Als er een verwaarloosde, naamloze pitbull wordt gevangen en wordt binnengebracht bij het dierenasiel waar de jonge Aaron Bachman een bijbaantje heeft, lijkt het lot van de verwilderde hond levenslang, zonder enige kans op vrijlating. Toch weigert Aaron hem op te geven, ondanks het commentaar van de oude Nelis, die het asiel bestiert en het dier een 'monster' noemt. Aaron probeert van achter het traliewerk zijn aandacht te zoeken en geeft hem een Otis. Tegelijk beseft hij dat de hond een onbekend verleden heeft en misschien wel beter luistert naar een andere naam, als hij al ooit een naam had. In Over Otis maken we kennis met Otis, de pitbull uit Alex Boogers' overweldigende coming-of-ageroman Alleen met de goden. In deze ontroerende novelle, die als een prequel leest, leren we de geschiedenis kennen van een hond die ooit een andere naam had en die de lezer met zijn verhaal op humoristische en tegelijk tragische wijze meer leert over de mens.
Alex Boogers is een Nederlandse schrijver. Hij woont en werkt in Vlaardingen, dat hij zelf steevast ‘het Naamloze Gat’ noemt. Ondanks een rommelige en turbulente jeugd waarin hij veel tijd op straat doorbracht en vocht, volgde Boogers het mavo, havo en vwo. Boogers was een begenadigd vechtsporter en beoefende taekwondo, jiu-jitsu en thaiboksen tot hij een ernstig ongeluk kreeg en verschillende ruggenwervels brak en verschoof. Later begeleidde hij jonge aanstormende vechttalenten. Drievoudig wereldkampioene Soumia die hij vanaf haar vijftiende begeleidde is zijn bekendste pupil.
Boogers studeerde, nadat hij van het voortgezet onderwijs verwijderd was, uiteindelijk Nederlands recht en filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In Leiden studeerde hij voor een zeer korte periode Nederlandse taal. In 1997 stopte hij met zijn studies en had verschillende baantjes. In 1999 debuteerde hij onder het vrouwelijke pseudoniem M.L. Lee met de korte roman Het boek Estee over een opgroeiend meisje dat zichzelf en de wereld om haar heen probeert te verklaren. Boogers schreef de korte roman in drie maanden.
‘Van veraf gezien lijkt de wereld van de mensen een paradijs, maar wie beter kijkt ziet dat er achter elk bewegend lichtje een leven schuilgaat dat moeite heeft om te bestaan. En niemand geeft erom, want voor elk lichtje dat uitdooft komen er tientallen terug.’
Laatste 10 bladzijden alleen maar tranen in m’n ogen gehad, ik geef m’n eigen monster een extra dikke knuffel vanavond.
'Barrie had geen idee hoe oud hij precies was, maar zolang als hij leefde had hij nog nooit zo'n tegenstrijdige en onbetrouwbare soort meegemaakt als de mens. Je mocht hopen dat je een paar goeie mensen vond, want daarbuiten waren heel veel slechte mensen, en hun blinde drift en woede kenden allerlei niveaus.'
Deze novelle beleef je door de ogen (en neus en oren) van de pitbull uit Alleen met de Goden. Er gebeurt veel heftigs. Hoe de hond dat ervaart, is door Boogers aannemelijk en ontroerend verwoord. Het ligt voor de hand om een vergelijking te trekken met vreemdelingenhaat en asielzoekersproblematiek. De hond vraagt zich af: waarom laten mensen zich door angst leiden en niet door begrip en verstand?
De titel sprak mij vooral aan. Het is een dun boekje met een semi grappig verhaal over een pitbull. Iedereen vindt hem gevaarlijk, maar is hij dat ook? De hond leeft zijn leven verder in een ander boek van Alex Boogers, maar die rol herinner ik mij niet meer.
Alex Boogers schrijft altijd goed, maar deze novelle sprak me wat minder aan. Dat komt waarschijnlijk ook omdat ik niet zoveel met honden heb. De beschrijvingen van het leed bij de mensen zijn zoals altijd raak getroffen!
In een 70-tal bladzijden kijk je door de ogen van pitbull Otis waar hij hartverscheurende dingen meemaakt, gewoon omdat hij een pitbull is. De novellle is kort en rauw, maar bevat snelle karakterontwikkeling en is diepgaand genoeg om me te doen blijten op de vlieger opweg naar Spanje.