In dit boek onderzoekt Jef Vermassen verschillende soorten seriemoordenaars en hun werkwijzen. Hij neemt de lezer mee door vier assisenzaken van seriemoordenaars in België, waaronder de zaak van Kim De Gelder12.
Seriemoordenaars zijn de gevaarlijkste wezens op aarde. Ze zijn verslaafd aan het doden van mensen. Topadvocaat Jef Vermassen schetst op meesterlijke wijze wie die seriemoordenaars zijn, wat hen drijft, welke verschillende motieven ze hebben om te moorden, op welke verschillende, wreedaardige manieren ze te werk gaan. Daarnaast vertelt hij ook het verhaal van zes Vlaamse seriemoordenaars met wie hij tijdens zijn loopbaan in contact kwam: Sylvain Dhoest, Kim De Gelder, Ronald Janssen, Hans Van Temsche, Renaud Hardy en Stephaan du Lion. Hij kreeg tijdens hun processen een unieke inkijk in hun verschrikkelijke persoonlijkheden.
Na MOORDENAARS EN HUN MOTIEVEN en MEESTER, IK HEB GEEN TRANEN MEER, goed voor een verkoop van ruim meer dan honderdduizend boeken, is SERIEMOORDENAARS een bloedstollende opvolger die u ademloos zal lezen.
"Doelbewust dropte de seriemoordenaar het lijk van een vermoorde vrouw op een plaats met het bord 'No dumping'. Het is duidelijk dat hij de maatschappij wilde duidelijk maken dat hij niet gehouden was aan verboden of regels. De gedode dame was door hem compleet ontmenselijkt. De dader had haar herleid tot een voorwerp. Meteen spotte hij ook met onze samenleving. Zo maakte hij duidelijk dat de wet niet op hem van toepassing was."
Jef Vermassen is een Belgisch advocaat, strafpleiter en auteur. Hij studeerde aan het Sint-Lievenscollege te Gent. Vermassen verwierf bekendheid in Vlaanderen door de verdediging van verdachten en slachtoffers in grote moordzaken. Een van zijn eerste zaken was de verdediging van Freddy Horion waar hij sterk pleitte tegen de doodstraf. Hij bekwam over heel zijn carrière zo'n 16 vrijspraken van beschuldigden bij het hof van assisen, wat eerder zeldzaam is. Naar eigen zeggen verdedigt hij enkel beklaagden van wier onschuld hij overtuigd is of die hun misdaad hebben bekend. Hij stopte een tijd met assisenzaken toen hij er niet in slaagde een cliënte vrij te pleiten in de Oostkampse beerputmoord. Hij trad nadien vooral op als raadsman van burgerlijke partijen.
In het eerste decennium van de eenentwintigste eeuw verdedigde hij onder meer de rechten van de Belgische natuurlijke vader van Baby D., de belangen van de ouders van Luna Drowart bij de Moord op Oulematou Niangadou en Luna Drowart, de belangen van de familie Demoor bij de doodslag op Guido Demoor. Hij pleitte voor de familie van Els Van Doren, burgerlijke partij in de assisenzaak van de parachutemoord. Hij verdedigt de familie van Annick Van Uytsel in de Zaak-Janssen, alsook de ouders van twee vermoorde baby's bij de steekpartij in Sint-Gillis-bij-Dendermonde.
Hij staat bekend voor zijn kennisrijke stijl en vermogen om ingewikkelde juridische zaken eenvoudig uit te leggen. Om die reden is hij een vaak gevraagde commentator in de Vlaamse pers en op de Vlaamse en Nederlandse televisie.
Hij verrichtte onderzoek naar moord in Vlaanderen en Brussel en onderzocht hiervoor 1200 zaken. Op basis hiervan verzamelde hij heel wat statistisch studiemateriaal. In oktober 2004 bracht hij het boek Moordenaars en hun motieven uit, waarin hij onderzoek deed naar de hedendaagse motieven voor moord. Het boek werd een bestseller. In 2017 bracht hij het boek Meester, ik heb geen tranen meer uit.
In het proces tegen Els Clottemans vertegenwoordigde hij de burgerlijke partijen. Door zijn aanpak oogstte hij tegenkanting maar hielp hij ook de openbare aanklager met het overtuigen van de jury. Zijn tegenstrever was advocaat Vic Van Aelst.
