What do you think?
Rate this book
Νύχια περλέ
Με μια γλώσσα αιχμηρή, χειρουργική όπως και στα ποιήματά της, η Μαρία Κοπανίτσα ανατέμνει εδώ, χωρίς παραχωρήσεις, μεγάλα και εν μέρει απύθμενα θέματα της ζωής: συμβατικούς και αντισυμβατικούς έρωτες, ασθένειες, πόνο και ηδονή, στιγμές θανάτου, αναμνήσεις, γονείς και οικογενειακές ιστορίες, τους ξένους μέσα στην προσωπική ζωή. Μεταξύ απόγνωσης και ανακοπής, ανατριχίλας, και ανακούφισης.
Μια σειρά από διαφορετικά κείμενα που συντείνουν ωστόσο σε μια ενιαία αφήγηση, αποδίδουν έναν ολόκληρο βίο μέσα από αναμνήσεις, αισθήσεις, φευγαλέες εντυπώσεις και διαφορετικά επίπεδα εμπειριών, καθώς διαπλέκεται το παρελθόν και το παρόν, το όνειρο, το απωθημένο, το νεκρό και το ζωντανό, το αγαπητό και το μισητό.
Οπωσδήποτε μια νέα μορφή λογοτεχνίας, ρεαλιστικής και λυρικής, συγκεκριμένης ή σκόπιμα ασαφούς, που καθιστά τη γραφή αλλά και το χιούμορ μοναδικό εξομολογητικό και θεραπευτικό εργαλείο της εσωτερικής ταραχής, του ανικανοποίητου πόθου, της πιθανής και ενδεχόμενης σωτηρίας.
Μια σειρά από διαφορετικά κείμενα που συντείνουν ωστόσο σε μια ενιαία αφήγηση, αποδίδουν έναν ολόκληρο βίο μέσα από αναμνήσεις, αισθήσεις, φευγαλέες εντυπώσεις και διαφορετικά επίπεδα εμπειριών, καθώς διαπλέκεται το παρελθόν και το παρόν, το όνειρο, το απωθημένο, το νεκρό και το ζωντανό, το αγαπητό και το μισητό.
Οπωσδήποτε μια νέα μορφή λογοτεχνίας, ρεαλιστικής και λυρικής, συγκεκριμένης ή σκόπιμα ασαφούς, που καθιστά τη γραφή αλλά και το χιούμορ μοναδικό εξομολογητικό και θεραπευτικό εργαλείο της εσωτερικής ταραχής, του ανικανοποίητου πόθου, της πιθανής και ενδεχόμενης σωτηρίας.
Paperback
Published October 1, 2024
31 people want to read
About the author
Μαρία Κοπανίτσα
4 books1 followerΗ Μαρία Κοπανίτσα γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1956. Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Κέιμπριτζ (Girton College, BA, MA), ζωγραφική στο City and Guilds of London Art School και χαρακτική στο Παρίσι με τους Frélaut και Calvert-Brun.
Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο Κυκνάνθρωποι – Ποιήματα και χαρακτικά (εκδ. Εστία) και το 2005 εικονογράφησε τους Ομηρικούς Ύμνους στη Δήμητρα, στον Απόλλωνα (εκδ. το Ροδακιό). Από το 2011 δημοσιεύει ποιήματά της στα περιοδικά Ποιητική και Νέα Εστία. Το 2019 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή Ίδρωσα να το πω (εκδ. Πόλις) και το 2022 η δεύτερη, Έπεσα στα τέσσερα (εκδ. Πόλις).
(Πηγή: "Εκδόσεις Ποταμός", 2024)
Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο Κυκνάνθρωποι – Ποιήματα και χαρακτικά (εκδ. Εστία) και το 2005 εικονογράφησε τους Ομηρικούς Ύμνους στη Δήμητρα, στον Απόλλωνα (εκδ. το Ροδακιό). Από το 2011 δημοσιεύει ποιήματά της στα περιοδικά Ποιητική και Νέα Εστία. Το 2019 κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή Ίδρωσα να το πω (εκδ. Πόλις) και το 2022 η δεύτερη, Έπεσα στα τέσσερα (εκδ. Πόλις).
