This work, which includes an illuminating biographical epilogue and a reflection on his legacy, is a silent ode to the emotions that throb beneath the surface of his work. A meditation on love that, though fragile and ephemeral, remains an unwavering driving force in his life and writing.
Franz Kafka was a German-speaking writer from Prague whose work became one of the foundations of modern literature, even though he published only a small part of his writing during his lifetime. Born into a middle-class Jewish family in Prague, then part of the Austro-Hungarian Empire, Kafka grew up amid German, Czech, and Jewish cultural influences that shaped his sense of displacement and linguistic precision. His difficult relationship with his authoritarian father left a lasting mark, fostering feelings of guilt, anxiety, and inadequacy that became central themes in his fiction and personal writings. Kafka studied law at the German University in Prague, earning a doctorate in 1906. He chose law for practical reasons rather than personal inclination, a compromise that troubled him throughout his life. After university, he worked for several insurance institutions, most notably the Workers Accident Insurance Institute for the Kingdom of Bohemia. His duties included assessing industrial accidents and drafting legal reports, work he carried out competently and responsibly. Nevertheless, Kafka regarded his professional life as an obstacle to his true vocation, and most of his writing was done at night or during periods of illness and leave. Kafka began publishing short prose pieces in his early adulthood, later collected in volumes such as Contemplation and A Country Doctor. These works attracted little attention at the time but already displayed the hallmarks of his mature style, including precise language, emotional restraint, and the application of calm logic to deeply unsettling situations. His major novels The Trial, The Castle, and Amerika were left unfinished and unpublished during his lifetime. They depict protagonists trapped within opaque systems of authority, facing accusations, rules, or hierarchies that remain unexplained and unreachable. Themes of alienation, guilt, bureaucracy, law, and punishment run throughout Kafka’s work. His characters often respond to absurd or terrifying circumstances with obedience or resignation, reflecting his own conflicted relationship with authority and obligation. Kafka’s prose avoids overt symbolism, yet his narratives function as powerful metaphors through structure, repetition, and tone. Ordinary environments gradually become nightmarish without losing their internal coherence. Kafka’s personal life was marked by emotional conflict, chronic self-doubt, and recurring illness. He formed intense but troubled romantic relationships, including engagements that he repeatedly broke off, fearing that marriage would interfere with his writing. His extensive correspondence and diaries reveal a relentless self-critic, deeply concerned with morality, spirituality, and the demands of artistic integrity. In his later years, Kafka’s health deteriorated due to tuberculosis, forcing him to withdraw from work and spend long periods in sanatoriums. Despite his illness, he continued writing when possible. He died young, leaving behind a large body of unpublished manuscripts. Before his death, he instructed his close friend Max Brod to destroy all of his remaining work. Brod ignored this request and instead edited and published Kafka’s novels, stories, and diaries, ensuring his posthumous reputation. The publication of Kafka’s work after his death established him as one of the most influential writers of the twentieth century. The term Kafkaesque entered common usage to describe situations marked by oppressive bureaucracy, absurd logic, and existential anxiety. His writing has been interpreted through existential, religious, psychological, and political perspectives, though Kafka himself resisted definitive meanings. His enduring power lies in his ability to articulate modern anxiety with clarity and restraint.
Voy a empezar diciendo que ojalá este libro no hubiese acabado. Es la primera vez que leo una antología de cartas, entradas de diario, textos… Y la experiencia ha sido tan bonita. He sentido que de alguna forma, me ha humanizado la figura del gran Kafka y que lo he podido conocer más íntimamente. He marcado muchas de las frases preciosas y repletas de amor que dedicaba en sus cartas a Felice o a Milena, pero sin duda alguna, me ha quedado claro que el gran amor del autor siempre fue la literatura.
«Todo mi ser está orientado hacia la literatura, esa orientación la he mantenido a rajatabla hasta los treinta años; si alguna vez la abandono, significará que ya no vivo. Todo lo que soy y no soy es consecuencia de ello».
pd: después de leer esta frase en el Epílogo: «Habían nacido para amarse y fue en las cartas donde quedó plasmado todo su amor, un amor inmortal pero imposible». NECESITO urgentemente leer ‘Cartas a Milena’
🍁 El año pasado leí por primera vez a Kafka, La metamorfosis, y me enamoré de él, no solo de su obra sino de su persona. Creo que es uno de esos autores que te atraen tanto por su escritura como por su vida.
🍁 En esta antología conocemos a Kafka a través del amor, pero no solo de amor romántico y de las relaciones amorosas que tuvo, sino también a través de la relación con su familia, en especial con su hermana y padre que fueron dos figuras muy relevantes; con sus amigos; y con la literatura.
🍁 Y es que a través de sus relatos y su correspondencia y diarios descubres al Kafka humano, lo que buscaba en una relación, como era como pareja, lo que buscaba, como amigo, y los sacrificios que hizo y que estaba dispuesto a hacer por la literatura.
🍁 Es un libro muy íntimo, no hay nada más personal que los diarios y las cartas y además Kafka volcaba toda su mente en ellos, incluso en las cartas ponía las cosas negativas, las dudas, los temores, sus indecisiones.
🍁 Y vivimos con él también la parte dura que vivió con el diagnóstico de la enfermedad, como está truncó un posible matrimonio, sus retiros, sus tratamientos, la evolución de la misma y como no dejó de escribir hasta el último aliento.
🍁 Hay también relatos, muy interesantes, algunos perturbadores, como no podía ser de otra manera y que llaman la atención por lo autobiográficos que son muchos de ellos.
🍁 Yo sin duda me quedo con su amor por la literatura y todo lo que está provoco en su vida.
⭐️ Lo recomiendo mucho. Devore cada una de sus páginas y cualquier amante de Kafka lo hará también.
Sí que creo que no es un libro para iniciarse con el autor porque aunque tiene relatos sirve más para conocerlo a él que para conocer su literatura aunque se conoce mucho de su proceso literario.
Si quieres empezar conociendo al autor antes que la obra entonces si es tu libro.
Merece la pena conocer a Kafka, empatizas con él y creo que puede llegar a ayudarte a través de sus reflexiones y de cómo luchó por su pasión.
"[...] me parece que nosotros, en lugar de vivir juntos, tan solo nos acostaremos, tranquilos y satisfechos, el uno al lado del otro para morir. Pero lo que sea que suceda, será cerca de ti."
una manera perfecta per endinsar-se en el món de kafka i també en el seu interior.
destaco moltes cites i frases precioses, i alguns dels seua relats com el pasajero, la ventana que da a la calle y el jinete del cubo.... han sigut perfectes i molt bonics, sobretot complementat amb l'epíleg, que tot plegat li dona una altra dimensió a tot el llegit.
les contradiccions d'un mateix, les obsessions i depressions, les expectatives i la intimitat dels seus pensaments... al final sempre som este mix que ens forma i que regeix la manera en que actuem, i que expliquen —encara que no vulguem— la manera com estimem i com ens deixem estimar.
molt identificada i molt trista també amb el final; hi ha una bellesa estranya en la seva tristesa, com si, en entendre’l una mica, m’hagués acabat entenent una mica més a mi mateixa. en moltes ganes de llegir cartes a milena <3
"Apenas son los hechos los que me paralizan, es el miedo, un miedo insuperable, un miedo de llegar a ser feliz, un deseo y una orden de torturarme para un fin superior." pffff, t'importa?????