What do you think?
Rate this book
Crying at Movies: A Memoir
In this comic, witty memoir, John Manderino shows us how the pivotal points of his life have been enmeshed with movie moments. "Crying at Movies" presents thirty-eight succinct chapters, each bearing the title of a film. It is at once a love-letter to an art form and a humorous appreciation of the distinctions between movie scenes and life's realities.
- GenresNonfiction
200 pages, Paperback
First published January 1, 2008
2 people are currently reading
50 people want to read
About the author
John Manderino
12 books22 followersJOHN MANDERINO lives in Maine with his wife Marie, where he teaches college writing and provides coaching and editing services to other writers. He has published three novels, a collection of short stories and a memoir with Academy Chicago. John has also written plays that have been performed at theater festivals and other venues. A stage version of his memoir Crying at Movies was recently produced."
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
July 26, 2018
Edebi anlamda çok beklentiye girmeden eğlenceli bir yaz kitabı olarak okunabilir. Yazarın muhtelif zamanlarda izlediği filmlerle ilgili anılarını kaleme aldığı bir kitap...
August 26, 2015
Fantastic, fast-paced, and funny memoir told in short vignettes, each centered around a specific film. Effortless storytelling and snappy dialogue make it quite possible the reader will compulsively read this in one sitting.
October 14, 2020
I think this is the first time I've come across such a writing style. The author narrated the atmosphere and the effect of the movie in episodes while watching each movie and left a very good impression to his readers. I advise.
February 4, 2026
bi kaç sene önce eskişehirde sahaftan almıştım ama korkunç... aşırı cringe ve kötü kısmı aa diyalogları cringr yazmış olaularu cringe yazmış diyemiyosun çünkü ASAMIN MEMOIRİ neyse ve sanırım uzyn zamandır queer kitaplar okuduğum için bi erkeğin perspektifinden bi şey okumamıştım ve o kadar komik ki onun erkekliği taxi driver bölümünde özellikle cidden adama acıdım böyle ezik bi erkek olduğu için sonunda nası herhangi bi kadın onu sevebilmiş anlamadım ayrıca hakkında yazdığı filmler de erkek filmleriydi cidden dont care
August 1, 2022
Eğlenceli bir kitaptı. Bir film listesi oldu elimde.
May 10, 2019
Çok tatlı bir konsepti var bu kitabın. Yazar izlediği filmlerin dokunduğu, bahsinin geçtiği bazen de merkezini oluşturduğu anılarını kaleme almış. Yolculukta okumak için güzel bir alternatif olabilir. Her bir film 2-3 sayfalık bölümlerden oluştuğu için de sıkmıyor.
September 16, 2019
Sinemada Ağlarken |3+/5|
İlk ne zaman sinemaya gittiğimi hatırlamıyorum. Film izleme macerama çocukluğumdaki animasyonlar ile başladım ama ilk gittiğim sinema filmini keşke hatırlayabilsem. Yine de, sinemanın hayatımda uzun bir zamandır yer etmiş bir olgu ve sinemada film tüketmeyi gerçekten seviyorum. Yalnızca siz ve beyaz perde var ve dış dünyadan tamamen soyutlanmış haldesiniz. Bazen yanınızdaki ya da önünüzdeki kişiler sıkıntı çıkarabiliyor ama olsun. Sinema, her şeyiyle güzel bir şey ve bitebilmesinden korktuğum bir şey.
Haliyle bu kadar sık gidilen ve tüketilen bir şey olunca da anıları da çok oluyor. Arkadaşlarla, sevgililerle sinemaya gitmeler, film esnasında salonda yaşanan komik/trajik olaylar derken insan ne kadar film tüketirse bir o kadar da anı kazanıyor.
Kitabın yazarı John Manderino da, Sinemada Ağlarken kitabında kendi yaşam öyküsünden bir takım parçalar sunmuş. Ancak bu parçaların hepsi bir sinema filmi ile bağlantılı. Bütün hatıralar sinema ve çevresinde geçmese de hepsi bir filmin etrafında şekilleniyor. Çocukken gidilen bir filmden, yetişkinlik döneminde hasta annesiyle sohbetini yaptığı bir filme kadar hayatının büyük bir dönemine yayılmış çeşitli filmlerin odak noktasında olduğu birbirinden farklı hatıra parçaları karşımıza çıkıyor kitapta.
