Ξεκινώντας το βιβλίο στην εισαγωγή υπάρχει ο δυσκολότερος γριφος, διάβαζοντας τη λύση είναι πολύ πιθανό (παίζουν πολύ οι πιθανότητες στους γρίφους του - και μάλλον πρέπει να ψάξεις τα βιβλία του λυκείου για να κάνεις επανάληψη και με την ευκαιρία να ψάξεις στα βιβλία δημοτικού για να μάθεις πως κάνουμε πολλαπλασιασμους και διαιρέσεις χωρίς κομπιουτερακι) είναι λοιπόν πιθανό να απαθαρρυνθει ο αναγνώστης και να παρατήσει το βιβλίο. Αν ξεπεράσει το σοκ τότε σίγουρα θα περάσει πολλές δημιουργικές ώρες, θα γράψει ξεγράψει πολλές σελίδες για να λύσει τούς περισσότερους γρίφους μαθηματικών και λογικής. Δυστυχώς θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να υπάρχει ένα μινι μάθημα από το συγγραφέα για το πώς πρέπει να σκεφτόμαστε όταν συναντάμε γρίφους. Οι απαντήσεις στο τέλος του βιβλίου δεν υποδεικνύουν απαραίτητα και τον τρόπο σκέψης.
Ειναι από τα πιο ευχάριστα Βιβλία που έχω διαβάσει αν και δεν κατάφερα να λύσω αρκετούς γρίφους. Ο αγαπημένος μου και αυτόν που το σκεφτόμουν για 2-3 μέρες και ξόδεψα αρκετά φύλλα χαρτί ήταν ο υπαρυθμον 42, οι καταγραφές μελισσών. Την απαντηση τη βρήκα ένα βράδυ που έκανα βόλτα με τον σκύλο.
Οι γρίφοι περί λογικής απαιτούν πολύ χρόνο για σκέψη ή πολύ σκεψη σε λίγο χρόνο. Όπως και να έχει, σκεφτόμαστε που σκεφτόμαστε διάφορα, τουλάχιστον ας σκεφτόμαστε ευχάριστα προβλήματα