชาภาษาไทยโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ เมื่อโรงเรียนรับสมัครเข้าเป็นอาจารย์ จึงลาออกจากธรรมศาสตร์ โดยระหว่างสอนหนังสือก็ได้เขียนหนังสือไปพร้อมกันด้วย
หลังจากเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้านโจมตีขบวนการนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลได้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน และต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, ปี พ.ศ. 2522 เป็นสมาชิกวุฒิสภา, และปี พ.ศ. 2527 ได้เป็นผู้อำนวยการองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
นอกจากจะมีความสามารถในการเขียนแล้ว ทมยันตียังเคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่นิยมอย่างสูงในฐานะนักพูด แนวการพูดของทมยันตี คือโน้มนำให้ประชาชนรักชาติ เสียสละเพื่อชาติ และมีความยึดมั่นในชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ในช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลมีบทบาทเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้าน ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มของภรรยาข้าราชการ ภรรยานายพล และแม่บ้าน มีบทบาทโจมตีขบวนการนักศึกษาว่าเป็นผู้บ่อนทำลายมิตรประเทศ (สหรัฐอเมริกา) [1] ภายหลังเหตุการณ์ดังกล่าว วิมลได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
งานเขียนครั้งแรก
วิมลเริ่มเขียนเรื่องสั้นเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้นม. 4 ได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร ศรีสัปดาห์ และได้เขียนเรื่องสั้นต่อเนื่องอยู่ถึง 11 ปี ขณะที่เริ่มเขียนเรื่องยาวเรื่องแรกคือเรื่อง ในฝัน เมื่ออายุ 19 ปี ใช้นามปากกา โรสลาเรน ตีพิมพ์ในนิตยสารศรีสัปดาห์ วิมลเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายจนอายุ 70 ปีจึงเลิกเขียน
นามปากกา 5 ชื่อ ได้แก่
1. โรสลาเรน
เป็นนามปากกาแรก เทียบคำในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "กุหลาบราชินี" ใช้เขียนเรื่องรักพาฝันหรือจินตนิยาย
2. ลักษณวดี
ใช้สำหรับเขียนนวนิยายรัก ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาของเหล่าเจ้าหญิงเจ้าชาย
3. กนกเรขา
ใช้สำหรับแต่งเรื่องตลกเบาสมอง แต่ที่สร้างชื่อเสียงให้มากที่สุดคือ
4. ทมยันตี
นามปากกาที่ใช้แต่งเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตและสังคม รวมทั้งแต่งเรื่องแนวจิตวิญญาณ
5. มายาวดี
ใช้เขียนเรื่องเกี่ยวกับศาสตร์แห่งเทวะ หรือเรื่องเล่าจากตำนาน
แม้ไม่ปรากฏว่างานเขียนของทมยันตีเคยได้รับรางวัลสำคัญ แต่เป็นที่ยอมรับทั่วไปว่าทมยันตีถือเป็นนักเขียนที่ประสบความสำเร็จ มีผลงานได้รับความนิยมอย่างสูงเป็นจำนวนมาก เหตุผลที่ไม่มีผลงานของทมยันตีได้รับรางวัลทางวรรณกรรมใด ๆ นั้น เป็นเพราะทมยันตีไม่ประสงค์ให้นำผลงานของตนไปส่งประกวด และปฏิเสธการรับรางวัลทั้งปวง ทมยันตีได้เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า “ฉันเคยได้รับรางวัลจากพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ มาแล้ว นั่นคือรางวัลสูงสุดในชีวิต จากนั้นไม่เคยอยากได้รางวัลใด ๆ อีกเลย” และในขณะนี้ ทมยันตีได้เริ่มลงมือเขียนเรื่อง 'จอมศาสดา' ซึ่งจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่ทมยันตีจะเขียนแล้ว จากนั้นทมยันตีจะหันหน้าเข้าสู่ความสงบใต้ร่มพระศาสนา
