What do you think?
Rate this book
สุดเส้นเมฆขาวยาวเงิน
หลังจากผ่านโลกาวินาศครั้งแรกไปได้ไม่นาน ดาวเคราะห์โลกก็เสียหายอย่างหนัก พื้นที่ส่วนเอเชียใต้รอดพ้นภัยมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ แผ่นดินที่เหลือรวมตัวเป็นหนึ่งภายใต้ชื่อนครรัฐภารตสถาน แต่งตั้งเจ้าผู้ปกครองนครขึ้นครองอำนาจนำเด็ดขาดและนำระบบวรรณะชนชั้นกลับมาใช้ในการปกครอง
"อนาวิล" เด็กหนุ่มจัณฑาลผู้ชาญฉลาดต้องตั้งตนลุกขึ้นสู้กับแรงกดขี่ นำพาชีวิตตนและแม่ให้รอดพ้นจากโลกาวินาศครั้งสุดท้ายที่กำลังจะมาถึง
ท่ามกลางบรรยากาศโลกอนาคต เมืองสิ้นหวังและกลิ่นอายภารตะเข้มข้น ความหวังยังเรืองรองอยู่ที่ "สุดเส้นเมฆขาวยาวเงิน" ...อันอยู่แสนไกลจะไขว้คว้าเอื้อมมือ
"อนาวิล" เด็กหนุ่มจัณฑาลผู้ชาญฉลาดต้องตั้งตนลุกขึ้นสู้กับแรงกดขี่ นำพาชีวิตตนและแม่ให้รอดพ้นจากโลกาวินาศครั้งสุดท้ายที่กำลังจะมาถึง
ท่ามกลางบรรยากาศโลกอนาคต เมืองสิ้นหวังและกลิ่นอายภารตะเข้มข้น ความหวังยังเรืองรองอยู่ที่ "สุดเส้นเมฆขาวยาวเงิน" ...อันอยู่แสนไกลจะไขว้คว้าเอื้อมมือ
220 pages, Paperback
First published October 1, 2024
1 person is currently reading
48 people want to read
About the author
กิตติศักดิ์ คงคา
33 books46 followersAssociated Names:
* กิตติศักดิ์ คงคา
* ลงทุนศาสตร์
* นายพินต้า
กิตติศักดิ์ คงคา เป็นหนึ่งในนามปากกาและชื่อจริงของนักเขียนชาวไทย เป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนนิยายสืบสวนฆาตกรรม
* กิตติศักดิ์ คงคา
* ลงทุนศาสตร์
* นายพินต้า
กิตติศักดิ์ คงคา เป็นหนึ่งในนามปากกาและชื่อจริงของนักเขียนชาวไทย เป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียนนิยายสืบสวนฆาตกรรม
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
December 21, 2024
เป็น Hard Sci-fi / Distopia ของคนเขียนคนไทยที่ทำได้ดีมากๆ เลย ละเมียดละไมกับภาษาที่ใช้ ประเด็นที่เล่นก็เล่นจนจุก มีเสียดายแค่จุดเดียวคืออยากให้เขียนยาวกว่านี้ค่ะ คิดว่าบางจุดยังบรรจงค่อยๆ ปล่อยแล้วน่าจะอิมแพคกว่านี้ แต่รวมๆ คือดีค่ะ ใครอยากซื้ออ่านซื้อโลด ไม่เสียดายเงินแน่นอน
July 11, 2025
สุดเส้นเมฆขาวยางเงินเป็นอีกหนึ่งผลงานของคุณกิตติศักดิ์ คงคา ที่เราอ่านจบแล้วรู้สึกประทับใจมาก เล่มนี้มาในแนว Sci-fi Dystopia
เล่าถึงเรื่องราวหลังจากโลกผ่านเหตุการณ์โลกาวินาศ และเข้าสู่ยุค post-Antropocene พื้นที่ปลอดภัยแห่งเดียวในโลกที่มนุษย์ยังคงอยู่ได้คือ รัฐภารตสถาน ซึ่งในรัฐนี้ เจ้าผู้ปกครองนครได้หยิบเอาระบบชนชั้นวรรณะขึ้นมาใช้อีกครั้ง
อนาวิล เด็กหนุ่มผู้เกิดมาไร้ซึ่งวรรณะ ถูกจัดอยู่ในชนชั้นที่ต่ำที่สุดของสังคมอย่าง จัณฑาล ชีวิตในฐานะจัณฑาลของอนาวิล ต้องเผชิญกับการถูกกีดกันทางสังคม ถูกกดขี่ ดูถูกดูแคลน อนาวิลหวังเพียงหาทางนำเงินมารักษาแม่ที่ป่วยให้หายดีก็เท่านั้น หลังจากแม่ของอนาวิลถูกส่งตัวเข้าไปรักษาในเขตที่คนในวรรณะจัณฑาลไม่อาจเข้าไปได้ โลกาวินาศก็ได้อุบัติขึ้นอีกครั้ง...ท่ามกลางความวุ่นวายและความสิ้นหวังนี้ ความปรารถนาเดียวของอนาวิลคือการตามหาแม่ให้พบและหวังว่าจะได้สัมผัสแม่เป็นครั้งสุดท้าย
☆talk☆
สุดเส้นเมฆขาวยาวเงินเป็นอีกเรื่องนึงที่เราอ่านจบแล้วรู้สึกสะเทือนอารมณ์มาก หดหู่ ซึมสุดๆไปเลย😭 ตั้งแต่เริ่มเรื่องมาเรารู้สึกว่าชีวิตอนาวิลน่าสงสารมาก ท่ามกลางความมลังเมลืองในยุคแห่งอนาคตที่โลกพัฒนาไปไกลแล้ว แต่กลับมีการหยิบระบบชนชั้นวรรณะที่มีเป็นระบบเก่าๆคร่ำครึขึ้นมาใช้ในสังคม สำหรับชนชั้นต่ำสุดอย่างจัณฑาลแทบจะเรียกได้ว่าเป็นคนชายขอบในสังคมเลย แค่เกิดมาก็ถูกตัดสิน ถูกลิดรอนสิทธิ์ในชีวิต ถูกลิดรอนอิสระ ไม่มีโอกาสที่จะได้เลือกชีวิตของตนเอง พอโตขึ้นมาก็ถูกกดขี่จากระบบชนชั้นวรรณะ ถูกดูถูกมากมาย ไม่ว่าจะเก่งหรือดีแค่ไหน จัณฑาลก็เป็นได้แค่จัณฑาล ตั้งแต่ต้นจนจบเราหวังแค่อนาวิลจะได้อยู่กับแม่อย่างมีความสุขซักครั้ง หวังแค่ว่าในความมืดมิดเขาก็ยังจะพบเส้นเมฆขาวยาวเงินคอยส่องนำทาง แต่ตอนจบก็จบได้ใจสลายมาก น้ำตาหยดแหมะๆเลย😭
ถึงแม้เนื้อเรื่องจะขมแค่ไหน แต่โดยรวมคือประทับใจในทุกๆหน้าเลย จังหวะจะโคนในการเล่าและดำเนินเรื่องดีมากๆ สนุกทุกบรรทัดของจริง ปกติงานของคุณกิตติศักดิ์เราอ่านแต่แนวสืบสวน พอมาเจอเรื่องนี้คืออึ้งมากๆ คุณกิตติศักดิ์ ทำการบ้านมาดีสุดๆ เรื่องนี้เป็นนิยายแนววิทยาศาสตร์ที่ผสมกลิ่นอายความภารตะและพุทธ,พราหมณ์,ฮินดูเข้ามาได้อย่างลงตัวมากๆ ส่วนตัวเราชอบพาร์ทเนื้อเรื่องที่มีความ Sci-fi ที่สุด รู้สึกว่าพวกระบบของหุ่นยนต์และเทคโนโลยีในเรื่องอย่าง การเชื่อมประสาทอวัยวะ ในเซตติ้งนี้มันล้ำมากๆเลย แถมพวกความรู้ทางวิทยาศาสตร์ อย่างยุคมนุษยสมัยที่เจอได้ในวิชา bio แล้วก็เรื่องกลไกลการเกิดพิษของโลหะหนัก ถึงสารในเรื่องนักเขียนน่าจะคิดขึ้นมาเอง แต่มันก็มีกลไกที่อ่านแล้วเหมือนได้ recall ความรู้ที่เรียนมา เลยรู้สึกสนุกมาก enjoy reading สุดๆ
ในส่วนของกลิ่นอายความภารตะ+ศัพท์ทางพระพุทธศานา+พราหมณ์-ฮินดูในเรื่อง เราว่ามันเหมือนเป็นกิมมิคงานเขียนของคุณกิตติศักดิ์ไปแล้ว ยิ่งเรื่องนี้ใครชอบวิชาสังคม/ภาษาไทย น่าจะอ่านแล้วชอบนะ ในเรื่องจะมีการกล่าวอ้างถึงชนชั้นวรรณะในสังคม อย่าง พราหมณ์, กษัตริย์, แพศย์, ศูทร และจัณฑาล ส่วนเซตติ้งของรัฐภารตสถาน จะอิงตามแนวคิดเรื่องภูมิจักรวาล ซึ่งมีเขาพระสุเมรุซึ่งเป็นใจกลางเมือง ถัดออกมาด้วยทวีป 4 ทวีป ส่วนเขตแดนนอกเขาพระสุเมรุจะเป็นที่อยู่ของคนอวรรณะ และมีการกล่าวถึงปรมาตมัน ไม่แน่ใจว่ามันเหมือนกับการหลุดพ้นจากสังสารวัฏไหมนะ55555 แต่อ่านแล้วก็สนุกดี เหมือนได้กลับไปเรียนวิชาสังคมกับภาษาไทยสมัยม.ปลาย
ในส่วนของภาษาเขียน เรื่องนี้ภาษาบรรยายดีสุดๆ เราอ่านโฟลวทุกหน้าเลย แถมชื่อบท คุณกิตติศักดิ์ก็แต่งเป็นกลอนอีกแล้ว ภาษาสวยจนน้ำตาจะไหล รู้สึกดีมากๆเวลาได้อ่านนิยายที่ภาษาสวย มีความละเอียดละไม สละสลวย ซึ่งหาได้ยากมากในสมัยนี้ นี่ว่ามันเป็นเสน่ห์ของนิยายของนักเขียนไทยเลยนะ อ่านแล้วปลื้มมาก อยากสมัครเป็นแฟนนิยายคนถัดไปทันทีเลย😭
เล่าถึงเรื่องราวหลังจากโลกผ่านเหตุการณ์โลกาวินาศ และเข้าสู่ยุค post-Antropocene พื้นที่ปลอดภัยแห่งเดียวในโลกที่มนุษย์ยังคงอยู่ได้คือ รัฐภารตสถาน ซึ่งในรัฐนี้ เจ้าผู้ปกครองนครได้หยิบเอาระบบชนชั้นวรรณะขึ้นมาใช้อีกครั้ง
อนาวิล เด็กหนุ่มผู้เกิดมาไร้ซึ่งวรรณะ ถูกจัดอยู่ในชนชั้นที่ต่ำที่สุดของสังคมอย่าง จัณฑาล ชีวิตในฐานะจัณฑาลของอนาวิล ต้องเผชิญกับการถูกกีดกันทางสังคม ถูกกดขี่ ดูถูกดูแคลน อนาวิลหวังเพียงหาทางนำเงินมารักษาแม่ที่ป่วยให้หายดีก็เท่านั้น หลังจากแม่ของอนาวิลถูกส่งตัวเข้าไปรักษาในเขตที่คนในวรรณะจัณฑาลไม่อาจเข้าไปได้ โลกาวินาศก็ได้อุบัติขึ้นอีกครั้ง...ท่ามกลางความวุ่นวายและความสิ้นหวังนี้ ความปรารถนาเดียวของอนาวิลคือการตามหาแม่ให้พบและหวังว่าจะได้สัมผัสแม่เป็นครั้งสุดท้าย
☆talk☆
สุดเส้นเมฆขาวยาวเงินเป็นอีกเรื่องนึงที่เราอ่านจบแล้วรู้สึกสะเทือนอารมณ์มาก หดหู่ ซึมสุดๆไปเลย😭 ตั้งแต่เริ่มเรื่องมาเรารู้สึกว่าชีวิตอนาวิลน่าสงสารมาก ท่ามกลางความมลังเมลืองในยุคแห่งอนาคตที่โลกพัฒนาไปไกลแล้ว แต่กลับมีการหยิบระบบชนชั้นวรรณะที่มีเป็นระบบเก่าๆคร่ำครึขึ้นมาใช้ในสังคม สำหรับชนชั้นต่ำสุดอย่างจัณฑาลแทบจะเรียกได้ว่าเป็นคนชายขอบในสังคมเลย แค่เกิดมาก็ถูกตัดสิน ถูกลิดรอนสิทธิ์ในชีวิต ถูกลิดรอนอิสระ ไม่มีโอกาสที่จะได้เลือกชีวิตของตนเอง พอโตขึ้นมาก็ถูกกดขี่จากระบบชนชั้นวรรณะ ถูกดูถูกมากมาย ไม่ว่าจะเก่งหรือดีแค่ไหน จัณฑาลก็เป็นได้แค่จัณฑาล ตั้งแต่ต้นจนจบเราหวังแค่อนาวิลจะได้อยู่กับแม่อย่างมีความสุขซักครั้ง หวังแค่ว่าในความมืดมิดเขาก็ยังจะพบเส้นเมฆขาวยาวเงินคอยส่องนำทาง แต่ตอนจบก็จบได้ใจสลายมาก น้ำตาหยดแหมะๆเลย😭
ถึงแม้เนื้อเรื่องจะขมแค่ไหน แต่โดยรวมคือประทับใจในทุกๆหน้าเลย จังหวะจะโคนในการเล่าและดำเนินเรื่องดีมากๆ สนุกทุกบรรทัดของจริง ปกติงานของคุณกิตติศักดิ์เราอ่านแต่แนวสืบสวน พอมาเจอเรื่องนี้คืออึ้งมากๆ คุณกิตติศักดิ์ ทำการบ้านมาดีสุดๆ เรื่องนี้เป็นนิยายแนววิทยาศาสตร์ที่ผสมกลิ่นอายความภารตะและพุทธ,พราหมณ์,ฮินดูเข้ามาได้อย่างลงตัวมากๆ ส่วนตัวเราชอบพาร์ทเนื้อเรื่องที่มีความ Sci-fi ที่สุด รู้สึกว่าพวกระบบของหุ่นยนต์และเทคโนโลยีในเรื่องอย่าง การเชื่อมประสาทอวัยวะ ในเซตติ้งนี้มันล้ำมากๆเลย แถมพวกความรู้ทางวิทยาศาสตร์ อย่างยุคมนุษยสมัยที่เจอได้ในวิชา bio แล้วก็เรื่องกลไกลการเกิดพิษของโลหะหนัก ถึงสารในเรื่องนักเขียนน่าจะคิดขึ้นมาเอง แต่มันก็มีกลไกที่อ่านแล้วเหมือนได้ recall ความรู้ที่เรียนมา เลยรู้สึกสนุกมาก enjoy reading สุดๆ
ในส่วนของกลิ่นอายความภารตะ+ศัพท์ทางพระพุทธศานา+พราหมณ์-ฮินดูในเรื่อง เราว่ามันเหมือนเป็นกิมมิคงานเขียนของคุณกิตติศักดิ์ไปแล้ว ยิ่งเรื่องนี้ใครชอบวิชาสังคม/ภาษาไทย น่าจะอ่านแล้วชอบนะ ในเรื่องจะมีการกล่าวอ้างถึงชนชั้นวรรณะในสังคม อย่าง พราหมณ์, กษัตริย์, แพศย์, ศูทร และจัณฑาล ส่วนเซตติ้งของรัฐภารตสถาน จะอิงตามแนวคิดเรื่องภูมิจักรวาล ซึ่งมีเขาพระสุเมรุซึ่งเป็นใจกลางเมือง ถัดออกมาด้วยทวีป 4 ทวีป ส่วนเขตแดนนอกเขาพระสุเมรุจะเป็นที่อยู่ของคนอวรรณะ และมีการกล่าวถึงปรมาตมัน ไม่แน่ใจว่ามันเหมือนกับการหลุดพ้นจากสังสารวัฏไหมนะ55555 แต่อ่านแล้วก็สนุกดี เหมือนได้กลับไปเรียนวิชาสังคมกับภาษาไทยสมัยม.ปลาย
ในส่วนของภาษาเขียน เรื่องนี้ภาษาบรรยายดีสุดๆ เราอ่านโฟลวทุกหน้าเลย แถมชื่อบท คุณกิตติศักดิ์ก็แต่งเป็นกลอนอีกแล้ว ภาษาสวยจนน้ำตาจะไหล รู้สึกดีมากๆเวลาได้อ่านนิยายที่ภาษาสวย มีความละเอียดละไม สละสลวย ซึ่งหาได้ยากมากในสมัยนี้ นี่ว่ามันเป็นเสน่ห์ของนิยายของนักเขียนไทยเลยนะ อ่านแล้วปลื้มมาก อยากสมัครเป็นแฟนนิยายคนถัดไปทันทีเลย😭
October 14, 2025
โดยรวมนิยายดิสโทเปียนเรื่องนี้นับได้ว่าค่อนข้างแปลกใหม่และสร้างสรรค์มากสำหรับนิยายไทย แต่มีบางช่วงบางปมที่ไปไม่สุด และมีบางช่วงที่รู้สึก (ส่วนตัว) ว่าภาษาสวยแต่ออกแนวประดิษฐ์ๆไปนิดนึง
หนังสือเล่าถึงการต่อสู้ทางชนชั้น ความพยายามเอาชีวิตรอด และการพยายามมีความหวังในโลก post-apocalypse ชื่อภารตสถาน ตัวเอกเป็นจัณฑาลที่เก่ง มีการศึกษา แต่ด้อยโอกาสทางสังคมเพราะชาติกำเนิด ทำให้เค้าต้องต่อสู้ โดยมีเป้าหมายหลักคือเพื่อช่วยแม่ที่ป่วย ในเรื่องมันก็จะมีความ sci-fi หน่อยๆ ตรงที่ตัวเอกมีปัญญาประดิษฐ์เป็นผู้ช่วยในการดำเนินชีวิต
หนังสือเล่าถึงความไม่เท่าเทียม การถูกกดขี่ เหยียดหยาม เปิดเรื่องมาได้น่าสนใจ มีการ build ไปเรื่อยๆ แต่ตอนพีค เรารู้สึกว่ามันดรอปไปหน่อย เรื่องราวมันคลี่คลายได้อย่างง่าย ซึ่งจริงๆถ้าเทียบกับความยาวของเนื้อเรื่อง (ประมาณสองร้อยกว่าหน้า) มันก็คงจะเหมาะสมแล้ว ตอนจบคือเราว่าพีคกว่าตอนพีคอีก
สำหรับเรา เรื่องนี้กลางๆ 3 ดาวจ้า
หนังสือเล่าถึงการต่อสู้ทางชนชั้น ความพยายามเอาชีวิตรอด และการพยายามมีความหวังในโลก post-apocalypse ชื่อภารตสถาน ตัวเอกเป็นจัณฑาลที่เก่ง มีการศึกษา แต่ด้อยโอกาสทางสังคมเพราะชาติกำเนิด ทำให้เค้าต้องต่อสู้ โดยมีเป้าหมายหลักคือเพื่อช่วยแม่ที่ป่วย ในเรื่องมันก็จะมีความ sci-fi หน่อยๆ ตรงที่ตัวเอกมีปัญญาประดิษฐ์เป็นผู้ช่วยในการดำเนินชีวิต
หนังสือเล่าถึงความไม่เท่าเทียม การถูกกดขี่ เหยียดหยาม เปิดเรื่องมาได้น่าสนใจ มีการ build ไปเรื่อยๆ แต่ตอนพีค เรารู้สึกว่ามันดรอปไปหน่อย เรื่องราวมันคลี่คลายได้อย่างง่าย ซึ่งจริงๆถ้าเทียบกับความยาวของเนื้อเรื่อง (ประมาณสองร้อยกว่าหน้า) มันก็คงจะเหมาะสมแล้ว ตอนจบคือเราว่าพีคกว่าตอนพีคอีก
สำหรับเรา เรื่องนี้กลางๆ 3 ดาวจ้า
December 12, 2024
ไซไฟที่ผสมเอาระบบวรรณะจากสมัยอดีตมาใช้แบ่งแยกผู้คนเป็นตัวที่ทำให้ตัวเอกอย่าง 'อนาวิล' ต้องใช้ชีวิตอย่าลำบากเพราะตัวเขาอยู่ในวรรณะที่ต่ำสุดและไม่ถูกจัดอยู่ในวรรณะอย่าง 'จัณฑาล' เซตติ้งโลกอนาคตที่หยิบการแบ่งวรรณะมาใช้ก็เป็นต้องต่อสู้เพื่อเกิดความเท่าเทียมและไหนจะต้องหาเงินรักษาแม่อีก ในโลกอนาคตกับประเทศในแถบเอเชียใต้และชีวิตที่ต่อสู้ดิ้นรนแม้สุดท้ายตอนจบไม่ได้สวยงามแต่เชื่อว่าโลกอนาคตของความเป็นจริงก็คงจะเกิดความเหลื่อมล้ำให้น้อยที่สุด ไม่มีเลยก็คงไม่ใช่...
อ่านแล้วมันมีความลุ้น หดหู่กับสังคมของคนที่อยู่ต่ำสุดแถมไม่ถูกจัดในวรรณะอีก อนาวิลก็มีเพียงหุ่นยนต์เป็นเพื่อนนำทาง ความโลกอนาคตผสมความย้อนแย้งจากสมัยเก่าๆ มาผสมได้อย่างดีเยี่ยมจริงๆ
อ่านแล้วมันมีความลุ้น หดหู่กับสังคมของคนที่อยู่ต่ำสุดแถมไม่ถูกจัดในวรรณะอีก อนาวิลก็มีเพียงหุ่นยนต์เป็นเพื่อนนำทาง ความโลกอนาคตผสมความย้อนแย้งจากสมัยเก่าๆ มาผสมได้อย่างดีเยี่ยมจริงๆ
January 5, 2025
80% แรกของเรื่อง เราให้ 3 ดาว มันอืดๆ เอื่อยๆ เรื่อยๆ เนิบๆ ใช้ศัพท์ยากแบบปีนบันได (ขนาดเราว่าเราเป็นคนรู้ศัพท์ค่อนข้างเยอะแล้วนะ) ทำให้จำชื่ออะไรไม่ค่อยได้เท่าไหร่
ตัวเอกทำอะไรไม่สมเหตุสมผลก็เยอะ บางจุดมันขยี้ได้กว่านี้ก็ไม่ไป เสียดายวัตถุดิบมากๆ
แต่สองตอนสุดท้าย เอา 5 ดาวไปเลย ขนาดมีคนรีวิวแล้วจะพีคมาก พอเราได้อ่านจริงๆ ยังร้อง เชี่ยยยยยยยยย แล้วบทบรรยายคือได้มาก ปิดหนังสือมันยังรู้สึกหน่วงๆ อยู่เลย
เป็นเล่มที่คุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์มากๆๆๆๆ รู้เลยว่าคนเขียนทำการบ้านหนักเว่อร์ และสั่งสมประสบการณ์การเล่าเรื่องมาพอสมควรเลย ถึงจะเขียนได้แบบนี้
ตัวเอกทำอะไรไม่สมเหตุสมผลก็เยอะ บางจุดมันขยี้ได้กว่านี้ก็ไม่ไป เสียดายวัตถุดิบมากๆ
แต่สองตอนสุดท้าย เอา 5 ดาวไปเลย ขนาดมีคนรีวิวแล้วจะพีคมาก พอเราได้อ่านจริงๆ ยังร้อง เชี่ยยยยยยยยย แล้วบทบรรยายคือได้มาก ปิดหนังสือมันยังรู้สึกหน่วงๆ อยู่เลย
เป็นเล่มที่คุ้มค่าทุกบาททุกสตางค์มากๆๆๆๆ รู้เลยว่าคนเขียนทำการบ้านหนักเว่อร์ และสั่งสมประสบการณ์การเล่าเรื่องมาพอสมควรเลย ถึงจะเขียนได้แบบนี้
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 27, 2024
ผู้เขียนถ่ายทอดการถูกกระทำ หยามเหยียด
ความแตกต่างระหว่างชนชั้น
ถูกกีดกันในทุกสิทธิพึงมี ได้อย่างเห็นภาพ
ขณะเดียวกัน ก็นำเสนอภาพฉากโลกแห่งอนาคต
ที่เจริญทางวิทยาศาสตร์
แต่ยังมีกรอบความคิด ความยึดถือ ที่ไม่ต่างไปจากเดิมนัก
เราชอบตอบจบที่สุด
ไม่ได้เป็นอะไรที่เกินความคาดเดา
เพียงแต่เราไม่ได้เดาเอาไว้
มันจุก มันเจ็บ มันจริง ชอบมากๆ เลย
ความแตกต่างระหว่างชนชั้น
ถูกกีดกันในทุกสิทธิพึงมี ได้อย่างเห็นภาพ
ขณะเดียวกัน ก็นำเสนอภาพฉากโลกแห่งอนาคต
ที่เจริญทางวิทยาศาสตร์
แต่ยังมีกรอบความคิด ความยึดถือ ที่ไม่ต่างไปจากเดิมนัก
เราชอบตอบจบที่สุด
ไม่ได้เป็นอะไรที่เกินความคาดเดา
เพียงแต่เราไม่ได้เดาเอาไว้
มันจุก มันเจ็บ มันจริง ชอบมากๆ เลย
December 15, 2025
อ่านจบแล้วแบบ จะร้องไห้ ได้แต่ตะโกนว่าเหี้ยในใจ
ทำไมๆๆๆๆๆ ได้แต่ถามตัวเอง มันน่าเสียใจตรงที่ ในสังคมมันก็มีการทำแบบนั้นจริงๆ ทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด
ทำไมๆๆๆๆๆ ได้แต่ถามตัวเอง มันน่าเสียใจตรงที่ ในสังคมมันก็มีการทำแบบนั้นจริงๆ ทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองอยู่รอด
July 22, 2025
พล็อตล้ำแนวไซไฟดิสโทเปีย เอาใจช่วยเด็กหนุ่มชนชั้นจัณฑาลสู้ชีวิตหลังโลกล่มสลายที่วิทยาการก้าวหน้าแต่ยังกีดกันผู้คนแบ่งชนชั้น เผยภาพความเหลื่อมล้ำทางสังคมคอนทราสกับเทคโนโลยีล้ำสมัย ยิ่งอ่านยิ่งใจยวบกับประเด็นต่าง ๆ ที่ดาหน้าเข้ามา เล่มบางรวบรัดตัดอารมณ์เผยปมไว แต่หักมุมได้โหดร้ายแท้
.