Kitabı sevdim. Sevdiğim yanı sinema filmlerinin hayatımıza ne türlü şekillerde girip yer edebileceklerini uzaktan izleyerek şahit olabilmek oldu. Arkadaşınızla aranızın bozulmasına ya da sevgilinizle ayrılmanıza bile sebep olabiliyor bir film. Aksi şekilde yeni bir arkadaş edinmenize ya da hayatınızın aşkını tanıyor olduğunuzu da gösterebiliyor. Bunun bir kez daha farkına varmak ve gerçek örneklerini görmek beni mutlu etti.
Bunun dışında bir numarası yok kitabın. “Aman el âlemin film anılarından bana ne?” derseniz kitabın size sunabileceği hiçbir şey kalmıyor.
Ki kitapta geçen filmlerin hemen hepsi 2000 öncesi filmler olduğu için eski filmleri tüketmeyen birinin filmleri bilmediği için hatıraları, yazarın hedeflediği bir şekilde tüketemeyebilir. Bu yüzden bu kitap, en az yirmi-yirmi beş yıllık sinema geçmişi olan ve başkasının hatıraları ile bir nostalji yolculuğuna çıkmak isteyenlere hitap ediyor.
Onun haricinde evet, kitabın başka hiçbir numarası yok. Bunu negatif bir eleştiri olarak mı alırsınız bilemem ben sadece iletiyorum. Kitabın yazımı da oldukça basit. Anlatı olduğu için, ekstradan bir edebiyat yapılmaya çalışılmamış.
Kitapla ilgili söyleyeceklerim bu kadar. Bir insanın hayatına filmlerin dolaylı yollardan nasıl etki ettiğini görmek isteyenler, eski filmlerin onlarda bıraktığı hatıralara geri dönmek isteyenler ve sinemanın büyüsünü tepeden izlemek isteyenler dışında kitabı önerebileceğim bir kitle yok sanırım. Ben memnun kaldım kitaptan. Ancak ‘iyi ki okumuşum’ dedirtecek bir unsur da bulamadım.
Sinemanın bizi hep büyüleyeceği ve tükenmeyeceği güzel günler dileği ile. Kendinize iyi bakın.
İlk ne zaman sinemaya gittiğimi hatırlamıyorum. Film izleme macerama çocukluğumdaki animasyonlar ile başladım ama ilk gittiğim sinema filmini keşke hatırlayabilsem. Yine de, sinemanın hayatımda uzun bir zamandır yer etmiş bir olgu ve sinemada film tüketmeyi gerçekten seviyorum. Yalnızca siz ve beyaz perde var ve dış dünyadan tamamen soyutlanmış haldesiniz. Bazen yanınızdaki ya da önünüzdeki kişiler sıkıntı çıkarabiliyor ama olsun. Sinema, her şeyiyle güzel bir şey ve bitebilmesinden korktuğum bir şey.
Haliyle bu kadar sık gidilen ve tüketilen bir şey olunca da anıları da çok oluyor. Arkadaşlarla, sevgililerle sinemaya gitmeler, film esnasında salonda yaşanan komik/trajik olaylar derken insan ne kadar film tüketirse bir o kadar da anı kazanıyor.
Kitabın yazarı John Manderino da, Sinemada Ağlarken kitabında kendi yaşam öyküsünden bir takım parçalar sunmuş. Ancak bu parçaların hepsi bir sinema filmi ile bağlantılı. Bütün hatıralar sinema ve çevresinde geçmese de hepsi bir filmin etrafında şekilleniyor. Çocukken gidilen bir filmden, yetişkinlik döneminde hasta annesiyle sohbetini yaptığı bir filme kadar hayatının büyük bir dönemine yayılmış çeşitli filmlerin odak noktasında olduğu birbirinden farklı hatıra parçaları karşımıza çıkıyor kitapta.