เกียรติยศที่ได้รับ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ วิมลได้รับเครื่องราชอิสริยาภาณ์ตริตาภรณ์มงกุฎไทย ตริตาภรณ์ช้างเผือกและ ทุติยาภรณ์มงกุฎไทย ต่อมาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จุตถจุลจอมเกล้า เป็น “คุณหญิง” เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ผลงานรวมเล่ม
ในนามปากกา "ทมยันตี"
คู่กรรม, กษัตริยา, เถ้ากุหลาบ, กฤตยา, ใยเสน่หา, แม่ดอกสวะ, เมียน้อย, เวียงกุมกาม, ร่มฉัตร, รอยลิขิต, ยอดอนงค์, รักลวง, รักที่ต้องมนตรา, ราชาวดี, แก้วกัลยาของแผ่นดิน, แก้วกลางดง, มงกุฎหนาม, เจ้าแม่, โซ่สังคม, มณีร้าว, เทพบุตรสุดแสบ, แนวสุดท้าย, ใบไม้ที่ปลิดปลิว, แผลหัวใจ, เพลงชีวิต, วันที่รอคอย, สะพานดาว, สองชีวิต, สายรุ้ง, สำรองรัก, ศิวาลัย, สตรีหมายเลขหนึ่ง, สุริยวรรมัน, สุดหัวใจ, อย่าลืมฉัน, อันธการ, อตีตา, อธิราชา, ล่า, ไวษณวี, คำมั่นสัญญา, คู่กรรมภาคสอง, คุณหญิงนอกทำเนียบ, จิตา, จดหมายถึงลูกผู้ชาย, ชามี, ฌาน, ดาวเรือง, ดาวนภา, ตราบาป, ตะวันลา, ถนนสายหัวใจ, ทิพย์, นายกหญิง, นางเอก, บาป, ประกาศิตเงินตรา, พิเธีย, พี่เลี้ยง, พิษสวาท, ทวิภพ, คลื่นชีวิต, รายากุนิง
ในนามปากกา "โร
ขณะเรียนในชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ไปสมัครเป็นครูสอนวิชาภาษาไทยโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ เมื่อโรงเรียนรับสมัครเข้าเป็นอาจารย์ จึงลาออกจากธรรมศาสตร์ โดยระหว่างสอนหนังสือก็ได้เขียนหนังสือไปพร้อมกันด้วย
หลังจากเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้านโจมตีขบวนการนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลได้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน และต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, ปี พ.ศ. 2522 เป็นสมาชิกวุฒิสภา, และปี พ.ศ. 2527 ได้เป็นผู้อำนวยการองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
นอกจากจะมีความสามารถในการเขียนแล้ว ทมยันตียังเคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่นิยมอย่างสูงในฐานะนักพูด แนวการพูดของทมยันตี คือโน้มนำให้ประชาชนรักชาติ เสียสละเพื่อชาติ และมีความยึดมั่นในชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ในช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลมีบทบาทเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้าน ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มของภรรยาข้าราชการ ภรรยานายพล และแม่บ้าน มีบทบาทโจมตีขบวนการนักศึกษาว่าเป็นผู้บ่อนทำลายมิตรประเทศ (สหรัฐอเมริกา) [1] ภายหลังเหตุการณ์ดังกล่าว วิมลได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
งานเขียนครั้งแรก
วิมลเริ่มเขียนเรื่องสั้นเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้นม. 4 ได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร ศรีสัปดาห์ และได้เขียนเรื่องสั้นต่อเนื่องอยู่ถึง 11 ปี ขณะที่เริ่มเขียนเรื่องยาวเรื่องแรกคือเรื่อง ในฝัน เมื่ออายุ 19 ปี ใช้นามปากกา โรสลาเรน ตีพิมพ์ในนิตยสารศรีสัปดาห์ วิมลเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายจนอายุ 70 ปีจึงเลิกเขียน
