Mo begrijpt er niets van. Hoe kan een groepje nieuwe kinderen zomaar de macht overnemen op Drakeneiland? Er zijn toch wetten? Waarom doet niemand iets om hun leider, Marnix die zich nu koning noemt, te stoppen? Mo is er in ieder geval veel te verlegen voor. De sfeer op Drakeneiland wordt steeds grimmiger. Als er zelfs kinderen verdwijnen, neemt Mo een moedig besluit. Hij gaat de strijd aan met Marnix. Gelukkig blijken meer kinderen er zo over te denken. Samen beramen ze een plan om Drakeneiland terug te veroveren.
Een eiland waar kinderen de baas zijn, waar geen enkele volwassene zelfs maar een oogje in het zeil houdt, dat moet wel een zootje worden. Of niet?
Uit de pers: Drakeneiland is een stukje van de wereld waar zelfs 'brave' kinderen best een tijdje zouden willen wonen.>
‘Een superspannend avontuur, in een wereld met alleen maar kinderen’ – Kidsweek
‘De schrijfster neemt kinderen serieus en acht hen in staat problemen op te lossen zonder volwassenen’ – NBD Biblion
Lydia Rood studeerde Spaanse taal en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Na haar afstuderen werkte ze van 1985 tot en met 1991 als eindredacteur "Binnenland" bij de Volkskrant. Sedertdien geeft ze voorrang aan haar schrijverscarrière. Ze schrijft zowel voor kinderen en jongeren als voor volwassenen. Zijn schreef ook een aantal thrillers samen met haar broer Niels Rood.
Ik vond dit een hele boeiende manier om kinderen kennis te laten maken met hoe makkelijk een situatie politiek in het honderd kan lopen. Je hebt maar een klein clubje die nare dingen doet nodig, als er maar genoeg mensen zijn die zwijgen. Hoe Drakeneiland steeds verder afgleed, en hoe er een verzet ontstaat, was heel tof!
Ik had graag wel iets van gevolgen willen zien? Alles werd naderhand gewoon vergeven en vergeten. Dat voelt onzinnig. Ik ben ook benieuwd of ze het ooit nog over deze gebeurtenissen gaan hebben. Want er zijn dus meerdere kinderen die een week lang dwangarbeid hebben gedaan, en zelfs een die meer dan een week zonder eten op een onbewoond eiland heeft gezeten???? Als dit nooit meer genoemd wordt is dat BIZAR, haha. Dit boek is sowieso echt fascinerend voor mijn tijdlijn van deze zomer.
Een van de leuke dingen vind ik dat er in ieder boek gewisseld wordt van hoofdpersoon, en dat dat ook resulteert in hele andere karakters die omschreven worden (Mo is bijvoorbeeld best verlegen, en terwijl hij een oplossing weet durft hij die niet te vertellen, maar alles komt gelukkig goed - blijft een kinderboek) 😊
Het boek gaat over kinderen die op een eiland leven waarheen zij zijn overgeplaatst omdat zij iets strafbaars hebben gedaan. Op een kindvriendelijke manier wordt er in dit boek uit de serie Drakeneiland macht inzichtelijk gemaakt. Het goede overwint.