What do you think?
Rate this book
จิตา
เมื่อครั้งที่บทประพันธ์เรื่อง จิตา ซึ่งเป็นเรื่องราวของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่มีอำนาจพิเศษในตัวเองเรื่องนี้ ตีพิมพ์เป็นตอนๆ ใน
หนังสือพิมพ์ไทยรัฐนั้น จิตาได้รับความสนใจอย่างสูงยิ่งจากผู้อ่านไทยรัฐ
อำนาจพิเศษที่อยู่ในตัวของเด็กหญิงที่ชื่อ จิตา เป็นพลัง "สูงสุด" แน่ เพียงแต่ข้อสงสัยคือ เธอ มีได้อย่างไร และ ได้มาจากไหน
แต่อะไรก็ไม่เท่ากับว่าจิตายังเล็ก ดังนั้น การจะสอนเธอในเรื่องของ สติ เพื่อให้ควบคุมพลังงานอันสูงสุดได้ เด็กหญิงตัวน้อยจะเข้า
ใจหรือ พลังนั้น ฤทธานุภาพแลมากด้วยพลานุภาพและอำนาจเพียงใด พลังนั้น ยามควบคุมไม่ได้จะบังเกิดสิ่งใด คือพลัง ที่จะเผา
ผลาญสิ่งอื่นได้ กระทั่ง...มนุษย์ คือพลัง ที่จะเผาผลาญได้ กระทั่ง ตัวเอง!
ทมยันตีตั้งใจแน่วแน่มานานแล้ว ว่าก่อนตนเองจะ "กลับบ้าน" จะพยายามถ่ายทอดความรู้ในพุทธปรัชญา และเทวศาสตร์ที่พอมี
อยู่บ้าง ลงในรูปของนวนิยายเท่าที่สติและปัญญาพอมี พอทำ การอธิบายในศาสตร์ทั้งสอง เป็นเรื่องที่หนักใจพอสมควร ทว่าเธอก็
พยายามกระทำ เพราะอานิสงส์ แห่งการปฏิบัตินี้ จะบังเกิดทั้งผู้อ่านและผู้เขียน สำหรับผู้อ่านที่ติดตามผลงานของทมยันตีมาอย่าง
สม่ำเสมอ จะเห็นความตั้งใจแน่วแน่นี้ ได้ลงมือกระทำไว้ในหลายแง่มุม ทั้งการบรรยาย ทั้งปรากฏในการผูกเรื่องราวเป็นนวนิยาย ดัง
เห็นได้จาก ฌาน จิตา มายา ไวษณวี ชามี และบางแง่มุมใน ศิวาลัย และ ราชาวดี และในบั้นปลายแห่งเส้นทาง "กลับบ้าน" เธอมี
งานมีชีวิตชิ้นสำคัญ "จอมศาสดา" มอบให้ผู้อ่านไว้รำลึกถึงร่วมกัน เมื่อถึงยามนั้น คน ทั่วไปนับถือวิทยาศาสตร์มากกว่าพุทธศาสตร์
นับถือ "รูป" มากกว่า "จิต" ทั้งๆ ที่จริงแท้ โลกหมุนไปตามจิต วัฒนาการไปตามจิต และเป็นไปด้วยอำนาจของสิ่งเดียวคือ "จิต"
ความเจริญทางวัตถุ เป็นสิ่งที่เห็นง่าย สัมผัสได้ หากความเจริญทางจิตนั้น ใครทำ ใครรู้ ใครได้ มนุษย์ รู้จักสิ่งอื่นทั่วถ้วน หาก "กาย"
ตนสิ หารู้ไม่ สิ่งใดเล่าซ่อนอยู่ สิ่งใดเล่าทรงอานุภาพ วัฎฎา วนเวียน เกิด-ดับ เพราะจิตที่เกี่ยวข้องด้วยตัณหายึดเหนี่ยวและกิเลส นำ
ให้เศร้าหมอง วางเถิด วางทุกสิ่ง วางจึงว่าง ในความว่างจะมีพลังมหาศาล กุญแจ อันที่จะไขพลังนั้นมาใช้ มีประการเดียว จิตา!
มนุษย์ที่ถูก "โลกวาง" คือผู้แพ้ มนุษย์ที่สามารถ "วางโลก" ได้ คือผู้มีชัย
หนังสือพิมพ์ไทยรัฐนั้น จิตาได้รับความสนใจอย่างสูงยิ่งจากผู้อ่านไทยรัฐ
อำนาจพิเศษที่อยู่ในตัวของเด็กหญิงที่ชื่อ จิตา เป็นพลัง "สูงสุด" แน่ เพียงแต่ข้อสงสัยคือ เธอ มีได้อย่างไร และ ได้มาจากไหน
แต่อะไรก็ไม่เท่ากับว่าจิตายังเล็ก ดังนั้น การจะสอนเธอในเรื่องของ สติ เพื่อให้ควบคุมพลังงานอันสูงสุดได้ เด็กหญิงตัวน้อยจะเข้า
ใจหรือ พลังนั้น ฤทธานุภาพแลมากด้วยพลานุภาพและอำนาจเพียงใด พลังนั้น ยามควบคุมไม่ได้จะบังเกิดสิ่งใด คือพลัง ที่จะเผา
ผลาญสิ่งอื่นได้ กระทั่ง...มนุษย์ คือพลัง ที่จะเผาผลาญได้ กระทั่ง ตัวเอง!
ทมยันตีตั้งใจแน่วแน่มานานแล้ว ว่าก่อนตนเองจะ "กลับบ้าน" จะพยายามถ่ายทอดความรู้ในพุทธปรัชญา และเทวศาสตร์ที่พอมี
อยู่บ้าง ลงในรูปของนวนิยายเท่าที่สติและปัญญาพอมี พอทำ การอธิบายในศาสตร์ทั้งสอง เป็นเรื่องที่หนักใจพอสมควร ทว่าเธอก็
พยายามกระทำ เพราะอานิสงส์ แห่งการปฏิบัตินี้ จะบังเกิดทั้งผู้อ่านและผู้เขียน สำหรับผู้อ่านที่ติดตามผลงานของทมยันตีมาอย่าง
สม่ำเสมอ จะเห็นความตั้งใจแน่วแน่นี้ ได้ลงมือกระทำไว้ในหลายแง่มุม ทั้งการบรรยาย ทั้งปรากฏในการผูกเรื่องราวเป็นนวนิยาย ดัง
เห็นได้จาก ฌาน จิตา มายา ไวษณวี ชามี และบางแง่มุมใน ศิวาลัย และ ราชาวดี และในบั้นปลายแห่งเส้นทาง "กลับบ้าน" เธอมี
งานมีชีวิตชิ้นสำคัญ "จอมศาสดา" มอบให้ผู้อ่านไว้รำลึกถึงร่วมกัน เมื่อถึงยามนั้น คน ทั่วไปนับถือวิทยาศาสตร์มากกว่าพุทธศาสตร์
นับถือ "รูป" มากกว่า "จิต" ทั้งๆ ที่จริงแท้ โลกหมุนไปตามจิต วัฒนาการไปตามจิต และเป็นไปด้วยอำนาจของสิ่งเดียวคือ "จิต"
ความเจริญทางวัตถุ เป็นสิ่งที่เห็นง่าย สัมผัสได้ หากความเจริญทางจิตนั้น ใครทำ ใครรู้ ใครได้ มนุษย์ รู้จักสิ่งอื่นทั่วถ้วน หาก "กาย"
ตนสิ หารู้ไม่ สิ่งใดเล่าซ่อนอยู่ สิ่งใดเล่าทรงอานุภาพ วัฎฎา วนเวียน เกิด-ดับ เพราะจิตที่เกี่ยวข้องด้วยตัณหายึดเหนี่ยวและกิเลส นำ
ให้เศร้าหมอง วางเถิด วางทุกสิ่ง วางจึงว่าง ในความว่างจะมีพลังมหาศาล กุญแจ อันที่จะไขพลังนั้นมาใช้ มีประการเดียว จิตา!
