What do you think?
Rate this book
Nadal ją nosisz
Czy można uciec przed przeznaczeniem, gdy coś wciąż przyciąga nas do siebie jak magnes?
Losy Kariny i Antoniego przeplatają się ze sobą przez całe ich życie. Mimo upływu lat nadal łączy ich tajemniczy symbol – bransoletka, której dziewczyna nigdy nie zdołała zdjąć. To nie tylko pamiątka z przeszłości, ale też dowód prawdziwej miłości. Kiedy ich ścieżki ponownie się krzyżują, stają przed trudnymi wyborami. Czy uczucie, które przetrwało próbę czasu, okaże się wystarczająco silne, by pokonać wszelkie przeszkody? A może będzie wymagało zbyt wielu poświęceń?
Nadal ją nosisz to poruszająca opowieść o bolesnych decyzjach, utraconych szansach i tęsknocie, która nigdy nie gaśnie. Czasami przeszłość daje o sobie znać bardziej, niż jesteśmy w stanie znieść...
Losy Kariny i Antoniego przeplatają się ze sobą przez całe ich życie. Mimo upływu lat nadal łączy ich tajemniczy symbol – bransoletka, której dziewczyna nigdy nie zdołała zdjąć. To nie tylko pamiątka z przeszłości, ale też dowód prawdziwej miłości. Kiedy ich ścieżki ponownie się krzyżują, stają przed trudnymi wyborami. Czy uczucie, które przetrwało próbę czasu, okaże się wystarczająco silne, by pokonać wszelkie przeszkody? A może będzie wymagało zbyt wielu poświęceń?
Nadal ją nosisz to poruszająca opowieść o bolesnych decyzjach, utraconych szansach i tęsknocie, która nigdy nie gaśnie. Czasami przeszłość daje o sobie znać bardziej, niż jesteśmy w stanie znieść...
240 pages, Paperback
First published November 6, 2024
2 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
November 19, 2024
Jest parę dobrych i złych rzeczy które mogę powiedzieć o tej książce 😅 Zacznę może od dobrych. Podobał mi się pomysł na fabułę. Naprawdę była ciekawa i inna od wszystkich romansów. Druga część książki, szczególnie zakończenie również było świetne. Wszystko toczyło się w odpowiednim tempie, muszę przyznać, że nawet odrobinę wzruszyłam się na końcu. Podobało mi się, jak skończyła się książka, tylko - tu mały spojler - zakończenie nie było szczęśliwe.
Jeśli chodzi o rzeczy, które nie podobały mi się, to zdecydowanie była to zbyt szybko dziejąca się akcja na początku. Ciężko było mi za nią nadążyć, szczególnie, że wydarzenia były ukazane z kilku różnych perspektyw i w różnym czasie. Wszystko mieszało mi się, dopiero później trochę się to unormowało. Ciężko mi było również polubić główną bohaterkę. Wszystkie jej problemy można było rozwiązać gdyby potrafiła rozmawiać z innymi.
Podsumowując, uważam, że książka jest warta uwagi, jeśli ktoś lubi motywy kolejnych szans lub braku komunikacji, jednak nie będzie to najlepsza książka, jaką czytałam.
Jeśli chodzi o rzeczy, które nie podobały mi się, to zdecydowanie była to zbyt szybko dziejąca się akcja na początku. Ciężko było mi za nią nadążyć, szczególnie, że wydarzenia były ukazane z kilku różnych perspektyw i w różnym czasie. Wszystko mieszało mi się, dopiero później trochę się to unormowało. Ciężko mi było również polubić główną bohaterkę. Wszystkie jej problemy można było rozwiązać gdyby potrafiła rozmawiać z innymi.
Podsumowując, uważam, że książka jest warta uwagi, jeśli ktoś lubi motywy kolejnych szans lub braku komunikacji, jednak nie będzie to najlepsza książka, jaką czytałam.
Read
December 10, 2024Warto zaznaczyć iż jest to debiut autorki i jeśli ktoś lubi debiuty o zabarwieniu romantyczno- obyczajowym, to powinien finalnie polubić się z tą książką. Ja z bólem serca, ale szczerze muszę powiedzieć że do końca się z nią nie polubiłam. Ale od początku 😉 O czym jest lektura:
▫️Karina, główna bohaterka, po paru latach od rozstania ze swoją wielką miłością- Antonim, układa sobie życie na nowo. Ma kochającego chłopaka - Michała, oddaną rodzinę, przyjaciółkę, skończyła studia. W jej życiu się układa, marzy jeszcze o lepszej pracy i już wszystko będzie idealnie. Do czasu aż przypadkiem spotyka Antoniego… od razu wykazuje chęci odnowienia relacji z byłym chłopakiem, choć podświadomie wie, że znów może zostać zraniona, że scenariusz sprzed lat może się powtórzyć. Mimo to, nie zważając na konsekwencje oraz na Michała, poddaje się przeszłości, licząc na odzyskanie dawnej miłości.
▫️No cóż.. główna bohaterka została wykreowana przez autorkę, na infantylną, zagubioną i bardzo nieodpowiedzialną oraz nieszczerą dziewczynę. Jeśli taki był zamysł to okej, jednak czytając lekturę oczekuje się od głównego bohatera czegoś więcej, jakiejś przemiany, przemyśleń. Tego mi zabrakło, dlatego historie czyta się ciężko. Zachowanie Kariny jest przewidywalne i wręcz odpychające, co rzutuje na całość powieści. Szczerze mówiąc, miałam trudności z dobrnięciem do końca 😅 Takie charaktery, dobrze osadzać jako bohaterów wąkowych/drugoplanowych.
▫️Podział historii na rozdziały opisywane przez konkretne postacie, jest powszechnie praktykowany, jednak w takim układzie istotne jest trzymanie się głównego wątku i czasu wiodącego, żeby opowieść miała swoje odniesienie. Niestety tego mi zabrakło. Niekiedy rozdział urywał się, a historia kontynuowana była z luką w czasie i pewnych zdarzeń musiałam się domyślać.
▫️Na plus: styl pisania, umiejętność ukazania prawdziwych emocji przeżywanych przez bohaterów, dobrze dobrane porównania i zaskakujące zwroty akcji, dają nadzieję, że autorka jeszcze rozwinie skrzydła. Mocno kibicuje i życzę nietuzinkowych pomysłów na kolejne powieści.
▫️Karina, główna bohaterka, po paru latach od rozstania ze swoją wielką miłością- Antonim, układa sobie życie na nowo. Ma kochającego chłopaka - Michała, oddaną rodzinę, przyjaciółkę, skończyła studia. W jej życiu się układa, marzy jeszcze o lepszej pracy i już wszystko będzie idealnie. Do czasu aż przypadkiem spotyka Antoniego… od razu wykazuje chęci odnowienia relacji z byłym chłopakiem, choć podświadomie wie, że znów może zostać zraniona, że scenariusz sprzed lat może się powtórzyć. Mimo to, nie zważając na konsekwencje oraz na Michała, poddaje się przeszłości, licząc na odzyskanie dawnej miłości.
▫️No cóż.. główna bohaterka została wykreowana przez autorkę, na infantylną, zagubioną i bardzo nieodpowiedzialną oraz nieszczerą dziewczynę. Jeśli taki był zamysł to okej, jednak czytając lekturę oczekuje się od głównego bohatera czegoś więcej, jakiejś przemiany, przemyśleń. Tego mi zabrakło, dlatego historie czyta się ciężko. Zachowanie Kariny jest przewidywalne i wręcz odpychające, co rzutuje na całość powieści. Szczerze mówiąc, miałam trudności z dobrnięciem do końca 😅 Takie charaktery, dobrze osadzać jako bohaterów wąkowych/drugoplanowych.
