Zomer 1992. Nirvana staat op 1 en niemand heeft nog een mobiele telefoon. De 24-jarige Eva zoekt een nieuwe richting in haar leven en gaat een zomer aan de slag in de Rifugio Monte di Neve, een krakkemikkige berghut in Italië. Ze ontmoet daar een enthousiaste groep klimmers: Maaike de alto klimkampioen, Lodi de kraker en de onberekenbare Jasper – speelt hij spelletjes met haar?
In de berghut woont ook een hyperslim meisje van acht, de dochter van de norse huteigenaar. Maar wat is er gebeurd met de verdwenen moeder van het meisje? Welke geheimen verbergt de hut? Om de antwoorden te kunnen vinden, moet Eva haar angst voor sneeuw en ijs overwinnen. Stap voor stap bevrijdt ze zich van de overtuigingen uit haar verleden.
'Monte di Neve' is een inspirerende, vlot geschreven coming-of-age roman over mentale veerkracht en je plek vinden. Een verhaal over vriendschap, je angsten in de ogen kijken en je grenzen verleggen.
Alleen al deze opvallende en intrigerende cover van deze nieuwe roman wist me nieuwsgierig te maken. Ik ben dol op de natuur en het feit dat het hoofdpersonage een mooie ontwikkeling door zou maken, maakt me erg nieuwsgierig naar deze debuutroman.
Zomer 1992. De 24-jarige Eva zoekt na een heftige relatiebreuk een nieuwe richting in haar leven. Ze besluit in de zomer aan de slag te gaan in de Rifugio Monte di Neve, een krakkemikkige berghut in Italië. Daar ontmoet ze de enthousiaste klimmers Maaike, Lodi en Jasper. In de berghut waar ze verblijven woont ook een super slim meisje van acht. Ze is de dochter van de norse hut eigenaar. Waar is de moeder van het meisje? Er lijken geheimen verborgen te gaan in de hut? Eva moet sneeuw en ijs trotseren om de antwoorden op haar vragen te vinden. Stap voor stap leert ze de opgebouwde overtuigingen uit haar verleden los te laten.
Wat een bijzonder, origineel en pakkend verhaal. Josine Pieters heeft een vlotte en krachtige schrijfstijl, waarbij haar verhaal ook nog eens in hele korte hoofdstukken is opgedeeld. Hierdoor leest het verhaal gemakkelijk en kan je echt in het verhaal van Eva opgaan. Naast dat de personages divers, verschillend en goed zijn uitgewerkt, heeft Josine Pieters ook de omgeving en situatie levendig en met sfeer beschreven. Gedurende het verhaal waan je je echt even in de Italiaanse bergen en het eenvoudige bestaan.
We volgen het verhaal van de vierentwintigjarige Eva die met een gebroken hart na de Rifugio Monte di Neve is gereisd. Omdat het voor Eva ook een nieuwe plek, mensen en situatie is, worden de dingen op natuurlijke wijze geïntroduceerd. Josine Pieters heeft de verschillende banden die Eva met de personages heeft, tastbaar beschreven. Zeker de bijzondere band die Eva met het achtjarige meisje weet op te bouwen.
Het is een bijzonder, origineel en pakkend verhaal. Naast dat het hoofdpersonage Eva een mooie groei van zelfontwikkeling doormaakt, heeft Josine Pieters ook andere thema's als je angsten onder ogen komen, samenwerken, grenzen verleggen en vriendschap op mooie wijze in de verhaallijn verwerkt.
Monte di Neve is een originele, mooie en pakkende roman. Josine Pieters heeft een krachtige en vlotte schrijfstijl en weet een bijzondere verhaallijn over het eenvoudige leven in de bergen van Italië uit te werken met thema's als zelfontwikkeling, vriendschap, grenzen verleggen, veerkracht en je angsten onder ogen komen. Een erg mooi debuut en ik hoop dat Josine Pieters in toekomst meer gaat schrijven.
Het boek leest super vlot weg door de fijne schrijfstijl en door het verhaal. Je kan je helemaal voorstellen hoe het voelt om op monte di neve te zijn, en dat is een fijne plek zeker als je dol bent op de bergen. Echt een aanrader !
Wat een geweldig boek! Al bij het zien van de cover zat ik meteen met mijn hoofd in de bergen en vanaf de eerste bladzijden was ik op vakantie in Italië. Ik wilde niet meer terug. Met een warme kop thee heb ik het boek in twee dagen uitgelezen, heerlijk weggekropen op de bank. Vanaf het moment dat Eva, de hoofdpersoon, aankomt in de berghut, was ik helemaal hooked en wilde ik weten wat er verder zou gaan gebeuren.
De andere personages zijn zo goed uitgewerkt, vooral het dochtertje van de norse huteigenaar. Haar dwarrelende karakter groeide echt voor mij en de band die er tussen haar en Eva ontstaat is hartverwarmend. Maar ook de gesloten eigenaar van de berghut, de vader van het meisje, is een herkenbaar figuur. Het verlies van zijn verdwenen vrouw draagt hij als een zware last op zijn hart en de hele omgeving wordt erdoor gekleurd. Het liefst zou je even je armen om hem heen willen slaan, zo voel je zijn pijn en eenzaamheid.
De manier waarop Josine de bergen beschrijft, straalt haar liefde voor het berglandschap uit. Je kunt de omgeving bijna ruiken en het voelt alsof je zelf daar bent. Deze beschrijvingen maken de angsten die de personages moeten overwinnen nog intenser, het is alsof je zelf die uitdagingen aangaat. Dus, haal je wandelschoenen maar uit de kast, want na het lezen van dit boek wil je de natuur weer in!
De andere klimmers in het verhaal brengen een fijne dynamiek. Elk van hen heeft een eigen, authentieke persoonlijkheid: de aantrekkelijke Jasper, de levendige Maaike, en de grappenmaker Lodi. Ik heb veel gelachen om hun onderlinge interacties en het was ook zo leuk om hun verschillende 'talen' en stijlen van communiceren te zien. Het maakte me zelfs nieuwsgierig om weer te kijken waar ik vrijwilligerswerk kan doen voor een vakantie!
Het diepere mysterie ontvouwt zich prachtig, op een spannende en menselijke manier. De kracht van community en verbinding komt zo duidelijk naar voren. De fictieve berghut en het dorpje kunnen zo echt bestaan; alles klopt en sluit mooi aan. Ook de ontroerende beschrijving van de berghut en de impact van angst en verdriet op een gezin zijn heel diepgaand. Het is alsof je beetje bij beetje een verborgen wond ontdekt.
Eva, de hoofdpersoon, voelt als een vriendin, iemand die je al heel lang kent. Het verhaal leest vlot en houdt je geboeid. Het was heerlijk om twee dagen lang met mijn hoofd in de bergen te zijn en indirect zelfs mijn eigen angst voor hoogtes een beetje te overwinnen.
Kortom, ik kan Monte di Neve iedereen aanraden die houdt van mooie, meeslepende verhalen met diepgang, avontuur, en een liefde voor de natuur. Het heeft alles: humor, emotie, en een mysterie dat je niet wilt missen!
Toen ik aan dit boek begon, moest ik heel even schakelen. Ik lees tegenwoordig nooit meer een flaptekst voor ik aan een boek begin, zodat ik geen spoilers lees, maar daardoor verzint mijn brein nog weleens waar een boek over zal gaan. In dit geval was ik in de veronderstelling, door de weinig creatieve associatie van mijn hersenspinsels, dat ik een boek à la De acht bergen zou gaan lezen.
Dat is het niet haha. Het is minder poëtisch en veel verhalender; er gebeurt meer. Het is een roman met spanning, avontuur en een paar feelgoodtropes. Niet wat ik verwachtte, maar wel van genoten.
Josine Pieters schrijft met vlotte pen en de schrijfstijl is heel soepel. Je kunt merken dat ze 'bijna op een gletsjer is geboren' en is opgegroeid met de bergen. Ze beschrijft met eerbied en kunde het gebied, de klimwereld en de pracht en gevaren van het klimmen. Ook de vaktermen rollen soepel uit haar pen.
Het geheel is een heel fijn lezend boek met korte hoofdstukken. Qua gevoel en personageontwikkeling had het van mij iets dieper gemogen, maar het is een fijn en verrassend boek waar ik me een aantal avonden in mocht verliezen.
Het verhaal speelt in 1992 en omdat er destijds nog walkmans waren en men cassettebandjes voor elkaar maakte met playlists. Daarom leek het Josine leuk om er eentje te maken die via haar website te beluisteren is op Spotify. Echt een leuke aanvulling!
De schrijfstijl is vlot en door de korte hoofdstukken vloog ik door het boek heen. Ik waande me zelf al snel in de bergen en heb al een heel beeld van de hut en de omgeving in mijn hoofd gevormd. Het boek heeft mooie onderwerpen zoals vriendschap en jezelf vinden, maar er komt ook voldoende spanning in voor om maar te willen doorlezen. Ik was zo benieuwd hoe het verhaal achter de verdwijning van paola nou zat. Verder heeft het verhaal ook een heerlijk feelgood gehalte. Het is een boek waar ik van baalde dat het uit was. Ik zou nog wel willen doorlezen over de avonturen in de bergen en de hut. Over Eva, Mark en de eigenwijze Julia. En willen wegdromen over het dorp in Italië.
Misschien het perfecte weekendboek! Een normaal persoon kan dit waarschijnlijk in een weekend uitlezen, maar ik deed er twee weken over.
Het is een beetje spannend, er zit een klein beetje liefde in, en het gaat vooral over jezelf vinden, in jezelf geloven en je dromen volgen. Alles wordt mooi afgerond met een bevredigend einde.
Ik ben alleen teleurgesteld dat mijn bieb geen andere boeken van deze schrijver heeft!