Over onrecht

by Judith N. Shklar, Timon Meynen (translator)

Wat is het verschil tussen onrechtvaardigheid en botte pech? Wanneer spreken we van een natuurramp en wanneer van een humanitaire ramp? In Over onrecht laat Judith N. Shklar zien dat we bij zulke vragen niet met vastomlijnde begrippen te maken hebben, maar met een steeds veranderende werkelijkheid.

Met haar inmiddels klassiek geworden analyses legde Shklar de basis voor een geheel nieuwe theorie van recht en onrecht. Shklar vertrekt niet vanuit een abstracte definitie van rechtvaardigheid, maar vanuit de vraag wat onrechtvaardigheid concreet betekent.

Over onrecht is een urgent pleidooi om te luisteren naar wat slachtoffers van onrecht ons te zeggen hebben.

224 pages, Paperback

Published May 14, 2024

About the author

Judith Shklar was born as Judita Nisse in Riga, Latvia to Jewish parents. Because of persecution during World War II, her family fled Europe over Japan to the US and finally to Canada in 1941, when she was thirteen. She began her studies at McGill University at the age of 16, receiving bachelor of art and master of art degrees in 1949 and 1950, respectively. She later recalled that the entrance rules to McGill at the time required 750 points for Jews and 600 for everyone else. She received her PhD degree from Harvard University in 1955. Her mentor was the famous political theorist Carl Joachim Friedrich, who, she later recalled, only ever offered her one compliment: "Well, this isn't the usual thesis, but then I did not expect it to be." Eventually she became his successor.

Shklar joined the Harvard faculty in 1956, becoming the first woman to receive tenure in Harvard's Government Department in 1971. During her first year in the job, the Department permitted her to stay at home with her first child while writing her first book. When it came time for her tenure decision, the Department dithered, so Shklar proposed a half-time appointment with effective tenure and the title of lecturer, partly because she had three children by then. In 1980, she was appointed to be the John Cowles Professor of Government. Her friend and colleague Stanley Hoffmann once remarked, “she was by far the biggest star of the department.” Hoffmann also called her "the most devastatingly intelligent person I ever knew here."

During her career, Shklar served in various academic and professional capacities. For example, she was active in the committee that integrated the American Repertory Theater into the Harvard community.

Throughout her life, Judith Shklar was known as "Dita." She and her husband, Gerald Shklar, had three children, David, Michael, and Ruth

Reviews

[Saskiasauce · Rating 3 out of 5]

The book covers interesting ideas but would really have benefited from a better translator.

[Spijker Mans]

Shklar geeft geen pasklare antwoorden op de definitie van onrechtvaardigheid en beargumenteerd dat het omdraaien (het tegenovergestelde) van de abstracte definitie van rechtvaardigheid niet toereikend is om onrechtvaardigheid te definiëren, terwijl veel politiek theoristen en filosofen hun werk zo insteken. In plaats daarvan pleit ze voor het luisteren naar de (zelfbenoemde) slachtoffers van onrecht.
Het boek is niet traditioneel gestructureerd geschreven en lijkt af en toe een reeks aantekeningen.

[Aad Kamsteeg · Rating 4 out of 5]

Geweldige analyse! Onrecht is meer dan geen rechtvaardigheid. Shklar geeft een overzicht en verklaart onrecht in meer verschijningsvormen: persoonlijk; werkelijk; of gevoeld onrecht. Ook al is dit geschreven in 1980 en de wereld sindsdien wel is veranderd geldt dat niet voor het doen van onrecht.
Daarbij een receptuur, niet hoe onrecht te voorkomen maar hoe te onderkennen. Luisteren naar mensen die onrecht ervaren. Iets dat veelal niet gebeurd doordat het vaak wordt weggedrukt met een denigrerende aanname (stel je niet aan?).