Miðaldra hárgreiðslukonan Rósa leggur skærin á hilluna, flytur austur í Mjóafjörð og kemur á fót óvenjulegri ferðaþjónustu. Meðan ferðamenn setja sig í spor Lísu, sem lá lömuð þar um miðja síðustu öld, bakar Rósa fyrir kaffihúsið og hugsar til ömmu sinnar sem sá um Lísu og heimilið.
Sem aðdáandi krimma kom þessi skemmtilega á óvart. Hárgreiðslukona sem bakar í öll mál leysir sakamál með skyggnigáfu. Sá hluti sem lítur að skyggnigáfunni reyndar sístur og eins saga lögreglumanns í leit að hinum hreina tóni. Óvíst hvernig og hvers vegna aðal viðburðurinn gerðist en frásögnin af samspili tveggja kvenna í íslenskum smábæ góð og eins lýsingin á samfélagsmiðlablæti ungs fólks og uppeldisháttum. Frumleg hugmynd, mæli með.
Mjóifjörður, sem er einn fallegasti staður á Íslandi er sögusvið beggja söguþráða í bókinni Speglahúsið. Ég kem alltaf að minnsta kosti einu sinni á ári til Mjóafjarðar og finn alltaf til stífra hughrifa af landslaginu og náttúrunni þegar ég kem þar og fannst bókin skila því vel. Báðir söguþræðir eru áhugaverðir en gamla sagan (Brekkufótur) heillaði mig meira en nýja sagan (Lísuhús) þó hún væri bókinni nauðsynleg. Benný Sif er einn af mínum uppáhalds íslensku höfundum en því miður er þessi bók ekki hennar besta að mínu mati og það er fyrst og fremst vegna þess að ég átti erfitt með að detta inn í hana til að byrja með og ég átti líka frekar erfitt með að tengja við endinn (síðustu kaflana). Ég skildi hvert hún var að fara og það var ákveðin fegurð í því en ég náði ekki að heillast. Miðjan úr bókinni er hins vegar mjög nálægt því að vera fullkomin að mínu mati og þar eru setningar og málsgreinar sem ég fékk gæsahúð af því að lesa. Orðasamsetningar á hárréttum stað í fullkomnu samhengi við fyrri texta og persónurnar. Persónurnar voru vel skapaðar, engin Gríma eða Gratíana en ekta fólk með kosti og galla. Dóttirin og tengdadæturnar kannski svolítið steríótýpískar en þær voru aukapersónur svo það er varla vandamál. Mínar uppáhalds úr aukapersónugalleríinu voru Jónína og bílstjórinn, hvílík perla af persónusköpun þó ég hefði sjálfsagt alls ekki þolað manninn í raunheimum. Heilt yfir mjög góð bók og skemmtileg en ekki frábær.
Mjög góð lesning sem sver sig að mörgu leyti sömu ættar og fyrri bækur höfundar. Sem fyrr mjög frumlegt efni. Ég er mjög hrifinn af hressilegum stíl hennar sem er bæði skír og kjarnyrtur. Nær kannski alveg sömu hæðum og Hansdætur og Gratíana en heldur manni samt alveg límdur við efnið frá upphafi til enda. Tímaflakkið kannski stundum mjög bratt en skilar sér samt alveg. Fjarar kannski aðeins út í lokin.
Var ofurspennt fyrir þessari eftir að hafa áður lesið allt eftir Benný Sif. Speglahúsið náði ekki sömu tökum á mér og fyrri bækur en er engu að síður stórkostleg. Gerist í einu og sama húsinu með tveggja kynslóða millibili. Sögusviðið er Mjóifjörður sem eitt og sér skapar ákveðna töfra. Nokkrum spurningum var enn ósvarað þegar lestri lauk en sögunni var engu að síður lokað fallega. Mæli klárlega með þessari.
Ég hafði sérlega gaman af þessari bók. Hún er einstaklega vel skrifuð og málfarið ríkt og skemmtilegt. Persónurnar voru vel skapaðar og þá sérstaklega aðalpersónan, Rósa. Um leið og það var ljúft að lesa um daglega lífið í Lísuhúsi togaði eldri sagan vel í.
Sögusviðið heillandi. Svolítið öðruvísi en fyrri bækur Bennýjar þó hún haldi áfram að færa okkur konur sem fara sínar eigin leiðir í stað þess að vera þægar og meðfærilegar. Gerir það vel
Góður leshrynjandi og áhugaverð saga en þó fannst mér e-ð vanta uppá, náði aldrei alveg að tengja við Brekkufótasöguna og fannst ég skilin eftir með óútskýrðar gloppur.