ร้านสะดวกซื้อของอาจุมม่ายินดีต้อนรับ

by 봉부아, Bon Bois, ชุลีวรรณ ไหลเจริญ (Translator)

ร้านสะดวกซื้อของอาจุมม่ายินดีต้อนรับ คือเรื่องเล่าชีวิตประจำวันของคุณป้าที่ทำงานพาร์ตไทม์ในร้านสะดวกซื้อหลายแห่งมานานกว่า 10 ปี ได้เจอทั้งลูกค้าดีๆ ลูกค้าน่ารัก และลูกค้าแปลกๆ ป่วนๆ ที่ชวนให้หัวเราะร่า ยิ้มทั้งน้ำตา และพาหัวร้อน

การรับมือกับลูกค้าหลากประเภท นอกจากจะทำให้เจอเรื่องปวดหัวรายวันแล้ว ในร้านสะดวกซื้อแห่งนี้ยังเป็นที่ที่คุณป้าได้เรียนรู้ถึงคุณค่าของน้ำใจ มิตรไมตรี ความเอาใจใส่ที่มอบให้กัน แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่ก็ช่วยเปลี่ยนวันธรรมดาของใครหลายคนให้เป็นวันที่ดีได้ เหมือนกับของแถมแสนล้ำค่าที่ได้รับมาฟรีๆ

เรื่องราวอบอุ่นลึกซึ้งเปี่ยมอารมณ์ขันที่ชวนให้นึกถึงร้านขายของชำแถวบ้าน และผู้คนมากมายที่เราเคยพบเจอ ทำให้รู้ซึ้งถึงคุณค่าของมิตรภาพและน้ำใจไมตรี แม้เราจะเป็นเพียงคนแปลกหน้าต่อกันก็ตาม

328 pages, Paperback

Published October 10, 2024

Reviews

[YuzuChu · Rating 3 out of 5]

เมื่อลูก ๆ โตขึ้นก็รับรู้ได้ว่าอาชีพที่แม่ทำอยู่ไม่ใช่งานยิ่งใหญ่อะไร ถึงแม้พวกเขาไม่ได้ปิดบังใคร ๆ แต่ก็รู้สึกได้ว่าพวกเขาไม่ได้ภูมิใจในงานที่แม่ทำ

หน้าปกมีแมว แต่ในเรื่องไม่เห็นมีแมวสักตัว แอบนอยว่ะ55555

ให้ 3 ดาวเพราะอ่านรอบเดียวพอ แต่ฉันไม่ได้เกลียดเรื่องนี้นะ ยังแนะนำให้อ่านถ้ามีโอกาส มันแค่ไม่ใช่เรื่องที่อ่านซ้ำ ๆ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจขนาดนั้นสำหรับฉันน่ะ คงเพราะชีวิตฉันกับคุณป้าร้านสะดวกซื้อในเรื่องนี้คล้ายกันมั้ง อุตส่าห์มุ่งมั่นเรียนมหาลัยแท้ ๆ แต่ก็ดันมีปัญญาสอบติดแค่มหาลัยกลาง ๆ น้าที่การงานเลยไม่โดดเด่น เป็นพนักงานบริษัทแป๊บ ๆ ก็มาเป็นพนักงาน part time ร้านสะดวกซื้อ เจอผู้คนมากมายทั้งดีและร้าย พร้อมกับความเศร้าในใจเล็ก ๆ เวลาได้เห็นชีวิตดี ๆ ของเพื่อนและคนอื่น มันก็เลยอ่านแล้วย้อนมองตัวเอง ตอกแผลตัวเอง ไม่ได้รู้สึกฮีลใจอะไร

แต่ชีมองโลกในแง่ดีนะ พอมีคนนิสัยเปรต ๆ เข้ามาในร้านปุ๊บ คนอ่านก็ยังไม่ทันได้อินหรือต่อว่าเขาในใจหรอก เพราะหลังจากนั้นไม่กี่บรรทัดคนเขียนก็จะแทรกขึ้นมาละว่าเอาน่า เขาคงเจอเรื่องไม่ดีมามั้งง กับหักมุมในตอนจบว่าคนเรามันก็เทา ๆ เขาดูร้าย แต่ไป ๆ มา ๆ ก็มีด้านดี ชีวิตมันก็แค่นั้นแหละ