Kitabı sevdim. Sevdiğim yanı sinema filmlerinin hayatımıza ne türlü şekillerde girip yer edebileceklerini uzaktan izleyerek şahit olabilmek oldu. Arkadaşınızla aranızın bozulmasına ya da sevgilinizle ayrılmanıza bile sebep olabiliyor bir film. Aksi şekilde yeni bir arkadaş edinmenize ya da hayatınızın aşkını tanıyor olduğunuzu da gösterebiliyor. Bunun bir kez daha farkına varmak ve gerçek örneklerini görmek beni mutlu etti.
Bunun dışında bir numarası yok kitabın. “Aman el âlemin film anılarından bana ne?” derseniz kitabın size sunabileceği hiçbir şey kalmıyor.
Ki kitapta geçen filmlerin hemen hepsi 2000 öncesi filmler olduğu için eski filmleri tüketmeyen birinin filmleri bilmediği için hatıraları, yazarın hedeflediği bir şekilde tüketemeyebilir. Bu yüzden bu kitap, en az yirmi-yirmi beş yıllık sinema geçmişi olan ve başkasının hatıraları ile bir nostalji yolculuğuna çıkmak isteyenlere hitap ediyor.
Onun haricinde evet, kitabın başka hiçbir numarası yok. Bunu negatif bir eleştiri olarak mı alırsınız bilemem ben sadece iletiyorum. Kitabın yazımı da oldukça basit. Anlatı olduğu için, ekstradan bir edebiyat yapılmaya çalışılmamış.
Kitapla ilgili söyleyeceklerim bu kadar. Bir insanın hayatına filmlerin dolaylı yollardan nasıl etki ettiğini görmek isteyenler, eski filmlerin onlarda bıraktığı hatıralara geri dönmek isteyenler ve sinemanın büyüsünü tepeden izlemek isteyenler dışında kitabı önerebileceğim bir kitle yok sanırım. Ben memnun kaldım kitaptan. Ancak ‘iyi ki okumuşum’ dedirtecek bir unsur da bulamadım.
Sinemanın bizi hep büyüleyeceği ve tükenmeyeceği güzel günler dileği ile. Kendinize iyi bakın.
February 24, 2018
Cute concept, I liked it and could relate to a lot because we are about the same age. One star off for falling asleep during GWTW though!
August 31, 2019
"filmin sonu mutlu değilse, insan neden o kadar para harcayıp iki saat seyretsin?"
beni pek açmadı ama yukarıdaki alıntı için iki veriyorum.
August 26, 2015
This was much different than they typical memoir. It is somewhat chronological. The author starts with a movie he saw when he was six years old and ends with story about a movie that a student in his freshman college English class wrote for an assignment about the book the movie was based on. Each vignette concerns a movie -- watching The Sands of Iwo Jima with his Uncle, taking his father to a movie, watching movies as a child and as an adult with his sister, discussing the movie in bed with a college girlfriend, and so on. Sometimes being familar with the movie is useful, but even if not, the vignette tells something about the author.
For example, the vignette associated with Field of Dreams brings back memories of playing catch and throw with his father and brother and losing his father's glove. The author releases the pressure the sadness of the memories stirs by ranting about the failure of the movie director to know that Joe Jackson, while he was a right handed fielder, was a lefty in the batter's box.
Some of the stories are funny, such as the one associated with The Exorcist, which involves a random call in the middle of the night from a teenage boy who acts the part of the demon in The Exorcist.
This was a quick enjoyable read that for the most part will keep a smile on your face.
For example, the vignette associated with Field of Dreams brings back memories of playing catch and throw with his father and brother and losing his father's glove. The author releases the pressure the sadness of the memories stirs by ranting about the failure of the movie director to know that Joe Jackson, while he was a right handed fielder, was a lefty in the batter's box.
Some of the stories are funny, such as the one associated with The Exorcist, which involves a random call in the middle of the night from a teenage boy who acts the part of the demon in The Exorcist.
This was a quick enjoyable read that for the most part will keep a smile on your face.
April 23, 2021
https://iyihissetmek.blogspot.com/202...
