Τα χρώματα της εκδίκησης

Paco Martinez #6

by Maurice Attia, Χριστίνα Μπουφέα (Translator)

Οκτώβρης του 1980. Ενώ ο πολεμικός ανταποκριτής Φρανσουά Νεσίμ φυλακίζεται από την KGB κατά τη διάρκεια ενός ρεπορτάζ με θέμα τους Αφγανούς Μουτζαχεντίν, ο αδελφικός του φίλος, ο Πάκο Μαρτίνεθ, γίνεται αυτόπτης μάρτυρας της μαζικής εκτέλεσης δέκα θαμώνων ενός μπαρ στην Μπελ-ντε-Μαι της Μασσαλίας.

Παρόλο που δεν ασκεί πια το επάγγελμα του αστυνομικού αλλά αυτό του δημοσιογράφου, ο Πάκο παραμένει διψασμένος για την αλήθεια των σκοτεινών γεγονότων που διαδραματίζονται γύρω του. Έτσι, αποφασίζει να διερευνήσει το μακελειό που συνέβη μπροστά στα μάτια του, χωρίς τη βοήθεια και την προστασία των αστυνομικών αρχών. Ύστερα από διαδοχικές συναντήσεις με άτομα από τον στενό κύκλο των θυμάτων, η προσοχή του στρέφεται τελικά στη σαγηνευτική χήρα Ναταλί Ρομπέρτι: ο σύζυγός της ήταν ο ιδιοκτήτης του μπαρ, ενώ ο Κροάτης πατέρας της ιδιοκτήτης μιας διεθνούς εταιρείας μεταφορών που διακινεί παράνομα προϊόντα και όχι μόνο...

Καθώς τα περιστατικά βίας κλιμακώνονται, ο Πάκο ακολουθεί το νήμα της υπόθεσης στη Βιέννη και το Παρίσι, ενώ η σύντροφός του Ιρέν μένει πίσω στην Αιξ-αν-Προβάνς και καλείται να διαχειριστεί μια σχέση στη δύση της, μια άλλη στη γέννησή της, αλλά και έναν ξαφνικό θάνατο. Όσο ο Πάκο και η Ιρέν ακολουθούν τα προσωπικά τους πάθη, η μεγάλη εικόνα της Ιστορίας τούς ξεπερνά, και τους παρασύρει σε έναν κύκλο εκδίκησης που δεν αφήνει κανέναν αμέτοχο.

Πόσες οδύσσειες μπορεί να ζήσει ένας άνθρωπος; Υπάρχουν ένοχοι χωρίς αιτία; Πόσες φορές επιστρέφουμε στο μέλλον μας; Σε αυτό το πολυφωνικό νουάρ μυθιστόρημα, ο Μωρίς Αττιά υφαίνει με την ψυχαναλυτική και κινηματογραφική ματιά του πολλαπλές μικροαφηγήσεις σε Ανατολή και Δύση, σκιαγραφώντας οριακές καταστάσεις ζωής και θανάτου με τα αδυσώπητα χρώματα της αγάπης, της αυτοδικίας και του πεπρωμένου.

Genres: Crime

384 pages, Paperback

First published February 15, 2022

About the author

Psychanalyste, psychiatre, scénariste et cinéaste, Maurice Attia est l’auteur de plusieurs romans noirs. Il a reçu le prix du Festival du polar méditerranéen de Villeneuve-Lès-Avignon, le prix Michel Lebrun du roman policier et le prix Jean-Amila Meckert pour Alger la Noire (2006), traduit dans plusieurs langues.

Reviews

[Δημήτρης · Rating 4 out of 5]