Super grote fan van deel 1! Hierin staat alle theorie zooooo duidelijk uitgelegd en perfect aangevuld met (zeer gedetailleerde) voorbeelden. Soms zat er wat herhaling in maar dat was opzich niet slecht. Het was echt makkelijk begrijpbaar en las ook super vlot.
In deel 2 kwamen echt grote Belgische zaken aanbod, zeer interessant om van het begin tot het einde alles te weten te komen. Ook de volledige gesprekken met de moordenaars die uitgeschreven staan hebben mij verschillende emoties laten voelen, ook wel aangrijpend op sommige momenten. Sommige stukken vond ik wel heel lang uitgeschreven waardoor het wat te veel werd voor mij persoonlijk.
Over het algemeen was dit boek echt heel goed geschreven! Zeker een aanrader!
Interessant thema. Niet de beste schrijver, best wel veel herhaling in bepaalde hoofdstukken. Het eerste deel, de ‘algemene’ uitleg over seriemoordenaars las iets vlotter dan de hoofdstukken over de Belgische cases. De hoofdstukken over de Belgische seriemoordenaars stuk per stuk gelezen en niet meteen bij het uitlezen van het boek.
Nooit gedacht dat een non-fictieboek zo’n pageturner zou kunnen zijn! Vermassen herhaalt inderdaad wel vaak, maar toch vind ik dit boek echt een aanrader. Deel 1 legt de ‘theorie’ heel duidelijk uit en in deel 2 krijg je een gedetailleerd beeld van Vlaamse assisenzaken.
Heel interessant boek met ook boeiende en ook best heftige cases. Naar mijn gevoel trad Vermassen vaak in herhaling, waarbij het boek gerust een paar pagina's minder dik had kunnen zijn. Vermassen's casebestand en carrière als strafpleiter tonen aan dat hij weet wat hij doet en dat goed doet, al kwam hij geregeld snobberig, uit de hoogte en wat arrogant over. Desondanks was het zeer verrijkend om van zijn kennis en ervaring te mogen leren. De getuigenissen van de nabestaanden van Ronald Janssen die Vermassen toevoegde hebben er in deel 2 echt op ingehakt bij mij. Ik kan me inbeelden dat dat nog meer was op de daadwerkelijke procesdag.
Toen ik in zijn dankwoord las dat hij het boek ingesproken heeft en heeft laten uitschrijven door zijn secretaresses, werd er veel duidelijk. Het boek leest inderdaad als een lezing die werd uitgetypt in plaats van een boek - zeer veel herhaling. Hierdoor was het voor mij veel te langdradig. Het had perfect 100-200 pagina's ingekort kunnen worden en nog steeds exact dezelfde informatie overgebracht hebben. Voor mij jammer genoeg geen aanrader, tenzij deze schrijfstijl je niet stoort.
Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel wordt een semi-wetenschappelijke uitleg gegeven over de kenmerken van seriemoordenaars. Het uitgelegde kenmerk wordt dan gekoppeld aan de werkwijze van een bepaalde dader. Een beetje saai, vaak herhalend en niet echt diepgravend. Hierover zijn vast betere werken te vinden. Tweede deel gaat over Belgische seriemoordenaars en hun processen. Wel aan te raden en interessant. Spijtig dat het nogal droog wordt gebracht waarbij conversaties letterlijk worden neergeschreven. Het voelt eerder aan als een verslag of een deel van een dossier. Het had misschien allemaal iets vlotter gemogen.
In dit boek analyseert de strafpleiter de psyche van de seriemoordenaars. Hij doet dit aan de hand van persoonlijke ervaringen en casestudies. Het geeft een compleet beeld weer van hoe een seriemoordenaar te werk gaat. Ik vond het een zeer interessant boek om te begrijpen wat zich in het hoofd van deze killers afspeelt.
Ik heb een gezonde portie interesse voor alles wat er verkeerd kan gaan in het brein van moordenaars, genadeloze killers en bij uitstek dus ook seriemoordenaars. Ik ben niet per se belust op sensatie, maar nagenoeg altijd op zoek naar waar het verkeerd liep (op zoek gaan naar het waarom heb ik losgelaten). Komt het door opvoeding, of worden sommige mensen gewoon ‘ziek’ geboren? Er zijn weinig moordzaken waarover ik geen boek heb gelezen, een documentaire of serie heb gekeken (Mindhunter op Netflix, graag gedaan). Ook boeken van de hand van wetsdokters komen zonder aarzeling op de leeslijst.
