Το μπάσταρδο

by Μένιος Σακελλαρόπουλος

«Ποιος είναι ο πατέρας μου, γαμώτο; Ποιος μας έριξε σε τέτοια μιζέρια; Ποιος ρήμαξε τη ζωή μας;» ούρλιαζε απελπισμένος στο πρόσωπο της μάνας του. Η Νατάσα κοιτούσε τον γιο της κλαμένη, με τη θύελλα να μαίνεται μέσα της. Χρόνια ολόκληρα κρατούσε το τρομερό μυστικό και ήθελε να το πάρει μαζί της στον τάφο. Η ίδια η ζωή όμως σκηνοθέτησε μια τραγωδία που δεν μπορούσε να φανταστεί κανείς, όπως και τις τρομακτικές συνέπειές της.
Δύο βιασμοί, ένας λάθος υπολογισμός, μια αδιανόητη πολιτική ίντριγκα που ρίχνει κυβερνήσεις, μια δολοφονία, ένας παπάς με λερωμένα ράσα. Αμαρτίες, λάθη, πάθη, μυστικά, ψέματα, βρόμικα λεφτά, δολοπλοκίες, από τη Σαλαμίνα ως το Ψυχικό και το πρωθυπουργικό γραφείο, ένα δράμα πίσω από κλειστές πόρτες, εκεί όπου όλα κρύβονται κάτω από το χαλί.
Ένα κοινωνικοπολιτικό θρίλερ που τρομάζει ακόμα και τους ίδιους τους πρωταγωνιστές, οι οποίοι παραμένουν ως το τέλος άρρηκτα δεμένοι μεταξύ τους! Και στη μέση… ένα μπάσταρδο, που αποφάσισε να πάρει τη ζωή του στα χέρια του με κάθε κόστος.

Genres: Social

432 pages, Paperback

Published October 24, 2024

About the author

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε ανήσυχος, ήρεμο Σεπτέμβρη, απέναντι από μια θάλασσα, που του πέρασε τα κύματά της στο κεφάλι. Από πολύ μικρός ήθελε να πετάξει. Τα κατάφερε γρήγορα, όταν άνοιξε τα χέρια του σαν πουλί κι απογειώθηκε από την ταράτσα του σπιτιού του, σκάζοντας με το κεφάλι στο πεζούλι. Έσπασαν και τα δύο...
Από παιδάκι είχε μανία με τα σπορ, δραπετεύοντας για χάρη τους από το σπίτι. Σε κάποια από τις αποδράσεις του, τρύπωσε στο γήπεδο της Λεωφόρου και μαγεύτηκε για πάντα.
Του άρεσε πάντα να παίζει με τις λέξεις, να τις ζωγραφίζει. Ήταν η τέχνη του. Μ αυτήν έμαθε να πορεύεται. Και πριν τελειώσει το Λύκειο, τις δύσκολες μέρες του 1979, βρέθηκε στην εφημερίδα "Φως", για να προκαλέσει την αδιανόητα σιωπηλή και αναπάντεχα εμφανιζόμενη τύχη. Κι ακόμα την προκαλεί, στο ίδιο μετερίζι.
Ο πατέρας του ονειρευόταν να τον δει εισαγγελέα. Μπήκε στη Νομική Θράκης, κι ανεβοκατέβαινε πέντε χρόνια για να δουλεύει στις εφημερίδες. Είχε αποφασίσει τι θέλει στη ζωή του. Τη μαγική μυρωδιά του πιεστηρίου, αυτή που τον γοήτευε αφάνταστα.
Πέρασε ένα μικρό φεγγάρι στη "Βραδυνή", κι από το 1983 και για 12 χρόνια, ως το 1944, εργάστηκε στο "΄Εθνος" και τις "Εικόνες". Το 1992 μοίρα καλή τον οδήγησε στο MEGA (όπου παραμένει ακόμα), για να κάνει τρελή εικόνα τα κείμενά του.
Γνώρισε ακόμα τη μαγεία των ερτζιανών (ΕΡΑ, Sport FM) και το ιλουστρασιόν των περιοδικών (Active, Τριφύλλι), ενώ τα τελευταία τέσσερα χρόνια είχε την τύχη να πει τις ιστορίες του σε σπουδαστές (ΙΕΚ Ακμή).
Συνεχίζει να γράφει και να μοντάρει, να χαμογελάει και να σαρκάζει, να ταξιδεύει και να ονειρεύεται...

