Τέσσερα χρόνια πριν, η Αμέλια Δελή έφυγε από το νησί της την Σύρο για την Οξφόρδη, προκειμένου να σπουδάσει, ρίχνοντας όμως μαύρη πέτρα πίσω της. Η πρόσφατη ασθένεια του πατέρα της την αναγκάζει να γυρίσει μόνιμα για να αναλάβει το σπίτι και τα κτήματα που διαθέτει η οικογένεια της. Η επιστροφή της όμως στο πατρικό της φέρνει στην επιφάνεια πικρές θύμησες, μα και βαθιά κρυμμένες αλήθειες. Μαζί και μια ακατανίκητη, ανεξήγητη έλξη από την οποία μάχεται απεγνωσμένα να ξεφύγει. Προσπαθώντας να ηρεμήσει, να δραπετεύσει από τον ίδιο της τον εαυτό αλλά και να πάρει μια δύσκολη απόφαση, αρχίζει να φροντίζει τον αγαπημένο κήπο της μητέρας της και τα λουλούδια, τις τριανταφυλλιές που είχε φυτέψει χρόνια πριν πεθάνει κι όταν η Αμέλια ήταν μόλις έξι χρονών. Σύντομα όμως μια ανακάλυψη, θα φέρει αναστάτωση όχι μόνο στη δική της ζωή μα και σε αυτή των ανθρώπων που την περιβάλλουν για πάντα…
Σύρος 1870. Η Μαριέττα Φραντζέσκου, εγγονή του Ιωάννη Φουρλάνου, μεγάλου άρχοντα του νησιού δραπετεύει από το σπίτι της προκειμένου να γλυτώσει από ένα ανεπιθύμητο γάμο. Ο Ζαννής Κοντάτος, αρχοντόπουλο και αμετανόητος εργένης αποφασίζει να φύγει επίσης μακριά για να ξεφύγει από κάποιες κατηγορίες εναντίον του. Η γνωριμία τους θα αλλάξει πολλά...
Ένα μυστικό καταχωνιασμένο στον κήπο των λουλουδιών σε ένα από τα πιο όμορφα κυκλαδίτικα νησιά. Και δύο ιστορίες που διαδραματίζονται σε δύο χρονικές περιόδους. Τι συνδέει τη Σύρο του σήμερα με εκείνη του 19ου αιώνα; Τι ενώνει την Αμέλια Δελή με την Μαριέττα Φραντζέσκου; Και τι υπάρχει η περίπτωση να κρύβεται πίσω τους;
Κάποτε, αρκετά χρόνια πριν – όχι πολλά μα αρκετά - γεννήθηκε ένα κορίτσι, ευαίσθητο και ονειροπόλο που λάτρευε να παρατηρεί τις δροσοσταλίδες στα λουλούδια, πιότερο όταν έμπαινε ο Μάρτης και η ανοιξιάτικη του μυρωδιά πλημμύριζε την ατμόσφαιρα. Μεγάλωσε σε ένα μέρος μαγευτικό, σε μια από εκείνες τις γειτονιές με τα πέτρινα σπίτια, τους μοσχομυρωδάτους κήπους, τα γιασεμιά και τις ευωδιές από τις τριανταφυλλιές στα παρτέρια. Τα παιδικά της χρόνια ανέμελα, κυριευμένα από χρώματα. Από πολύ μικρή οι γονείς της διαπίστωσαν την αγάπη της για το γράψιμο. Πρώτος ο πατέρας της επειδή έγραφε κι εκείνος. Είχε μια παλιά γραφομηχανή και αρκετά βράδια, πολύ αργά, μια - δυο ώρες πριν από το χάραμα, άκουγε τους χτύπους της. Στην αρχή δεν κατάλαβε τι ήταν εκείνο που έφτανε στα αυτιά του. Ένα βράδυ όμως που σηκώθηκε είδε το κοριτσάκι να κάθεται και να πληκτρολογεί. Και μπορεί στο λευκό χαρτί να υπήρχαν απλά σύμφωνα και φωνήεντα, χωρίς καμιά απολύτως σημασία, αφού στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων δεν ήξερε ακόμη να γράφει, ο πατέρας όμως αισθάνθηκε περήφανος για τη μικρή του κόρη. Γι’ αυτό και όταν πήγε σχολείο και άρχισε επιτέλους να διαβάζει, σεβόμενος την λατρεία της για τα βιβλία, την πήγε στο κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης και της αγόρασε παραμύθια, αλλά και κλασικά αριστουργήματα, ανάμεσα σε αυτά τον Οδυσσέα, τον Ιβανόη, την Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά και την Παναγία των Παρισίων, πλημμυρίζοντας την καρδούλα της με ευτυχία. Πόσο της άρεσε η μυρωδιά του χαρτιού και τα ονειρεμένα εκείνα ταξίδια τα οποία βίωνε μέσα από το διάβασμα. Τα λάτρευε. Στην ηλικία των 9 χρονών βρέθηκε στο χωριό του πατέρα της για τις διακοπές του Πάσχα. Και ήταν εκεί, κάτω από τον ήλιο που έλουζε λαμπρός ολάκερη την πλάση, με θέα μια κυματιστή πεδιάδα, κατακλυσμένη από δεκάδες κίτρινες κουκκίδες, χαραγμένες με πράσινο, που από κοντά θα μπορούσε άνετα κανείς να διακρίνει πως ήταν μαργαρίτες και καμπυλωτούς λόφους οι οποίοι έσμιγαν δαντελωτά με την άκρη του απαλού, γαλάζιου ουρανού που θα δημιουργούσε την πρώτη της ιστορία. Μια ιστορία που είχε να κάνει με μια πανέμορφη κοπέλα της οποίας ο αγαπημένος είχε μετατραπεί, εξαιτίας μια κατάρας, σε πέτρα κι έπρεπε εκείνη να τον έσωζε. Τα δαχτυλάκια της λοιπόν κινήθηκαν στο χαρτί κι έγραψε το πρώτο της παραμύθι σε ένα τετράδιο με ξύλινο εξώφυλλο, το οποίο κιόλας εικονογράφησε και μόνη της με εικόνες που είχε ζωγραφίσει η ίδια. Κάποια χρόνια αργότερα θα το έπιανε ξανά και θα δημιουργείτο το παιδικό της μυθιστόρημα η Αυγή και το Μυστικό του μαύρου διαμαντιού. Η αρχή είχε γίνει. Στην ηλικία των 14 ετών ολοκλήρωσε το πρώτο της βιβλίο, ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα που παραμένει ανέκδοτο στη βιβλιοθήκη της μέχρι σήμερα, ενώ στην ηλικία των 18 χρόνων κι ενώ σπούδαζε δημοσιογραφία στην Αθήνα άρχισε να γράφει το Πέρα Απ’ Τους Αμμόλοφους, ένα βιβλίο που ολοκλήρωσε μερικά χρόνια αργότερα και ήταν το πρώτο της που έχει εκδοθεί. Ακολούθησαν τα: Τα δάκρυα δεν στέγνωσαν ποτέ, Ο άγγελος της ομίχλης, το μονοπάτι των ονείρων, Και ύστερα σου λένε έφταιγε η Εύα, Άγριος Γαλάζιος Ουρανός, Υπάρχουν στιγμές που κρατάνε για πάντα, το αρχοντικό της λίμνης, Όπου πάει η καρδιά, το μπλε ρόδο και η κατάρα της μάγισσας (μόνο e book). Το Τριαντάφυλλα του ανέμου είναι το δωδέκατο σε σειρά βιβλίο της.
Αυτό το βιβλίο το περίμενα καιρό. Επιτέλους εκδόθηκε και το πήρα στα χέρια μου. Ένιωσα απίστευτη χαρά και γνωρίζοντας τη γραφή της αγαπημένης Μαρίας Προδρόμου, ήξερα ότι θα ήταν συναρπαστικό!!Και ήταν!! Μου άρεσε πάρα πολύ ο τρόπος που χειρίστηκε τις δύο ιστορίες. Η γραφή πλούσια σε συναισθήματα, περιγραφική σε κάνει να αισθάνεσαι πως ζεις μέσα στο βιβλίο. Συμπάσχεις με τους ήρωες, ταξιδεύεις μαζί τους, αγαπάς, ερωτεύεσαι, ζεις την κάθε στιγμή τους. Το μυστικό των ρόδων σε κρατάει σε αγωνία ως το τέλος. Ένα υπέροχο βιβλίο που το προτείνω ανεπιφύλακτα.
Εξαιρετικά υπέροχο και περιγραφικό βιβλίο. Ένιωσα σαν να βρισκόμουν μέσα. Σαν να ζούσα τις ζωές των ηρωίδων. Ταυτίστηκα περισσότερο με την Μαριέττα. Μου άρεσε το ταξίδι στην παλιά εποχή και η σύγχρονη όμως ιστορία ήταν ωραία. Πλοκή γεμάτη συναισθήματα και μυστήριο, που μέχρι και την τελευταία στιγμή συναρπάζει.
Ένα υπέροχο βιβλίο. Δύο μοναδικές ιστορίες αγάπης. Η μία στην σύγχρονη εποχή και η άλλη που μου άρεσε πολύ πιο πολύ σε πιο παλιά εποχή. Μπράβο στη συγγραφέα που μας κερδίζει από την αρχή και η ιστορία είναι πολύ δυνατή μέχρι το τέλος. Εξαιρετικό!