Profilering is een belangrijk onderdeel in onderzoek naar (serie-)moord. Meester Vermassen neemt dit grondig onder de loep in dit boek en dat is uiterst interessant. Profilering, uitvoerig DNA-onderzoek en het proberen doorgronden van mensen of monsters, of hoe je ze ook noemen wil.
Verderop in het boek haalt hij enkele assisenzaken aan waar hij zelf een belangrijke rol in heeft gespeeld. Meester Vermassen is fier op zijn carrière, en terecht. Welke mening je ook over hem mag hebben, je kan zijn jarenlange ervaring als strafpleiter onmogelijk negeren. Moord zal altijd een soort sensatie en nieuwsgierigheid opwekken bij mensen. Ik hoef de korte inhoud niet te lezen van een boek van zijn hand, ik vertrouw er blindelings op dat ik het met plezier zal verslinden.
De hoofdstukken over Kim De Gelder en Ronald Janssen komen het meest binnen. Ik heb het grootste deel over Ronald Janssen in de avond gelezen (denk: donker, alleen thuis) en vaak kroop dat zo hard onder mijn vel dat ik er gewoon bang van werd. Niet van zijn personage an sich maar gewoon, het feit dat iedereen op elk moment zomaar het pad van een kernpsychopaat kan kruisen.
“De bedoeling van dit boek is onder meer om het gemediatiseerde beeld van de seriemoordenaar naast ons neer te leggen en dit te vervangen door een meer wetenschappelijk verantwoord onderzoeksresultaat van dit verontrustend maatschappelijk probleem.”
Het eerste non-fictieboek dat ik daadwerkelijk heb uitgelezen. Dit zegt al genoeg.
Een beklijvend werk van Jef Vermassen waarin feiten ondersteund worden door de verschrikkelijke misdaden die door seriemoordenaars in binnen- én buitenland gepleegd worden.
Schrijnend om doorheen het relaas op te moeten merken hoe de kiem van het ontstaan van een seriemoordenaar bijna altijd bij trauma’s in de jeugd blijkt te liggen…
Hartverwarmend om te lezen hoe nabestaanden van slachtoffers de moed vinden om met een krachtige boodschap de dader op zijn proces aan te spreken. Hoedje af voor al deze mensen die ondanks hun pijn en verdriet zo dapper zijn om de volle rechtzaal en de moordenaar van hun dierbare te woord te staan.
3,5: het eerste deel van het boek is bijzonder theoretisch waar het tweede deel mij veel meer lag door zijn eigen ervaringen, maar al bij al een mooi werk
Een indringend en confronterend boek, gebaseerd op waargebeurde feiten. Het is zo aangrijpend dat ik het soms moest wegleggen. De schrijfstijl is vlot en meeslepend, maar de zware realiteit liet me niet los. Omdat lezen voor mij vooral ontspanning is, heb ik het boek niet uitgelezen. Ik geef drie sterren: een sterk geschreven verhaal, maar voor mij persoonlijk te heftig
Ik heb dit boek verslonden. Compleet in beslag genomen door dit boek, zelfs toen ik het een avond aan de kant liet liggen omdat het allemaal zo heftig binnenkwam. Ik sliep die avond amper en ging tig keer bij de kinderen kijken want dat is wat dit boek met me deed. Ik vertrouwde niets of niemand meer en was even ongelooflijk angstig en bang.
Natuurlijk is dat niet zijn opzet maar het toont wel aan hoe goed Jef Vermassen ervoor zorgt dat dit boek onder je huid gaat kruipen. Het boek bevat een bom aan informatie met in deel een veel internationale seriemoordenaars - de ene al bekender als de andere - en in deel twee een inkijk in de zaken en processen van bijvoorbeeld Kim de Gelder en Ronald Janssens.
Wetenschap, true crime, seriemoordenaars, hun werkwijze, de verschillen, het psychotische, psychologische, het menselijke, het onmenselijke,… Jef Vermassen weeft alles in elkaar met dit nieuwe boek. Of dit nu een onderwerp is dat je boeit of net iets is dat heel ver van je interesse staat, dit boek zal je grijpen en niet meer lossen.
Hyper interessant en zodanig boeiend dat je van begin tot einde aan dit boek gekluisterd zit.
