عنوان: در قلمرو وحشت؛ گردآوری: آیلین مارگو؛ تهران، ققنوس، سال نشر: 1383
این کتاب شامل 8 داستان گوتیگ زیر است
1. موش ها: اثر دینو بوزاتی 2. پنجه ی میمون: اثر و. و. جیکوبسون 3. قاتل: اثر الکساندر م. فری 4. ارواح: اثر ماری لوئیزه کاشنیتس 5. طاعون در وینچگاو: اثر یاکوب واسرمان 6. داستان یک تخت به غایت استثنایی: اثر ویلیام ویلکی کالینز 7. فقط گوشت: اثر جک لندن 8. قلب افشاگر (در قلمرو وحشت): اثر ادگار الن پو
مجموعهی هشت داستان کوتاه به سبک گوتیک. اگر به داستانهایی با فضایی تاریک و وهمانگیز علاقمند هستین خوندنش خالی از لطف نیست. ترجمهی خوبی داره و یک مقدمهی مفید درمورد تاریخچهی ادبیات گوتیک و ریشههای این شیوهی نوشتار زیبا و پر پیچ و خم هم در ابتدای کتاب قرار گرفته.
مقدمه ی کوتاهی که مترجم در مورد ادبیات گوتیک نوشته مقدمه ای است مناسب؛ گرچه خیلی مختصر است اما در حد اشاره به و آشنایی با مفهوم کلی ادبیات گوتیک مفید است
اما داستان ها عموما معمولی و بدون جذابیت خاصی هستند. فضای داستان ها معرف ادبیات گوتیک هست اما این به معنای جالب بودنشان نیست
من بیش از همه "داستان یک تخت به غایت استثنایی" رو دوست داشتم و در مرحله ی بعد "قاتل" و نیمه ی اول "قلب افشاگر" رو
داستاناش ( غیر از قلب افشاگر آقای پو ) آنچنان چنگی به دل نمیزدند. منتها پنجهی میمون، حال و هوای نامتعارف غریبی داشت که یکم آدمو یاد کارای پو مینداخت. فضاهای ملتهب و هراسآلود کوهستانیِ طاعون در وینچگاو هم فرانکشتاینی بود. مقدمهش دربارهی خاستگاه ادبیات گوتیک، مقالهی درخشان « هراس ماوراء الطبیعه در ادبیات» در نیمهی دوم « کلید سیمین» جناب لاوکرفت رو یادم آورد و رفتم برای هزارمین بار این شگفت مخوف رو بخونم و مستفیض شم.
مقدمه عالی بود. داستانها خوب بودن، برای من بیشتر ایدهها تکراری بود، اما فضای داستانها و حس گوتیکشون رو دوست داشتم. مخصوصا نحوهی روایت داستان موشها فوقالعاده بود. شروع: پنجشنبه 1402.11.12 پایان: جمعه 1402.11.27