มันเลยเป็นฟีลแบบ อ่านเรื่องราวของคนทุกข์ตรมในชีวิตไปด้วยกัน แต่เขาอยู่ในจุดที่บางอย่างก็มองโลกในแง่ดีได้ละ ส่วนฉันนี่รู้สึกอยากวางมวยกับทุกคนที่ทำตัวประหลาดใส่ฉัน ไม่เว้นแม้แต่ตัวฉันเองก็ตาม555

นั่นแหละ ฉันชอบตรงที่เขาบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับตัวเองและการทำงานร้านสะดวกซื้อ ผู้คนที่ผ่านเข้ามาพบเจอ แต่ในบางครั้ง เขาก็ผูกการงาน ความน้อยใจ และการดิ้นรนในชีวิตเข้ากับครอบครัวและลูก ๆ ของตัวเองเหมือนกัน ซึ่งมันเข้ากับเนื้อเรื่องได้ดีมากเลยแหละ

หลายคำพูดในเรื่องนี้ดีนะ คงเพราะคนเขียนคือแม่คนหนึ่งด้วยแหละ เวลามองเห็นเด็ก ๆ ที่ผ่านเข้ามาทำตัวไม่น่ารักหรือน่ารักในร้าน แม้กระทั่งเป็นพนักงาน part time ด้วยกัน อายุไล่เลี่ยกับลูกชาย แต่ทำงานไม่ค่อยได้เรื่องเท่าไหร่ ชีเลยแบบ เอ ลูกฉันจะทำตัวแบบนี้มั้ยนะ55555 ความเป็นแม่ที่ทำงานแบบนี้ ถึงจะเป็นอาชีพสุจริต ก็อับอายอยู่บ้างเวลาต้องบอกครู ลูกก็ไม่ได้อวดอ้างอาชีพของแม่ด้วยความภูมิใจ ยิ่งมีเรื่องราวของเพื่อนคนเขียนว่าแม่เคยทำงานในร้านขายหมู แล้วพอเจอกันข้างนอก ชีก็จะหลบตา ทำเป็นมองไม่เห็นแม่ อันนี้ก็แอบจึ้กในใจเหมือนกัน

ฉันดีใจนะที่สมัยนี้มีการเขียนและแปลหนังสือแนวนี้มากขึ้น แบบว่า ฉันคาดหวังเลยแหละว่าหากเด็ก ๆ ได้ยืมหรือซื้อหนังสือเล่มนี้ พวกเขาจะเข้าใจพ่อกับแม่ที่หาเช้ากินค่ำ อาจเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อ พนักงานห้าง กรรมกร แม่ค้า หนุ่มสาวโรงงาน อยากให้รู้ว่าถึงอาชีพของพ่อแม่จะไม่น่าโอ้อวด...แต่เธอถือสิทธิ์อะไรถึงได้อยากปากดีใช้คำพูดกดพ่อกับแม่ของตัวเองให้ต่ำเพราะเผลอมองว่าพ่อแม่คนอื่นดีกว่าล่ะ? ห้ะ ได้เงินแล้วมันน่าอายตรงไหน อายตัวเองเถอะที่มีดีแค่อ่านออกเขียนได้ วัน ๆ ไม่ทำอะไรนอกจากไปเรียน งานการก็ไม่ส่ง ช่างกล้าไปมองดูชีวิตเพื่อนที่ดีกว่าตัวเองแล้วเอามาทับถมใส่คนที่บ้านว่าอยากมีพ่อแม่เป็นครู เป็นหมอ คิดว่าตัวเองเป็นใครห้ะ???555

ไอ้บทข้างบนฉันด่าตัวเองในอดีตน่ะ พอมาถึงจุดหนึ่งที่ได้ประกอบอาชีพเหมือนแม่ หาเช้ากินค่ำ เงินเดือนต้อยต่ำ จะเรียนมหาลัยทำไมในเมื่อเงินที่ได้ก็น้อยกว่าบางคนที่ทำงานตั้งแต่จบม.6 ด้วยซ้ำ เข้าใจคนที่บ้านมากขึ้นเยอะเลย ความเป็นเด็กทำร้ายคนรอบข้างได้เลวทรามกว่าที่คิดแหะ หากย้อนเวลาได้ ฉันก็อยากอ่านหนังสือเล่มนี้ให้ไวกว่านี้ หรือตระหนักเรื่องพวกนี้ได้เร็วกว่านี้เหมือนกันนะ

ตอนนี้ฉันก็พยายามมองโลกในแง่ดีแหละ ไม่มีงานไหนที่ต้อยต่ำ ถ้าเราทำด้วยใจที่สูงส่ง ท่องไว้ ๆ เดี๋ยวนี้เวลาญาติ ๆ มาอวดอาชีพอวดเงินเดือนเกทับฉัน ฉันจะเล่นบทร้าย ๆ สวนกลับตลอดไปเลย สนุกดีเหมือนกัน ได้เหยียดพวกขี้เหยียดอีกทอดนึงเนี่ย55555 จะว่าได้มองโลกในมุมใหม่ ๆ มั้ย ก็เหมือนได้มองแหละ อย่างน้อยการหาความสุขเล็ก ๆ ในชีวิตก็สำคัญ เรื่องราวในเล่มไม่ได้มีอะไรมาก บางจุดจบง่ายเล่าง่ายเป็นบท ๆ ไปด้วยซ้ำ

ผิดหวังนิดหน่อยคงเพราะฉันเพิ่งเคยอ่านแนวนี้แหละ ส่วนใหญ่แนวนี้สำหรับคนไทยมันแนวด่ากราดลูกค้ากับเล่าอินดีเทลน่ะ มุกตลกในเรื่องอาจไม่ค่อยเทสส์คนไทยเท่าไหร่ เช่นคนเส้นลึก (ป่าววะ) อย่างฉันอ่านแล้วก็ไม่ได้ฮาหรืออมยิ้มอะไร อันนี้ถือว่าเล่าแบบผิวเผินและให้ความเป็นส่วนตัวกับลูกค้าอยู่555 เรื่องบางเรื่องในเล่มก็ขำไม่ค่อยออก และบางทีก็ได้ความคิดขึ้นมาว่าเวลาฉันทำตัวแบบไหนในร้าน พนักงานก็จะสังเกตเห็นและแอบคิดในใจเหมือนกันสินะ น่าอายชะมัด555

[0206 · Rating 4 out of 5]

คุณป้าน่ารักง่ะ (หืม) คุณป้าฮีลใจจริงๆ เราอ่านเเล้วยิ้มตาม คือจะเป็นเรื่องราวของอาจุมม่าร้านสะดวกซื้อพูดง่ายๆคือมนุษย์เงินเดือน อาจุมม่าก็ต้องรับมือกับปัญหาต่างๆหรือลูกค้าต่างๆที่คอยหมุนเวียนกันเข้ามาที่ร้านสะดวกซื้อ บางคนก็ชวนให้หัวเสีย บางคนก็น่ารักกก ส่วนใหญ่จะเป็นคนละตอน ก็คือลูกค้าหนึ่งคนจะเป็นตอนนึงเเล้วตอนนึงคือไม่เกิน10หน้า ฟิลเรื่องสั้นที่มีตัวละครกหลักเป็นคุณอาจุมม่ากับฉากเป็นร้านสะดวกซื้อเลย คืออ่านเพลินๆไม่หน้าเบื่อเลยเพราะเนื้อหาจะกระชับเเละเข้าใจง่าย สนุกมากๆ เเนะนำคนที่เครียดๆนอยๆกับชีวิตมาอ่าน