Γειά σου, Ασημάκη

by Κωστής Παπαγιώργης

Ο Βακαλόπουλος έπαιζε πολύ με τη βαθύτητα της παιδικής ηλικίας, το πλέον άφθαρτο μέρος του εαυτού του. Φυσικά δεν είχε πάνω του τίποτα το παιδικό, απεναντίας μάλιστα· συχνά όμως έδινε την εντύπωση ότι δε ζούσε στην επιφάνεια του εαυτού του - ήταν βυθισμένος. Το «καλύτερο» από το οποίο διαρκώς προερχόταν ήταν αυτή η ιδιωτική κρύπτη του οικογενειακού χρόνου, που απαιτούσε παρατεταμένες ακινησίες, «βαριά» τσιγάρα σαν διαβατήρια άδεια προς το μύχιο, απόλυτη αυτοσυγκέντρωση σε ένα φίλτρο ζωής όπου αφουγκραζόταν τους ψίθυρους του αίματος. Εκεί που άλλοι έχουν ανάγκη να λησμονήσουν, αυτός είχε επείγουσα ανάγκη να θυμηθεί.

Τζερεμέδες ~ Στην οδό Καλλιδρομίου ~ Ατάκες και τραγούδια ~ Η Αγία Οικογένεια ~ Επιτυχής πρεμιέρα ~ Πικρό Παρίσι ~ Ειρωνείες και μιμήσεις ~ Η αόρατη αδελφότητα
Ηλία Λάγιου: Πικρό και λίγο δάκρυ για τον Χρήστο Βακαλόπουλο

Genres: Greece, Memoir, Nonfiction

168 pages, Paperback

First published April 7, 1993

About the author

Ο Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου (πραγματικό ονοματεπώνυμο του Kωστή Παπαγιώργη) ήταν Έλληνας δοκιμιογράφος, αρθρογράφος και μεταφραστής φιλοσοφικών έργων.

Γεννήθηκε το 1947 στο Νεοχώρι Υπάτης Φθιώτιδας, όπου εργαζόταν ως δάσκαλος ο πατέρας του. Στη συνέχεια έζησε στην Παραλία της Kύμης (1951-1960), στο Χαλάνδρι, και εν τέλει στα Εξάρχεια, όπου και διέμεινε μέχρι τον θάνατό του.

Το 1966 πήγε στη Θεσσαλονίκη για σπουδές νομικής και παρέμεινε εκεί για ένα χρόνο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για σπουδές φιλοσοφίας και παρέμεινε εκεί ώς το 1975. Παρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της¨ Βανσέν¨ με καθηγητές, τους Ντελέζ, Λιοτάρ και Σατελέ. Δεν ολοκλήρωσε ούτε τις σπουδές νομικής ούτε αυτές της φιλοσοφίας.

Το 1975 επέστρεψε οριστικά στην Αθήνα και επιδόθηκε στη μετάφραση φιλοσοφικών έργων, αλλά και τη συγγραφή δοκιμιακών κειμένων και βιβλίων. Εξέδωσε και το θεωρητικό περιοδικό «Χώρα». Υπήρξε στενός φίλος του Χρήστου Βακαλόπουλου, για τον οποίο έγραψε και το βιβλίο "Γειά σου Ασημάκη".

Είχε επίσης συνεργαστεί με εφημερίδες και περιοδικά, διατηρώντας κατά καιρούς στήλες στην εφημερίδα Επενδυτής, στο περιοδικό Αθηνόραμα, και στην εφημερίδα Lifo.

Το 2002 τιμήθηκε με το κρατικό λογοτεχνικό βραβείο μαρτυρίας - χρονικού για τον Κανέλλο Δεληγιάννη.

Ζούσε με τη γυναίκα του, Ράνια Σταθοπούλου. Πέθανε στις 21 Μαρτίου 2014.

Reviews

[Dimitrouela · Rating 5 out of 5]

«Οι υπερευαίσθητοι άνθρωποι, αν δεν χάνονται σε παιδαριώδεις ονειροπολήσεις, καταλήγουν ρέκτες της παρατήρησης, με αποτέλεσμα να γίνεται η καρδιά τους μια απίθανη κρύπτη από ιδιότυπα συμπεράσματα».

Απίθανος Παπαγιώργης για τον - ακόμα πιο απίθανο - Βακαλόπουλο.

[Takisx · Rating 5 out of 5]

Το ξαναδιαβάζω μετά απο 20 χρόνια, και διαπιστώνω πως είναι πιο γαμάτο απο τι το θυμόμουν. 10 αστερια κι ολο το συμπάν για τον Κωστή.

[Leonidas Moumouris · Rating 5 out of 5]

Εδώ μιλάμε για ένα αριστούργημα διανόησης και αποτύπωσης στο χαρτί, ασχέτως θέματος. Ο Παπαγιώργης με ο,τι κι αν καταπιαστεί σου δημιουργεί μικρές εκρήξεις στο ταπεινό κεφαλάκι σου. Αυτη τη φορά έχει σύμμαχο μια άλλη μεγάλη μορφή, τον Χρήστο Βακαλόπουλο, που ο θάνατος του στάθηκε η αφορμή γι αυτό το βιβλίο. Αποσπάσματα από βιβλία του Βακαλόπουλου και από τη ζωή του, σε συνδυασμό με το υπέροχο μυαλό και την πένα του Παπαγιώργη, κάνει τούτο εδώ το βιβλίο μια αναγνωστική απόλαυση που σίγουρα θα με κάνει να επιστρέψω.

[Christos · Rating 4 out of 5]

Δεν είχα ξαναδιαβάσει Κωστή Παπαγιώργη, μου άρεσε η γραφή του και σίγουρα θα αναζητήσω και άλλα βιβλία του. Έκτος από καλός συγγραφέας βέβαια ο Κωστής Παπαγιώργης αποδεικνύεται και καλός φίλος, με αυτό το βιβλίο φόρο τιμής στον Χρήστο Βακαλόπουλο μας χαρίζει μια ματιά στη ζωή και το έργο του.

[George Spirakis · Rating 4 out of 5]

Αν δεν ξέρεις πού τρώει ο κοσμάκης, πού γλεντάει, πού τραγουδάει, πού σκοτώνει την ώρα του και τον συνάνθρωπό του, τι συγγραφέας είσαι;

[Γιάγκος Πλατής · Rating 5 out of 5]

Καταπληκτικό αφιέρωμα από φίλο σε φίλο! Είναι φυσικό να εξωραΐζει αρκετά τον Βακαλόπουλο, καθώς μιλάει για εκείνον από την πλευρά του οικείου περιγύρου αλλά αυτό το βιβλίο βοηθάει πολύ και στην επαναπροσέγγιση των βιβλίων του πρόωρα χαμένου Βακαλόπουλου.

[Avraam Mavridis · Rating 5 out of 5]

Τι διάβασα… τι γαματο βιβλίο είναι αυτό που απλά ένας φίλος μιλάει για έναν άλλον φίλο… απιστευτη σπάνια γραφη.

[Nikos Amvrazis · Rating 4 out of 5]

Φόρος τιμής στον Χρήστο Βακαλόπουλο. Εντυπωσιακή η στακάτη γραφή, πλαισιώνει επάξια το ύφος του Βακαλόπουλου. Κρίμα που ο Παπαγιώργης βίωσε τα ίδια αγωνιώδη ερωτήματα του φίλου του.

[Achilleas · Rating 4 out of 5]

Συγκινητικό, λεπτό, ανθρώπινο.
Ένα βιβλίο φιλίας και αγάπης.
Εύγε, Κωστή Παπαγιώργη.