มนุษย์ที่ถูก "โลกวาง" คือผู้แพ้ มนุษย์ที่สามารถ "วางโลก" ได้ คือผู้มีชัย
Unknown Binding
1 person is currently reading
27 people want to read
About the author
ทมยันตี
107 books139 followersทมยันตี เป็นนามปากกาของ คุณหญิงวิมล เจียมเจริญ เกิดที่กรุงเทพมหานคร บิดาเป็นทหารเรือ ส่วนเชื้อสายทางมารดาเคยเป็นชาววัง วิมลศึกษาชั้นประถมปีที่ 1 ถึงมัธยมปีที่ 8 ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ จากนั้นเข้าศึกษาต่อคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่ภายหลังเปลี่ยนมาเรียนคณะพณิชยศาสตร์และการบัญชี จนจบอนุปริญญา วิมลสมรสครั้งแรกกับ นายสมัคร กล่ำเสถียร และได้หย่าขาดจากกัน ต่อมาสมรสกับ ร.ต.ท.ศรีวิทย์ เจียมเจริญ (ยศขณะนั้น) มีบุตรด้วยกัน 3 คน และต่อมาได้เลิกร้างกัน และวิมลได้ฟ้อง พ้นตำรวจเอกศรีวิทย์ เรียกค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรเป็นคดีความยืดเยื้อกันไปถึงสามศาล
ขณะเรียนในชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ไปสมัครเป็นครูสอนวิชาภาษาไทยโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ เมื่อโรงเรียนรับสมัครเข้าเป็นอาจารย์ จึงลาออกจากธรรมศาสตร์ โดยระหว่างสอนหนังสือก็ได้เขียนหนังสือไปพร้อมกันด้วย
หลังจากเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้านโจมตีขบวนการนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลได้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน และต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, ปี พ.ศ. 2522 เป็นสมาชิกวุฒิสภา, และปี พ.ศ. 2527 ได้เป็นผู้อำนวยการองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
นอกจากจะมีความสามารถในการเขียนแล้ว ทมยันตียังเคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่นิยมอย่างสูงในฐานะนักพูด แนวการพูดของทมยันตี คือโน้มนำให้ประชาชนรักชาติ เสียสละเพื่อชาติ และมีความยึดมั่นในชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ในช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลมีบทบาทเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้าน ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มของภรรยาข้าราชการ ภรรยานายพล และแม่บ้าน มีบทบาทโจมตีขบวนการนักศึกษาว่าเป็นผู้บ่อนทำลายมิตรประเทศ (สหรัฐอเมริกา) [1] ภายหลังเหตุการณ์ดังกล่าว วิมลได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
งานเขียนครั้งแรก
วิมลเริ่มเขียนเรื่องสั้นเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้นม. 4 ได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร ศรีสัปดาห์ และได้เขียนเรื่องสั้นต่อเนื่องอยู่ถึง 11 ปี ขณะที่เริ่มเขียนเรื่องยาวเรื่องแรกคือเรื่อง ในฝัน เมื่ออายุ 19 ปี ใช้นามปากกา โรสลาเรน ตีพิมพ์ในนิตยสารศรีสัปดาห์ วิมลเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายจนอายุ 70 ปีจึงเลิกเขียน
