In de zeventiende en achttiende eeuw bedachten wetenschappers de 'klassieke mechanica': de theoretische beschrijving van de beweging van voorwerpen door de ruimte, gedreven door hun onderlinge krachten. De zwaartekracht was de oervorm van zo'n kracht. In de negentiende eeuw werden deze klassieke regels met succes toegepast op systemen bestaande uit zeer veel deeltjes, hetgeen leidde tot een beschrijving van de materie in het groot. Elektromagnetische krachten werden aan het beeld toegevoegd, maar deze werden niet goed begrepen totdat, in de twintigste eeuw, relativiteit en quantumgedrag ten tonele verschenen.
De eenentwintigste eeuw begon met een onthutsende opeenstapeling van raadsels, vooral dankzij de toegenomen precisie van de kosmologie. Wat bleek? Ons heelal bestaat vrijwel geheel uit 'donkere materie', met een aard en samenstelling die volkomen onbekend zijn. Op een dergelijke grote schaal wordt de werkelijkheid niet zozeer bepaald door de beweging van voorwerpen door de ruimte, als wel door de dynamica van de ruimte zelf.
Er moet dus één enkele theorie komen waarin beide beschrijvingen - van beweging door de ruimte en beweging van de ruimte - worden samengevoegd. Een dergelijke theorie betekent niet alleen dat zwaartekracht 'vervalt', maar ook dat de bestaande opvattingen over de wisselwerking tussen deeltjes moeten worden vervangen door iets nieuws. Maar door wat?
Over dit alles laat Vincent Icke zijn licht schijnen in deze fraai vormgegeven, rijk geïllustreerde uitgave.
Vincent Icke (Utrecht, 23 juli 1946) is een Nederlandse hoogleraar theoretische sterrenkunde aan de Universiteit Leiden en bijzonder hoogleraar kosmologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij studeerde theoretische natuurkunde en sterrenkunde aan de Universiteit Utrecht en promoveerde in 1972 aan de Rijksuniversiteit Leiden bij Hendrik C. van de Hulst. De titel van zijn proefschrift was Formation of galaxies inside clusters.
Hij deed postdoctoraal onderzoek in Sussex, Cambridge en bij het California Institute of Technology.
Hmtja, dit boekje laat zich moeilijk beschrijven. Vincent heeft duidelijk meer dan genoeg expertise om een interessante mening te vormen over zwaartekracht. Een hoop natuurkundigen verliezen zichzelf in een wirwar van snaartheorieën en unificatie theorieën, die tegenwoordig als paddenstoelen uit de grond lijken te schieten. Dus ik kan zeker in de stelligheid van Vincent komen, dat er iets over het hoofd wordt gezien met het incorporeren van de zwaartekracht in de huidige modellen.
Tóch vond ik het boek te kort en summier om mee te gaan in zijn standpunt. Het behandeld veel onderwerpen over hoe zwaartekracht door de tijd heen wordt beschreven, en je merkt dat het onderwerp eigenlijk te complex is voor zo’n dun boekje. Dit doet overigens niks af aan de schrijver en zijn idee. Ik zou het eerder als een opiniestuk zien.
Tsja, dit raakte me gewoon net niet. Het voelde te ingewikkeld om geschreven te zijn voor een breed publiek, maar niet interessant genoeg voor mensen met een achtergrond in natuurkunde. Wat ik uit boeken over de grenzen van onze huidige kennis hoop te halen is verbeelding en enthousiasme ('ohh, wat is de wereld toch bizar', zoiets), nu was ik een beetje naar het eind toe aan het lezen. Vond de chronologie wel erg boeiend! Boeken over kosmologie beginnen vaak bij Einstein, maar daarvoor is natuurlijk ook al enorm veel gebeurd!
The best non-mathematical explaination of modern physics that I have read so far. The role of symmetry, the nature of great experiments and the importance of "thinking about the same phenomenon in different ways has led to many milestone-discoveries. It is also a nice history of relativity and quantum physics. That mathematics has evolved just like language is a hypothesis that I was not really convinced of after reading the rather small part on the role of mathematics in physics. Perhaps this can be said about the mathematical languages but I doubt that this is true for the fundamrntal mathematical objects, such as networks, the symmetries of N-space and prime numbers.
Rather different from what I expected. If you don't describe general relativity as a gravity theory, it makes sense to say 'gravity doesn't exist'. I quite liked the writing style of Vincent Icke, he provides a clear explanation although I did not particularly care for the bits on quantum mechanics.