สายรุ้งพร่างพรายที่ปลายฝัน

by บัวสุพรรณ

"มัทรี" ลูกสาว "ส.ส วันชัย" ที่พัวพันกับข้อหายาเสพติด "เริงฤทธิ์" เพื่อนชายเจ้าของนามสกุลดัง ช่วยเหลือเธอไว้ แต่เมื่อครอบครัวเขาทราบเรื่องพยายามกีดกันให้เธอออกห่างจากเริงฤทธิ์โดยมี "ศรุต" อาหนุ่มของเริงฤทธิ์มอบเงื่อนไขจะส่งเสียเพื่อเธอให้ได้เรียนต่อ และห้ามติดต่อกับเริงฤทธิ์อีกเด็ดขาด แต่เมื่อเรียนจบ เธอกลับตัดสินใจกลับเมืองไทย ทั้งที่เขาผู้นั้นบอกให้เธอไปจากชีวิตของเริงฤทธิ์ตลอดกาล แต่เธอกลับคิดมาแบล็กเมล์เขาอย่างนั้นหรือ? แล้วเขาจะใช้วิธีไหนกำจัดเธอออกไปจากชีวิตกันแน่?

308 pages, Paperback

First published September 1, 2013

Reviews

[อ่านนิยายไปกับตุ๊กกะตา]

•เรื่องนี้อ่านแล้ว 3 ครั้ง
ครั้งแรกในรูปแบบ e-book (อ่านก่อนสอบ 3 วัน ซึ่งเป็นการสอบครั้งสำคัญในชีวิตซะด้วย ดีนะที่สอบผ่าน 5555)
อ่านแล้วชอบจนต้องหาซื้อแบบรูปเล่ม ต่อมาไปเจอที่ b2s ลดราคาก็ซื้อมาอ่านแล้วเก็บไว้อีก 555

•เป็นนิยายรัก พล็อตง่ายๆ ภาษาดี ไม่หวาน แต่อ่านแล้วฟินนนเลย >///<

•เนื้อเรื่องประมาณว่านางเอกเป็นลูก สส ที่ถูกจับเพราะค้ายาเสพติด ขณะที่นางเอกเรียนที่ต่างประเทศและเรียนยังไม่จบ นางเอกไม่ค่อยสนใจการเรียนเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้เสเพล พอสูญเสียทุกอย่างในชีวิตเลยคิดได้ ตั้งใจทำงานหาเงินเรียน แล้วเริงฤทธิ์ก็ช่วยเหลือโดยให้ที่พัก เพื่อให้นางเอกช่วยปกปิดบางอย่าง ทำให้แม่และอา (พระเอก) ของเริงฤทธิ์ไม่พอใจ จนพระเอกต้องยื่นข้อเสนอว่าจะส่งเสียนางเอกเรียนต่อให้จบโดยมีข้อแม้ว่าต้องไม่ยุ่งกับหลานชาย
พอเรียนจบนางเอกก็กลับไปทำงานที่บริษัทพระเอกทำให้พระเอกไม่พอใจอย่างมาก (ที่ไปเพราะนางปลื้มพระเอก อิๆๆๆ)

•เรื่องนี้สบายใจได้เลยค่ะไม่มีเรื่องผิดศีลธรรม

• ทุกวันนี้หล่อนยังเก็บบัตรเอทีเอ็มใบนั้นไว้ ทั้งที่มันใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้แล้ว แต่เกือบทุกวันก่อนนอน หล่อนก็อดที่จะหยิบบัตรใบนั้นขึ้นมาดูไม่ได้ เพียงเพราะอยากจะเห็นชื่อในบัตร แค่เห็นหล่อนก็อบอุ่นแปลกๆ > .<