นามปากกา 5 ชื่อ ได้แก่
1. โรสลาเรน
เป็นนามปากกาแรก เทียบคำในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "กุหลาบราชินี" ใช้เขียนเรื่องรักพาฝันหรือจินตนิยาย
2. ลักษณวดี
ใช้สำหรับเขียนนวนิยายรัก ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาของเหล่าเจ้าหญิงเจ้าชาย
3. กนกเรขา
ใช้สำหรับแต่งเรื่องตลกเบาสมอง แต่ที่สร้างชื่อเสียงให้มากที่สุดคือ
4. ทมยันตี
นามปากกาที่ใช้แต่งเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตและสังคม รวมทั้งแต่งเรื่องแนวจิตวิญญาณ
5. มายาวดี
ใช้เขียนเรื่องเกี่ยวกับศาสตร์แห่งเทวะ หรือเรื่องเล่าจากตำนาน
แม้ไม่ปรากฏว่างานเขียนของทมยันตีเคยได้รับรางวัลสำคัญ แต่เป็นที่ยอมรับทั่วไปว่าทมยันตีถือเป็นนักเขียนที่ประสบความสำเร็จ มีผลงานได้รับความนิยมอย่างสูงเป็นจำนวนมาก เหตุผลที่ไม่มีผลงานของทมยันตีได้รับรางวัลทางวรรณกรรมใด ๆ นั้น เป็นเพราะทมยันตีไม่ประสงค์ให้นำผลงานของตนไปส่งประกวด และปฏิเสธการรับรางวัลทั้งปวง ทมยันตีได้เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า “ฉันเคยได้รับรางวัลจากพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ มาแล้ว นั่นคือรางวัลสูงสุดในชีวิต จากนั้นไม่เคยอยากได้รางวัลใด ๆ อีกเลย” และในขณะนี้ ทมยันตีได้เริ่มลงมือเขียนเรื่อง 'จอมศาสดา' ซึ่งจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่ทมยันตีจะเขียนแล้ว จากนั้นทมยันตีจะหันหน้าเข้าสู่ความสงบใต้ร่มพระศาสนา
เกียรติยศที่ได้รับ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ วิมลได้รับเครื่องราชอิสริยาภาณ์ตริตาภรณ์มงกุฎไทย ตริตาภรณ์ช้างเผือกและ ทุติยาภรณ์มงกุฎไทย ต่อมาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จุตถจุลจอมเกล้า เป็น “คุณหญิง” เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ผลงานรวมเล่ม
ในนามปากกา "ทมยันตี"
คู่กรรม, กษัตริยา, เถ้ากุหลาบ, กฤตยา, ใยเสน่หา, แม่ดอกสวะ, เมียน้อย, เวียงกุมกาม, ร่มฉัตร, รอยลิขิต, ยอดอนงค์, รักลวง, รักที่ต้องมนตรา, ราชาวดี, แก้วกัลยาของแผ่นดิน, แก้วกลางดง, มงกุฎหนาม, เจ้าแม่, โซ่สังคม, มณีร้าว, เทพบุตรสุดแสบ, แนวสุดท้าย, ใบไม้ที่ปลิดปลิว, แผลหัวใจ, เพลงชีวิต, วันที่รอคอย, สะพานดาว, สองชีวิต, สายรุ้ง, สำรองรัก, ศิวาลัย, สตรีหมายเลขหนึ่ง, สุริยวรรมัน, สุดหัวใจ, อย่าลืมฉัน, อันธการ, อตีตา, อธิราชา, ล่า, ไวษณวี, คำมั่นสัญญา, คู่กรรมภาคสอง, คุณหญิงนอกทำเนียบ, จิตา, จดหมายถึงลูกผู้ชาย, ชามี, ฌาน, ดาวเรือง, ดาวนภา, ตราบาป, ตะวันลา, ถนนสายหัวใจ, ทิพย์, นายกหญิง, นางเอก, บาป, ประกาศิตเงินตรา, พิเธีย, พี่เลี้ยง, พิษสวาท, ทวิภพ, คลื่นชีวิต, รายากุนิง
ในนามปากกา "โร
