Mój pierwszy ostatni raz

by Wojtek Friedmann

Mój pierwszy ostatni raz to historia o tym, że nawet z największego bagna można wyjść na prostą.
Opowieść Friedmanna nie jest opowieścią terapeutyczną. Autor zaprasza do miejsc, w których był, i do tych, w których jest teraz – w trzeźwiejącym życiu, po przejściu wyboistej drogi. A w tle – Dziki Zachód Warszawy lat 90.

Mój pierwszy ostatni raz to dowód na to, że da się odbudować poczucie własnej wartości. Wyjść z depresji. Nawet jeśli ostatnich razów są setki. Nawet jeśli wzlotów jest równie wiele, jak upadków.

Historia poruszająca, inspirująca i zachęcająca do przejrzenia się w niej jak w lustrze.
Friedmann wyszedł z życiowego bagna. Jak? Poznaj jego historię.

200 pages, Paperback

First published December 16, 2024

About the author

Writer
Travelmaker. Storyteller. Nowelista.
Poszukiwacz własnych przygód.
Podróżuję. Piję kawę. Czytam, piszę i słucham muzyki.
91 🌍

Reviews

[Zuzanka]

„Alkoholik ginie w mało spektakularnych okolicznościach, drwiąc z własnego ego.”

newhomers wydaje arcyważne książki.

jakoś tak wyszło, że skończyłam czytać tę lekturę akurat w pierwszą rocznicę śmierci mojego taty.

szkoda, że Friedmann nie napisał jej wcześniej. szkoda, że nie mogłam spotkać się z nią wcześniej.

nienawidzę alkoholu.

[Laura]

3,5 ⭐️
Książka to zbiór historii i przemyśleń autora skupiona wokół jego doświadczeń z alkoholem i narkotykami. Doceniam szczerość, dzielenie się swoimi trudnościami. Książka jest krótka, napisana w stylu „historie opowiadane na spotkaniu”. Nie wiem, jak dużo z tego zostanie ze mną na dłużej, ale nie żałuję sięgnięcia po nią i odsłuchania odcinków „Co ćpać po odwyku” z udziałem Wojtka Friedmanna.

[Weronika]

Nie wiem, co myśleć.

[Ala]

Jak każda publikacja New Homers - potrzebna i to turbo. Friedmann nie wychodzi z roli gawędziarza, przeczytałam to na fali Kolki i Baśki.
Jeśli chodzi o korektę - tak sobie, jest dużo literówek, repetycji. Ale to młode wydawnictwo, można wybaczyć (chętnie posłużę jako korektorka, nawet na zasadzie wolontariatu)!

[Juliusz]

Ta książka wciąga od pierwszych stron! Na początku to bardziej snorklowanie po Wielkiej Rafie Warszawy lat 90, a później coraz wciąga Cię coraz głębiej w muł, przez kolejne dna następnych nałogów, upadków i nieudanych powrotów.
Wielkie brawa dla Wojtka, za to, że zdecydował się na taką szczerość! i mega trzymam kciuki za każdy kolejny dzień!

[ola k]

spora ilość humoru na początku, ale w pewnym momencie robi się straszliwie smutna - w sumie jak miałaby nie być smutna... brawa dla newhomers, świetnie, że ktoś w polsce zajmuje się wydawaniem książek o tej tematyce, oby jak najwięcej takich inicjatyw

[mania]

może bardziej 2.5, nie wywarła na mnie wrażenia i zamiast pozostawić z nadzieją pozostawiła myśl “to się nigdy nie kończy”, może muszę wrócić do niej w innym momencie życia. “czujesz strach, czujesz smutek, żal? czujesz, bo trzeźwiejesz.” rozczulona

[Natalia Omarska]

4,5. Czyta się na strzała. Było troche drażniących mnie elementów (wtręty w nawiasach na przykład), ale ogólnie sentymentalne wprowadzenie poprzez warszawską narrację, przejście do sedna tematu i mocne, mądre wnioski na zakończenie.
Trzeźwiejące świadectwo zawsze w cenie.

[Jakub Nowicki]

Piękna i szczera opowieść o życiu.

[Patrycja Klonowska]

Intrygująca książka. Trochę inne spojrzenie na uzależnienie wysokofunkcjonujących jednostek.

[Anna]

Spowiedź alkoholika z dotychczasowego "życia" i walki o życie. Książka krótka, ale dosadna.
Brak oceny, bo takich książek nie powinno się oceniać. Pozostaje trzymać kciuki za pana Wojtka 🙂

[MariaJK]

Najpierw przewodnik po Warszawie, historia uzależnienia a pod koniec przedownik po Bangladeszu xd spoko napisane, ale nie czaje konceptu

[zjamnikowany]

3.25 ⭐️

[M.]

Niezbyt długa, kompaktowa książka opisująca losy autora. Dość przewidywalna.