(Πηγή: "Εκδόσεις Ποταμός", 2024)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
Read
December 30, 2024Γράφει με το καλημέρα η Κοπανίτσα: «Ξύπνησα με μια σκληρή/οδυνηρή καύλα σήμερα το πρωί, που δεν ήταν σεξ, ήταν οργή.
Αυτό μου έφτασε για το πακετάρω τα Νύχια Περλέ στις χριστουγεννιάτικες διακοπές. Και ξέρετε πόσο περίπλοκα είναι τα ζητήματα του να φτιάξει κανείς βαλίτσες για λίγες μέρες. Μόνο ο γάτος μου, ζυγίζει περίπου οκτώ κιλά και είχε κουρνιάσει στη βαλίτσα με τις ώρες, βέβαιος και πως θα ταξιδέψει μαζί. Τέλος πάντων.
Τα Νύχια Περλέ με βασάνισαν όσο επέμενα να τα πλαισιώνω με τις βαρετές ερωτήσεις που κάνουν μερικοί καταπιεσμένοι χαρακτήρες σαν εμένα: «Μα τι είναι;». Κάπου στην πορεία το παίρνει κανείς απόφαση, πως πρόκειται για τα σύντομα κείμενα στα οποία η συγγραφέας αφηγείται ένα φάσμα λαμπρών και σκοτεινών γεγονότων που της έκαναν εντύπωση, από μια έκφραση, μέχρι κάτι ποιητικά φιλοσοφημένο, που ίσως να εξομολογηθείς στη φίλη σου μετά από κανένα μάι τάι. Μου άρεσε περισσότερο η επιμονή της συγγραφέως στον πατέρα της. Αυτά που της είχε πει και όλα όσα η ίδια υπέθετε και την έπιανε μανία να σκαλίζει. Ο λεκτικός της τρόπος, επίσης, είναι αλέγκρος, ελληνικός, αγγλικός, γαλλικός, λεσβιακός. Όλες οι σημαντικές γλώσσες δηλαδή! (εδώ -εάν είστε φίλοι μου- θα γελάσετε, έστω από ευγένεια). Ακολουθεί απόσπασμα από τα επικήδεια γεμιστά:
«Τόσος χώρος χρειάζεται για τάφο, σκέφτηκα. Φτάνει και περισσεύει. Αλλά περισσεύουνε λεφτά για τα άφθονα κρασιά και τα κοκκινιστά κρέατα που μου περιέγραψε; Τον συμπαθώ και για αυτό μόνο. Τα επικήδεια γεμιστά. Δεν επιθυμώ βέβαια τον θάνατό του, αλλά λιγουρεύομαι τα μετέπειτα φαγητά που μου περιέγραψε ο Ιωσήφ με τέτοιον ενθουσιασμό μετά την κηδεία της φίλης (λυκοφιλία!) που της ανήκει άνετο, μεγάλο διαμέρισμα στην ίδια τεράστια πολυκατοικία όπου ο Νοικοκυράκης παραμένει οικοπεδούχος. Το μεση μέρι έφαγα πέρκα με μαγιονέζα, πράγματα αστεία.»
Αυτό μου έφτασε για το πακετάρω τα Νύχια Περλέ στις χριστουγεννιάτικες διακοπές. Και ξέρετε πόσο περίπλοκα είναι τα ζητήματα του να φτιάξει κανείς βαλίτσες για λίγες μέρες. Μόνο ο γάτος μου, ζυγίζει περίπου οκτώ κιλά και είχε κουρνιάσει στη βαλίτσα με τις ώρες, βέβαιος και πως θα ταξιδέψει μαζί. Τέλος πάντων.
