Η Καγκέλω

by Δημήτρης Μανιάτης

Ποια είναι η μυστηριώδης Καγκέλω; Υπάρχει Χαβάη στο Μεταξουργείο; Πώς ανταμώνουν ξανά οι άνθρωποι μετά από χρόνια σε ένα ξενοδοχείο; Ο σατανάς τι γυρεύει σε ένα σπίτι στην Μύκονο; Η Ελευσίνα. Μια νεκροφόρα στην Πατησίων. Ο Καζαντζίδης. Ένα μέντιουμ. Ο Ανδρέας Παπανδρέου στου Κόττα. Η Τήνος. Μια βραδιά των Όσκαρ. Το μαγνητόφωνο. Ένας λαϊκός τραγουδιστής που πετάει. Δώδεκα διηγήματα πολύ μικρής φόρμας. Δώδεκα σκληρές στιγμές.

First published June 1, 2024

About the author

Ο Δημήτρης Ν. Μανιάτης γεννήθηκε το 1978 στην Αθήνα.
Έχει σπουδάσει Δημοσιογραφία, Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία. Εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης και χρονογράφος στην εφημερίδα Τα Νέα από το 2005 και συνεργάζεται με την εφημερίδα Το Βήμα της Κυριακής στο ελεύθερο πολιτικό ρεπορτάζ. Έχει γράψει κείμενα για επιθεωρήσεις, θέατρο, μουσικές παραστάσεις και τηλεόραση. Έγραψε τον θεατρικό μονόλογο Ο Ληστής για το οποίο απέσπασε και βραβείο στο Φεστιβάλ Βαλκανικού Θεάτρου για την ερμηνεία του ο Πασχάλης Τσαρούχας. Έχει συνεργαστεί με πολλά έντυπα και Μέσα (Αθηνόραμα, Exodos, Vice, Unfollow, in.gr, Parapolitika, News247). Έχει υπάρξει ραδιοφωνικός παραγωγός (City, Βήμα, 247). Έργα του: Πάνος Γαβαλάς (2018, Α.Α. Λιβάνη), Τραμπ και Ζαμπέτας: Τα εναλλακτικά (2018, Εύμαρος), Εγώ είμαι ένας άλλος – διηγήματα (2014, Μετρονόμος), και άλλα. Διήγημά του έχει μεταφραστεί στα γαλλικά. Έχει επιμεληθεί κείμενα για μουσικές παραστάσεις, τον ετήσιο κατάλογο του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου, έχει εργαστεί ως σύμβουλος ιστορικών θεμάτων για παραστάσεις, κ.α. Τηλεοπτικός παρουσιαστής επίσης με το γνωστό πολιτικό talk show One Talk στο One Channel.

Reviews

[foteini_dl · Rating 3 out of 5]

[3,5*]
Μικρή φόρμα δεν συνεπάγεται ούτε μικρή λογοτεχνική αξία (ό,τι και αν σημαίνει αυτό) ούτε επιφανειακές ιστορίες. Και αυτό το αποδεικνύει εδώ ο Μανιάτης.
Ιστορίες 2-6 (ούτε τόσο) σελίδων που δείχνουν ότι ο συγγραφέας έχει την ευαισθησία να ακούσει τις ιστορίες απλών, λαϊκών ανθρώπων δίπλα μας (ή και, εχμ, μέσα μας). Ενίοτε, ακούει και βλέπει την ίδια την ιστορία (και εσύ μαζί του).
Γράφει κάπου στην "Ελευσίνα", την πρώτη ιστορία: "Κάποια στιγμή μπήκαν στο μαγαζί δύο οικοδόμοι με πουκάμισα κοντομάνικα απ' τα Ιουλιανά -από μέσα φαινόταν η λευκή φανέλα- κρατώντας ένα τεράστιο κάδρο με μια μεγάλη φωτογραφία του Καζαντζίδη".
Πες μου ότι το κάνεις και εσύ εικόνα...