W Mitologii polskiej zajmuje się autor panteonem polskich bogów, przy okazji zdecydowanie oceniając przekaz Jana Długosza jako bajkowy, nieprawdziwy, a powołuje się na znacznie bardziej rzetelne źródła arabskie dotyczące polskiego pogaństwa. Pisze także o upiorach, wilkołakach, czarownicach i wszelkich siłach nieczystych (zarówno tych domowych jak i tych działających w przyrodzie), ale także o na wpoły legendarnych władcach - Piaście, Popielu i Wandzie.
Autor podjął się rekonstrukcji podstawowych archetypów, choć jak sam pisze we wstępie: Z mitologii polskiej nie ocalał najdrobniejszy ślad bezpośredni demonologię polską natomiast śledzić możemy wprost od piętnastego wieku do dzisiejszego dnia, a jest to o tyle istotne, że mitologia pogańska przekształca się w demonologię chrześcijańską, bogowie pierwotni i duchy w strachy-upiory, ich słudzy w czarowników, ich obrzędy w zabobony.
Aleksander Brückner (29 January 1856 – 24 May 1939) was a Polish scholar of Slavic languages and literatures (Slavistics), philologist, lexicographer and historian of literature. He is among the most notable Slavicists of the late 19th and early 20th centuries, and the first to prepare complete monographs on the history of Polish language and culture. He published more than 1,500 titles and discovered the Holy Cross Sermons.
DNF Wielka szkoda, że język jest tak trudny w odbiorze. Musiałam się ciągle skupiać, autor mam wrażenie, że zaczyna następny wątek przed skończeniem poprzedniego. Odkładam po 40 stronach.