Τα Νύχια Περλέ με βασάνισαν όσο επέμενα να τα πλαισιώνω με τις βαρετές ερωτήσεις που κάνουν μερικοί καταπιεσμένοι χαρακτήρες σαν εμένα: «Μα τι είναι;». Κάπου στην πορεία το παίρνει κανείς απόφαση, πως πρόκειται για τα σύντομα κείμενα στα οποία η συγγραφέας αφηγείται ένα φάσμα λαμπρών και σκοτεινών γεγονότων που της έκαναν εντύπωση, από μια έκφραση, μέχρι κάτι ποιητικά φιλοσοφημένο, που ίσως να εξομολογηθείς στη φίλη σου μετά από κανένα μάι τάι. Μου άρεσε περισσότερο η επιμονή της συγγραφέως στον πατέρα της. Αυτά που της είχε πει και όλα όσα η ίδια υπέθετε και την έπιανε μανία να σκαλίζει. Ο λεκτικός της τρόπος, επίσης, είναι αλέγκρος, ελληνικός, αγγλικός, γαλλικός, λεσβιακός. Όλες οι σημαντικές γλώσσες δηλαδή! (εδώ -εάν είστε φίλοι μου- θα γελάσετε, έστω από ευγένεια). Ακολουθεί απόσπασμα από τα επικήδεια γεμιστά:
«Τόσος χώρος χρειάζεται για τάφο, σκέφτηκα. Φτάνει και περισσεύει. Αλλά περισσεύουνε λεφτά για τα άφθονα κρασιά και τα κοκκινιστά κρέατα που μου περιέγραψε; Τον συμπαθώ και για αυτό μόνο. Τα επικήδεια γεμιστά. Δεν επιθυμώ βέβαια τον θάνατό του, αλλά λιγουρεύομαι τα μετέπειτα φαγητά που μου περιέγραψε ο Ιωσήφ με τέτοιον ενθουσιασμό μετά την κηδεία της φίλης (λυκοφιλία!) που της ανήκει άνετο, μεγάλο διαμέρισμα στην ίδια τεράστια πολυκατοικία όπου ο Νοικοκυράκης παραμένει οικοπεδούχος. Το μεση μέρι έφαγα πέρκα με μαγιονέζα, πράγματα αστεία.»
December 27, 2024
Θέλω τόσο πολύ να ξαναξεσαλωσουμε και να κάνουμε πάλι μαζί αταξίες αλλά μου απαγορεύεται επειδή έχω ευθύνες και βουρκωνω όταν μου το επισημαίνουν αυτό πολύ νεοτεροι που είναι σίγουρα και πιο σωφρονες από εμένα.
Αυτό που με νοιάζει είναι να μη ζήσω παραπάνω από τον σκύλο μου και όχι που με ρωτάνε αν είσαι σύζυγος μου στο νοιάζει, όπου στον θάλαμο ορισμένοι αμφιβάλλω για το φύλο μου."- Μαρία Κοπανίτσα, νύχια περλέ, εκδόσεις ποταμός...ΥΓ σχεδόν Natalia Ginzburg αλλά πιο αναρχικό. Αναζήτηση, ανάμνηση, Polaroids, σκίτσα, όνειρα, φύλο, ταυτότητα και ζωή, θάνατος και plucky κι είναι "σιχαμενο"..για τα ήσυχα μοναχικά βράδια και adults only 🖤 merry Christmas plucky people and be a drama Ποιός χεστηκε;
Αυτό που με νοιάζει είναι να μη ζήσω παραπάνω από τον σκύλο μου και όχι που με ρωτάνε αν είσαι σύζυγος μου στο νοιάζει, όπου στον θάλαμο ορισμένοι αμφιβάλλω για το φύλο μου."- Μαρία Κοπανίτσα, νύχια περλέ, εκδόσεις ποταμός...ΥΓ σχεδόν Natalia Ginzburg αλλά πιο αναρχικό. Αναζήτηση, ανάμνηση, Polaroids, σκίτσα, όνειρα, φύλο, ταυτότητα και ζωή, θάνατος και plucky κι είναι "σιχαμενο"..για τα ήσυχα μοναχικά βράδια και adults only 🖤 merry Christmas plucky people and be a drama Ποιός χεστηκε;
December 18, 2025
Ωραία γραφή και η μορφή των κειμένων μου άρεσε πολύ που ήταν μικρή, γρήγορη και περιεκτική. Ωστόσο, το περιεχόμενο δε με κέρδισε και ένιωσα ότι δε μου ταίριαξε.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews