Zij kwam voor hulp

by Minke Douwesz

Nederland, 2084. Het westen van het land is ondergelopen. Na deze ramp is het land ten prooi gevallen aan een repressief regime. Ergens in een stad aan de kust woont Leslie, psychotherapeut in opleiding. Ze is bezig met het afronden van haar stage onder begeleiding van haar supervisor Karen.

Op een dag stapt de jonge boswachter Irina haar praktijk binnen. Leslie herkent in haar de grote liefde voor de natuur en valt als een blok voor Irina. Ze biecht haar gevoelens op aan Karen, die haar dwingt het contact te verbreken. Leslie probeert Irina uit haar hoofd te zetten, maar als ze elkaar bij toeval tegenkomen blijken haar gevoelens te sterk. Leslie’s beste vriendin verzint een list. Hiermee loopt ze echter wel een groot risico...

Zij kwam voor hulp van Minke Douwesz is een uitgave in de les-bi-queer pulpature-reeks van Velvet Publishers.

Genres: Lesbian

168 pages, Paperback

Published November 15, 2024

About the author

Minke Douwesz (1962) is werkzaam als psychiater. In 2003 debuteerde zij met de omvangrijke roman Strikt, die binnen een jaar vier drukken beleefde. Haar tweede roman Weg verscheen in 2009.

Zie ook www.minkedouwesz.nl

Reviews

[TBFD · Rating 2 out of 5]

Lesbische pulp in een dystopische toekomst. Sign. Me. Up. Dacht ik met mijn naïeve hoofd.

En wat was ik teleurgesteld. Douwesz zet een inconsistente, futuristische versie van Nederland uit 2084 - of eerder 1984 - neer terwijl ze de snakkende verliefdheid (die ze allebei direct voelen) tussen Leslie en Irina probeert te omschrijven, die ook nog eens op het spel komt te staan vanwege een derde persoon. Als dat al niet genoeg is, zijn er ook nog eens 3 andere bijpersonages met hun eigen storyline. En - bijna vergeten - de vraag of we ons moeten mengen met de natuur of haar met rust moeten laten.

Je merkt dat Douwesz het boek heel graag wilde laten slagen, maar uit gretigheid teveel in het verhaal heeft geprobeerd te proppen. De emoties en verlangens tussen de hoofdpersonen, en de spanningsboog in het verhaal, moesten daarom plaatsmaken voor droge uitleg en omschrijvingen. Dat terwijl die emotie juist leidend zou moeten zijn in dit genre.

Wat me daarnaast volledig uit het verhaal trok was het progressiviteitsquotum dat moest worden gehaald. Elke paar hoofdstukken werd een aantal huidige politieke kwesties opgesomd. Telkens ging het om vraagstukken die nu, anno 2024, super actueel zijn. In plaats van dat één of twee van deze punten werden uitgewerkt, zijn er in totaal zo’n 15 genoemd - als het al niet meer is. Elk punt is neergekalkt zonder enige goede reden behalve om te laten zien hoe progressief (!) het hoofdpersonage wel niet is.

Al met al een saai boek dat ik met tegenzin heb uitgelezen.

[Marije · Rating 2 out of 5]

‘’Ja,’ zei ze enthousiast. ‘Een goed boek kan je leven redden.’’

[Sam · Rating 4 out of 5]

Dystopian lesbische vrouwen in therapie? Sign me up! Alhoewel de spanning naar mijn mening wel iets meer had mogen zijn en eerder aangezet…

[Joyce · Rating 2 out of 5]

Asjemenou.... Na het lezen van Strikt was ik enorm verbaasd dat Minke Douwesz in het Nederlandse literatuurlandschap een relatief onbekende schrijver was (en is). Wat een parel, wat een talent! Haar vervolgboeken waren weliswaar niet zo goed als Strikt (dit alles IMHO), maar evengoed prima. Dus wat was ik blij toen ik zag dat ze, relatief kort na haar vorige roman, zeker voor haar doen, weer iets uit had gebracht. Deze keer geen dikke pil, maar een handzaam boekje van nog geen 200 pagina's. En misschien is dat wel wat haar de nek om heeft gedaan: in een moordend tempo vliegen we door het verhaal heen, en werkelijk alles wordt uitgelegd, verklaard, de hints op wat er staat te gebeuren zijn overduidelijk, het verloop van het verhaal is precies zoals je verwacht, en het einde is zo voorspelbaar en saai... ik voel me als lezer bijna niet serieus genomen. Een afgeraffeld verhaal is zelden een goed idee. Mocht er nog een nieuwe roman in de pijplijn zitten, neem daar dan alsjeblieft ruim de tijd voor, Minke!