▫️Podział historii na rozdziały opisywane przez konkretne postacie, jest powszechnie praktykowany, jednak w takim układzie istotne jest trzymanie się głównego wątku i czasu wiodącego, żeby opowieść miała swoje odniesienie. Niestety tego mi zabrakło. Niekiedy rozdział urywał się, a historia kontynuowana była z luką w czasie i pewnych zdarzeń musiałam się domyślać.
▫️Na plus: styl pisania, umiejętność ukazania prawdziwych emocji przeżywanych przez bohaterów, dobrze dobrane porównania i zaskakujące zwroty akcji, dają nadzieję, że autorka jeszcze rozwinie skrzydła. Mocno kibicuje i życzę nietuzinkowych pomysłów na kolejne powieści.
January 3, 2025
https://www.instagram.com/obiektywnak...
Tę książkę można z pewnością spróbować polecić czytelnikom, którzy lubią bardzo proste i niewymagające historie, przy których nawet nie zorientują się, gdy przewrócą ostatnią stronę. Osoby, które nie lubią długo rozpamiętywać przeczytanych historii, również będą zadowolone- po kilku dniach ciężko przypomnieć sobie szczegóły tego tytułu, więc śmiało założę, że po jakimś miesiącu będzie to dość trudne zadanie, by z grubsza streścić, o czym właściwie jest "Nadal ją nosisz". Do sporych plusów można zaliczyć jeszcze niewątpliwie zaskakujące zakończenie, którego naprawdę się nie spodziewałam. Przez cały czas byłam pewna, że na samym końcu znajdę scenę wykreowaną w identyczny sposób jak te, do których przyzwyczaiła nas autorka. Zabieg ten sprawił, że obraz całokształtu i ocena powieści zdecydowanie się podnoszą, choć w porównaniu do gatunkowej konkurencji, książka wciąż wypada bardzo słabo.
Powieść Pauliny Wiadrowskiej jest jej rynkowym debiutem, który został zaklasyfikowany do gatunków takich jak romans, czy powieści obyczajowe. Początkowym zamiarem było prawdopodobnie stworzenie pięknej historii o miłości, przeciwnościach losu i próbach przeciwstawienia się im, co jestem w stanie wyczuć, czytając ten tytuł. Starania autorki można zauważyć, chociażby przy scenach, którym towarzyszą wylewne emocje, lub przy całkiem częstych i negatywnie zaskakujących zwrotach akcji. Niestety, bardzo szybko można się zorientować odnośnie do tego, że to pierwsza opublikowana książka pisarki, szczególnie że posiada dość charakterystyczny styl, który spotkamy nagminnie, chociażby na platformie wattpad. Dzięki temu doświadczymy tu między innymi mocno zmarnowanego pomysłu i realizacji fabuły, wielu rozbieżności, oraz braku planu na wiele kwestii. Przykładowo tytuł, który odnosi się do bransoletki noszonej przez główną bohaterkę- w całym tekście owa biżuteria jest wspomniana tylko dwukrotnie, gdzie początkowo może się wydawać, że jest to istotny detal opowieści.
Historia bardzo przypomina te, które już istnieją na rynku wydawniczym. Nie wyróżnia się, a autorka nie wykorzystuje interesująco schematów, które uprzednio zastosowała. Rozwiązania fabularne można uznać niekiedy za skopiowane z szeroko rozumianej popkultury, podobnie jak motywy, takie jak nieszczęśliwa miłość, drastyczne rozstanie, nieudolną próbę budowania życia na nowo, czy tragicznych w skutkach decyzji. Wypada również powiedzieć głośno o sporym zróżnicowaniu w związku z długością rozdziałów, gdzie jeden zajmuje około 40% tekstu, a niektóre mają tylko jedną stronę. Upływ czasu również pozostawia trochę do życzenia- w niektórych momentach jest zachowany "zdrowy" odstęp, w innych zaś akcja dzieje się z ogromną przerwą, czy nawet z niedopilnowanym wręcz harmonogramem tygodnia, co może zwyczajnie mieszać w głowie czytelnikowi.