ขณะเรียนในชั้นปีที่ 3 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ไปสมัครเป็นครูสอนวิชาภาษาไทยโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ เมื่อโรงเรียนรับสมัครเข้าเป็นอาจารย์ จึงลาออกจากธรรมศาสตร์ โดยระหว่างสอนหนังสือก็ได้เขียนหนังสือไปพร้อมกันด้วย
หลังจากเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้านโจมตีขบวนการนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลได้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน และต่อมาในปี พ.ศ. 2520 ได้เป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, ปี พ.ศ. 2522 เป็นสมาชิกวุฒิสภา, และปี พ.ศ. 2527 ได้เป็นผู้อำนวยการองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
นอกจากจะมีความสามารถในการเขียนแล้ว ทมยันตียังเคยมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่นิยมอย่างสูงในฐานะนักพูด แนวการพูดของทมยันตี คือโน้มนำให้ประชาชนรักชาติ เสียสละเพื่อชาติ และมีความยึดมั่นในชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ในช่วงเหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519 วิมลมีบทบาทเป็นแกนนำสำคัญของชมรมแม่บ้าน ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มของภรรยาข้าราชการ ภรรยานายพล และแม่บ้าน มีบทบาทโจมตีขบวนการนักศึกษาว่าเป็นผู้บ่อนทำลายมิตรประเทศ (สหรัฐอเมริกา) [1] ภายหลังเหตุการณ์ดังกล่าว วิมลได้รับแต่งตั้งให้เป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
งานเขียนครั้งแรก
วิมลเริ่มเขียนเรื่องสั้นเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 14 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้นม. 4 ได้ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร ศรีสัปดาห์ และได้เขียนเรื่องสั้นต่อเนื่องอยู่ถึง 11 ปี ขณะที่เริ่มเขียนเรื่องยาวเรื่องแรกคือเรื่อง ในฝัน เมื่ออายุ 19 ปี ใช้นามปากกา โรสลาเรน ตีพิมพ์ในนิตยสารศรีสัปดาห์ วิมลเขียนเรื่องสั้นและนวนิยายจนอายุ 70 ปีจึงเลิกเขียน
นามปากกา 5 ชื่อ ได้แก่
1. โรสลาเรน
เป็นนามปากกาแรก เทียบคำในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า "กุหลาบราชินี" ใช้เขียนเรื่องรักพาฝันหรือจินตนิยาย
2. ลักษณวดี
ใช้สำหรับเขียนนวนิยายรัก ส่วนใหญ่เป็นเนื้อหาของเหล่าเจ้าหญิงเจ้าชาย
3. กนกเรขา
ใช้สำหรับแต่งเรื่องตลกเบาสมอง แต่ที่สร้างชื่อเสียงให้มากที่สุดคือ
4. ทมยันตี
นามปากกาที่ใช้แต่งเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตและสังคม รวมทั้งแต่งเรื่องแนวจิตวิญญาณ
5. มายาวดี
ใช้เขียนเรื่องเกี่ยวกับศาสตร์แห่งเทวะ หรือเรื่องเล่าจากตำนาน
