Από τον λόφο του χωριού κοντά στο Κάστρο, από το σπίτι με τα κλειστά πατζούρια στο κέντρο της πόλης, n από το διαμέρισμα του επάνω ορόφου, το δάσος και το νεκροταφείο, από τα βουνά της Κορινθίας και το ασφαλές σου σπίτι, από έναν κόσμο που δεν υπάρχει καταφθάνει ο τρόμος και σφηνώνει με δόντια κοφτερά ανάμεσα μας...
Μια ανθολογία τρόμου, ένα κόμικ αφιερωμένο στον Μέγα Τρόμο που βρίσκεται «ανάμεσά μας» και χαμηλόφωνα ψιθυρίζει στο αυτί μας πως βρίσκεται πάλι εδώ.
Ο Δημήτρης Βανέλλης γεννήθηκε στη Λέσβο και από το 1976 ζει στην Αθήνα. Εργάζεται στη Βιβλιοθήκη της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Από το 1990 γράφει σενάρια για κόμικς για πολλούς Έλληνες δημιουργούς (Δερβενιώτη, Γ. Δημητρίου, Ζαφειράτο, Ζήκο, Ζογλοπίτου, Κυριαζή, Πέτρου, Σόλη κ.ά.), που δημοσιεύονται στη "Βαβέλ", το "9", το "Σινεμά" κ.α., αρκετά άρθρα, ενώ τέσσερα άλμπουμ της σειράς "Φανούρης Άπλας" (με συν-σεναριογράφο τον Δ. Καλαϊτζή και σκίτσα του Σπύρου Δερβενιώτη) εκδόθηκαν τη δεκαετία του 1990 από τη Μαμούθ Κόμικς. Έχει γράψει επίσης τα βιβλία "Η μουσική στο κεφάλι μου", "Ασμόλ", "Έξω από την Γκρίζα Χώρα" και "Το καλοκαίρι μου έξω από τον Θόλο". Το 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Τόπος" το άλμπουμ "Παραρλάμα και άλλες ιστορίες του Δημοσθένη Βουτρά" σε σχέδια του Θανάση Πέτρου.
Συμπαθητική ανθολογία τρόμου από έντεκα Έλληνες σχεδιαστές. Κάποιες ιστορίες ατμοσφαιρικές και καλοσχεδιασμένες, άλλες λίγο πιο μέτριες εώς αδιάφορες εικαστικά και σεναριακά. Γενικά λίγο άνισο το αποτέλεσμα -δεν μπορείς να πεις ότι όλες οι ιστορίες ανήκουν στο είδος του τρόμου ακριβώς- αλλά αποτελεί μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια και προσεγμένη έκδοση.
Μια συλλογή τρόμου γεμάτη από γνωστούς και εξαιρετικούς καλλιτέχνες της ελληνικής σκηνής σίγουρα έρχεται με υψηλές προσδοκίες, τις οποίες δυστυχώς δεν εκπληρώνει απόλυτα. Το πρόβλημα είναι στα σενάρια, αρκετά εκ' των οποίων δεν ανήκουν στο είδος του τρόμου, ενώ άλλα χρειάζονταν περισσότερο χώρο για να αναπτυχθούν. Υποθέτω πως η επιλογή των τεσσάρων σελίδων ανά ιστορία έγινε λόγω κόστους, πράγμα απολύτως κατανοητό μεν, υπερβολικά περιοριστικό δε.
Παρόλα αυτά η συλλογή περιέχει διαμαντάκια (οι δουλειές των Λαγουμβάρδο, Ρουμπούλια, Tasmar και ιδιαίτερα της Αγγελικής Σαλαμαλίκης) που αξίζουν να διαβαστούν, ενώ στο εικαστικό μέρος κάθε δημιουργός αποδίδει τα μέγιστα. Είναι απολαυστικό να βλέπεις τόση ποικιλομορφία στην ελληνική σκηνή, ιδιαίτερα σε ένα είδος σαν τον τρόμο.
Τέλος, ένα ακόμη συν στη προσεγμένη έκδοση των Chaniartoon Press -από το χαρτί στην εκτύπωση έχει γίνει πολύ καλή δουλειά.
Συμπέρασμα: αν είστε φίλος του είδους σας προτείνω να διαβάσετε το Ανάμεσα μας, θα σας προσφέρει ένα ευχάριστο απόγευμα ανάγνωσης.
Πολύ ωραία ιδέα, μάλλον μέτρια εκτέλεση. Η συλλογή πάσχει πρωτίστως από το γεγονός ότι δεν αντιλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο και δεν κάνουν όλοι οι δημιουργοί για το genre του τρόμου, με αποτέλεσμα να υπάρχουν αρκετές μάλλον αμήχανες ιστορίες.
Δεν λείπουν ωστόσο αυτές που (μάλλον αναμενόμενα) ξεχωρίζουν, όπως του Δημήτρη Βάνελλη, του Μάνου Λαγουβάρδου και του Θανάση Πετρόπουλου. Ο Πάνος Ζάχαρης έχει ένα πολύ πετυχημένο twist στο τέλος, ο Γιάννης Ρουμπούλιας δείχνει τους σχεδιαστικούς καρπούς της απεικόνισης της "λαογραφικής υπαίθρου" που προκύψανε από τον Μυθομάχο, και ο Τάσος Μαραγκός παρουσιάζει μερικές από τις καλύτερες έγχρωμες σελίδες του εδώ και χρόνια, θυσιάζοντάς τες ωστόσο σε ένα "αχυρένιο" σενάριο.
Μία πολύ όμορφη ανθολογία ιστοριών τρόμου απο εκλεκτούς έλληνες δημιουργούς. Ωραίο εξώφυλλο και βρήκα πολύ καλή την επιλογή ματ χαρτιού, δίνει την σωστή αίσθηση στο ξεφύλλισμα.