Po zakończonej lekturze prędko dojdziemy do wniosku, że wiele spraw nie zostało rozwiniętych. Nie dowiemy się praktycznie niczego w związku z przeszłością bohaterów, ich pracą, czym właściwie się zajmują, jak zarabiają na życie, ich statusem społecznym, czy materialnym, o motywacjach już nie wspominając. Wielką zagadką pozostanie to, dlaczego za Kariną lata właściwie każdy wspomniany mężczyzna, oraz co w Antonim widzą niektóre bohaterki? Niestety, ale lekki i mało wymagający styl pisarki, nie dał sobie rady z założeniami, wprowadzając mocny chaos. Zbyt emocjonalne prowadzenie wielu scen, czy dialogów (które często są zwyczajnie głupiutkie i dziecinne), również działa tu na niekorzyść, wywołując u odbiorców wrażenie, że wykreowane postacie to w rzeczywistości "bananowe dzieci", którym przewróciło się w głowie od majątku rodziców. Próba wyjaśnienia pewnych wydarzeń za pomocą różnych punktów widzenia, również nie odniesie zamierzonego skutku, ponieważ wypadną one wiele lepiej, niż regularne sceny z Kariną i Antonim w roli głównej. Podobnie mają się błędy w tekście, które stanowią dla mnie następny problem, ponieważ można je znaleźć nawet w podziękowaniach od autorki.
Bohaterowie są wyraźnie niedopracowani. Takie postacie jak Janek, Michał, czy Eric mogłyby zwyczajnie nie istnieć. Są wyłącznie kawałkiem tła fabularnego, nie mają najmniejszej szansy się rozwinąć i nie zdołamy poznać ich jakichkolwiek wad, czy zalet. Ich przeszłość również stoi pod znakiem zapytania, a relacje z innymi są miałkie, lub prawie żadne. Karina zaś jest wykreowana na płaczkę, która zawsze podejmuje nieprzemyślane decyzje. Jest osobą nieodpowiedzialną, przewidywalną i męczącą. Żyje w głębokim samozakłamaniu, jest ogromną egoistką i zawsze robi z siebie emocjonalną ofiarę, by być w centrum uwagi. Antoni został przedstawiony jako przeidealizowany playboy-dupek, z wybujałym ego. On jako jedyny przechodzi przemianę, choć niemożliwym jest przeanalizowanie jej, ze względu na brak szczegółów co do pracy i ogólnej kariery. Można o tym przeczytać dopiero na samym końcu, co delikatnie ratuje notowania tej książki. Ogólnie można wszystkich określić jako wysoce niedojrzałych i dziecinnych, przez co trudno się "w nich wczuć". Czytelnik im nie współczuje, nie odczuwa podczas lektury większych emocji, a historia prędko w jego oczach traci przez to na znaczeniu. Szkoda, ponieważ opis książki sugerował zupełnie inną opowieść, niż tą, którą ostatecznie otrzymaliśmy.
Akcja toczy się przez sporą część w Warszawie, ale przeczytamy też min. o Nowym Jorku. Osadzoną ją w czasach współczesnych, przez co łatwo można zrozumieć przedstawione opisy. Część omawianych zagadnień jest jak najbardziej aktualna, lecz autorka nie zdecydowała się, chociażby na zbytnie poruszenie wątków psychologicznych, co mogłoby akurat wyjaśnić pewne zachowania, lub podjęte w przeszłości decyzje. Tempo powieści momentami pędzi na złamanie karku, by niemal stanąć w miejscu podczas scen w Norwegii. Logika nie zawsze zostaje zachowana, co spostrzegawczym odbiorcom mocno uprzykrzy lekturę.
Podoba mi się okładka i jej wykorzystanie w środku książki. Prezentuje się to bardzo schludnie oraz stanowi mocny plus w odbiorze wizualnym tego tytułu. W sieci jest podane, że książka posiada około 300 stron, co wydaje mi się mało możliwe- otrzymałam do recenzji wersję ebook, która na moim czytniku zawierała około 130 stron (mam bardzo duży ekran).
Książka bardzo przypomina draft, nad którym trzeba jeszcze trochę popracować. Niesie kilka przekazów takich jak to, żeby nigdy nie tracić nadziei, oraz że szczęściu trzeba czasem dopomóc i wziąć je we własne ręce. Niestety, ale ma sporo niedociągnięć, błędów i nierozplanowanych szczegółów. Nada się dla młodych i niedoświadczonych czytelników, którym faktycznie mogłaby się spodobać. Ci, którzy trochę już w życiu przeczytali, będą raczej mało zadowoleni, ze względu na sporą infantylność, którą bez trudu znajdą w środku. Odbiorcom ogółem trudno będzie do niej wrócić, ponieważ historia nie zadomawia się w pamięci zbyt długo. Wszystko powyższe powinno zwrócić uwagę autorki, żeby mogła popracować nad niektórymi kwestiami w przyszłości.
Niemniej jednak gratuluję Paulinie Wiadrowskiej debiutu i odwagi oraz życzę wielu sukcesów. Mam szczerą nadzieję, że następna książka będzie dużo lepsza, chociażby ze względu na drzemiący potencjał i starania pisarki, których nie można jej odmówić.
Współpraca recenzencka.
Tę książkę można z pewnością spróbować polecić czytelnikom, którzy lubią bardzo proste i niewymagające historie, przy których nawet nie zorientują się, gdy przewrócą ostatnią stronę. Osoby, które nie lubią długo rozpamiętywać przeczytanych historii, również będą zadowolone- po kilku dniach ciężko przypomnieć sobie szczegóły tego tytułu, więc śmiało założę, że po jakimś miesiącu będzie to dość trudne zadanie, by z grubsza streścić, o czym właściwie jest "Nadal ją nosisz". Do sporych plusów można zaliczyć jeszcze niewątpliwie zaskakujące zakończenie, którego naprawdę się nie spodziewałam. Przez cały czas byłam pewna, że na samym końcu znajdę scenę wykreowaną w identyczny sposób jak te, do których przyzwyczaiła nas autorka. Zabieg ten sprawił, że obraz całokształtu i ocena powieści zdecydowanie się podnoszą, choć w porównaniu do gatunkowej konkurencji, książka wciąż wypada bardzo słabo.
Powieść Pauliny Wiadrowskiej jest jej rynkowym debiutem, który został zaklasyfikowany do gatunków takich jak romans, czy powieści obyczajowe. Początkowym zamiarem było prawdopodobnie stworzenie pięknej historii o miłości, przeciwnościach losu i próbach przeciwstawienia się im, co jestem w stanie wyczuć, czytając ten tytuł. Starania autorki można zauważyć, chociażby przy scenach, którym towarzyszą wylewne emocje, lub przy całkiem częstych i negatywnie zaskakujących zwrotach akcji. Niestety, bardzo szybko można się zorientować odnośnie do tego, że to pierwsza opublikowana książka pisarki, szczególnie że posiada dość charakterystyczny styl, który spotkamy nagminnie, chociażby na platformie wattpad. Dzięki temu doświadczymy tu między innymi mocno zmarnowanego pomysłu i realizacji fabuły, wielu rozbieżności, oraz braku planu na wiele kwestii. Przykładowo tytuł, który odnosi się do bransoletki noszonej przez główną bohaterkę- w całym tekście owa biżuteria jest wspomniana tylko dwukrotnie, gdzie początkowo może się wydawać, że jest to istotny detal opowieści.