Dit boek is het equivalent van: ‘this could’ve been an email.’ In totaal lees je 500 pagina’s maar je kon makkelijk, makkelijk!, het boek halveren en hetzelfde gezegd krijgen. Er komen onwijs veel herhalingen voor, vaak springt de schrijver (die overduidelijk geen schrijver is) van de hak op de tak, er wordt zelden diep ingegaan op een belangrijk hoofdstuk waarom seriemoordenaars nu precies bestaan. Als je een beetje basiskennis psychologie hebt is het eerste deel van het boek gewoon kapot saai (behalve de random anekdotes over seriemoordenaars die worden beschreven, dat maakte dat ik bleef verder lezen) Op een gegeven moment heb ik na de zoveelste herhaling 100 pagina’s overgeslagen en ben ik naar deel 2 gegaan. Op zich interessant om over het proces van 4 seriemoordenaars te lezen, maar ik miste echt diepgang. Dit was een gortdroog naslagwerk over 4 rechtszaken waarbij het lijkt dat meneer Vermassen verplicht aan een exact woordenaantal moest komen. Missie geslaagd, dat wel. Maar de opluchting was groot toen ik het boek uit had. En dan ga ik nog niet in op de gigantische hoeveelheid bijvoeglijke naamwoorden en synoniemen die werden gebruikt (straatmadelieven, danstempels, de benjamin van de groep) Graag bepaal ik in een non-fictie boek zelf wat ik van de verhalen en ‘personages’ vind thank you very much.
Een redelijk heftig boek om te lezen, maar zo vlot en aangrijpend geschreven. In het eerste deel van het boek worden verschillende kenmerken, theorieën, soorten van seriemoordenaars besproken. Hierbij worden voorbeelden van veel besproken seriemoordenaars gebruikt om deze ideeën/theorie tot leven te laten komen en vatbaarder te maken. Dit is een heel duidelijk geschreven stuk, waarbij alle belangrijke elementen naar voren komen en waar je soms wel geconfronteerd wordt met de gruwelijkste details. Maar de echte sterkte van het boek, het vernieuwende en hetgeen wat echt binnenkomt is deel twee van het boek. Hierbij word je meegenomen in zaken van enkele bekende seriemoordenaars van België. De gebeurtenissen en feiten worden aangehaald, maar vooral het assisenproces komt ter spraken. Hierbij krijg je een echt inkijk in hoe dit in zijn werk is gegaan, de gedragingen van deze moordenaars, hun leugens en psychopathie. Maar het leed en de stem van de slachtoffers en nabestaanden wordt ook zorgvuldig en respectvol ter spraken gebracht, ze krijgen hier een stem. Dit tweede deel heeft me echt geraakt en blijft hangen.
Jef Vermassen is een topadvocaat met kennis van zake. Laat ons hopen van niet, maar als ik ooit in een rechtbank terechtkom, hoop ik Vermassen aan mijn kant te zien staan. Zonder meer een icoon in zijn sector. Maar een schrijver is hij helaas niet. Zelfs los van de schrijf- en typfouten die hier en daar in dit boek zijn geslopen, is dit taalkundig verre van een meesterwerk. Te veel herhalingen, te veel van de hak op de tak springen en te veel vreemd geconstrueerde zinnen en verbloemende taal. Achterin het boek staan twee eindredacteurs vermeld, maar ze hadden er beter aan gedaan nog een derde op dit werk te zetten. Dat gezegd zijnde: inhoudelijk is ‘Seriemoordenaars: Monsters bestaan niet, of toch’ wel een enorm interessant boek. Het was boeiend om eens alle wetenschappelijke feiten rond seriemoordenaars op een rijtje te hebben, met tekenende voorbeelden en vooral zonder een fictiesausje à la Criminal Minds eroverheen. Alleen had dat ook in een pak minder bladzijden gekund.
Deel 1 was heel interessant en vlot te lezen. De theorie over seriemoordenaars was heel duidelijk en telkens waren er (enkele) voorbeelden waardoor het niet te theoretisch werd.
Deel 2 was ook interessant maar persoonlijk (soms) minder vlot te lezen. De hoofdstukken over Kim De Gelder en Ronald Janssen waren vrij lang. Het deel van Ronald Janssen stak mij het meeste tegen. Er werden veel conversaties van in de rechtzaal uitgeschreven wat het langdradig maakte. Vaak draaide Kim De Gelder rond de pot waardoor je de frustraties zelf ook begint te voelen + het langdradige deed mij bijna dit hoofdstuk overslaan.