Reviews

[Katerinaki · Rating 2 out of 5]

Ένα ακόμη βιβλίο Έλληνα συγγραφέα που διαβάζω το τελευταίο διάστημα και που με αφήνει παγερά αδιάφορη τόσο ως προς την ιστορία όσο και ως προς τον τρόπο γραφής.

Υπόθεση που εξελίσσεται με γεγονότα ασύνδετα κατά την άποψή μου, συμπεριφορές που δεν δικαιολογούνται αλλά προκύπτουν μόνο και μόνο για να εκβιάσουν το συναίσθημα του αναγνώστη, χωρίς κατά την γνώμη μου να το πετυχαίνουν.

Δεν μου άρεσε καθόλου δυστυχώς, ελπίζω κάποια στιγμή να πέσει στα χέρια μου ένα βιβλίο Έλληνα συγγραφέα που να διαφέρει έστω και λίγο απο τα ίδια και τα ίδια.

[Πολυξένη · Rating 5 out of 5]

Ακόμη ένα εξαιρετικό βιβλίο...με ιστορία δυνατή..με πρόσωπα και καταστάσεις που γίνονται στις μέρες μας κ όχι μόνο...γιατί "το χρήμα πολλοί εμισησαν, τη δοξα ουδείς"... και με φινάλε όπως άξιζε... Όπως πολύ σωστά λέει κ το motto του συγγραφέα "χάνεται μόνο όποιος χάσει τα όνειρα του" .

[Alexia Tiaka · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο ευανάγνωστο, με γρήγορη ροή που σε κρατάει χωρίς να κουράζει και να γίνεται ελαφρύ. Με ωμές και ξεκάθαρες περιγραφές, αποτελεί μια δυνατή κοινωνική καταγγελία της ελληνικής πραγματικότητας. Το αίσθημα αδικίας μένει μαζί σου, ακόμα κι όταν η ιστορία βρίσκει τελικά μια λύτρωση. Παιδική εγκατάλειψη, γυναικεία κακοποίηση- και απέναντι το ελληνικό κράτος…
Ένα μυθιστόρημα που δεν ξεχνάς εύκολα γιατί φροντίζει να σου θυμίσει όλες αυτές τις κοινωνικές παθογένειες που δεν λένε να ξεχαστούν…

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 5 out of 5]

Διαβάστε το review στο site μας:
https://www.culture21century.gr/2024/...

Υπάρχουν βιβλία τα οποία σε ταράζουν και σε συγκινούν βαθιά. Βιβλία που σου αποκαλύπτουν μια διαφορετική πτυχή της ζωής, πιο σκοτεινή, γεμάτη μυστικά και ψέματα που κυριεύουν συνειδήσεις, καταστρέφουν ζωές κι ανθρώπους. Βιβλία που σε προκαλούν να δεις τα πράγματα μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα, να ερμηνεύσεις τα γεγονότα, όχι έτσι όπως θέλουν να στα παρουσιάσουν κάποιοι, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα και τους σκοπούς τους, αλλά όπως είναι στην πραγματικότητα, απογυμνωμένα και με ρεαλισμό. Ένα τέτοιο βιβλίο είναι και "Το μπάσταρδο", το νέο μυθιστόρημα του Μένιου Σακελλαρόπουλου, που για μια ακόμα φορά μας καθηλώνει από την πρώτη μέχρι και την τελευταία του σελίδα.

Μπάστραδα αποκαλεί η κοινωνία τα παιδιά που δεν γνωρίζουν ποιος είναι ο πατέρας τους. Μια λέξη σκληρή, που αποτελεί κοινωνικό στίγμα και βαραίνει αυτόν που τον χαρακτηρίζει με ένα φορτίο που πολλές φορές είναι ασήκωτο για τους ώμους τους. Μια λέξη που εύκολα μπορεί κανείς να ξεστομίσει, έχει αναρωτηθεί όμως πόσο βαριά μπορεί να είναι η επίπτωση αυτής; Και πάνω απ' όλα, έχει σκεφτεί πως στην πραγματικότητα διόλου δεν περιγράφει το άτομο, γιατί καμιά φορά οι ρίζες μας δεν είναι αρκετές για να μας καθορίσουν, πόσο μάλλον να μας κρεμάσουν ταμπέλες που κρύβουν τις αδικίες που έχουμε υποστεί, παίρνοντας την ευθύνη απ' αυτούς που πραγματικά τους ανήκουν;

