Ενώ το εγχείρημα έχει ενδιαφέρον και η φανταστική εξέλιξη ορισμένων πραγματικών γεγονότων φαντάζει διασκεδαστική, το μικρό μέγεθος του βιβλίου δεν δίνει τη δυνατότητα στον συγγραφέα να αναπτύξει περισσότερο τους χαρακτήρες. Έτσι ο αναγνώστης στέκεται κάπως χαμένος σε μια διήγηση που αλλάζει γοργα, χωρίς να μπορεί να αφήσει κάποιο στιγμα και χωρίς επαρκή ανάπτυξη των χαρακτήρων. Η συνομιλία του βιβλίου με τον Μαιτρ και τη Μαργαριτα είχε αξιώσεις, ωστόσο η σύγκριση μεταξύ των δύο καταλήγει αναπόφευκτη και όχι προς όφελος του παρόντος μυθιστορηματος. Μπορεί να διαβαστεί ως σάτιρα, ως κωμωδία, ως μια φαρσα, αλλά χρειαζόταν μεγαλύτερο ευρος τόσο στην δομή των χαρακτήρων όσο και στις ανάσες μεταξύ των περιστατικών. Εκφραστικά είναι προσεγμένο και με καλή αντίληψη της διηγηματικης διαδικασίας, αλλά, δυστυχώς, δεν αρκεί αυτό.