[BellaGBear · Rating 2 out of 5]

Mwa leuk om te lezen als je even niets anders omhanden hebt.


'Judge a book not by it's cover but by it's last line.'

Ze trok Irina stevig tegen zich aan. 'Bij ons loopt het goed af.'

[Marie · Rating 4 out of 5]

Een dystopische roman die je doet stilstaan bij de realiteit van vandaag. Een vlot lezend boek over een onlosmakend verlangen tussen twee vrouwen die een weg zoeken in een streng oordelende omgeving. Je echte ik moeten verstoppen is zo hartverscheurend.

[Ilse Madelief · Rating 3 out of 5]

Mijn eerste queer roman sinds ik (naar mezelf) uit de kast ben. Het verhaal intrigeert me nogsteeds, toch vind ik het wat makkelijk en voorspelbaar geschreven. Het einde deed me glimlachen <3

[Maaike · Rating 3 out of 5]

Wat een top idee om Nederlandstalige LBQ pulpature uit te geven. Ik heb dit boekje met plezier gelezen.

[Arina]

'Ze begonnen met een zelfgemaakt protestlied - 'Why eat meat, there is no need' - gevolgd door een cover [...].'

[Sofia_cc · Rating 5 out of 5]

Leest heerlijk weg, was fijn om te lezen tijdens eens weekendje weg, en trok me al snel het verhaal en de geschetste toekomst in. Dat gaf ook stof tot nadenken over de huidige tijd en gang van zaken.

[Noam · Rating 3 out of 5]

Dit boek verscheen in de Pulpature-reeks, een reeks boeken waarmee Velvet Publishers (Uitgeverij Fluweel?) het fenomeen Lesbian Pulp Fiction nieuw leven wil inblazen. In de jaren 50 en 60 was lesbische pulp fictie het enige soort lesbische literatuur dat overal beschikbaar was. Nou is het niet helemaal ‘my cup of tea’ wat literatuurgenre betreft, maar als Minke Douwesz het schrijft lees ik het toch. Niet voor niets is zij een van mijn favoriete Nederlandstalige schrijvers.


Cover of "The Strange Path" by Gale Wilhelm, cover art by Robert Maguire, 1953 Edition, via Wikimedia Commons

De uitgeverij roemt dit boek als ‘een onvervalste dystopische klimaatroman en een spannend lesbisch liefdesverhaal ineen’. Helaas valt dit in de praktijk tegen, op alle gebieden. Zelfs als zomerlectuur was het net iets te veel voor mij (Of te weinig). Het ontluikende liefdesverhaal tussen Leslie (Een vrouwelijke therapeut die verplicht rokken moet dragen op haar werk) en Irina (Een vrouwelijke boswachter die eruit ziet als een jongen), vond ik vermakelijk tot het punt van het vergezocht trucje om Leslie ruimte te geven professioneel wellicht onethisch te handelen. De expliciete seksscène op pagina 129 was voor mij ook te veel van het goede. Met frisse tegenzin las ik dit boek toch uit.

Al met al is deze roman naar mijn smaak helaas te flauw en onvoldoende uitgewerkt. Het is niet grappig genoeg, niet dystopisch genoeg, het is onduidelijk wat de lesbische liefde hier wil zeggen. Ook al had ik slechts verwacht dat dit boek amusant zal zijn, viel het me helaas tegen. Een bij vlagen aardig geschreven niemendalletje... 2 of 2,5 sterren die toch 3 werden omdat het Minke Douwesz is.

Of was dit nou precies het punt, dat tegenwoordig Lesbian Pulp Fiction totaal overbodig is omdat lesbische liefde niks uitzonderlijks meer is en komt in alle vormen van serieuze literatuur voor? Ga dan Strikt, Weg en Het laatste voorjaar lezen, als je dit nog niet gedaan hebt. Van harte aanbevolen!