Eerdere reviews geven aan dat er veel herhaling in Jef Vermassen zijn boek zit maar dit vond ik heel hard meevallen en stoorde mij totaal niet.
Inhoudelijk heel interessant, Jef Vermassen is duidelijk een krak in zijn vak. Absoluut niets op aan te merken qua inhoud.
Vormelijk, als boek, een gedrocht. Ik ben moeten overschakelen naar audioboek om het draaglijker te maken. Dit boek leest (en luistert) als een letterlijk uitgetypt seminarie (blijkt in het dankwoord dat het inderdaad gedicteerde teksten zijn).
NOT sorry, maar een uitgeverij had hier een absoluut topboek van kunnen maken: duidelijke structuur, minder herhalingen, minder typfouten en vooral met meer redactie. Ik heb het idee dat de uitgeverij schrik had om tegen het genie van Vermassen in te gaan. Het is dat of het veel cynischere idee dat ze geen moer gaven om het uitgeven van een goed boek en alleen maar om het innen van makkelijk geld.
Meester Vermassen beschikt over veel insiders kennis en ervaring maar hij is geen schrijver. In het eerste deel probeert hij inzicht te geven in wat een seriemoordenaar is, met veel voorbeelden en anekdotes. Maar hij valt heel vaak in herhaling, soms zelfs in dezelfde paragraaf. Hij springt nogal van de hak op de tak en biedt geen nieuwe inzichten. Als je al een paar boeken over het onderwerp hebt gelezen is deze niks nieuws. Deel 2 over een aantal van zijn eigen processen is wat interessanter maar hij kan het weer niet laten, net zoals bij moordenaars en hun motieven, om zijn brilliante zelf in de schijnwerpers te plaatsen. Er zit duidelijk meer dan één narcist in de zaal.
Deel I is de wetenschap die toegelicht wordt. Ik had dit reeds eerder gelezen in engelstalige boeken, en het blijft toch heel bijzonder. Zoals gezegd kan worden van dit type moordenaars: ze vinken alle vakjes aan.
Deel II gaat dan over de procesvoering van een aantal prominente zaken. Als je aandachtig bent geweest in Deel I zie je de kenmerken duidelijk naar voren komen. Maar hou je hart vast, want het komt binnen. Meer dan eens heb ik toch wel een traantje weggepinkt.
“Jef Vermassen - Seriemoordenaars: monsters bestaan niet of toch?” ☠️☠️☠️☠️
Mijn eerste luisterboek ooit! Vele uren file geluisterd naar de gruwel waartoe mensen in staat zijn. 😞 Interessant thema, interessante quotes en verrassende inzichten. Wel vaak herhaling van zaken, aangezien ik gedurende 2 weken in stukken geluisterd heb, was dit minder storend dan verwacht. Het viel me wel op af en toe. Wat een gruwel! Wel veel geleerd uit dit boek.
Helaas kon het ook zo'n 200 pagina's korter geweest zijn (geen fan van de vele herhalingen en de eindeloze dialogen uit zijn processen). Vermassen beschrijft narcisten, maar hoort zichzelf ook graag bezig.
Interessant boek. Deel één vond ik iets te langdradig en bevatte toch wat herhaling waardoor het soms wat vermoeiend las. Deel twee las als een sneltrein. Als je geïnteresseerd bent in trie crime is dit zeker een aanrader!
Na ook het 2e deel te lezen blijf ik bij het standpunt dat er heel erg veel herhaald wordt. Deze cases van dichtbij bestuderen is ergens interessant, maar ik vond ze soms iets te gekleurd. Ergens wel logisch als je verdediging doet van de burgerlijke partij, maar naar mijn mening is die kleuring jammer. Connectie met de theorie had in die cases ook wel interessant geweest. Ik vind het er nu maar wat bijgesmeten "als voorbeeld", maar zonder die connectie hadden die zeker korter gekund. 50-100 pg's voor 1 seriemoordenaar vind ik enorm veel.
Ook het eerste deel vind ik niet top. Heel erg veel herhaling en soms van de hak op de tak. Natuurlijk wel enkele nieuwe dingen uit meegenomen, dus dit blijft een interessant boek. Leest ook zeer vlot. Ik zou het alleen, met de kennis dat ik nu heb, eerder lenen bij iemand dan het zelf te kopen.