Bekroond en verfilmd blijft ‘De helaasheid der dingen’ van Dimitri Verhulst al jaren overeind als het Vlaamse antwoord op Salingers ‘The catcher in the rye’. Een perfecte coming-of-age-roman.
In 'De helaasheid der dingen' keert een schrijver terug naar zijn geboortegrond in Reetveerdegem. Het is zowel een gevoelige ode aan als een hilarische afrekening met het dorp van zijn jeugd.
We maken kennis met zijn vader, Pierre, die zijn paar uur oude zoontje in een postzak op zijn fiets langs alle kroegen van het dorp rijdt om hem aan zijn vrienden te tonen; zijn grootmoeder, wier nachtrust al te vaak verstoord wordt door de politie als die weer eens een van haar dronken zonen thuis komt afleveren; en niet te vergeten de werkloze nonkels Potrel, Herman en Zwaren, voor wie een wereldkampioenschap zuipen het hoogst haalbare is en die leven volgens het adagium 'God schiep de dag en wij slepen ons erdoorheen'.
Na zijn debuut in 1999 schreef Dimitri Verhulst 13 boeken, romans, verhalen, novellen, poëzie en toneel. Zijn werk verschijnt in meer dan 20 talen over de hele wereld en hij wordt gezien als een van de grote schrijvers uit de Lage Landen. De klassieker De helaasheid der dingen werd bekroond met de Gouden Uil Publieksprijs, met Godverdomse dagen op een bol won hij de Libris Literatuurprijs. Zijn laatste, De laatkomer, verkocht binnen een half jaar meer dan 75 000 exemplaren, wordt verfilmd en over de hele wereld vertaald.
• 2007 - Publieksprijs Gouden Uil voor De helaasheid der dingen • 2007 - Humo's Gouden Bladwijzer voor De helaasheid der dingen • 2008 - De Inktaap voor De helaasheid der dingen, literaire jongerenprijs Vlaanderen, Nederland en Suriname • 2009 - Beste Boek 2008 Humo's Pop Poll voor Godverdomse dagen op een godverdomse bol • 2009 - De Libris Literatuur Prijs voor Godverdomse dagen op een godverdomse bol
Ik heb De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst gelezen. Het boek wordt verteld vanuit het perspectief van Dimitri zelf. Ik vond het een leuk en vlot geschreven boek. Het gaat over zijn jeugd en alles wat hij meemaakt. Ik vond ik de hoofdstukken soms erg lang. Ook springt het verhaal per hoofdstuk naar een andere gebeurtenis, waardoor het af en toe lastig is om het goed te volgen. Buiten dat vond ik het echt een fijn boek om te lezen.
In het verhaal komen thema’s zoals alcoholisme duidelijk naar voren. Dimitri woont bij zijn nonkels en grootmoeder, al zijn nonkels zijn zwaar verslaafd aan alcohol. Het was interessant om te lezen hoe zijn leven eruitzag en hoe hij daarmee omging. Het boek lijkt sterk op een autobiografie, maar is dat niet helemaal want er zit soms ook een beetje de stijl van een roman bij
Ik zou dit boek zeker aanraden aan mensen die houden van autobiografieën, maar ook graag dat tikkeltje roman erbij willen.
Het flagrante racisme en seksisme in onwetendheid. De openbare geheimen van een dorp en het noodlottige leven van de Verhulstjes. Het gebrek aan vechtlust. De misplaatste gelatenheid. Daartegenover die verbroedering door ellende. Wat een jammerlijk deterministisch feest der herkenning. 't Is alsof ik weer terug in het Zeeuwse ben.
--
Dat ik het woord kafkaësk in deze niet verwerkt heb, is toch wel een gemiste kans. Ons Franz zou trots zijn op een dorp als Reetveerdegem.
Ik heb De helaasheid der dingen gelezen, maar eerlijk gezegd vond ik het niet zo’n leuk boek. Ik heb gemerkt dat autobiografische verhalen mij niet echt aanspreken, omdat ik liever boeken lees die fictie zijn en waar er wat spanning en duidelijkheid in zit. Ook stoorde ik me aan het grove taalgebruik dat vaak voorkomt. Soms vond ik dat overdreven en verminderde dit mijn zin om verder te lezen. Daarnaast vond ik het verwarrend dat er niet echt één doorlopend verhaal is. Het sprong vaak van de ene gebeurtenis naar de andere, waardoor ik soms niet goed wist waar ik precies in het verhaal zat. Wat ik ook minder vond, is dat de sfeer vaak nogal somber en negatief is, waardoor het verhaal voor mij wat zwaar aanvoelde en ik nooit echt eens heb moeten lachen of spanning ervaarde. Hoewel ik wel snap dat het boek veel goede reacties krijgt en dat sommige mensen de eerlijkheid en humor waarderen, was het gewoon niet mijn smaak.