Cover of "Spring Fire" by Vin Packer (Marijane Meaker), 1952, via Wikimedia Commons

Citaten

'Wat dacht ze nou, alleen omdat een vrouw een broek droeg, dat ze net als zij was, dat ze ook liever naar vrouwen keek dan naar mannen, en hunkerde naar een blijk van interesse, naar contact? Die overall was gewoon het boswachtersuniform. En trouwens, als Irina al lesbisch was, dan was ze voorzien van 'een heel goede vriendin dicht in de buurt'. Of betekende 'heel goed' niet per se dat ze het bed met elkaar deelden?' p.27

''De leuke boswachter stond ook te luisteren,' onderbrak ze haar.
Evelien was meteen een en al oor. 'Wie was het? Die lange vrouw aan de zijkant met die plunjezak en dat stekelhaar?'
'Nee, ze stond vooraan, met blonde krullen. Ze is niet zo groot.'
'Op welk dier lijkt ze?'
Daar moest Leslie even over nadenken. 'Een hermelijn, in wintervacht,' besliste ze toen. 'Wit, met een ronde snoet, en glanzende, nieuwsgierige ogen.' Evelien lachte. 'Daar zit een nummer in.' Ze begon te zingen. 'Ik smacht naar je zachte vacht, in deze lange winternacht.'' p.57-58

'Leslie kwam half overeind, maar viel door het plotse remmen van de trein terug op haar stoeltje. De klap deed zeer tegen haar rug. 'Ja. Tot ziens,' bracht ze met verwrongen gezicht uit. Zo moest Assepoester zich gevoeld hebben toen haar koets met paarden bij middernacht abrupt in een door muizen voortgetrokken pompoen veranderde.' p.85

'Zo'n honderd meter van hen afbraken de golven, in een traag omrollend ritme van bulderen en langgerekt ruisen, op het strand. Irina pakte Leslie bij haar arm en kneep erin. Leslie had de aanvechting zich naar haar toe te buigen en een kus op haar lippen te drukken, zacht en nat. Ze bleef echter stram rechtop staan en zei, alsof ze een gids was: 'Dit is dus de Noordzee.'' p.107-108

'Zaterdagochtend vertelde ze over haar nachtmerrie aan haar vriendin Marte, die verontwaardigd was. 'Gedver Irina, straks moet je in therapie om het contact met je therapeute te verwerken.'' p.158

Cover of "Odd Girl" by Artemis Smith (Annselm Morpurgo), via Wikimedia Commons

[Iris · Rating 1 out of 5]

Goede permisse, teleurstellend saaie uitvoering.

Een postapocalyptische samenleving met een repressief regime, wat vervolgens enkel wordt uitgewerkt door de lezer er constant aan te herinneren dat een broek dragen als vrouw illegaal is.

Een traumatische ervaring aan de grens tussen de stad en de wildernis, waar de hoofdpersoon na een bezoekje aan de bibliotheek zo goed als overheen is.

Wat ik allemaal had kunnen vergeven als er enige chemistry was geweest tussen de twee hoofdpersonen, maar hun gevoelens voor elkaar bleven helaas zo diepgaand als hun gedeelde liefde voor dieren en het omschrijven van elkaar als "aantrekkelijk" na een paar repititieve en korte gesprekken.

Oh, de hoofdpersoon doet zich voor als haar tweelingzus. Is dat dan hét conflict in dit boek? Nee, niet eens. Wanneer haar geliefde daar achter komt vindt ze haar gewoon nóg leuker.

Ik had tijdens het lezen geen idee waar dit boek naartoe wilde. De setting was uiteindelijk niet erg relevant voor de verhaallijn en geen enkel persoon of geen enkele interactie werd uitgediept, waardoor het boek maar een beetje voortkabbelde en me om de oren sloeg met herhalingen van dingen die nog maar een paar bladzijdes geleden hadden plaatsgevonden. Te vaak kwamen er zulke extreem interessante details of veelzeggende zinnen voorbij als:

"De eerste trein naar mijn moeder vertrekt om drie minuten over half acht op zaterdag. Als we 's middags willen wandelen kunnen we die het beste nemen. Het is twee uur reizen. Of wil je later gaan en blijven slapen, dan kunnen we eerst wandelen en 's avonds naar mijn moeder gaan?"

"Als door een magneet aangetrokken liepen ze stap voor stap, onontkoombaar en doelgericht naar elkaar toe. Toen stonden ze tegenover elkaar."

Als je van boeken houdt waarin personages vaak hun hoofd schudden of fronsen, waar alles "her en der" verspreid ligt en de geur van elke omgeving ter sprake komt zal dit echter jouw favoriete boek kunnen worden!

Dit was pas mijn eerste boek van velvet publishing en zal ze zeker nog een kans geven, maar dit was helaas niet de lesbische romance of het scherpe sociaal commentaar waar ik op hoopte.

[Annders De Haes · Rating 5 out of 5]

Bijna 1 ster aftrek want te kort. Verder komen alle bekende thema's ondanks de kortheid aan bod (leertherapie, opleiding, mannelijke kleding, orde en netheid, rebellie tegen wil en dank, schuchter doch vastberaden, haar keurig in model, ...), het is een soort 'Strikt' voor mensen die dat boek onoverkomelijk kwa dikte vinden. Als je dit boek gelezen hebt, zal je daarna wel meteen moeten beginnen aan 'Strikt', dus U bent gewaarschuwd. En dan ook nog een dystopie. Het is alsof Minke mijn gedachten kan lezen.

[Dieuwertje · Rating 2 out of 5]

Dit boek(je) heeft zoveel potentie, maar de laatste 50 pagina’s zijn afgeraffeld. Elke keer als ik dacht, nu wordt het interessant, ging Douwesz weer verder. Juist het interessante kwam niet aan bod.
Eeuwig zonde, want de basis van het verhaal is uitstekend. Het had alleen 150 pagina’s meer nodig.

[Nina Van · Rating 3 out of 5]

Niets bijzonders, maar het was leuk en las lekker door.

[Shanella · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boekje om snel uit te lezen. Er zaten veel leuke, grappige en lieve stukjes in vond ik. Het verhaal zelf was niet echt spannend maar enorm voorspelbaar

[Janneke · Rating 4 out of 5]

Ik ben niet zo van de dystopische verhalen, maar voor Minke Douwesz maak ik een uitzondering.

[Bibiche · Rating 3 out of 5]

💘💘💘

[Hansje · Rating 3 out of 5]

Heel leuk boek, maar wel wat erg weinig diepgang

[Anneke · Rating 3 out of 5]

Beetje woke, zoals bij haar gebruikelijk, maar leuk verhaal toch wel, in genre lesbische pulp.

[Ramona · Rating 3 out of 5]

Veel potentie, maar de uitvoering viel me wat tegen.

[Femke · Rating 2 out of 5]

2.5 ster

[Lalagè · Rating 4 out of 5]

Net als de eerste twee romans van Minke Douwesz gaat het over de liefde tussen twee vrouwen. Het leest lekker vlot en ik ben steeds nieuwsgierig naar hoe het verder zal gaan. Zal de liefde overwinnen? Er komen details voorbij waarin ik de smaak van de schrijver meen te herkennen. Zo zijn haar personages altijd dol op boeken en worden er af en toe schrijvers of titels genoemd, in dit geval Toergenjew.

https://lalageleest.nl/2025/03/11/zij...

[Els · Rating 4 out of 5]

Dit boek speelt zich af in 2084, na een grote overstroming die een groot deel van Nederland heeft weggevaagd. De overheid houdt streng toezicht op het dagelijks leven, en veel dingen zijn verboden. Die controle voel je goed in het verhaal.

Wat ik erg mooi vond, zijn de natuurbeschrijvingen. Net als in haar eerdere boeken schrijft Douwesz daar met veel aandacht over. Je merkt dat ze echt begaan is met de natuur. Ik lees dat soort stukken graag – ze zorgen voor rust en sfeer, ook al is de wereld in het boek juist vrij grimmig.

Daarnaast is er een liefdesverhaal, tussen twee vrouwen. Dat vond ik verfrissend om te lezen. Geen standaard plaatje van een knap stel met sterke kaaklijnen en gespierde lichamen, maar gewoon twee echte mensen. Het voelde geloofwaardig en warm.

Een rustig boek met veel oog voor detail, waarin grote thema’s als controle, natuur en liefde mooi samenkomen.

[MoosReadings · Rating 3 out of 5]

Mooi. Maar miste de diepgang, alle details van “het gewone” en traagheid van haar andere romans.

[Marleen · Rating 4 out of 5]

Mooi uitgangspunt had dit boek, geloofwaardig ook wel. Verder was het mij eigenlijk te kort, het had nog meer uitgewerkt kunnen worden. Maar ik vond het een heel fijn boek.