Land van kleine gebaren geldt al vele jaren als het beste en meest bruikbare overzicht van de nieuwste Nederlandse geschiedenis. Van dit standaardwerk verschijnt een bijgewerkte en aangevulde uitgave, met een nieuwe studie over de periode 1990-2012. Nederland is nooit een land van grote gebaren geweest. Maar drama heeft het land wel degelijk gekend, zoals Land van kleine gebaren laat zien. In vier op elkaar afgestemde studies beschrijft het boek de politieke geschiedenis van Nederland: van de eenwording van het land en de opkomst van de democratie tot aan de maatschappelijke en parlementaire woelingen van de laatste jaren. Het vijfde tafereel, waarmee deze verbeterde druk is uitgebreid, laat zien hoe de laatste twintig jaar de ontevredenheid van de bevolking over de samenleving sinds 1990 is gegroeid – waarbij Pim Fortuyn het voornaamste symbool was van deze ontwikkeling. De gebaren in de politieke cultuur werden wellicht niet groter, maar in ieder geval een stuk wilder.
Over de auteur(s): Remieg Aerts is hoogleraar politieke geschiedenis aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Herman de Liagre Böhl was universitair hoofddocent politieke theorie aan de Universiteit van Amsterdam. Henk te Velde is hoogleraar vaderlandse geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Piet de Rooy was hoogleraar Nederlandse geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam.
Remieg Aerts (1957) is hoogleraar Nederlandse geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam en Politieke geschiedenis aan de Radboud Universiteit. Hij schreef eerder het viermaal bekroonde De letterheren (1997), boeken over Amsterdam in de negentiende eeuw (2006), en Het aanzien van de politiek (2009). Hij is coauteur van Omstreden democratie (2013), Land van kleine gebaren (2013) en In dit Huis. Twee eeuwen Tweede Kamer (2015).
lastig te beoordelen door groot verschil in kwaliteit in de hoofdstukken. met name het stuk van aerts was erg goed terwijl dat van de liagre bohl lastig door te komen was. het doet bovendien ironisch aan omdat het vlak voor de opkomst van Fortuyn is geschreven en bijvoorbeeld immigratie ook voor de toekomst als geen groot punt wordt gezien.