นามปากกา 5 ชื่อ ได้แก่
1. โรสลาเรน
เป็นนามปากกาแรก เทียบคำในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "กุหลาบราชินี" ใช้เขียนเรื่องรักพาฝันหรือจินตนิยาย
2. ลักษณวดี
ใช้สำหรับเขียนนวนิยายรัก ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาของเหล่าเจ้าหญิงเจ้าชาย
3. กนกเรขา
ใช้สำหรับแต่งเรื่องตลกเบาสมอง แต่ที่สร้างชื่อเสียงให้มากที่สุดคือ
4. ทมยันตี
นามปากกาที่ใช้แต่งเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตและสังคม รวมทั้งแต่งเรื่องแนวจิตวิญญาณ
5. มายาวดี
ใช้เขียนเรื่องเกี่ยวกับศาสตร์แห่งเทวะ หรือเรื่องเล่าจากตำนาน
แม้ไม่ปรากฏว่างานเขียนของทมยันตีเคยได้รับรางวัลสำคัญ แต่เป็นที่ยอมรับทั่วไปว่าทมยันตีถือเป็นนักเขียนที่ประสบความสำเร็จ มีผลงานได้รับความนิยมอย่างสูงเป็นจำนวนมาก เหตุผลที่ไม่มีผลงานของทมยันตีได้รับรางวัลทางวรรณกรรมใด ๆ นั้น เป็นเพราะทมยันตีไม่ประสงค์ให้นำผลงานของตนไปส่งประกวด และปฏิเสธการรับรางวัลทั้งปวง ทมยันตีได้เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า “ฉันเคยได้รับรางวัลจากพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ มาแล้ว นั่นคือรางวัลสูงสุดในชีวิต จากนั้นไม่เคยอยากได้รางวัลใด ๆ อีกเลย” และในขณะนี้ ทมยันตีได้เริ่มลงมือเขียนเรื่อง 'จอมศาสดา' ซึ่งจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่ทมยันตีจะเขียนแล้ว จากนั้นทมยันตีจะหันหน้าเข้าสู่ความสงบใต้ร่มพระศาสนา
เกียรติยศที่ได้รับ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ วิมลได้รับเครื่องราชอิสริยาภาณ์ตริตาภรณ์มงกุฎไทย ตริตาภรณ์ช้างเผือกและ ทุติยาภรณ์มงกุฎไทย ต่อมาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จุตถจุลจอมเกล้า เป็น “คุณหญิง” เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ผลงานรวมเล่ม
ในนามปากกา "ทมยันตี"
คู่กรรม, กษัตริยา, เถ้ากุหลาบ, กฤตยา, ใยเสน่หา, แม่ดอกสวะ, เมียน้อย, เวียงกุมกาม, ร่มฉัตร, รอยลิขิต, ยอดอนงค์, รักลวง, รักที่ต้องมนตรา, ราชาวดี, แก้วกัลยาของแผ่นดิน, แก้วกลางดง, มงกุฎหนาม, เจ้าแม่, โซ่สังคม, มณีร้าว, เทพบุตรสุดแสบ, แนวสุดท้าย, ใบไม้ที่ปลิดปลิว, แผลหัวใจ, เพลงชีวิต, วันที่รอคอย, สะพานดาว, สองชีวิต, สายรุ้ง, สำรองรัก, ศิวาลัย, สตรีหมายเลขหนึ่ง, สุริยวรรมัน, สุดหัวใจ, อย่าลืมฉัน, อันธการ, อตีตา, อธิราชา, ล่า, ไวษณวี, คำมั่นสัญญา, คู่กรรมภาคสอง, คุณหญิงนอกทำเนียบ, จิตา, จดหมายถึงลูกผู้ชาย, ชามี, ฌาน, ดาวเรือง, ดาวนภา, ตราบาป, ตะวันลา, ถนนสายหัวใจ, ทิพย์, นายกหญิง, นางเอก, บาป, ประกาศิตเงินตรา, พิเธีย, พี่เลี้ยง, พิษสวาท, ทวิภพ, คลื่นชีวิต, รายากุนิง
ในนามปากกา "โร
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
February 29, 2020
บอกเลยว่า ชื่อทมยันตีไม่เคยทำให้ผิดหวัง
August 2, 2021
เป็นเรื่องของเด็กสาวคนหนึ่ง เติบโตมาในครอบครัวที่สมบูรณ์ดี เนื้อเรื่องเล่าไปเรื่อยๆตั้งแต่เด็กจนโต อ่านไปเรื่อยๆ ไม่มีบทสรุปโดดเด่นสำหรับเด็กสาวผู้นี้ตอนจบก็ยังไม่ค่อยเข้าใจถึงความคิดของตัวละคร
โทนแนวดาร์ก ไม่ใช่เรื่องโรแมนติกใสๆ ไม่ชอบแนวนี้ไม่แนะนำค่ะ
โทนแนวดาร์ก ไม่ใช่เรื่องโรแมนติกใสๆ ไม่ชอบแนวนี้ไม่แนะนำค่ะ
Displaying 1 - 2 of 2 reviews