Historia bardzo przypomina te, które już istnieją na rynku wydawniczym. Nie wyróżnia się, a autorka nie wykorzystuje interesująco schematów, które uprzednio zastosowała. Rozwiązania fabularne można uznać niekiedy za skopiowane z szeroko rozumianej popkultury, podobnie jak motywy, takie jak nieszczęśliwa miłość, drastyczne rozstanie, nieudolną próbę budowania życia na nowo, czy tragicznych w skutkach decyzji. Wypada również powiedzieć głośno o sporym zróżnicowaniu w związku z długością rozdziałów, gdzie jeden zajmuje około 40% tekstu, a niektóre mają tylko jedną stronę. Upływ czasu również pozostawia trochę do życzenia- w niektórych momentach jest zachowany "zdrowy" odstęp, w innych zaś akcja dzieje się z ogromną przerwą, czy nawet z niedopilnowanym wręcz harmonogramem tygodnia, co może zwyczajnie mieszać w głowie czytelnikowi.
Po zakończonej lekturze prędko dojdziemy do wniosku, że wiele spraw nie zostało rozwiniętych. Nie dowiemy się praktycznie niczego w związku z przeszłością bohaterów, ich pracą, czym właściwie się zajmują, jak zarabiają na życie, ich statusem społecznym, czy materialnym, o motywacjach już nie wspominając. Wielką zagadką pozostanie to, dlaczego za Kariną lata właściwie każdy wspomniany mężczyzna, oraz co w Antonim widzą niektóre bohaterki? Niestety, ale lekki i mało wymagający styl pisarki, nie dał sobie rady z założeniami, wprowadzając mocny chaos. Zbyt emocjonalne prowadzenie wielu scen, czy dialogów (które często są zwyczajnie głupiutkie i dziecinne), również działa tu na niekorzyść, wywołując u odbiorców wrażenie, że wykreowane postacie to w rzeczywistości "bananowe dzieci", którym przewróciło się w głowie od majątku rodziców. Próba wyjaśnienia pewnych wydarzeń za pomocą różnych punktów widzenia, również nie odniesie zamierzonego skutku, ponieważ wypadną one wiele lepiej, niż regularne sceny z Kariną i Antonim w roli głównej. Podobnie mają się błędy w tekście, które stanowią dla mnie następny problem, ponieważ można je znaleźć nawet w podziękowaniach od autorki.
Bohaterowie są wyraźnie niedopracowani. Takie postacie jak Janek, Michał, czy Eric mogłyby zwyczajnie nie istnieć. Są wyłącznie kawałkiem tła fabularnego, nie mają najmniejszej szansy się rozwinąć i nie zdołamy poznać ich jakichkolwiek wad, czy zalet. Ich przeszłość również stoi pod znakiem zapytania, a relacje z innymi są miałkie, lub prawie żadne. Karina zaś jest wykreowana na płaczkę, która zawsze podejmuje nieprzemyślane decyzje. Jest osobą nieodpowiedzialną, przewidywalną i męczącą. Żyje w głębokim samozakłamaniu, jest ogromną egoistką i zawsze robi z siebie emocjonalną ofiarę, by być w centrum uwagi. Antoni został przedstawiony jako przeidealizowany playboy-dupek, z wybujałym ego. On jako jedyny przechodzi przemianę, choć niemożliwym jest przeanalizowanie jej, ze względu na brak szczegółów co do pracy i ogólnej kariery. Można o tym przeczytać dopiero na samym końcu, co delikatnie ratuje notowania tej książki. Ogólnie można wszystkich określić jako wysoce niedojrzałych i dziecinnych, przez co trudno się "w nich wczuć". Czytelnik im nie współczuje, nie odczuwa podczas lektury większych emocji, a historia prędko w jego oczach traci przez to na znaczeniu. Szkoda, ponieważ opis książki sugerował zupełnie inną opowieść, niż tą, którą ostatecznie otrzymaliśmy.
Akcja toczy się przez sporą część w Warszawie, ale przeczytamy też min. o Nowym Jorku. Osadzoną ją w czasach współczesnych, przez co łatwo można zrozumieć przedstawione opisy. Część omawianych zagadnień jest jak najbardziej aktualna, lecz autorka nie zdecydowała się, chociażby na zbytnie poruszenie wątków psychologicznych, co mogłoby akurat wyjaśnić pewne zachowania, lub podjęte w przeszłości decyzje. Tempo powieści momentami pędzi na złamanie karku, by niemal stanąć w miejscu podczas scen w Norwegii. Logika nie zawsze zostaje zachowana, co spostrzegawczym odbiorcom mocno uprzykrzy lekturę.