เรื่องราวของโลกในอนาคตที่เกิดอุกกาบาตพุ่งชนจนล่มสลายลง เหลือเพียงดินแดนโซนเอเชียที่ยังคงดำรงอยู่อาศัยได้ แผ่นดินทั้งหมดจึงรวมตัวกันกลายเป็น ภารตสถาน เป็นศูนย์กลาง โดยมีเจ้าผู้ครองนครที่นำเอาระบบวรรณะชนชั้นกลับมาใช้ในการปกครอง(เซตติ้งเหมือนอินเดียสมัยก่อนแต่ผสมยุคปัจจุบัน-อนาคต)
ตัวเอกคือเด็กหนุ่มจัณฑาลอย่าง อนาวิล ผู้มากความสามารถแต่ถูกจำกัดจากสถานะชนชั้นที่สังคมกดขี่ เขามีความมุ่งมั่นเดียวคือรักษาแม่ป่วยติดเตียง ทั้งที่ก็ด้อยโอกาสกว่าคนอื่น(นอกจากทางชนชั้นก็ยังด้อยทางร่างกายด้วย พาร์ทนี้ตอนรู้หดหู่จัด ๆ) สมัครงานก็ทำได้แค่เก็บขยะแบบเสี่ยงอันตราย(ไม่มีคนทำ)
อนาวิลต้องดิ้นรนทำงานใช้ชีวิตในสังคมสุดไร้ความหวัง เขามีเพียงหุ่นยนต์ชื่อกลทีป์คอยไกด์นำทางช่วยเหลือ ท่ามกลางสภาพแวดล้อมอันตรายของโลกไม่เสถียรและกำลังจะล่มสลายอีกครั้ง เด็กหนุ่มต้องเอาชีวิตรอด เผชิญหน้ากับโลกแสนทารุณที่กำลังแตก เผชิญความจริงแสนโหดร้ายที่เขากำลังจะได้รับรู้มัน
เซตติ้งเมืองสิ้นหวังกับกลิ่นอายขนบค่านิยมเก่า ๆ ประเด็นความเหลื่อมล้ำทางชนชั้นที่นำเสนอนั้นแสนจะหดหู่ โดยเฉพาะจัณฑาล โดนกดยิ่งกว่าขี้ โดนกดขี่เกินคำว่ารังเกียจ ถูกกระทำหยามเหยียด ถูกกีดกันในสังคมบนความแตกต่างระหว่างชนชั้น หลายซีนคือเห็นภาพมากจนรู้สึกท้อเลยถ้าต้องใช้ชีวิตแบบตัวเอก
ดำเนินเรื่องอย่างค่อยเป็นไปค่อย ค่อย ๆ เผยเรื่องราว มีทั้งหุ่นยนต์ รถไฟลอยฟ้า ภาพโฮโลแกรม ปัญญาประดิษฐ์ การวิจัยล้ำยุค เคมี สเต็มเซลล์ ฯลฯ คือคุณนักเขียนจัดเต็มด้านรายละเอียด ความรู้ต่าง ๆ ไหนจะศัพท์แสงวิจิตรตระการในเล่มอีก แม้ศัพท์ที่ใช้ในชื่อสถานที่ ยศ ยากไปหน่อย(เพิ่งเคยพบเจอคำประมาณนี้)
ช่วงแรกอ่านอย่างเอาใจช่วยเด็กหนุ่มผู้ไร้โอกาส น่าติดตาม นำเสนอความอันตรายของสภาพแวดล้อม บรรยากาศโลกที่ล่มสลายลงแล้วในอนาคตได้อย่างเห็นภาพน่าหวาดหวั่น เขียนดีในการหักมุมซ้อนแล้วซ้อนอีก แมททีเรียลแลดูขยายได้อีก แต่จบแบบรวบรัด คงด้วยความยาวเล่มที่ไม่มากนัก ภาพรวมอาจมีจุดขาดเกินไปบ้าง
โดยรวมก็อ่านแบบหดหู่บนความมหาภารตะดิสโทเปียคือพล็อตล้ำอะไรใหม่ ๆ มาก คือโลกอนาคตสุดล้ำกับความล้าหลังในใจคน บนความไซไฟที่หยิบเอาระบบชนชั้นวรรณะมาใช้แบ่งผู้คน ชูโรงความไม่ย่อท้อไม่ยอมแพ้ของคน แม้ความหวังจะดูริบหรี่ แต่เมื่อมีความคาดหวังแม้เพียงนิด ความเป็นไปได้ก็มีสิทธิ์มาถึงเราเสมอ
วรรคที่ชอบ
- ผมไม่รู้จะเกลียดอะไรบนโลกใบนี้ก่อนดี แต่ถ้าจะเกลียด ผมคงเกลียดชะตาชีวิตตัวเองที่สุด
.
เรื่องราวของโลกในอนาคตที่เกิดอุกกาบาตพุ่งชนจนล่มสลายลง เหลือเพียงดินแดนโซนเอเชียที่ยังคงดำรงอยู่อาศัยได้ แผ่นดินทั้งหมดจึงรวมตัวกันกลายเป็น ภารตสถาน เป็นศูนย์กลาง โดยมีเจ้าผู้ครองนครที่นำเอาระบบวรรณะชนชั้นกลับมาใช้ในการปกครอง(เซตติ้งเหมือนอินเดียสมัยก่อนแต่ผสมยุคปัจจุบัน-อนาคต)
ตัวเอกคือเด็กหนุ่มจัณฑาลอย่าง อนาวิล ผู้มากความสามารถแต่ถูกจำกัดจากสถานะชนชั้นที่สังคมกดขี่ เขามีความมุ่งมั่นเดียวคือรักษาแม่ป่วยติดเตียง ทั้งที่ก็ด้อยโอกาสกว่าคนอื่น(นอกจากทางชนชั้นก็ยังด้อยทางร่างกายด้วย พาร์ทนี้ตอนรู้หดหู่จัด ๆ) สมัครงานก็ทำได้แค่เก็บขยะแบบเสี่ยงอันตราย(ไม่มีคนทำ)
อนาวิลต้องดิ้นรนทำงานใช้ชีวิตในสังคมสุดไร้ความหวัง เขามีเพียงหุ่นยนต์ชื่อกลทีป์คอยไกด์นำทางช่วยเหลือ ท่ามกลางสภาพแวดล้อมอันตรายของโลกไม่เสถียรและกำลังจะล่มสลายอีกครั้ง เด็กหนุ่มต้องเอาชีวิตรอด เผชิญหน้ากับโลกแสนทารุณที่กำลังแตก เผชิญความจริงแสนโหดร้ายที่เขากำลังจะได้รับรู้มัน
เซตติ้งเมืองสิ้นหวังกับกลิ่นอายขนบค่านิยมเก่า ๆ ประเด็นความเหลื่อมล้ำทางชนชั้นที่นำเสนอนั้นแสนจะหดหู่ โดยเฉพาะจัณฑาล โดนกดยิ่งกว่าขี้ โดนกดขี่เกินคำว่ารังเกียจ ถูกกระทำหยามเหยียด ถูกกีดกันในสังคมบนความแตกต่างระหว่างชนชั้น หลายซีนคือเห็นภาพมากจนรู้สึกท้อเลยถ้าต้องใช้ชีวิตแบบตัวเอก
ดำเนินเรื่องอย่างค่อยเป็นไปค่อย ค่อย ๆ เผยเรื่องราว มีทั้งหุ่นยนต์ รถไฟลอยฟ้า ภาพโฮโลแกรม ปัญญาประดิษฐ์ การวิจัยล้ำยุค เคมี สเต็มเซลล์ ฯลฯ คือคุณนักเขียนจัดเต็มด้านรายละเอียด ความรู้ต่าง ๆ ไหนจะศัพท์แสงวิจิตรตระการในเล่มอีก แม้ศัพท์ที่ใช้ในชื่อสถานที่ ยศ ยากไปหน่อย(เพิ่งเคยพบเจอคำประมาณนี้)
ช่วงแรกอ่านอย่างเอาใจช่วยเด็กหนุ่มผู้ไร้โอกาส น่าติดตาม นำเสนอความอันตรายของสภาพแวดล้อม บรรยากาศโลกที่ล่มสลายลงแล้วในอนาคตได้อย่างเห็นภาพน่าหวาดหวั่น เขียนดีในการหักมุมซ้อนแล้วซ้อนอีก แมททีเรียลแลดูขยายได้อีก แต่จบแบบรวบรัด คงด้วยความยาวเล่มที่ไม่มากนัก ภาพรวมอาจมีจุดขาดเกินไปบ้าง
โดยรวมก็อ่านแบบหดหู่บนความมหาภารตะดิสโทเปียคือพล็อตล้ำอะไรใหม่ ๆ มาก คือโลกอนาคตสุดล้ำกับความล้าหลังในใจคน บนความไซไฟที่หยิบเอาระบบชนชั้นวรรณะมาใช้แบ่งผู้คน ชูโรงความไม่ย่อท้อไม่ยอมแพ้ของคน แม้ความหวังจะดูริบหรี่ แต่เมื่อมีความคาดหวังแม้เพียงนิด ความเป็นไปได้ก็มีสิทธิ์มาถึงเราเสมอ
วรรคที่ชอบ
- ผมไม่รู้จะเกลียดอะไรบนโลกใบนี้ก่อนดี แต่ถ้าจะเกลียด ผมคงเกลียดชะตาชีวิตตัวเองที่สุด
July 27, 2025
โอ้ยยย!!!! Omg!!! Oh no!!!!! คำเดียวเลยคือ… “ใจร้าย“
นักเขียนใจร้ายมากค่ะ อินมากค่ะ ฮืออออ
ต้องยอมรับเลยว่าคุณนักเขียนเก่งมาก และภาษาสวยมากค่ะ
นักเขียนใจร้ายมากค่ะ อินมากค่ะ ฮืออออ
ต้องยอมรับเลยว่าคุณนักเขียนเก่งมาก และภาษาสวยมากค่ะ
Displaying 1 - 9 of 9 reviews