Kocham chłopaka mojej babci

by J. Luszyńska

A co, jeśli despotyczna babka zmusi swoją nieśmiałą i zahukaną wnuczkę do zagrania w sztuce dla dorosłych?

Jagoda wraz z córeczką Żenią wraca do rodzinnego domu na święta po długiej nieobecności. Powrót jest trudny – musi stawić czoła skomplikowanej relacji z babcią Blanką. Blanka zaś nie próżnuje. Podczas warsztatów na Uniwersytecie Trzeciego Wieku dochodzi do wniosku, że powinna trochę namieszać i wyciągnąć z wnuczki prawdę o jej życiu. Ma w tym pomóc Bruno, prowadzący teatralne zajęcia dla seniorek, a jednocześnie dawny znajomy Jagody, który jak magnes przyciąga kłopoty. Zamiast spokojnej zimowej sielanki Jagoda mierzy się z coraz to nowymi niespodziankami: babcinymi sekretami, dawno zapomnianymi emocjami i... nieco za dużym zainteresowaniem przystojnym Brunonem. Między piernikami a rodziną próbuje odnaleźć swoje miejsce w tym bożonarodzeniowym chaosie.

276 pages, Paperback

First published November 18, 2024

About the author

Justyna Luszyńska jest pisarką, anglistką, nauczycielką, redaktorką... i miłośniczką herbaty. Pisze nieustannie — powieści, felietony, opowiadania, prozę poetycką, a i poezję. Ba! Zdarza się, że i sztuki teatralne — i choć żadna nie została wystawiona, to wszystko jeszcze przed nami, prawda?
Jest redaktorką w miesięcznikach i, z czego jest bardzo dumna, miała zaszczyt być członkinią jury ogólnopolskich konkursów literackich.

Prowadzi swoją stronę (www.pisadlo.pl) oraz działa na Instagramie, na którym albo nakleja plasterki na dusze (@pisadlo_luszynska — tutaj publikuje poezję oraz prozę poetycką),albo uczy siebie i innych o tym, jak pisać dobre książki (@j.luszynska).
Poza tym chce zjeździć świat kamperem, je naleśniki z masłem orzechowym i kocha wiosnę, między innymi dlatego, że wtedy kwitną bzy. A kiedyś zamieszka blisko gór, bo ciągnie ją do nich jak cholera. Wiadomo? Może w poprzednim wcieleniu była jedną?

Reviews

[eyes_on_words · Rating 4 out of 5]

3,75 ⭐️

[Marveen · Rating 4 out of 5]

3.5/5🌟
Przyjemne, ale liczyłam na bardziej świąteczny klimat po okładce. Bohaterowie podejmują chyba najgłupsze i najmniej logiczne decyzje (zwłaszcza na początku książki) jak tylko można, ale jedynym poważnym zarzutem dla książki jest to, że Bruno cały czas (dwa razy) cytuje dostojewskiego (🤮). Ogólnie przyjemna.

[Weronika cryinginthecor2 · Rating 5 out of 5]

To pierwsza książka świąteczna, jaką czytałam na święta. I była dokładnie taka jak powinna 💜 Ciepła, może nie zawsze realistyczna, ale pełna niewymuszonej świątecznej magii

[ellipsonka · Rating 4 out of 5]

8.5/10
Główną bohaterką jest dwudziestopięcioletnia Jagoda, która samotnie wychowuje córkę i prowadzi salon kosmetyczny. Gdy dostaje zaproszenie na święta od babci, z którą dawno się nie widziała, wszystko byłoby w porządku, gdyby nie to, że babcia myśli, że jej wnuczka studiuje medycynę, pracuje w banku, a jej narzeczony wcale nie porzucił jej w trakcie ciąży, tylko podróżuje po świecie. Babcia zresztą sama nabiera podejrzeń i przekonuje przystojnego instruktora aktorstwa, żeby spróbował Jagodę poderwać (bo jeśli się da, to znaczy że nie ma narzeczonego). Żeby było śmieszniej, Jagoda tłumaczy obecność Bruna i podejrzane zachowanie babci tym, że Bruno i babcia są w związku 🧐

Tak naprawdę ta książka nie skupia się na wątku romantycznym. Oczywiście jest on ważny, ale jest dość szybki i nie ma go aż tak dużo. Za to relacje Jagody z wychowującą ją kiedyś babcią, rodzicami czy pogodzenie się z własnym życiem grają tu pierwsze skrzypce. Podobało mi się, że nie jest to tylko romans, chociaż akurat o Brunie i Jagodzie też bardzo przyjemnie się czytało.

Autorka już drugi raz udowodniła, że potrafi pisać lekkie zabawne romanse, ale z poruszaniem poważniejszych życiowych tematów. Jest to więc świetna rozrywka, ale na warstwie rozrywkowej się nie kończy 😍 Całą powieść jest dość krótka (mniej niż 300 stron), więc zachęcam aby znaleźć na nią czas ☺️ Aczkolwiek "Trzeba było mnie zatrzymać" zachwyciła mnie bardziej 🤭

[leniwyczytacz · Rating 4 out of 5]

Współpraca recenzencka z wydawnictwem Spisek Pisarzy.

„Kłamstwo ma krótkie nogi” - historia Jagody jest idealnym potwierdzeniem tego przysłowia. Bohaterka ma z pozoru idealne życie: studiuje medycynę, pracuje w banku oraz ma córeczkę z mężem, który jest podróżnikiem. Brzmi aż nazbyt idealnie, prawda? Otóż dlatego, że to wszystko jest nieprawdą. Kobieta brnie w swoje kłamstwa coraz dalej i w pewnym momencie już sama zaczyna się w tym całym chaosie gubić. Zanim dowiedziałam się, dlaczego postępuje w ten sposób, zaczęłam powoli negatywnie się do niej nastawiać, gdyż nie jestem w stanie polubić osoby, która notorycznie kłamie. Gdy jednak dowiedziałam się, jakie są jej motywy, to diametralnie zmieniłam swoje myślenie i zaczęłam dażyć tę młodą kobietę współczuciem. Ksiąźka porusza niesamowicie ważny temat, jakim jest presja społeczeństwa, Jagoda chcąc sprostać wszystkim oczekiwaniom swojej babci, postanowiła zataić przed nią pewne fakty, aby jej nie rozczarować. Dostrzegamy osobę, która pomimo wielu osiągnięć nie wierzy w siebie i umniejsza swoim wszystkim dokonaniom. Takie niskie poczucie własnej wartości zostało niestety zaszczepione w Jagodzie już od dziecka. Jak wiele z nas również myśli tak o sobie… Osobą, która znacząco pomogła bohaterce zmienić swoje myślenie, był Bruno. Kiedy czytałam, w jak piękny sposób wypowiada się o swojej koleżance z dzieciństwa, byłam ogromnie wzruszona, Brzmiało to wręcz jak manifest do wszystkich kobiet, które zmagają się z podobnym problemem, Drogie panie, mam nadzieję, że każda z was spotka na swojej drodze takiego czarującego i wspierającego mężczyznę, Babcia Jagoda trochę nam tutaj namieszała, knując spisek, który miał na celu poznanie prawdy o swojej wnuczce. Wiedziałam, że to nie skończy się dobrze, ale pomimo to, gdy wszystko wyszło na jaw, poczułam się zraniona tak jak Jagoda, Jednak ta postać również przechodzi diametralną przemianę, więc poniekąd wybaczyłam jej wszystkie błędy z przeszłości. Biorąc pod uwagę tytuł tej pozycji, spodziewałam się zabawnej książki z wątkiem romantycznym, Moje przypuszczenia rzeczywiście się sprawdziły, lecz w pakiecie dostałam jeszcze bohaterów, którzy są w życiu nieco pogubieni, wciąż szukają siebie i nie są wyidealizowani, Do tego dochodzi świąteczno-zimowy klimat, czyli lepienie bałwana, jeżdżenie na sankach czy ubieranie choinki, Totalnie nie spodziewałam się, że ta książka aż tak mnie urzeknie i że będzie z niej płynęło takie piękne przesłanie. Koniec bardzo mnie usatysfakcjonował, lecz trudno było mi się rozstać z tą szaloną rodzinką. Mam nadzieję, że tej zimy postanowicie sięgnąć po tę zabawną, a także nieco refleksyjną książkę i wciągniecie się w nią tak jak ja (polecam przeczytać w jeden wieczór - sprawdziłam na sobie ;)).

[Yivrett · Rating 5 out of 5]

"Kocham chłopaka mojej babci" autorstwa Justyny Luszyńskiej i wydana przez Wydawnictwo Spisek Pisarzy
#patronatkaczki

Jagoda od 5 lat unika i okłamuje babcie. Wmawia jej, że jest w udanym związku z podróżnikiem Jackiem, pracuje w banku i studiuje medycynę. Prawda jest zgoła inna. Babcia Blanka w końcu postanawia zaprosić ją na święta i dowiedzieć się prawdy o Jacku, którego nigdy nie widziała.

Boziu co to jest za książka. Kolejna perełka w dorobku Luszyńskiej to cud! Jestem dumnym patronem, który chce Wam o niej opowiedzieć. Autorka ma niebywały talent do pisania książek zarówno ciepłych, jak i pouczających.

Poznajemy Jagodę, Bruna i Blankę. Niebywała trójkę, którą nagle łączy nić zdarzeń. Bruno chce stworzyć sztukę wraz z seniorkami, gdy niespodziewanie traci dach nad głową. Jedną z seniorek jest Blanka, która postanawia przyjąć jegoż pod swoje progi pod jednym warunkiem - ten spróbuję rozkochać w sobie Jagodę by udowodnić, że nie jest z żadnym Jackiem. Jagoda z Żenią (córką) przyjeżdżają do babci spędzić święta. Ta skrupulatnie planuje dalsze okłamywanie babci. Całość wydaje się przemyślana i sensownie skonstruowana. Zauwazyłem tylko jeden bardzo nieprawdopodobny zbieg przypadków, ale nie miał on aż takiego wpływ na przebieg fabuły.

Między postaciami jest fajna chemia - każda ma inne oczekiwania i inną perspektywę na te same postacie. Przez co ich losy ciekawie się przecinają i w zgrabny sposób napędzają fabułę. A głównie całość obraca się wokół kłamstw, które bardzo zwiększają ciśnienie gdy prawda jest bliska wydania się.

W skali świąteczności za to oceniam "Kocham chłopaka mojej babci" na trzech Kevinów na pięć. Były spotkania wigilijne, oglądanie Kevina i ogólnie rodzinna moc miłości, ale może się starzeje, że już tego klimatu świątecznego nie czuje tak mocno jak kiedyś. Jednak nie wpływa to w żadnym stopniu na odbiór fabuły, która jest naprawdę wybitna!

Książkę czyta się bardzo dobrze, jest przemyślana i pod względem technicznym bliska perfekcji jak to u Luszyńskiej, która ma wiedzę o konstruowaniu fabuły w małym palcu. To co czynią poprawną książkę wybitną to mnóstwo serca, które daje autorka każdej swojej powieści. "Kocham chłopaka mojej babci" to opowieść o samotności, poszukiwaniu i akceptacji siebie. Często przywodziła mi na myśl "Opowieść wigilijną". Są to zgoła inne historie, ale łączy je pewien wspólny pouczający vibe. Książka skłania do refleksji, do zatrzymania się w chwili i docenienia co mamy wokół nas. To książka wypełniona miłością po same brzegi i głównie za to będę ją polecał całym moim serduszkiem! Bo naprawdę warto!

[Technikolore · Rating 4 out of 5]

Mam problem z oceną tej książki, bo chociaż była głupkowata to dobrze się na tej paradzie absurdu bawiłam. Fajne uwzględnienie POC w polskiej rzeczywistości, przesłanie o tym, że można odnieść sukces na wiele sposobów i nie potrzeba do tego nauki (aczkolwiek ja skończyłam kilka kierunków studiów, więc nie widziałam siebie w bohaterach, ale ich totalnie rozumiałam). Fajnie, że bohaterowie się wspierali i fajnie, że nie było aż tak dużej dramy, jak być mogła. Bardzo przyjemne czytadło. Tylko kurcze jeden wątek mi nie pasował, mianowicie straszenie nauczycieli kuratorium jako dowód na asertywność to... kiepski wątek. Kuratoria powinny być organami wspierającymi szkołę, a robi się z nich i w życiu codziennym i w fikcji taki postrach dla szkoły i organ do szczucia. Jakoś mnie ten krótki wątek totalnie rozproszył i nakręcił negatywnie, a był taki tyci w tym wszystkim...

[amelkuu · Rating 2 out of 5]

Zaczęłam to czytać bo tytuł brzmi absurdalnie i stwierdziłam, że sprawdzę. Myślałam, że będzie gorzej ale czasami się zaśmiałam, jednak motywy za bardzo cliche przez co pod koniec miałam już dość. Mam też wrażenie, że autorka za bardzo chciała wprowadzić nas w ,,swojski” świat słownictwem, przez co książka stała się infantylna (bohaterowie również okropnie infantylni).

[book_sinmylife · Rating 4 out of 5]

3,5/5

[J.Kostuch · Rating 1 out of 5]

Japididi co to było…

[booksbybookaholic · Rating 4 out of 5]

3,5/5

Miała swoje zwroty i upadki, ale całościowo będę ją wspominać bardzo przyjemnie.
Podoba mi się styl pisania Justyny Luszyńskiej, bo nie jest infantylny, co jest niestety częstą domeną polskich obyczajówek.
Doceniam też wplecenie trudniejszych tematów w fabułę.
Nie zawsze jednak rozumiałam decyzje głównej bohaterki i liczyłam na trochę więcej świątecznego klimatu.

[k.tomzynska · Rating 4 out of 5]

Szukasz książki o oryginalnym i chwytliwym tytule? Chcesz, żeby była ciekawa, pełna wzruszeń, a do tego wprowadzała świąteczny klimat?
W takim razie co powiesz na książkę Kocham chłopaka mojej babci autorstwa Justyny Luszyńskiej? Gwarantuję, że spełnia wszystkie te kryteria, a nawet więcej!

Kocham chłopaka mojej babci to zimowa opowieść pełna emocji, wzruszeń, ciepła i humoru. To historia o rodzinnych relacjach, odnajdywaniu siebie i swojego miejsca na ziemi. W książce poznajemy niezwykle ciekawe postacie: Jagodę, Żenię, babcię Biankę i Brunona.

Jagoda samotnie wychowuje córkę Żenię i nie należy do osób przebojowych. Jej życie pełne jest trudnych wspomnień, niezbyt dobrych relacji rodzinnych, licznych wątpliwości i obaw. Podczas lektury wielokrotnie jesteśmy świadkami jej rozterek i obawy przed oceną ze strony innych. Dzięki tym wszystkim trudnościom łatwo się z nią utożsamić.

Jednak nie myśl, że książka to same smutki i dramaty! Autorka w niezwykle wzruszający i czuły sposób ukazuje relację Jagody z córką Żenią – to piękny obraz matczynej miłości. Z kolei dynamiczne i momentami absurdalne interakcje z babcią Bianką dodają historii solidną dawkę humoru. Do tego dochodzi jeszcze wątek z Brunonem – przystojnym, charyzmatycznym mężczyzną, którego przeszłość i relacja z Jagodą wnoszą do fabuły dodatkowy „smaczek”.

Podoba mi się, jak Luszyńska wplotła w opowieść wątek Uniwersytetu Trzeciego Wieku, który cieszy się coraz większą popularnością wśród seniorów. Autorka pokazuje, jak ważne są takie miejsca dla osób starszych.

Kocham chłopaka mojej babci to książka, która bawi, wzrusza i przypomina, co w świętach jest najważniejsze. Jeśli szukasz lekkiej lektury, która skłoni Cię również do refleksji i pozwoli poczuć magię świątecznego klimatu, to z całą pewnością jest to książka dla Ciebie. Serdecznie polecam, K.!

[Zaczytane Serce · Rating 5 out of 5]

➡️Zacznijmy od fabuły, bo ta książka naprawdę ma wszystko, co trzeba! Jagoda, główna bohaterka, wraca z córeczką Żenią do rodzinnego domu na święta po długiej przerwie. I nie jest to powrót pełen radości – wręcz przeciwnie. Relacja z babcią Blanką, która ją wychowała, jest skomplikowana jak przepis na idealne pierniki (zawsze coś pójdzie nie tak, prawda?). Jagoda od lat żyje w świecie kłamstw, próbując sprostać oczekiwaniom despotycznej babki. I wiecie co? Przyszykowała dla niej całą fikcyjną historię o idealnym życiu – wymyślonym mężu, studiach medycznych i pracy w banku. A w rzeczywistości? Jagoda to młoda mama, która walczy o siebie i swoją córkę, trochę zagubiona, trochę zmęczona życiem, ale z ogromnym sercem.

➡️Ale babcia Blanka nie jest typową seniorką, która piecze ciasta i ogląda seriale. Oj, nie! Ta kobieta to prawdziwy wulkan energii, który właśnie na Uniwersytecie Trzeciego Wieku postanowił wciągnąć swoją wnuczkę w... sztukę teatralną dla dorosłych! Tak, dobrze czytacie. Blanka nie zna granic i ma też swój plan – chce wyciągnąć prawdę od Jagody i w tym celu łączy siły z Brunem, przystojnym prowadzącym warsztaty teatralne.

➡️Bruno...Ten mężczyzna, z którym Jagoda kiedyś się przyjaźniła, teraz wraca do jej życia w najmniej spodziewanym momencie. Chemia między nimi zaczyna iskrzyć jak zimne ognie na świątecznym stole!

➡️Blanka zresztą robi wszystko, żeby ich zbliżyć do siebie – i choć jej metody są, hmm, kontrowersyjne, to trudno nie podziwiać jej determinacji. Początkowo wydaje się oschła i wymagająca, ale stopniowo odkrywamy, że jej trudny charakter wynika z doświadczeń życiowych.

➡️Choć to nie jest typowa świąteczna opowieść, to klimat Bożego Narodzenia czuć tutaj na każdym kroku. Jest ubieranie choinki, są rodzinne spotkania i jest magia świąt – ta prawdziwa.

[Mrufka80Czyta · Rating 4 out of 5]

Jestem oczarowana jej lekkim piórem, bohaterami jakich kreuje, tym jak mnie wciąga z historię od pierwszych stron.
Idealna romantyczna historia świąteczna nie istnieje… a jednak! Jest i ona:

Jagoda ma 25 lat, pięcioletnią córeczkę Żenię, i fajne życie… którego nie docenia, bo żyje w ciągłym lęku przed despotyczną babką. Baka Blanka wychowała ją, ponieważ matka z ojcem wyjechali na Filipiny i nigdy nie wrócili. Jagoda żyła w przekonaniu, że tylko studia medyczne i praca w banku zadowolą babkę, zatem taką wersję jej sprzedała. W międzyczasie samotnie wychowuje córeczkę i z powodzeniem prowadzi salon kosmetyczny (wraz z przyjaciółką). Dlaczego wciąż się boi oceny babki?
Tegoroczne święta będą wielką próbą. Blanka wymusza przyjazd wnuczki z prawnuczką. Chce się nimi pochwalić w swoim klubie teatralnym, gdzie chodzi na warsztaty w ramach Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Zajęcia prowadzi tam Bruno- zdolny i przystojny chłopak. Blanka obmyśla plan, dzięki któremu chce się dowiedzieć jakie sekrety ukrywa wnuczka.
Jednak nie wie, że Bruno jest dawnym znajomym Jagody ze szkoły i niespełnioną miłością.
Czujecie już , co się wydarzy? Jagoda musi wyjść ze swojej strefy komfortu, poradzić sobie z emocjami i nagłym zainteresowaniem ze strony Bruna, a także z sekretami babki.
Akcja toczy się niespiesznie, ale nie zabraknie wzruszeń i humoru. To nie jest typowa świąteczna historia, choć akcja toczy się w tym okresie. Zabraknie świątecznych szlagierów- choć nie zabraknie świątecznego cudu. Autorka zostawia nas z refleksją. Nie warto żyć w kłamstwie, to zawsze wyjedzie na jaw. Nie warto umniejszać sobie, to nas tylko unieszczęśliwia. Warto szukać swojej drogi, nawet jeśli to zajmie więcej czasu.
Przepiękna opowieść o odkrywaniu swoich pragnień, swojej drogi , akceptacji siebie i odwadze, by spełniać swoje marzenia.
Bardzo polecam!

[julkaoksiazkach · Rating 5 out of 5]

uwielbiam książki Luszyńskiej, mam za sobą wszystkie jej wydane pozycje i nie jestem w stanie stwierdzić, która podobała mi się najbardziej bo każda bardzo mi się podobała, a zarazem każda tak się od siebie różniła, że nie ma co tego porównywać. autorka tworzy cudowne opowieści, często łapiące za serce, ale i pokazujące prawdziwe problemy, z którymi i my musimy mierzyć się na codzień.

tym razem autorka zaserwowała nam nie dość, że cudowną historię to i świetny świąteczny klimat wpasowujący się idealnie w czas przygotować do świąt i tej całej świątecznej gorączki. świetny był cały zamysł fabularny, połączenie można by powiedzieć dwóch światów, seniorek i ich uniwersytetu trzeciego wieku i pary w wieku ich wnuków oraz małej słodkiej Żeni. ksiązka pokazywła problemy z jakimi mierzą się seniorzy, że często doskwiera im samotność, lecz czasem jest to spowodowane zachowaniem ich samych wiele lat temu. właśnie taki problem miała Jagoda ze swoją babcią, kłamała, wiele razy kłamała, żeby babcia nie była nią rozczarowana, bo od dziecka, gdy porzucili ją rodzice robiła wszystko, aby ją dostrzegli, przez to póżniej mierzyła się z kompleksami i nie mogła zaakceptować, że faktycznie jest dobra w tym co robi, chociaż nie była to medycyna. Bruno nigdy nie znalazł swojej drogi w życiu, zmieniał studia, pracę, lecz nic tak naprawdę nie było tym co chciał robić. para musiała na siebie trafić aby w końcu oboje zrozumieli to co jest w życiu najważniejsze!

po raz kolejny dosłownie przepłynełam przez książkę autorki, została ona napisana naprawdę przyjemnym i lekkim językiem, a sama jest idealna lekturą na jeden długi, zimowy wieczór bo nie jest długa! muszę wspomnieć, że to też wzruszająca pozycja, bo mi w pewnym momencie trochę łez poleciało w kulminacyjnym momencie! czekam z niecierpliwością na kolejną świetną ksiązkę autorki!

[vivid_books · Rating 4 out of 5]

Jesienna książka autorki bardzo mi się podobała, więc chętnie zdecydowałam się również na świąteczną i muszę przyznać, że bawiłam się świetnie!

Najbardziej podoba mi się przesłanie, które płynie z tej historii i kurczę, muszę przyznać, że w idealnym czasie trafiła do mnie ta książka!
I wcale nie chodzi mi o to, że zaraz mamy święta, a książka jest w tym klimacie! 😅

Chodzi o to, że autorce świetnie udało się połączyć wątki rodzinnych tajemnic, skrywanych emocji, szukania i akceptowania siebie, a wiadomo, że z tym ostatnim bywa ciężko.

Przemiana bohaterów naprawdę mnie poruszyła. Szczególnie historia Blanki pokazała mi, że nigdy nie jest za późno na to, żeby próbować się zmienić i tego będę się trzymać!

Jeśli chodzi o bohaterów, to Jagoda na początku strasznie mnie denerwowała. Z jednej strony rozumiem jej motywacje, a z drugiej strasznie nie lubię zakłamanych osób, więc ciężko mi było pałać do niej sympatią.
Całym moim sercem zawładnęły za to seniorki z kółka teatralnego (uwielbiałam ich przekomarzanki) i mała Żenia („przypamiętam sobie” to mój ulubiony tekst).

Polecam mocno, szczególnie teraz w tym okresie przedświątecznym!

[Kasia | Zapisana w Książkach · Rating 5 out of 5]

Kocham chłopaka mojej babci to książka o tematyce świątecznej napisaną przez J. Luszyńską. Książkę wydało wydawnictwo Spisek Pisarzy.

Jest to książka, którą się czyta nadzwyczaj szybko. Nawet nie zauważyłam, kiedy uciekały mi kartki ani kiedy dotarłam do końca. Luszyńska jak zwykle zachwyca świetnym stylem i wypracowanym warsztatem, co sprawia, że czyta się z największą przyjemnością.

Bohaterowie są niezwykle dopracowani. Nie jest to tak częste, by każda z postaci stanowiła nie tylko indywidualną wyspę, ale również unikatowy, jedyny w swoim rodzaju ewenement. Autorka stworzyła postacie realistyczne - z wadami, problemami, talentami. Takie, w które naprawdę łatwo jest uwierzyć i nie byłoby się zaskoczonym, gdyby nagle ożyły i zamieszkały w naszym świecie.

Z całą pewnością należy docenić, ile uwagi zostaje poświęcone problemom bohaterów. Każdy z nich reprezentuje sobą pewne podejście do konkretnego tematu - wymagań i oczekiwań wobec innych - a równocześnie w trakcie lektury czytelnik ma wrażenie, że to wszystko to osobne wątki. Bohaterowie nie są wrzucani do jednego worka, a każdy z nich dostaje swój czas i drogę, która prowadzi tam, gdzie powinni się znaleźć.

Książka ma charakter świąteczny, ale uważam, że stanowi świetną lekturę o każdej porze roku. Jest w niej mnóstwo ciepła, humoru, ale także powagi i wrażliwości, z której można czerpać garściami. Święta nie stanowią jedynie tła wydarzeń, jak to często ma miejsce w pozycjach świątecznych, a faktycznie stają się narzędziem dla fabuły i dla bohaterów czy ich przemian wewnętrznych. Napędzają akcję oraz prowadzą postacie tam, gdzie idzie fabuła.

Z całego serca polecam Wam tę książkę do czytania. Można wyciągnąć z niej wiele mądrości, ale również bardzo dobrze się bawić.

[Aleksandra Sadura · Rating 5 out of 5]

Uwielbiam książki tej autorki i tym razem również się nie zawiodłam!

Bardzo świąteczna, rodzinna książka o tym, co najważniejsze w życiu. Przesłanie ogrzewa serce, podobnie jak wspaniałe postaci i typowy dla autorki komizm sytuacji (w tym wypadku seniorki tańczące do techno w stylizacji mafijnej).

Czekam na kolejne książki ❤️

[Monika]

Strasznie nie podobają mi się zdrobnienia "Mońka" i "Żenia". Główna bohaterka trochę mnie irytowała tym swoim podejściem, że wszystkich w koło chciała zadowolić, więc kłamała na potęgę (a potem jeszcze zapominała, co naściemniała). Ale ogólnie spoko, takie lekkie toto do poczytania, jak chce się zabić trochę czasu.

[cadare · Rating 1 out of 5]

Zaciekawiła mnie okładka i tytuł, ale dla mnie to była strata czasu. Fabularnie to tam się nic nie spina, bohaterowie podejmują jakieś głupie decyzje, a gdyby odjąć te wszystkie rozważania Jagody o kłamstwach (które są powtarzane co drugą kartkę) to książka straciłaby z 50% swojej objętości

[book_adoo · Rating 5 out of 5]

Jak zaczęłam tak skończyłam i kusze przyznać, że podobało mi się nawet bardziej niż "Trzeba było mnie zatrzymać". Świetna historia idealna na okres świąteczny zdecydowanie polecam!!

[bookyourrescue · Rating 3 out of 5]

No takie średnie.

[Maja · Rating 4 out of 5]

Jeju jakie to było ładne

[Julia · Rating 4 out of 5]

Trochę gorsza od „Trzeba było mnie zatrzymać”, ale zdecydowanie polubiłam pióro autorki i historie, które tworzy☺️ 9/10

[Misheczka · Rating 4 out of 5]

Piękna i wartościowa książka. Jednak momentami brakowało mi w niej czegoś i chyba trochę za szybko poleciała akcja. Jednak po za tymi minusami jest idealna

[olcia · Rating 4 out of 5]

bardzo pozytywnie się zaskoczyłam, super to było

[Kremufkarz · Rating 3 out of 5]

Przeczytałem to tylko dlatego że autorka chodziła do tego samego liceum co ja.

[książkowypierniczekk · Rating 4 out of 5]

Było ok. Ocena 3,75/5⭐️

[julass · Rating 3 out of 5]

3.5

[Karolina · Rating 4 out of 5]

4.25/5