พวกผีรู้ดี ชีวิตนี้ฉันผ่านอะไรมาบ้าง เล่ม 4

พวกผีรู้ดี ชีวิตนี้ฉันผ่านอะไรมาบ้าง #4

by Mo Chen Huan, 莫晨欢, โม่เฉินฮวน

หลัง ‘เย่จิ้งจือ’ ต้องเผชิญกับความทรมานจากการที่อสูรร้ายในตัวตื่นขึ้นมา

โดยมี ‘ซีจยา’ ที่ตอนนี้รู้แล้วว่าตนเองได้ข้ามขั้นมาเป็นคู่หมั้นของอีกฝ่ายคอยอยู่เคียงข้าง

ในที่สุดเรื่องราวต่างๆ ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

แต่แน่นอนว่าวงการศาสตร์ลี้ลับไม่เคยหลับใหล ตราบใดที่บนโลกนี้ยังมีภูตผีปีศาจ

เพราะวันดีคืนดีความสงบสุขที่เห็นตรงหน้าก็ราวกับเป็นภาพลวงตา

เมื่อจู่ๆ เมืองซูที่พวกเขาอาศัยอยู่ก็เกิดเรื่องประหลาดขึ้นมา

เรื่องแรกคือการที่มีร่างหยินสุดขั้วอีกคนถือกำเนิด

ส่วนอีกเรื่องคือการที่พลังหยินแห่งความชั่วร้ายในเมืองเกิดความผันผวน

เหล่าเทียนซือของวงการศาสตร์ลี้ลับจึงต้องร่วมแรงร่วมใจกันค้นหาต้นตอของเรื่องที่เกิดขึ้น

ไม่เว้นแม้แต่วิญญาณของจักรพรรดิในอดีตกาลที่คราวนี้ได้มาร่วมลงแรงกับเขาด้วย!

Genres: Yaoi

344 pages, Paperback

Published October 10, 2024

About the author

Associated Names:
* Mo Chen Huan (English)
* 莫晨歡 (Chinese)
* มั่วเฉินฮวน (Thai)

Reviews

[Bunnyb · Rating 4 out of 5]

เล่มจบดร็อปลงจากเล่มก่อนเยอะเลย (แต่เป็นคนแรกที่ให้ดาว
เลยให้ 4 จริงๆ อยากให้ 3 ดาวกว่าๆ)

เล่มนี้กลายเป็นว่าอยู่ๆ มีลาสต์บอสโผล่มา คนที่เกี่ยวข้องกับลาสต์บอสโผล่มาตั้งแต่เล่มก่อน
ให้บรรยากาศลึกลับนิดๆ เล่มนี้เฉลยว่าทำไมต้องลึกลับ แล้วสมาชิกวงการสายเวทย์
ก็มาร่วมมือกันจัดการ แต่อ่านแล้วส่วนตัวไม่ว้าว และไม่ได้รู้สึกว่าซึ้งอะไรเป็นพิเศษ

สำหรับคู่พระเอกนายเอกแฮ้ปปี้ดี ความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไป
ซีจยารู้จักเย่จิ้งจือมากขึ้น แต่ด้วยความที่เย่จิ้งจือเป็นสายพูดน้อย
ซีจยาเลยไม่รู้ซักทีว่าสามีตัวเองรวยมาก (แต่เย่จิ้งจือก็เหมือนไม่มีเซนส์เรื่องเงินด้วย
ไม่รู้ว่าแค่ไหนคือเยอะ แค่ไหนคือน้อย เศษเงินของเย่จิ้งจือทำเอาซีจยาอึ้งได้ 😅)

สรุป จบดี แต่ความเห็นส่วนตัวคือแผ่วปลายค่ะ 😊

[moomooread · Rating 3 out of 5]

รวมๆ น่ารักดี เล่ม 3-4 แผ่วไปหน่อย อาจจะเพราะเราชินกับวิธีการเล่าเรื่องเลยพอเดาได้ว่าเดี๋ยวจะเกิดอะไรขึ้น ส่วนตัวอยากเห็นจิ้งจือหึงน้อง อ้อนน้องมากกว่านี้อะ แบบเลิฟไลน์มันก็เยอะนะ แต่เป็นฟีล every day life เรียบๆ นิ่งๆ อยู่ด้วยกันไปเรื่อยๆ งี้ น่ารักดี แต่ฉาก nc คือเกิ๊นนน แกก็เกินไป นานๆ มาที แต่พอจริงจังจริงๆ คือ 4-5 หน้า แกคือ555555555 เป็นเล่มที่สำหรับเราคือครบสูตร rom-com มากๆ เป็น rom-com ธีมไสยศาสตร์จีนที่ไสยศาสตร์กะเทคโนโลยีก้าวไปด้วยกัน มีจัดอันดับเทียนซือ มีระบบนับคะแนนอนนไลน์งี้ สนุกดีๆ

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม​ 3-4

เป็นเล่มที่อ่านเพื่อคลายเครียดดีค่ะ​ เบาๆ​ ย่อยง่าย​ อ่านไปยิ้มไป มีปม​ มีเคสที่ดูรุนแรงแต่คนเขียนเล่าให้ดูไม่เครียดขนาดนั้น​

เรื่องราวของจิ๋นซีฮ่องเต้นี่ทำให้ภาพพจน์ที่จำมาเสียหายหนักมาก​ อิอิ

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้เปิดมาชอบมาก เป็นแนว horror fantasy comedy ที่อ่านดูแล้วผีก็ดูน่ากลัวมากจริงๆ เรื่องราวดูน่าตื่นเต้น ตัวละครโดนเส้นมาก น้องจยาจยาที่ต่อยผีได้งี้ จารย์เย่ที่วันๆ คิดแต่จะปกป้องภรรยาจากผีร้ายงี้ แต่พออ่านๆ ไปถึงช่วงเล่มสามเล่มสี่ก็เริ่มแผ่วแล้วค่ะ เสียดายมาก เพราะทุกคดีไม่ว่าจะผีดุน้อย ผีดุมาก ปีศาจพันปีอะไร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง last boss ที่อุตส่าห์วางแผนไว้ดิบดีถึงสามสิบปี สุดท้ายให้ปิดจบ happy ด้วยการให้ราชาผีซีใช้กำลังกับผี! คือมันตลกนะ จังหวะซิตคอมเขาดีแหละ ส่วนตัวก็ขำออกเสียงหลายฉาก แต่หลังๆ ความขายขำก็แบกไม่ค่อยอยู่ ตัวคดีผีแต่ละคดีเราว่าน่าสนุกนะคะ (คดีที่หมู่บ้านบนเขาในเล่มสองค่อนข้างสะเทือนใจ มีการบรรยายถึง rape) แต่ทุกคดีจบด้วยการให้พี่จยาใช้กำลังหมดเลยมันก็จะเซ็งๆ หน่อย แล้วคุณนักเขียนบรรยายอาจารย์เย่ไว้แบบเก่งกาจ No.1 แห่งวงการศาสตร์ลี้ลับ แต่ก็ดันให้ภรรยาอาจารย์เย่เป็นคนจัดการผีไปซะหมด มันเหมือนอาจารย์เย่โดนเนิร์ฟอะค่ะ
.
ส่วนตัวที่ให้เลยว่าเป็นผู้แบกนิยายไปจนจบคือ คาแรกเตอร์ตัวละครทั้งหลาย โดยเฉพาะคู่ตัวละครหลักเลยที่ทำให้เรายังอยากอ่านนิยายเรื่องนี้ไปต่อจนจบ เพราะอยากรู้ว่าพระ(แซวนะคะ)อย่างอาจารย์เย่จะโดนพี่จยาจับกินยังไง และระหว่างทางก็มีโมเมนต์น่ารักๆ ของสองคนนี้มาเรื่อยๆ ช่างเป็นคู่ที่ใช่ในเวลาที่พอดีอะไรแบบนี้ คนนึงก็ตัวคนเดียวตั้งแต่หกขวบ จารย์เย่น่าสงสารมาก ส่วนพี่จยาก็เหลือตัวคนเดียวพร้อมเพื่อนสนิทหนึ่งกับแมวอีกหนึ่ง เพราะเข้าใกล้ใครคนอื่นเขาก็จะซวย เลยเลือกอยู่ห่างคนอื่น ประมาณนี้ พอมาเจอกันเลยเหมือนสองคนมาเติมเต็มกัน การพัฒนาความสัมพันธ์ของคนไม่มีเพื่อนไปจนถึงจังหวะตกหลุมรักชัดเจนมองเห็นได้ด้วยตารับรู้ได้ด้วยใจมาก ชอบสองตัวละครนี้มากจริงๆ ค่ะ
.
นอกจากนั้นก็เหล่าผู้อาวุโสแห่งวงการศาสตร์ลี้ลับทั้งหลายก็เหมือนจะมาขายขำ แต่พอเอาจริงเอาจังก็ยังพอใช้การได้อยู่ พ่อลูกในสุสานจักรพรรดินั่นเปิดมาอย่างน่าเกรงขาม สุดท้ายมาขายขำกันทั้งพ่อลูก ในเล่มสามเล่มสี่ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกมันไปเรื่อยมากจริงๆ มันยังตลกอยู่นะคะ แต่มันไปเรื่อยแล้ว
.
สำนวนแปลโอเคเลยสำหรับเรา เพิ่งสังเกตุหน้าปกว่ามีนักแปลสองคน แต่สำนวน smooth ต่อเนื่องกันดีเลยค่ะ ชื่นชมทีมบ.ก.เลย เจอคำผิดนิดๆ หน่อยๆ แบบพอให้อภัยได้ แต่ไม่ผิดเลยจะแจ๋วมากค่ะ
.

[Ning · Rating 3 out of 5]

ตอนหยิบมาอ่าน นึกว่าจะเป็นแนวดราม่า
แต่จริงๆ เป็นแนวเทียนซือปราบผีนั่นเอง

มีทั้งขำ เศร้า และ ซึ้ง
อ่านได้เพลินดีค่ะ