Τα 4🌟 σίγουρα δεν αντικατοπτρίζουν τις λογοτεχνικές δεξιότητες των συγγραφέων, αλλά μέχρι εκεί που το δικό μου επίπεδο έφτασε και αξιώθηκε να απολαύσει και να κατανοήσει.
Μιλάμε για τρία διήγημα που βρίθουν αλληγοριών και συμβολισμών. Μικρά σε έκταση, όμως μεγάλα σε νοήματα. Μαέστροι οι συγγραφείς στις περιγραφές τους.
Η πραγματικότητα συνδέεται με δεξιοτεχνικό τρόπο με το ονειρικό και το μεταφυσικό. Εκεί που παύει το ένα, αρχίζει το άλλο ή και τα δύο συνυπάρχουν με κάποιο ανεξήγητο τρόπο? Υπάρχει (τουλάχιστον στα δύο εκ των τριών) μια υπαρξιακή αγωνία. Νιώθουμε επίσης να προβληματίζει η έννοια της ματαιότητας του πολέμου, της μοναξιάς, των ανθρωπίνων σχέσεων, του τι είναι αληθινό και τι δεν είναι.
Ένα μικρό βιβλίο που έρχεται να μας δείξει πως η λογοτεχνία μπορεί να συνυπάρξει με την φιλοσοφία και να μας θυμίσει γιατί αυτοί οι τρεις συγγραφείς έχουν χαρακτηρισθεί και παραμείνει σπουδαίοι συγγραφείς.