Η κοινωνία αναθρέφει ανθρώπους, γεννά παιδιά, που πολλές φορές τα μεταμορφώνει σε πιόνια που θα εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της, χωρίς να σκεφτούν τις συνέπειες, χωρίς να αναλογιστούν τις επιπτώσεις, χωρίς να νοιάζονται γι' αυτά. Παιδιά που καλούνται να πάρουν αποφάσεις για τις οποίες ίσως να μην είναι έτοιμα, αλλά που καμιά φορά δεν έχουν άλλη επιλογή. Και μέσα στην κοινωνία αυτοί, άνθρωποι με δύναμη, με εξουσία, που είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν ακόμα και την ψυχή τους, προκειμένου ν' αποκτήσουν όσα επιθυμούν, γιατί η επιθυμία και η ηθική δεν πορεύονται πάντα μαζί, αν και θα έπρεπε -κι αν συνέβαινε, ίσως αυτός ο κόσμος να ήταν ένα καλύτερο μέρος για να ζει κανείς.

Ο Μένιος Σακελλαρόπουλος επιστρέφει με ένα βιβλίο που είναι ο ορισμός του κοινωνικοπολιτικού θρίλερ και σε κάθε του σελίδα αποκαλύπτει ένα νέο, σαθρό πρόσωπο της κοινωνίας, που πίσω από αστραφτερά φώτα και ψεύτικα χαμόγελα προσπαθεί να κρύψει την διαστροφή της, επιχειρώντας να μας πείσει για μια αλήθεια που απέχει πολύ από την πραγματική -ίσως γιατί η πραγματική αλήθεια είναι πολύ σκληρή για να την αντιμετωπίσει κανείς, και το να βυθίζεται σε ένα όμορφο ψέμα είναι πιο εύκολο απ' την παραδοχή της σαπίλας που περιβάλλει την πρώτη.

Η πένα του συγγραφέα αιχμηρή και έντονη, αποδίδει τις κρυμμένες αλήθειες με ρεαλισμό και τόλμη, προκαλώντας μας να βγούμε από τη ζώνη ασφαλείας μας και να κοιτάξουμε τη ζωή και τους ανθρώπους κατάματα, βιώνοντας όλο τον θυμό, την οργή, την ανάγκη ν' αποδοθεί δικαιοσύνη, ν' αποκαλυφθούν όλα όσα παρέμεναν κρυμμένα σε σκιερές γωνιές, έστω και αργά. Γιατί, στην πραγματικότητα, ποτέ δεν είναι αργά για να αλλάξουν τα πράγματα. Γιατί η ζωή αλλάζει κάθε λεπτό και κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος τι θα φέρει το επόμενο. Γιατί ακόμα κι όταν τα όνειρα και οι προσδοκίες μας καταποντίζονται, κάπου παραμονεύει η ελπίδα, η αγάπη, η πίστη, στοιχεία που μπορούν να μας κάνουν να σταθούμε ξανά στα πόδια, ν' ανακτήσουμε τον έλεγχο και τελικά, γιατί όχι, να φέρουμε στο φως τη δικαίωση, με ό,τι αυτή συνεπάγεται.

[Skorofido Skorofido · Rating 2 out of 5]

«Το μπάσταρδο» είναι η ιστορία του Λουκά που δεν χρειάζεται και κανείς να έχει μεγάλη φαντασία για να καταλάβει πως ο Λουκάς είναι ένα παιδί εκτός γάμου. Προφανώς ο τίτλος επιλέχθηκε για να προκαλέσει το χριστεπώνυμον πλήθος, όμως αν αρχίσουμε να ψάχνουμε ‘τίνος είναι βρε γυναίκα το παιδί’ η μισή Ελλάδα είμαστε απόγονοι μπάσταρδων, εκθέτων και κουκουλωμάτων. Ωστόσο, ο συγγραφέας περισσότερο εστίασε στη ζωή της Νατάσας, της μητέρας του Λουκά, παρά του ίδιου του Λουκά, πράγμα που μου προξένησε άφθονα χασμουρητά και ακόμα περισσότερα ροχαλητά.
Αν και προφανώς θέλησε να είναι ένα σκληρό βιβλίο, εγώ προσωπικά το βρήκα ένα βιβλίο βγαλμένο θαρρείς από ασπρόμαυρη ταινία του Ξανθόπουλου με guest star τον Βασιλάκη Καΐλα… Φτώχεια, μιζέρια, μια εκμεταλλεύτρα κοινωνία που άλλους τους ανεβάζει κι άλλους τους κατεβάζει κύριε Πετροχείλο μου, όμως εδώ μιλάμε για μια Ελλάδα του 2000 και μετά κι όχι για μια Ελλάδα του πενήντα, όχι άλλο κάρβουνο, δεν μπορώ…
Γρήγορη ροή, δημοσιογραφική γραφή, αρκετοί διάλογοι, μια τζούρα από μπόλικα κοινωνικά θέματα…
Στο τέλος το απαραίτητο happy end και η επιδιωκόμενη κάθαρσις…
Στα συν του βιβλίου, η αναφορά στην Αφρική και στην Action Aid…
2.5/5

