De schat van de Blauwe Boekanier

by Tonke Dragt, Anna Grunske (Illustrator), Rindert Kromhout (Contributor)

De Blauwe Boekanier is de beruchtste van alle zeerovers. Hij zwerft rond met de Zeezweep, het schip dat eens Swajurka heette en eigendom was van Joris’ oom, kapitein Pieter Jas. Joris vertrekt als scheepsjongen, op zoek naar de Blauwe Boekanier, om de Swajurka terug te veroveren. Hij volgt het spoor van geheimzinnige verzen in blauwe flessen, in zee geworpen door de Blauwe Boekanier. Zo begint een levensgevaarlijke reis over woeste zeeën, naar het Eiland Zonder Naam, waar de Blauwe Boekanier zijn grootste schat bewaart…

De Blauwe Boekanier verscheen voor het eerst als Kinderboekenweekgeschenk in 1964. Enkele jaren later schreef Dragt een tweede boek in de reeks, maar het manuscript voor dit vervolgverhaal werd pas recent teruggevonden. In dit boek zijn beide delen opgenomen. De tekst is iets aangepast door auteur Rindert Kromhout, die jarenlang goed bevriend was met Dragt. Kromhout schreef ook het nawoord.

192 pages, Hardcover

Published September 25, 2024

About the author

Tonke Dragt werd in 1930 geboren in Nederlands-Indië, en heeft daar het grootste deel van haar jeugd doorgebracht. In 1942 kwam ze met haar moeder en twee zusjes terecht in een Jappenkamp, en daar heeft ze ontdekt dat ze ze kon ‘ontsnappen’ door verhalen te verzinnen. Ze schreef en tekende in eerder gebruikte uitgegumde schriftjes en zelfs op wc-papier, want er was bijna niets. Samen met een vriendinnetje maakte ze het ‘boek’ De jacht op de Touwkleurige.

Na de oorlog kwam het gezin naar Nederland. Tonke deed hier haar eindexamen van de middelbare school en ging naar de academie voor beeldende kunsten. Ze werd tekenlerares. Als de orde in haar klas verstoord dreigde te raken, begon ze altijd een verhaal te vertellen. En dan werd het muisstil. Ze organiseerde op school ook een spookverhalenschrijversclub, waar de meest griezelige dingen gebeurden!

In 1956 werd voor het eerst een verhaal van Tonke gepubliceerd, en daarna werden er steeds meer gevraagd. Ze kreeg het druk: overdag lesgeven en ’s avonds en vooral ’s nachts schrijven. In 1961 verscheen haar eerste boek: Verhalen van de tweelingbroers.

Een jaar later kwam De brief voor de koning, dat werd bekroond met de prijs voor het beste kinderboek van het jaar, een voorloper van de Gouden Griffel. Het kreeg ook een vervolg: Geheimen van het Wilde Woud.

De meeste kinderboekenschrijvers schreven in die tijd realistische verhalen, maar Tonke creëerde haar eigen werelden, zoals de Rijken van Dagonaut en Unauwen.

Het thema ‘tijd’ speelt vaak een rol in haar boeken. De hoofdpersoon van De torens van februari kan eens in de vier jaar, op schrikkeldag, naar een andere wereld reizen, en Torenhoog en mijlen breed speelt zich af in de toekomst. Het geheim van de klokkenmaker gaat over een tijdmachine – en vooral over de vraag wat er gebeurt als je daar niet heel voorzichtig mee omgaat…

Tonke houdt van poezen. Die geven haar de mogelijkheid een tijger te aaien. En tijgers intrigeren haar: Ogen van tijgers is niet voor niets geschreven!

Al haar poezen (en ze heeft er vele gehad) zijn op een bijzondere manier bij haar gekomen: aanloopkatten, eenzame katten als het baasje was overleden… Ze krijgen allemaal een naam die met een W begint. Wapperstaart, Woesti en Wicci de Winterpoes zijn de meest recente.

Reviews

[Roos · Rating 3 out of 5]

VAAR VEILIG TONKE 💙💙💙

[Marcella · Rating 4 out of 5]

Zo’n boek om mee weg te kruipen in een grote stoel, om af te reizen naar zee en mee te deinen met het avontuur dat op je wacht als je de eerste bladzijde omslaat. Je te laten overspoelen door een verhaal vol mysterie, verraad en echte piratenschatten. En pas weer op te staan als het verhaal uit is.

[Bo · Rating 4 out of 5]

Dit was gewoon wonderlijk. Het is zo leuk om een oud kinderboekenweek geschenk te lezen, vooral met de het extra stuk dat er aan toe is gevoegd.

[Tim · Rating 4 out of 5]

Ten eerste een rechtzetting: dit boek telt maar een stuk of 120 bladzijdes, niet bijna 200.