Podoba mi się okładka i jej wykorzystanie w środku książki. Prezentuje się to bardzo schludnie oraz stanowi mocny plus w odbiorze wizualnym tego tytułu. W sieci jest podane, że książka posiada około 300 stron, co wydaje mi się mało możliwe- otrzymałam do recenzji wersję ebook, która na moim czytniku zawierała około 130 stron (mam bardzo duży ekran).
Książka bardzo przypomina draft, nad którym trzeba jeszcze trochę popracować. Niesie kilka przekazów takich jak to, żeby nigdy nie tracić nadziei, oraz że szczęściu trzeba czasem dopomóc i wziąć je we własne ręce. Niestety, ale ma sporo niedociągnięć, błędów i nierozplanowanych szczegółów. Nada się dla młodych i niedoświadczonych czytelników, którym faktycznie mogłaby się spodobać. Ci, którzy trochę już w życiu przeczytali, będą raczej mało zadowoleni, ze względu na sporą infantylność, którą bez trudu znajdą w środku. Odbiorcom ogółem trudno będzie do niej wrócić, ponieważ historia nie zadomawia się w pamięci zbyt długo. Wszystko powyższe powinno zwrócić uwagę autorki, żeby mogła popracować nad niektórymi kwestiami w przyszłości.
Niemniej jednak gratuluję Paulinie Wiadrowskiej debiutu i odwagi oraz życzę wielu sukcesów. Mam szczerą nadzieję, że następna książka będzie dużo lepsza, chociażby ze względu na drzemiący potencjał i starania pisarki, których nie można jej odmówić.
Współpraca recenzencka.
December 16, 2024
Tytuł: Nadal ją nosisz.
Autor: Paulina Wiadrowska
Wydawnictwo Nie Powiem
Data premiery: 06.11.2024r
#współpracareklamowa
#współpracabarterowa
#współpracarecenzencka
"Odkąd pierwszy raz cię zobaczyłem, wiedziałem, że będziesz moją zgubą i powodem do radości."
Autorka sprawnie przeplata wątki z przeszłości i teraźniejszości, co pozwala nam lepiej zrozumieć wybory bohaterów.
Pióro autorki jest lekkie i przyjemne, a opisywane emocje odczuwane przez bohaterów są idealnie zobrazowane.
Zaskakujące zwroty akcji a także ciekawa fabuła zachęcają.
Debiut autorski, który porywa i zaskakuje zakończeniem.
Gorąco polecam.
Dziękuję wydawnictwu za zaufanie i egzemplarz recenzencki, a autorce życzę wielu sukcesów. 💜
#książkoweimpresje #polskiebookstagramy #bookstagrampl
Autor: Paulina Wiadrowska
Wydawnictwo Nie Powiem
Data premiery: 06.11.2024r
#współpracareklamowa
#współpracabarterowa
#współpracarecenzencka
"Odkąd pierwszy raz cię zobaczyłem, wiedziałem, że będziesz moją zgubą i powodem do radości."
Autorka sprawnie przeplata wątki z przeszłości i teraźniejszości, co pozwala nam lepiej zrozumieć wybory bohaterów.
Pióro autorki jest lekkie i przyjemne, a opisywane emocje odczuwane przez bohaterów są idealnie zobrazowane.
Zaskakujące zwroty akcji a także ciekawa fabuła zachęcają.
Debiut autorski, który porywa i zaskakuje zakończeniem.
Gorąco polecam.
Dziękuję wydawnictwu za zaufanie i egzemplarz recenzencki, a autorce życzę wielu sukcesów. 💜
#książkoweimpresje #polskiebookstagramy #bookstagrampl
January 3, 2025
Mega książka
Displaying 1 - 5 of 5 reviews