แม้ไม่ปรากฏว่างานเขียนของทมยันตีเคยได้รับรางวัลสำคัญ แต่เป็นที่ยอมรับทั่วไปว่าทมยันตีถือเป็นนักเขียนที่ประสบความสำเร็จ มีผลงานได้รับความนิยมอย่างสูงเป็นจำนวนมาก เหตุผลที่ไม่มีผลงานของทมยันตีได้รับรางวัลทางวรรณกรรมใด ๆ นั้น เป็นเพราะทมยันตีไม่ประสงค์ให้นำผลงานของตนไปส่งประกวด และปฏิเสธการรับรางวัลทั้งปวง ทมยันตีได้เคยให้สัมภาษณ์ไว้ว่า “ฉันเคยได้รับรางวัลจากพระหัตถ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ฯ มาแล้ว นั่นคือรางวัลสูงสุดในชีวิต จากนั้นไม่เคยอยากได้รางวัลใด ๆ อีกเลย” และในขณะนี้ ทมยันตีได้เริ่มลงมือเขียนเรื่อง 'จอมศาสดา' ซึ่งจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่ทมยันตีจะเขียนแล้ว จากนั้นทมยันตีจะหันหน้าเข้าสู่ความสงบใต้ร่มพระศาสนา
เกียรติยศที่ได้รับ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ วิมลได้รับเครื่องราชอิสริยาภาณ์ตริตาภรณ์มงกุฎไทย ตริตาภรณ์ช้างเผือกและ ทุติยาภรณ์มงกุฎไทย ต่อมาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ จุตถจุลจอมเกล้า เป็น “คุณหญิง” เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2548
ผลงานรวมเล่ม
ในนามปากกา "ทมยันตี"
คู่กรรม, กษัตริยา, เถ้ากุหลาบ, กฤตยา, ใยเสน่หา, แม่ดอกสวะ, เมียน้อย, เวียงกุมกาม, ร่มฉัตร, รอยลิขิต, ยอดอนงค์, รักลวง, รักที่ต้องมนตรา, ราชาวดี, แก้วกัลยาของแผ่นดิน, แก้วกลางดง, มงกุฎหนาม, เจ้าแม่, โซ่สังคม, มณีร้าว, เทพบุตรสุดแสบ, แนวสุดท้าย, ใบไม้ที่ปลิดปลิว, แผลหัวใจ, เพลงชีวิต, วันที่รอคอย, สะพานดาว, สองชีวิต, สายรุ้ง, สำรองรัก, ศิวาลัย, สตรีหมายเลขหนึ่ง, สุริยวรรมัน, สุดหัวใจ, อย่าลืมฉัน, อันธการ, อตีตา, อธิราชา, ล่า, ไวษณวี, คำมั่นสัญญา, คู่กรรมภาคสอง, คุณหญิงนอกทำเนียบ, จิตา, จดหมายถึงลูกผู้ชาย, ชามี, ฌาน, ดาวเรือง, ดาวนภา, ตราบาป, ตะวันลา, ถนนสายหัวใจ, ทิพย์, นายกหญิง, นางเอก, บาป, ประกาศิตเงินตรา, พิเธีย, พี่เลี้ยง, พิษสวาท, ทวิภพ, คลื่นชีวิต, รายากุนิง
ในนามปากกา "โร
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 17, 2015
แม้เนื้อหาของเรื่อง ผู้เขียนจะตั้งใจสอดแทรกธรรมะเข้ามาอย่างเข้มข้น
แต่จิตาก็ไม่ใช่หนังสือธรรมะที่อ่านยาก
ออกจะเป็นหนังสือที่อ่านได้สนุกเสียด้วยซ้ำ
ตัวละครในเรื่อง แม้จะมีดีเลวปะปนอย่างมนุษย์ปุถุชน
หากแต่เมื่อได้รับการสั่งสอน ได้เรียนรู้ มนุษย์ก็มีพัฒนาการ
ต่อให้เป็นคนที่โง่ที่สุด (ในเรื่อง) ก็ยังได้เรียนรู้ ได้เริ่มต้นหนทางแห่งพุทธะ
จิตา เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับสมาธิ พลังจิต และพลังในทางพุทธศาสนา
ที่สนุกที่สุดของทมยันตี (ในทัศนคติของเราค่ะ)
แต่จิตาก็ไม่ใช่หนังสือธรรมะที่อ่านยาก
ออกจะเป็นหนังสือที่อ่านได้สนุกเสียด้วยซ้ำ
ตัวละครในเรื่อง แม้จะมีดีเลวปะปนอย่างมนุษย์ปุถุชน
หากแต่เมื่อได้รับการสั่งสอน ได้เรียนรู้ มนุษย์ก็มีพัฒนาการ
ต่อให้เป็นคนที่โง่ที่สุด (ในเรื่อง) ก็ยังได้เรียนรู้ ได้เริ่มต้นหนทางแห่งพุทธะ
จิตา เป็นหนังสือที่เกี่ยวกับสมาธิ พลังจิต และพลังในทางพุทธศาสนา
ที่สนุกที่สุดของทมยันตี (ในทัศนคติของเราค่ะ)
May 15, 2025
ความน่าสนใจเรื่องจิตานุภาพ มีอานุภาพรุนแรงยิ่ง
Displaying 1 - 2 of 2 reviews