Μία απίθανη συνοδεία πρακτόρων επισκέπτονται τη Μόσχα, τρία μόλις χρόνια μετά τον θάνατο του πατερούλη. Διεισδύουν διαβολικά στο 20ό συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης και καταφέρνουν να συνεργαστούν μυστικά και υπόγεια με τη νέα σοβιετική ηγεσία. Επικαλούνται τα οράματα της Οκτωβριανής Επανάστασης, συνεργάζονται με τις δυνάμεις του κακού και προσπαθούν να αλλάξουν τον ρου της Ιστορίας. Είναι, όμως, αυτό πραγματικά δυνατό; Ήρωες απ' το μυθιστόρημα του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα, Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες απ' την Τασκένδη, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και ο Γενικός Γραμματέας της ΕΣΣΔ Νικίτα Χρουστσόφ διασταυρώνονται και συνομιλούν σε αυτό το φανταστικό ιστορικό μυθιστόρημα. Τα γεγονότα είναι ραγδαία και οι ήρωες άλλοτε δημιουργοί και άλλοτε αποδέκτες της συλλογικής Ιστορίας. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ενώ το εγχείρημα έχει ενδιαφέρον και η φανταστική εξέλιξη ορισμένων πραγματικών γεγονότων φαντάζει διασκεδαστική, το μικρό μέγεθος του βιβλίου δεν δίνει τη δυνατότητα στον συγγραφέα να αναπτύξει περισσότερο τους χαρακτήρες. Έτσι ο αναγνώστης στέκεται κάπως χαμένος σε μια διήγηση που αλλάζει γοργα, χωρίς να μπορεί να αφήσει κάποιο στιγμα και χωρίς επαρκή ανάπτυξη των χαρακτήρων. Η συνομιλία του βιβλίου με τον Μαιτρ και τη Μαργαριτα είχε αξιώσεις, ωστόσο η σύγκριση μεταξύ των δύο καταλήγει αναπόφευκτη και όχι προς όφελος του παρόντος μυθιστορηματος. Μπορεί να διαβαστεί ως σάτιρα, ως κωμωδία, ως μια φαρσα, αλλά χρειαζόταν μεγαλύτερο ευρος τόσο στην δομή των χαρακτήρων όσο και στις ανάσες μεταξύ των περιστατικών. Εκφραστικά είναι προσεγμένο και με καλή αντίληψη της διηγηματικης διαδικασίας, αλλά, δυστυχώς, δεν αρκεί αυτό.