Τον Μωρίς Αττιά τον γνώρισα με το αριστουργηματικό Μαύρο Αλγέρι και τον ερωτεύτηκα με την ακόμα πιο αριστουργηματική Κόκκινη Μασσαλία. Ο κύριος πρωταγωνιστής του, ο Πάκο Μαρτίνεθ, για πολλά χρόνια ήταν φίλος μου μέσα από αυτά τα μυθιστορήματα. Παρίσι Μπλουζ και Λευκή Καραϊβική με γοήτευσαν επίσης, αν και σε ελαφρώς μικρότερο βαθμό, και το Κόκκινο και το Φαιό με απογοήτευσε με την κρίση ισαποστακισμού του.
Ευτυχώς στα Χρώματα της Εκδίκησης αυτός ο ισαποστακισμός δεν υπάρχει, χωρίς όμως να φτάνουμε στην πολιτική και κοινωνική γλαφυρότητα των τεσσάρων πρώτων βιβλίων με ήρωα τον Πάκο Μαρτίνεθ.
Και εδώ έχουμε κοινωνική και ιστορική φλέβα, με μία εσάνς πολιτικής αλλά όχι σε εκείνα τα πλαίσια. Το σίγουρο είναι πως ο Αττιά, ξέρει να γράφει καλά νουάρ μυθιστορήματα. Και αυτό εδώ δεν αποτελεί εξαίρεση.
Οι λάτρεις της γαλλικής, λογοτεχνικής νουάρ σχολής, θα απολαύσουν αυτό το βιβλίο, ειδικά όσοι έχουν διαβάσει κάποιο από τα πέντε προηγούμενα και προαναφερθέντα βιβλία.
Αξίζει επίσης να γίνει αναφορά, σε μία ακόμη εξαιρετική δουλειά από τις εκδόσεις Πόλις. Τόσο στο κομμάτι της έκδοσης όσο και στο κομμάτι της μετάφρασης από την Χριστίνα Μπουφέα, με εξαιρετικές και ενδιαφέρουσες σημειώσεις.

[Michael Kotsarinis]

Όπως και τα προηγούμενα βιβλία, έτσι και εδώ, ο συγγραφέας μας δίνει ένα σύγχρονο νουάρ με χαρακτήρες που προσαρμόζονται και εξελίσσονται παράλληλα με τις εποχές. Ενώ είναι σαφώς διακριτά τα τυπικά και αναμενόμενα στοιχεία του είδους, ο συγγραφέας δεν χάνει την ευκαιρία να σχολιάσει δηκτικά τόσο την εξουσία στις διάφορες μορφές της όσο και το κοινωνικό γίγνεσθαι. Θεωρώ ότι οι φίλοι του Πάκο Μαρτίνεθ θα το αγαπήσουν αλλά η χρονική του εγγύτητα το κάνει και ένα καλό εισαγωγικό βιβλίο για όσους θέλουν να γνωρίσουν τη γραφή του Αττιά. Για το τυπικό να πω ότι όλα τα βιβλία με αυτό τον κεντρικό ήρωα είναι αυτοτελή και διαβάζονται ανεξάρτητα.

Δείτε και την παρουσίασή μου στο Ex Libris.

[Δήμος Καραχάλιος · Rating 4 out of 5]

Μασσαλία 1980. Μια μαζική εκτέλεση δέκα θαμώνων ενός μπαρ απασχολεί τον Πάκο, δημοσιογράφο πλέον. Εγκληματικότητα, κυκλώματα πορνείας, λαθρεμπόριο. Και βέβαια η σχέση του Πάκο με την Ιρέν.

[Άγης · Rating 4 out of 5]

Εν αρχή εποίησεν ο Αττιά τον Πάκον Μαρτίνεθ· και η γη της Μεσσογείου ήτο άμορφος και έρημος, και σκότος εκάλυπτε την άβυσσον της ανθρώπινης ψυχής.

Ο Μωρίς Αττιά είναι ένα από τους δημοφιλέστερους σύγχρονους εκπροσώπους του λογοτεχνικού είδους που κατ’ ευφημισμόν ονομάζουμε Μεσογειακό νουάρ. Ιστορίες που πατάνε σε μια παράδοση βασισμένη σε έργα όπως αυτά του Ιζζό του Βάθκεθ-Μονταλμπάν, του Καμιλλέρι και γιατί όχι και του Μάρκαρη, βασισμένες στο μεσογειακό τοπίο, τη θερμή ατμόσφαιρα και την κοινωνικοπολιτική πολυπλοκότητα της περιοχής και που χαρακτηρίζονται από τη σκοτεινή
ατμόσφαιρα, τη ρεαλιστική απεικόνιση των κοινωνικών εντάσεων και μια ισχυρή αίσθηση τόπου, όπου η θάλασσα, οι πόλεις-λιμάνια και οι πολιτιστικές αντιθέσεις παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Και είπεν ο Αττιά, "Γενηθήτω χώρος όπου αι θάλασσαι και αι πόλεις να μιλήσουν." Και εγένετο· και εσχημάτισεν τον λιμένα της Μασσαλίας και τα σοκάκια του Αλγερίου· και έθεσεν εντός αυτών ανθρώπους περιθωρίου, εγκλήματα και πόνους.