[mrbookologist · Rating 5 out of 5]

Μια πολύ ευχάριστη έκπληξη ήταν το βιβλίο αυτό για εμένα. Γνώρισα την καθηλωτική πένα του κ. Σακελλαρόπουλου μέσω του συγκεκριμένου μυθιστορήματος. Ένα μυθιστόρημα τόσο ρεαλιστικό και δυνατό σε περιεχόμενο που σίγουρα δεν θα αφήσει κανένα ασυγκίνητο. Οι καταστάσεις που περιγράφονται στην ιστορία αυτή γνώριμες. Κάτι παρόμοιο θα έχουμε ακούσει η δει να συμβαίνει γύρω μας. Μη ξεχνάμε άλλωστε και που ζούμε. Η ελληνική πραγματικότητα η οποία περιγράφεται εδώ μέσα είναι στα καλύτερά της θα μπορούσα να πω.
Ένα ανάγνωσμα με έντονες κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις. Το βιβλίο θα σε κάνει σαν αναγνώστη να νιώσεις δυνατά συναισθήματα. Λύπη, θυμό, οργή, συμπόνια. Σκληρό και συνάμα τρυφερό. Θα θελήσεις να αποδοθεί δικαιοσύνη και να έρθει η λύτρωση. Παρόλη αυτή τη σκληρότητά του καθώς μας δείχνει την σάπια εικόνα της κοινωνίας μας, μη ξεχνάμε πως δεν έχουν χαθεί τα πάντα. Η ελπίδα βρίσκεται εκεί και περιμένει καρτερικά να εμφανιστεί την κατάλληλη στιγμή και ο καθένας να πάρει ότι του αξίζει. Εξαιρετικό!

[Vassiliadi · Rating 4 out of 5]

Ο Σακελλαροπουλος στα καλύτερά του. Η γραφή του ρέει και σε παρασύρει να διαβάσεις κι άλλο, να πας ακόμη παρακάτω μέχρι να φτάσεις στο τέλος.
Πραγματικά, Η ιστορία του γιατρού που θέλει να γίνει βουλευτής κι έχει μια εντυπωσιακή γυναίκα, μου έφερε κάτι στο μυαλό, καθώς και οι διαφωνίες τους, όμως αυτό έκανε ακόμη πιο δυνατό το βιβλίο.
Επίσης μου άρεσε που ανέδειξε τους ελιγμούς της πολιτικής προκειμένου να ανεβοκατεβάζει πρόσωπα, όλες αυτές τις ίντριγκες που γίνονται.
Η ιστορία της Νατάσας μοιάζει με ένα κλαράκι στον άνεμο : σου δημιουργεί συμπάθεια και λύπη για όλες τις κοπέλες που βρέθηκαν στην ίδια θέση.
Τέλος, ο Λουκάς έφτασε στον πάτο της θάλασσας πολεμώντας τους δαίμονες του έως ότου φτάσει να κολυμπά σε ήρεμα νερά.
Το τέλος φέρνει τη λύτρωση.

[Aliki Saridou · Rating 4 out of 5]

Πολύ ωραία ιστορία, με συγκλόνισε πολλές φορές , απλά το τέλος ήταν λίγο βαρετό για μένα καθώς κατάλαβα προς τα που το πάει.

[Mike · Rating 5 out of 5]

https://youtu.be/08snGG-b1SU Mόλις ανέβηκε σπεύσατε στο κανάλι μου θέλω την γνώμη σας