ฮนบุล แสงไฟแห่งดวงวิญญาณ เล่ม 7

ฮนบุล แสงไฟแห่งดวงวิญญาณ #7

by toldju, 톨쥬, YOONㅈI (Translator)

ความปรารถนาของ ยุนแทฮี ที่ต้องการจะปลดปล่อย คิมแจกยอม จากคำสาปอมตะ ไม่ต้องการให้เขาตายเพื่อใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันและสร้างอนาคตในวันข้างหน้าจะเป็นจริงไปได้หรือไม่ ท่าทีของสำนักงานใหญ่ตั้งตนเป็นปรปักษ์กับภูตผีและสงครามที่กำลังจะเกิดขึ้น ณ สภานารเยจะมีบทสรุปลงเอยเช่นไร

360 pages, Paperback

Published October 10, 2024

Reviews

[Ploy Inthira · Rating 5 out of 5]

ให้ 5 ดาว เพราะขอบคุณที่จบแบบแฮปปี้ค่ะ ระหว่างทางที่อ่านมานี่ก็ได้แต่คิดว่าคงจะแบดเอนซะแล้วมั้ง 5555555555 แต่จริงๆก็ชอบบรรยากาศในเล่มนี้นะ ในที่สุดก็ได้เห็นสงคราม(?)ที่วางแผนมาเป็นสิบปีแล้ว หลังจากที่ลุ้นมาตั้งแต่เล่มแรกๆ

โดยรวมแอบเสียดายนิดหน่อย เพราะคิดไปเองว่าจะเน้นพล็อตเรื่องนาจา ภูตผี มากกว่านี้ เหมือนได้เห็นตัวเอกทำงานแบบจริงจังแค่ไม่กี่ครั้งเองมั้ง เสียดายหน้ากากเจ้าสาวมาก ㅠㅠ ช่วงกลางๆเรื่องก็คือเน้นไปเล่าเรื่องความสัมพันธ์ของตัวละครแทน คือมันไม่แย่ แต่ก็อ่านแบบทรมานนิดนึง เพราะต่างคนต่างก็มีทิฐิของตัวเอง เลือกในทางที่คิดไปเองว่าดี แต่ผลลัพธ์ก็ค่อนข้างวินาศสันตะโรนิดนึง 5555555 นึกถึงฉากนึงที่แทฮีบอกว่าพังพินาศเพราะตกหลุมรัก ซึ่งก็ เออ จริง 5555555 แผนเผินที่วางไว้เป็นสิบปีหายไปในพริบตา ในส่วนของตัวละคร ตัวละครหลักของเรื่องอาจจะไม่ใช่ตัวละครที่เราชอบที่สุด บางครั้งเราก็รู้สึกสงสาร บางครั้งก็เห็นใจ คอยเอาใจช่วย แต่บางครั้งเราก็รำคาญ 555555 หลากหลายความรู้สึกมาก แต่สุดท้ายก็ดีใจนะที่ทั้งสองคนก็จะได้มีความสุขกันสักที

ส่วนตัวนี่ก็ชอบเรื่องนี้อยู่นะ สนุกแบบปวดหัวหน่อยๆ ถ้าใครสายดราม่า เน้นเรื่องความสัมพันธ์ ก็น่าจะชอบอยู่นะ ขมปี๋ถูกใจ 55555

[Pandan · Rating 4 out of 5]

ദ്ദി ༎ຶ‿༎ຶ )ദ്ദി ༎ຶ‿༎ຶ ) ในที่สุดก็อ่านจบครบเซ็ตซักที

คะแนนรวมเล่ม 1-7 สำหรับเรื่องนี้เราเคาะไปที่ 3.5★

เล่ม 1-3 ทำดีมากกกกกก สนุกแบบติดงอมแงม ทั้งคาแรกเตอร์พระนาย ไดนามิคระหว่างสองคนนี้ การวางปม ตัวละครประกอบ (ที่น่าเอ็นดูม๊ากก) ถือว่าถูกใจเราหมดเลย ไหนจะความ urban fantasy ซึ่งเป็นแนวที่เราชอบเป็นพิเศษอยู่แล้ว พาร์ทหลังเข้ากรมนารเยก็สนุก ความสัมพันธ์ในทีม 1 น่ารักมากกก อบอุ่นหัวใจ กยอมที่พยายามปรับตัวเข้ากับเทคโนโลยียุคใหม่ก็ฮาจนเราขำตาม

ตัดมาเล่ม 4 เริ่มหงุดหงิดพระนายที่ง้องแง้งใส่กันไม่พัก ความสัมพันธ์เหมือนไต่อยู่บนเส้นด้ายกลางอากาศ พลาดก้าวนึงก็พังไปหมด อะไรๆ ก็ไม่ชัดเจนไม่เข้าที่เข้าทางซักอย่าง มันเละตุ้มเป๊ะเพราะระหว่างสองคนนี้ไร้การสื่อสารโดยสิ้นเชิง พอทะเลาะกันปุ๊บต่างคนต่างเข้าโหมดประชดประชัน มาเวย์น้อยใจบ้าง คิดเองเออเองบ้าง อะไรก็ไม่รู้อินุงตุงนังไปหมดจนน่ารำคาญ แจกยอมนี่ตัวดี ขยันเปิดโหมด self-destruct เป็นว่าเล่น มันมากเกินไปจนเลยขอบเขตที่ชวนให้รู้สึกลุ้นหรือเชียร์คู่นี้แล้วอะ

เล่ม 5-7 ขอใช้คำว่าถอดสมองอ่านเลยละกัน ยิ่งหลังเล่ม 5 เหมือนฝืนอ่านให้จบแค่เพราะอยากรู้ว่าเรื่องมันจะดำเนินต่อไปยังไง บอกเลยนะว่าถ้ามันไม่มีพล็อตอื่นนอกจากเลิฟไลน์ เราคง dnf เรื่องนี้ไปตั้งแต่เล่ม 5 แล้ว เพราะเล่ม 5 ทำให้เราเดือดปุดๆ จริง พล็อตเลิฟไลน์กินพื้นที่เกือบครึ่งเล่ม แต่ไม่ได้ผลลัพธ์อะไรกลับมาเลย พระนายหวานหยดย้อยจนงงตาแตกว่ามันกระโดดจากที่ทะเลาะกันแทบตายเล่ม 4 มาจุดนี้ได้ไง แล้วท้ายเล่มก็กลับไปทะเลาะกันอีก ไอ้เรื่องจะตายหรือไม่ตายของกยอมนี่พักหลังๆ น่ารำคาญมากกก มันไม่ได้บิ้วความปวดตับหรืออะไรเลย มันแสดงให้เห็นต่างหากว่าระหว่างสองคนนี้มันไม่มีการพูดคุยหรือปรึกษาหารือแม้แต่น้อย ต่างคนต่างทำสิ่งที่คิดว่า"ดี"ที่สุดสำหรับอีกฝ่าย โดยที่ไม่เคยไถ่ถามอีกฝ่ายว่าแบบนี้ดีที่สุดจริงมั้ย สรุปแล้วเป็นผลดีสำหรับใครกันแน่ ಠ╭╮ಠ
น่าเสียดายมากคือยิ่งเล่มหลังองค์ประกอบที่เราเคยรักในเล่ม 1-3 ก็ยิ่งหายแบบถดถอยมากขึ้น โดยเฉพาะตัวละครประกอบที่บทหายไปเลยจนเราลืมว่าใครเป็นใคร แถมยิ่งใกล้จบเนื้อเรื่องยิ่งสะเปะสะปะ เหมือนไม่รู้ว่าควรเน้นโฟกัสไปที่เรื่องไหนก่อน พอเข้าประเด็นไหนทีก็จะลากยาวทีเดียวร้อยสองร้อยหน้าจนอ่านแล้วเบื่อ นอกจากนี้ไฟต์สุดท้ายกับ last boss โคตร anti-climactic เลย 555

สุดท้ายแล้ว อ่านจนจบก็ยังมีเรื่องที่ไม่เคลียร์สำหรับเราอยู่เต็มไปหมด ฉากจบไม่ได้ทำให้อิ่มใจหรือรู้สึกขอบคุณเรื่องราวที่อ่านมา เป็นการจบที่เรียกว่าตัดจบเลยเหอะ ตรากตรำเข็นความสัมพันธ์มาสี่เล่มมาจบแบบนี้? ตอนพิเศษก็ไม่มีนะจ๊ะ (สายสุขนิยมฝังกลบเรื่องนี้ไปได้เลยนะ5555) อุตส่าห์ฝืนความรู้สึกทนอ่านมาจนจบ ท้ายที่สุดก็ยังไม่ได้รับ satisfaction ใดๆ เลย จบแบบ so what? มาก 🙄