Hayatımda bir kez sinemaya yalnız gittim ve hayatımda bir kez doya doya, hiç utanmadan ağladım... Film, 1989 yılında, Tunç Başar'ın yönettiği ve Feride Çiçekoğlu'nun aynı adlı kitabından sinemaya aktarılan "Uçurtmayı Vurmasınlar" idi... Sinemaya resmen tutkunum ve pek çok filmin de benim hayatımı derinden etkilediği yadsınamaz...
"Sinemada Ağlarken" isimli bir kitap yazmak ve hayat hikayeni seyrettiğin filmler aracılığıyla okura aktarmak gerçekten oldukça zekice ve entellektüel bir kurgu. Kitabın yazari John Manderino, 20 yıldır lise öğrencilerine yazı dersleri veriyor ve başka yazarlara koçluk ve kurgu hizmeti sunuyor. Yazarın beş romanı ve iki öykü kitabı daha var. Sinemada Ağlarken, 2011 yılında sahneye de konulmuş.
John Manderino'nun kitabında neler mi yok... Arka planda, Hitchcock, Scorsese, John Wayne, Debbie Reynolds, Batı Yakası'nın Hikayesi, Fargo, Kuşlar, Hamlet, Aşk Mevsimi, Şeytan, Rüzgar Gibi Geçti, Taksi Şoförü,... Ve ön planda John; küçüklüğü, ergenliği, büyüme sancıları, bugünü ve onu ağlatacak kadar etkileyen filmler...
Eğer bir beyaz perde aşığı iseniz bu kitabı sakın kaçırmayın derim.
Hayatımda bir kez sinemaya yalnız gittim ve hayatımda bir kez doya doya, hiç utanmadan ağladım... Film, 1989 yılında, Tunç Başar'ın yönettiği ve Feride Çiçekoğlu'nun aynı adlı kitabından sinemaya aktarılan "Uçurtmayı Vurmasınlar" idi... Sinemaya resmen tutkunum ve pek çok filmin de benim hayatımı derinden etkilediği yadsınamaz...
"Sinemada Ağlarken" isimli bir kitap yazmak ve hayat hikayeni seyrettiğin filmler aracılığıyla okura aktarmak gerçekten oldukça zekice ve entellektüel bir kurgu. Kitabın yazari John Manderino, 20 yıldır lise öğrencilerine yazı dersleri veriyor ve başka yazarlara koçluk ve kurgu hizmeti sunuyor. Yazarın beş romanı ve iki öykü kitabı daha var. Sinemada Ağlarken, 2011 yılında sahneye de konulmuş.
John Manderino'nun kitabında neler mi yok... Arka planda, Hitchcock, Scorsese, John Wayne, Debbie Reynolds, Batı Yakası'nın Hikayesi, Fargo, Kuşlar, Hamlet, Aşk Mevsimi, Şeytan, Rüzgar Gibi Geçti, Taksi Şoförü,... Ve ön planda John; küçüklüğü, ergenliği, büyüme sancıları, bugünü ve onu ağlatacak kadar etkileyen filmler...
Eğer bir beyaz perde aşığı iseniz bu kitabı sakın kaçırmayın derim.
December 30, 2018
I finally saw each of the movies he writes about, but I have no new favorite essays. Each essay is about a different film for a total of 37 different films. A few examples are Gone with the Wind, Invasion of the Body Snatchers, The Birds, The Graduate, La Dolce Vita, Easy Rider, Wuthering Heights, Raging Bull, Fargo... Some essays are pretty funny and entertaining to read (The Exorcist, Singin' in the Rain, Brief Encounter, Hamlet). Others are relatively dull, just a transcript of a conversation Manderino had after seeing one of the movies with a former roommate or girlfriend. Four stars for the good essays, but the rest are skippable. It claims to be a memoir, but I was often dubious of events and conversations that happened post-film. Even though a lot of the essays weren't about much of anything, I doubted the ability to remember a conversation 30 years after seeing a movie for the first time.
Originally rated four stars in August 2010.
Originally rated four stars in August 2010.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews