قصه‌های امیرعلی ۴

قصه های امیرعلی #4

by امیرعلی نبویان

«قصه‌های امیرعلی» نوشته‌ی «امیرعلی نبویان» نویسنده‌ی جوان و مجری نام‌آشنای برنامه‌های تلویزیونی است. این مجموعه شامل داستان‌هایی است که پسری به اسم «امیرعلی» آن‌ها را روایت می‌کند. امیرعلی با پدر و مادرش زندگی می‌کند و خواهرش مریم و شوهرخواهرش فرهاد هم در داستان حضور دارند. او به تازگی در رشته‌ی مهندسی برق قبول شده و یک دوست گیج و خنگ به اسم مهران دارد که دقیقا مثل امیرعلی در همان دانشگاه مهندسی برق قبول شده. مهران که به تازگی گواهینامه هم گرفته و رانندگی می‌کند حضور پررنگی در ماجراهای طنز امیرعلی دارد. کتاب دارای مقدمه‌هایی از «منصور ضابطیان» و «محمد صوفی» تهیه‌کنندگان برنامه «رادیو هفت» است که خواندنشان خالی از لطف نیست. در پشت جلد کتاب از قول نویسنده می‌خوانیم: «من امیرعلی نبویان هستم. متولد دوم فروردین هزار و سیصد و پنجاه و نه. فارغ‌التحصیل رشته‌ی مهندسی برق از دانشگاه صنعتی مازندران. این قصه‌ها -شکر خدا- «اتو بیوگرافی» نیستند و تمامش ساخته‌ی این ذهن مشوش ژولیده است! امیدوارم که دوستان، آنچه قلم نحیف و سواد خفیف بنده مرتکب شده را به بزرگواری ببخشند.» مجموعه قصه‌های امیرعلی از سوی انتشارات «نقش و نگار» منتشر شده و در اختیار مخاطبان قرار گرفته است.

Genres: Humor, Short Stories, Fiction, Comedy, Iran

152 pages, Paperback

First published May 1, 2014

About the author

امیرعلی نبویان نویسنده، مجری و بازیگر ایرانی می‌باشد. وی فارغ‌التحصیل رشتهٔ مهندسی برق از دانشگاه مازندران بوده و شهرتش را از برنامهٔ تلویزیونی رادیو هفت بدست آورد. او علاوه بر اجرا در برنامه‌های تلویزیون، نویسندهٔ خوبی نیز می‌باشد و چهار کتاب از مجموعهٔ قصه‌های امیرعلی از وی منتشرشده و در بازار وجود دارد.

Reviews

[KhanomZahra Amjadi · Rating 5 out of 5]

هر 4 جلد قصه های امیرعلی را خواندم و واقعا کتاب خوبیه برای رها شدن از خستگی های روزمره

[Mohy_p · Rating 3 out of 5]

امیرعلی و دستتون نگیرین از اول تا اخر بخونین
مخصوصن وقتی حوصله ی داستان طنز و ندارین
سر ی کلاس درسی
تو اتوبوسی
ی جایی که دلتون بخواد یکم حال و هواتون عوض شه

[Mohadese · Rating 4 out of 5]

جدی تموم شد؟؟؟؟ :(

[SetareArani · Rating 3 out of 5]

"به عقيده حقير، نياز هاى اوليه انسان چهارتاست؛خوراك،پوشاك،مسكن و نياز به غر زدن، كه اهميت اين اخرى اگر بيشتر از سه تاى ديگر نباشد قطعا كمتر نيست"

[Saba jahangiriyan · Rating 5 out of 5]

همچنان دوستش داشتم اونقدر که بلند بلند می‌خندیدم.

[Tina · Rating 5 out of 5]

قصه های امیر علی پره از طنز هایی که هر روز باهاشون سر و کار داریم فک میکنم
این ملموس بودن خیلی قشنگش کرده

[Asal · Rating 4 out of 5]

اینطوری این مجموعه ی ۴ جلدی منو به بغض میندازه که یادم میفته سال اول دوم دبیرستان از رفیق صمیمیم هدیه گرفتمشون و خوندم ولی الان رفیق نیستیم و کتابا ساده ترین یادگاریشن:)

[Kian · Rating 4 out of 5]

پایان قصه‌های امیرعلی
قصه‌های امیرعلی را زمان‌هایی که نیاز داشتم کمی ذهنم رو آروم کنم گوش دادم و همیشه برای چند ساعتی از دغدغه‌های روزمره‌م فاصله گرفتم.
آخرین جلد را بیشتر از بقیه دوست داشتم. بیشتر خندیدم و لذت بردم ازش.