Ik was in eerste instantie verbijsterd hoe modern dit boek klonk. Dat de spelling was aangepast, daar twijfelde ik niet aan - maar de waarheid is dat in het nawoord staat dat ook het verhaal inhoudelijk wel wat gemoderniseerd is om aan de huidige taalverwachtingen tegemoet te komen, blijkbaar. Het zou ook wel heel gek geweest zijn als Dragts schrijfstijl zo tijdloos was geweest dat hij zestig jaar nog hedendaags zou klinken.

Dit boek bestaat uit feitelijk uit twee verhalen die aan elkaar zijn geplakt (en daarbij lichtelijk inhoudelijk zijn aangepast om de overgang wat vlotter te maken). Het waren kortverhalen, en je merkt inderdaad wel dat de auteur haar best moest doen om alles wat rapper te laten gaan. Er zitten een paar snelle overgangen tussen verschillende scènes en gebeurtenissen in. Dat stoorde niet, maar als je iets als De Brief voor de Koning gewend bent, merk je dat Dragt wel meer van de trage opbouw en uitwerking was.

Echt spannend is het niet, en het voelt ook meer aan als een kinderboek dan haar andere werk, maar er gebeurt nog altijd wel wat. De belangrijkste personages zijn mooi uitgewerkt, er zit knappe beeldtaal in en je wordt wel een paar keer licht verrast. De tekeningen - van Dragt en Kromhout - deden me een beetje denken aan die van Quentin Blake.

Gewoon een kort boek om even bij weg te dromen ter nagedachtenis aan een van de grote auteurs van de Lage Landen.

7/10

[Menno Beek · Rating 4 out of 5]

Pasen 1976 zat ik als jongetje de zeerovergedichten uit het originele boekje (in het jeugd-boekenweekgeschenk van 1964 stond ongeveer de eerste helft van dit verhaal) met gekleurde viltstift over te schrijven: ik voelde haarfijn aan, dat hier iets bijzonders gebeurde. De Baluwe zeerover wil eigenlijk geen piraat zijn, en het boek eindigt dat ook (in de originele versie dus) met dit gedicht, ineen blauwe fles overboord gegooid:

O, mijn schip, hoe vele jaren
droeg gij mij van kust tot kust
nooit meer zal ik met u varen
rovern of een schat vergaren
maar mijn hart heeft eindelijk rust.

Gevraagd (al kan ik me die gelegenheid niet specifiek herinneren) en vooral ook ongevraagd heb ik dat weemoedige vers gedeclameerd, en nu men dus deel twee, na de dood van Tonke Dragt, alsnog, in één boek met deel een dus, op de markt heeft gebreacht heeft men gemeend - ik moet even slikken - dat slotgedicht van deel 1 dus weg te moeten laten, omdat het nu dus niet meer het slot was en zijn spijt in deel twee uitvoeriger in het verhaal aan de orde komt. Ja, het tweede deel maakt het boek nog leuker, en NEE (lees: NEEN), dat gedicht konden we niet missen.

Ik reken op een herdruk waar het in trotste Kporenbloemenblauwe kapitalen dan op zijn minst op de kaft staat. En dan natuurlijk vijf sterren.

[Carolienvanderwaarde · Rating 4 out of 5]

Vooral het verhaal achter het verhaal, Rindert Kromhout die samen met de hoogbejaarde Tonke Dragt een oud verhaal nieuw leven inblaast, maakte dat ik dit boek wilde lezen. En natuurlijk het gegeven dat dit verhaal in eerste instantie als kinderboekenweekgeschenk werd uitgegeven in mijn geboortejaar en ik het tot nu nog niet kende.
Een piratenverhaal met een moraal.
Een geweldig auteur is niet meer. Maar haar verhalen blijven.

[Jerom · Rating 4 out of 5]

Heerlijk klassiek zeerovers verhaal! Tonke is een meesterverteller en weet een sterk plot neer te zetten waarbij de hartsnaren geraakt worden. Mooi ook om te kunnen lezen hoe dit boek tot stand is gekomen in 2024. Helaas heeft Tonke het moment dat het boek werd uitgebracht niet meer meegemaakt.

[Sophia Zürcher · Rating 4 out of 5]

Het is een oud boekenweekgeschenk aangevuld met tweede deel. Het eerste deel is spannend, maar bij deel 2 verslapte bij de kinderen (5 en 8) aan wie ik het voorlas de aandacht. Over hoe een ‘goederik’ ook slechte dingen kan doen en een ‘slechterik’ redenen heeft waarom hij doet wat hij doet.

[Jeanine · Rating 4 out of 5]

Leuk dat het kinderboekenweekgeschenk uit 1964 (en de nieuwe editie daarvan uit 1985) nu toch nog een vervolg heeft gekregen. Mooie taal en mooie tekeningen.

[Sannah · Rating 4 out of 5]

Het Kinderboekenweekgeschenk van 60 jaar geleden, opgepoetst en met het nooit uitgegeven deel 2 er achteraan geplakt. Een heel leuk verhaal. Doe mij maar meer zeemansverhalen 🥰

[Mandy van de Wetering · Rating 3 out of 5]

🎧