Γεννημένος στην Αλγερία κατά την διάρκεια της αποικιοκρατίας, ο Αττιά, χρησιμοποιεί το Αλγέρι ως πρώτο σταθμό του διάσημου ήρωα των βιβλίων του, του Πάκο Μαρτίνεθ. Ενός ήρωα που ενσαρκώνει πολλά από τα προσωπικά βιώματα και τις κοινωνικές ανησυχίες του ίδιου του Αττιά, και που χαρακτηρίζεται από ένα αίσθημα ηθικής που θα τον φέρει συχνά αντιμέτωπο με την νομική μορφή της δικαιοσύνης. Προέρχεται από μια οικογένεια Ισπανών μεταναστών, γεγονός που τον κάνει να νιώθει συχνά ως «ξένος» τόσο στη Γαλλία όσο και στον ίδιο του τον εαυτό. Αυτή η αίσθηση αποξένωσης και η προσπάθεια να βρει τη θέση του σε έναν κόσμο γεμάτο αδικίες είναι ένα κεντρικό θέμα στη σειρά.

Και είπεν ο Αττιά, "Γενηθήτω σύγκρουσις εν τω κόσμω· ας γίνουν υποθέσεις αιματηραί, και ας κυλίσει δάκρυον και αίμα." Και έδωκεν εις τον Πάκο Μαρτίνεθ διαφθοράν να εξιχνιάσει, ανθρώπους να λυτρώσει και τον ίδιον του εαυτόν να βρει.

Αλγέρι, Μασσαλία, Παρίσι. Ο Πάκο Μαρτίνεθ, ως αστυνομικός, συντροφεύει τον αναγνώστη σε μια τριλογία που θα τον ταξιδέψει από την Αλγερινή Ανεξαρτησία ως τον Γαλλικό Μάη του ‘68. Και, αν και η καριέρα του ήρωα ως αστυνομικού τελειώνει και μεταπηδά σε αυτή του δημοσιογράφου, ακόμη παραπέρα, ως τις Αντίλιες στην Καραϊβική και ως την Ρώμη των Ερυθρών Ταξιαρχιών και του Άλντο Μόρο.

Και είπεν ο Αττιά, "Γενηθήτω πόνος εν τη καρδία του ήρωος· γενηθήτω αγάπη άπιαστος, οικογένεια χαμένη, και πατρίδα διχασμένη." Και εγένετο· και γέμισεν η ψυχή του Πάκο με θλίψιν και πάθος.

Και φτάνουμε στο τώρα. Του Πάκο Μαρτίνεθ ευαγγελίου το ανάγνωσμα, δεύτερη τριλογία, βιβλίο έκτο. Ο Πάκο ζει στην Μασσαλία μαζί με την γυναίκα του Ιρέν και την δεκάχρονη κόρη του. Οι μέρες της αστυνομικής έρευνας έχουν παρέλθει και πλέον εργάζεται ως δημοσιογράφος-κριτικός κινηματογράφου. Το σαράκι όμως παραμένει και όταν γίνεται άθελα του μάρτυρας μια μαφιόζικης μαζικής εκτέλεσης σε ένα συνοικιακό μπαρ στην Μπελ-ντε-μαι, αρπάζει την ευκαιρία να ερευνήσει την υπόθεση μόνος του, χωρίς την βοήθεια της αστυνομίας και χωρίς την προστασία της. Προστασία που θα ήθελε να έχει όταν, σύντομα, ο μίτος της έρευνας τον οδηγεί σε ένα παράνομο δίκτυο διακίνησης που τα ίχνη του χάνονται πίσω από του Σιδηρούν παραπέτασμα στην ανατολική ευρώπη και στην, ακόμη πιο επικίνδυνη, σαγηνευτική χήρα Ναταλί Ρομπέρτι, κόρη ενός Κροάτη πρώη πράκτορα της Αγγλικής αντικατασκοπίας.

Ταυτόχρονα στην μακρινή ανατολή, ο Φρανσουά Νεσίμ, φίλος του Πάκο και της γυναίκας του Ιρέν, που καλύπτει την σύγκρουση μεταξύ Σοβιετικής Ένωσης και των χρηματοδοτούμενων από την Αμερική Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν, φυλακίζεται από την KGB, ενώ πίσω στην Μασσαλία, η Ιρέν καλείται να διαχειριστεί μια σχέση που φτάνει στην δύση της, καθώς και μια άλλη, νέα, που μόλις αρχίζει.

Τα χρώματα της εκδίκησης, το έκτο βιβλίο του Μωρίς Αττιά, μας ξανασυστήνει τον αγαπημένο Πάκο Μαρτίνεθ, κάπως μεγαλύτερο και σε κρίση μέσης ηλικίας στο κατώφλι των πενήντα. Αυτή τη φορά πρωταγωνιστεί σε μια υπόθεση που αν και έχει όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το είδος – ίντριγκα, μυστήριο, διαφθορά, πάθη, οριακές καταστάσεις ζωής και θανάτου, ειδυλλιακές τοποθεσίες, μοιραίες γυναίκες, γκρίζους ήρωες – της λείπει αισθητά του πολιτικό στοιχείο ενώ, σε αρμονία με το προηγούμενο βιβλίο, ο πρωταγωνιστής, ελέω τη δημοσιογραφικής του ιδιότητας, κινείται περισσότερο στο παρασκήνιο μην ελέγχοντας τα γεγονότα, πολεμώντας παράλληλα τον εαυτό του και μάλλον, την αίσθηση ότι μεγαλώνει.

Με κινηματογραφική ματιά, γοητευτική γραφή που σε σημεία επι μέρους χάνει από τη μετάφραση, και με πληθώρα λογοτεχνικών και κινηματογραφικών αναφορών, ο Μωρίς Αττιά μας ταξιδεύει από τη Μασσαλία στη Βιέννη και από την Μέση Ανατολή στο Παρίσι, με ένα χορταστικό μυθιστόρημα που οι λάτρεις του είδους θα απολαύσουν παρά τις μικρές αδυναμίες. Τα χρώματα της εκδίκησης, που στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πόλις, είναι ένα εξαιρετικό νουάρ μυθιστόρημα από ένα συγγραφέα που για το είδος, ίσως, να μπορεί να χαρακτηριστεί στο μέλλον, κλασσικός.

[Panagiotis Efraimidis · Rating 5 out of 5]

Αν ήταν κάποτε να γίνω συγγραφέας θα ήθελα να γράφω μυθιστορήματα σας τον Maurice Attia! Είναι το δεύτερο που διαβάζω μετά το κόκκινο και το φαιό και το βρήκα και αυτό εξαιρετικό. Αυτό με τις πληροφορίες για την εποχή που βρίσκονται στο τέλος του βιβλίου το βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρον.Στο μέλλον θα προσπαθήσω να βρω και τα υπόλοιπα της σειράς.

[Tassos · Rating 3 out of 5]

Writing was good but plot confused

[Alexis Passas · Rating 4 out of 5]

Πολύ καλός Maurice Attia, Σαν δημοσιογράφος ο Paco Σε αυτή την ιστορία που και πάλι έχει όμορφες αναφορές στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Γαλλίας του 80

[Tasa · Rating 3 out of 5]

Καλό βιβλίο με κακή μετάφραση

[Stelios · Rating 4 out of 5]

Άλλη μια ιστορία με πρωταγωνιστή τον Πάκο . Καλοστημένη αλλά λίγο απλοϊκή στο τέλος

[Vasilis Vasiliou · Rating 5 out of 5]

Ενα εξαιρετικό νουάρ από τον μετρ του είδους Maurice Attia που σου κρατάει το ενδιαφέρον από την πρώτη σελίδα. Ο Πάκο Μαρτίνεθ είναι μεγαλύτερος, πιο κουρασμένος, αλλά δεν σταματά να κυνηγά την αλήθεια.
Το πολιτικό στοιχείο των προηγούμενων βιβλίων, αυτό που με κάνει να λατρεύω τον Attia, είναι πιο υποτονικό, αλλά η ιστορία παραμένει δυνατή, με κινηματογραφική γραφή και χαρακτήρες που δεν πολεμούν μόνο το έγκλημα, αλλά και τις δικές τους αδυναμίες…
Με μια λέξη…βιβλιάρα!