• มัทรีเดินไปหยิบกรรไกรที่อยู่บนโต๊ะมาบรรจงตัดรูปของเขาออกมาขนาดของมันกำลังดีที่จะใส่กรอบแล้วตั้งไว้บนโต๊ะเล็กๆข้างเตียง ต่อไปนี้หล่อนไม่ต้องนั่งดูบัตรเอทีเอ็มที่มีชื่อศรุต อภิวรรณก่อนนอกแล้ว ในเมื่อหล่อนมีรูปเขาชัดๆ ดีกว่าชื่อบนบัตรเอทีเอ็มไม่รู้กี่เท่า >///<

•”พอเห็นก้องภพมายุ่งกับคุณ ก็หวงจนบอกไม่ถูก ยิ่งเคยกอดคุณอย่างนี้มาแล้ว ก็ยิ่งหวงจนไม่อยากให้ใครมากอดคุณซ้ำอีก ระแวงจนตามไปถึงคอนโด เพราะอยากรู้ว่าคุณจะออกไปกับเขานานแค่ไหน แล้วจะกลับมาค่ำมืดขนาดไหน หวงด้วย ห่วงด้วย เพราะก้อวภพเจ้าชู้จนขึ้นชื่อ กลัวคุณจะโดนหลอก” >///<

ใครยังไม่เคยอ่านแนะนำนะคะ ลองอ่านดู

[Mukku]

ชอบสำนวนการเขียนของนักเขียนมาก ลื่นไหล อ่านแล้วไม่สะดุด เนื้อเรื่องเป็นไปตามที่เดาไว้ ไม่มีอะไรพลิกแพลง เดาได้ไม่ยาก อ่านเพลินมาก

อยากให้เรื่องยาวกว่านี้อีกสักหน่อยเพราะมีหลายปมที่ยังไม่ได้แก้ เช่น เรื่องคุณแม่ของเริงกับโทนี่เป็นอย่างไร, งานแต่งงานของมัทรีกับอารุต, ก้องภพที่มาจีบเป็นยังไงต่อ อะไรประมาณนี้ และยังไม่ค่อยรู้สึกถึงความรักที่พระเอกมีต่อนางเอกมากเท่าที่ควร พาร์ทความคิดของพระเอกมีน้อยมากแทบนับฉากได้ แต่ก็คงเป็นตามคาแรกเตอร์พระเอก นิ่งๆ ไม่พูดเยอะ 555

เรื่องที่ไม่ชอบก็คือ คำโปรยปกหลังทำให้คิดไปว่าเป็นนิยายแนว 18+ เน้นขายบทอัศจรรย์ ถ้าเราไม่ได้อ่านรีวิวก่อนเราคงไม่ซื้อ แต่พอได้อ่านจริงๆแล้ว บทอัศจรรย์มาแบบสั้นมากและมาแบบหดหู่ด้วย จนต้องกลับไปย้อนอ่านอีกครั้ง อ้าวเห้ย ผ่านไปแล้วอย่างรวดเร็ว

[Wanyiwa]

เรื่องนี้นางเอกเป็นลูกสาวเศรษฐีที่ตกยาก เพราะพ่อที่เป็นถึงส.ส.ถูกจับในข้อหายาเสพติด และทำให้ชีวิตของเธอถึงกับตกจากสวรรค์ ดังนั้น เมื่อแม่ของเพื่อนชายของเธอได้ข่าวว่าลูกชายมาติดพันเธอเข้า อาของเขาจึงต้องออกโรงมาช่วยปกป้องหลานชายด้วยการกำจัดเธอออกไปชีวิตของพวกเขา

เป็นนิยายพล็อตตามขนบที่เล่าด้วยสำนวนของนักเขียนฝีมือดีรุ่นเก่า คาแร็คเตอร์ตัวละครก็จะค่อนข้างชัดเจนและมองง่าย นางเอกหลงรักพระเอกและพาตัวเข้าไปอยู่ในแวดวงของพระเอกเอง แต่พอได้เจอพระเอกขึ้นมาจริงๆก็กลัว ส่วนพระเอกก็กว่าจะรู้ใจตัวเองก็ต้องให้มีปัญหาเกิดขึ้นก่อน ซึ่งไม่มีอะไรเซอร์ไพร์ส แต่เพราะการเล่าถึงอารมณ์ของตัวละครที่ทำให้เกิดความหน่วงเบาๆได้ ก็เลยทำให้อ่านได้เพลินพอสมควรค่ะ

[Panjiw Chiw]

ชอบมาก ไม่อยากให้จบเลย เหตุการณ์หามาได้เหมาะเจาะ มีเหตุผลรองรับทั้งที่ตอนอ่านรู้สึกแปร่งๆ (โดยเฉพาะลากนางเอกไปเป็นผู้ช่วยเลขาเนี่ยละ) ช่วงท้ายหลายจุดมีเคลียร์ไม่หมดด้วย เป็นไปได้ถ้ามีตอนพิเศษก็จะดีมากเลย ู^_^ เอาจริงๆ นะ ยังไม่เต็มอิ่มกับความรักของทั้งคู่เลย ปุ๊บปับ เคลียร์กันตอนเดียวสุดท้ายจบแล้ว เง้อ ถึงจะรู้สึกว่าจบเร็วไปหน่อยในความรักของพระเอกต่อนางเอก แต่คุณรุตแสดงให้เห็นมาหลายตอนมาก (ให้คนอ่าน)รู้ว่าสนใจนางเอก (ทั้งที่เจ้าตัวยังไม่ยอมรับกับตัวเอง) คนรอบข้างสงสัยหมดยกเว้นนางเอกคนเดียว(แต่ก็มีเหตุผลให้รองรับดีไม่ลอยๆ) เรื่องนี้ถ้าคนไม่เคยมีความรักจะเข้าใจนางเอกกับพระเอกบางจุดได้ยากมาก

[Clairdenoon]

..เอาจริงๆนะคะพล็อตเรื่องสนุกและน่าสนใจมากๆตัวละครก็มีเหตุมีผลที่ดียอมรับได้ชอบอะไรที่เป็นคุณอาโคแก่กินหญ้าอ่อนแบบนี้ด้วย.แถมพระเอกก็ดูเหมือนขี้หึงขี้หวงด้วย
..แต่....รสชาติมันไม่ถึงน่ะค่ะความหวานมันน้อยมากกกกกกกToT...เลิฟซีนนี่แบบว่าไม่รู้ตัวเลยทีเดียว(ทั้งที่จดจ่อรอคอยซีนนี้ตลอด...)แบบว่า...กำลังอ่านๆอยู่...อ้าวว!คุณศรุตกับมัทรีมีอะไรกันแล้ว!เฮ้ยย...ตอนไหนกันนี่!!!...เลยต้องกลับไปอ่านชัดๆย้ำๆอีกที....แล้วก็..เฮ้ออออ...จริงด้วยT0T...เป็นเลิฟซีนที่....ปวดใจค่ะ.+0+....และตอนจบก็รวบรัดจริงๆค่ะดูรีบรักกันแล้วรีบจบ..ก็ยังงงๆความรู้สึกของคุณศรุตที่มีต่อมัทมันยังไม่อินไม่ซึ้งไม่ฟินไม่เข้าใจ....เหมือนกินขนมที่คนทำมีฝีมือดีมีประสบการณ์ยาวนาน..วัตถุดิบก็ดี..หน้าร้านก็เลิศ..ทุกอย่างดี...แต่...เป็นขนมที่รสชาติไม่ถึงที่ควรจะเป็น..แทบจะไม่หวานเลยน่ะค่ะ...T-Tให้3ดาวเพราะพล็อตค่ะเราอาจเป็นสายหื่นหรือติดหวานมากไปก็ได้
...คนอื่นอ่านแล้วอาจคิดว่ากำลังดี..แหะๆ...เดี๋ยวไปจินตนาการความหวานต่อเองค่ะ......รีวิวด้วยความสลดและจากไปเงียบๆ..ฟิ้ววว