۱۴۰۳/۱۲/۱۸

[Moojan Naderian · Rating 4 out of 5]

قصه های امیر علی، روایت ها،یادداشت ها یا هر چیز دیگری که بتوان اسمش را گذاشت، چه وقتی خوانده می شوند چه وقتی خودت می خوانیشان،
حسابی جای نقد دارند، می شود ازشان کلی ایراد ریز و درشت گرفت و این یک واقعیت انکار ناپذیر است اما
اتفاقی که در واقع می افتد این است، شما کتاب را شروع م یکنید و تا آخرش را هم با ذوق می خوانید و این ایرادهای ریز و درشت خیلی کم به چشمتان می آید.
این ویژگی کلی را بگذارید کنار بعضی حسن های جزیی مثل اینکه: توی بیشتر داستان ها اصلا توصیفی از مکان وجود ندارد و حالات اینقدر ملموس توصیف شده اند که ناخودآگاه شخصیت ها را توی مکان های فرضی قرار می دهید
که به نظرتان به وضعیتی که در داستان وصف شده است نزدیک تر است

[Farnaz Farid · Rating 4 out of 5]

قصه های امیرعلی تموم شد و من مثل جلدهای قبل از شنیدنش لذت بردم .
خود نبویان خیلی یانمک قصه ها رو تعریف کرده و من طنزش رو دوست دارم .
از کتاب هاییه که میشه چند بار گوش کرد و باز لبخند زد هر چند ارزش ادبی ندارن.

امتیازم : ۴
پ.ن: حتما صوتی گوش کنید

۱۰۸

[VAHARAV · Rating 4 out of 5]

جلد سه و چهار به بامزگی و طنازی دو جلد اول نبود، ولی باز هم خوب بود.

تاریخ پایان خوانش: اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۲

[Samaneh · Rating 3 out of 5]

پیشنهاد میکنم محض خالی نبودن جای کلمه ی "جرزنی"و صفت فاعلی مرکب مرخمش ، "جرزن"در فرهنگ های لغت و توضیح دقیق و تبیین درست معنایش عکس پرسنلی سه در چهار مهران را رو به رویش چاپ کنند که به واقع ، آن رنگ رخسار و میمیک نا به کار ، اخباری ناگوار از سر درون استاد می دهد .

[Eli · Rating 4 out of 5]

عمیقاً نیاز دارم قصه‌های امیرعلی ۵ رو شروع کنم!
از هر ۴ تا کتاب لذت تام بردم. وقتی بی‌حوصله‌اید یا از جو کتاب خوندن دور شدید، یا فکر می‌کنید فرصت خوندن کتاب‌‌های طولانی رو ندارید، از کتاب‌های امیرعلی غافل نشید.

[Fatemehshahvari]

نمی‌دونم یادتونه یا نه
ولی قدیما که رادیو هفت عزیزم پخش می‌شد، یه قسمت‌هاییش امیرعلی میومد و داستان می‌خوند:)))

بعد اون داستان‌ها رو کرد ۴تا کتاب که خیلی کار درستی کرد دمش گرم

+دلم برای رادیو هفت تنگ شد اصلا:-(

[Rozhan Sadeghi · Rating 3 out of 5]

قصه آخر امیر علی هم برام با یه خنده از ته دل پایانی تموم شد و دوباره برام یه خاطره خوب به جا گذاشت. هر چند که بازهم هیچکدوم از قصه هاش به خوبی قصه های جلد ۲ نیست.

[Hannaneh Abolghasempour · Rating 5 out of 5]

به قول آناهیتا اقبال نژاد، ما در سرزمینی زندگی می کنیم که مردمِ بسیار طنازی دارد و نشاندن لبخند بر لب این مردم با طنز، کار آسانی نیست، به ویژه اگر سبک و سیاق قلم، سرشار از وجاهت هم باشد. برخی این ویژگی متمایز را به طور ذاتی دارند. مثل امیرعلی نبویان و قصه هایش که به قول خودش، شکر خدا «اتوبیوگرافی» نیستند!😊

یادمه ۴ جلد قصه های امیرعلی رو اوایل دبیرستان خریده بودم و از اون موقع، هرچند وقت، می‌خونمشون و هر بار مثل بار اول، دلم شاد می شه.😊

من ادبیات و لحن نویسنده در این کتاب رو خیلی دوست دارم، و هم این سبک روان و جذاب طنز کوتاه دنباله دار
و هرچند وقت دلم برای شخصیت‌های کتاب تنگ می‌شه، حتی برای مهران!!😂

می شه با خوندنشون، لبخند زد و حتی گاهی بلند خندید و برای لحظاتی خستگی های روزمره رو فراموش کرد.😊

البته اینکه ۵ تا شخصیت اصلی داستان، دانشجوی مهندسی برق بودن، برای من شوخی ها رو خیلی جالب تر می کرد😅😊

[Arya123 · Rating 5 out of 5]

this book is very good!

[Hannaneh · Rating 5 out of 5]

کاش ادامه داشت...

[Zhra · Rating 3 out of 5]

قصه های امیرعلی به تنهایی خودش انچنان قصه های طنز و خنده داری نیستند اما چیزی که باعث شد من هر چهار سری‌ش رو بخونم ، قلم بسیار بامزه و جالب انیر للی بود ، ترکیب هایی که با کلمات می ساخت و در کل اون شیوایی سخن و ...و در کل چیزی که باعث میشه امتیاز سه رو بدم به خاطر قلم نویسنده‌ست نه صرفا مفهوم داستان ها و یا طنز بودنشون

به هر حال با خوندن لمیر علی ها یاد و خاطرات رادیو هفت برام زنده شد که متاسفانه خیلی وقته پخش نمیشه :(

[Mahsa fanaei · Rating 3 out of 5]

دوسش داشتم :) امیرعلی همینطوریه که پشت جلدش هم نوشته :) نویسنده خلاق و مبتکر

[ضهرا درعلی · Rating 2 out of 5]

واقعا لازم بود که دیگه تموم شه.

[Mahtab shafiee · Rating 5 out of 5]

مثل سه سری قبل‌خواندنی و زیبا

[Fateme-♡- · Rating 5 out of 5]

کتابی که روزای نوجوونی و دبیرستان رو برام ساخت ~♡

[Faezeh Saberi · Rating 4 out of 5]

شیش تایی چی بود؟:-؟

[Ali pkm · Rating 4 out of 5]

زندگی همین هست:
شاید در یک روز صبح گرم شهریور، با جیغ های ممتد،شادی آغاز ودر گوشه ای غریب و متروک یک شب سرد اسفند تمام شود؛
اما آنچه به جا میماند *اخلاق*است

[Ma.Khabarkhosh · Rating 4 out of 5]

سفر من همراه با قصه‌های امیرعلی با مجلد چهارم به پایان رسید و همچنام به این عقیده ام که این داستان تونست خستگی‌م رو در کنه و لبخند بیاره روی لبم.

[ghazal · Rating 5 out of 5]

نمیدونم چرا اما با تموم شدن کتاب دلم خیلی گرفت. انگار یکبار دیگر به صورت ناگهانی ارتباطم با دوران نوجوانی قطع شده باشد. قصه های امیرعلی را خیلی دوست داشتم ؛ اولا بسیار ملموس بودند و حداقل حاوی یک یا دو خاطره مشترک خجالت آور با امیرعلی قصه بودم ( باز جای شکرش باقی است که حداقل میدانم مهران قصه کسی نبوده ام)، دوما شیرین و دوست داشتنی و باقلواطور گونه روایت شده بود و در نهایت این فرصت را به من داد تا لحظاتی آسوده خاطر و به دور از دغدغه کار های چرت و پرت و اعصاب خوردکن یخندم به دین گونه که در ملا عام به نقطه ای خیره شده و با خنده ای کاملا نا به جا به صورت تمام و کمال آبرو خود را ببرم( باشد تا سایر خوانندگان عبرت گرفته و اینگونه داستان ها را در مترو یا در جمع های لوس خانوادگی گوش ندهند)

[Maryam Peyrovi · Rating 5 out of 5]

فکر کنم ۵ ستاره انتخابی کاملا احساسی‌ست؛ ولی دلم نمی‌خواهد کمتر بدهم. احساس خوبی که از این مجموعه می‌گرفتم، با تمام شدن این جلد به پایان رسید و احساس کردم یک دوست خوب را از دست داده‌ام. امیرعلی و قصه‌های عجیب اما باورکردنی‌اش هیچ‌وقت از خاطرم نمی‌رود و امیدوارم امیرعلی نبویان هر جای جهان که هست، خوشحال و موفق باشد.

[Nahid · Rating 3 out of 5]

در کل داستانهای امیرعلی خیلی خنده دار نیستن.ولی سبک و سیاق خودشو داره با کنایه ها و دایره لغات خاص خودش.
و اینکه خیلی جاها در آخر داستان نتیجه گیری اخلاقی میکنه که مورد پسند من نیست(شاید به دلیل پخش در صدا و سیما این کارو میکرده)
اما زنگ تفریح خوبیه و از خوندن و شنیدنش پشیمون نیستم
و از همه مهمتر.....جمشید خان (پدر مهران) شخصیت مورد علاقمه خیلی جاها باهاش خندیدم😂

[NILA · Rating 4 out of 5]

کم پیش میاد با کتابی بخندم یا حتی لبخند بزنم .
شوخی های این کتاب برام شیرین بود
انگار خیلی هاش رو تو زندگیم تجربه کرده بودم .

فکر می‌کنم اگه بخوام به بچه‌ای کتابی هدیه بدم حتما « قصه های امیرعلی » جزو اولویت هامه