In Het Hof van Barmhartigheid behandelt Albert Egberts het leven als een experiment in verwording en verloedering, met als doel de werkelijkheid van haar vlies van vertrouwdheid te ontdoen. Als hij tenslotte van 21 op 22 september 1977 zijn levensdag gaat vieren, doet het experiment hem uiterst onzacht op de besneeuwde bodem van de nacht belanden. Tijdens zijn reis door het schemerduister van het vagevuur maken we onder anderen kennis met de Napolitaanse kinderhandelaar Gesù, de basgitarist en guerrillero Freek, de in z'n eentje Kristallnacht spelende neo-fascist Baartscheer, en een gedetineerde huisvrouw die het gitzwarte sprookje van de dubbele oudermoord vertegenwoordigt.
Adrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden is een Nederlandse schrijver. Hij heeft ook gepubliceerd als Patrizio Canaponi en als A.F.Th. In 2003 ontving hij de Schrijversprijs der Brabantse Letteren en in 2011 de Constantijn Huygensprijs, telkens voor zijn hele oeuvre.
Adrianus Franciscus Theodorus (Adri) van der Heijden is a Dutch writer. He also published as Patrizio Canaponi and as A.F.Th. In 2003 he received the Schrijversprijs der Brabantse Letteren and in 2011 the Constantijn Huygensprijs, both prizes for his entire work.
Een maand of 11 heb ik met dit werk geworsteld. De verhaallijn met een vrouw die ervan wordt verdacht haar vader en moeder te hebben omgebracht is boeiend. Maar ik vraag me sterk af welke plannen Adri met dit nieuwe personage heeft.
De laatste 150 pagina's gewijd aan een kroegentocht van Albert en een vage pooier zit vol met quasi-grappige, veel te lang uitgesponnen dialogen. En ik had moeite met een verkrachtingsscene (gevolgd door een vrijpartij gevolgd door een aangifte op het politiebureau).
Nee, dit deel van Tandeloze tijd deed het niet voor mij. Sterker nog, na 1500 pagina's in Tandeloze tijd neem ik een leessabbatical. Albert en zijn drinkvrienden gaan voor onbepaalde tijd de wachtkamer in. Kom er maar in Richard Powers!
Ja, in die dagen lag het voor de hand te experimenteren; ik las dan ook 'de tandeloze tijd' nogal gretig; dit deel had ik gemist omdat de advocaat van de Hanen zo nodig eerst moest. Dit is dus een inhaalbeweging geweest; de betovering van toen is echter verdwenen. Ontnuchterd na al die experimenten, zitten we nu in een soort comfortzone spannende boeken te lezen en af en toe nog eens een moeilijker boek. De hele cyclus 'de tandeloze tijd' is een aanrader, dus ook dit derde deel. Het boek is licht chaotisch gecomponeerd maar ik zie de schrijver er zijn tanden in zetten om het geheel alsnog 'rond' te krijgen.
Wat mij betreft (tegen mijn verwachting in, want ik had lange tijd nooit van dit deel gehoord) het beste deel uit de Tandeloze Tijd serie tot nu toe. De manier waarop relaties en vriendschappen telkens vanuit een ander perspectief worden belicht en het "bohemian" karakter van het boek doen me denken aan het geweldige The Savage Detectives van Roberto Bolaño en ik zou de roman daarom on-Nederlands goed willen noemen.
Niets van het sobere dat de polderliteratuur doorgaans kenmerkt in deze werken van Van Der Heijden. Het leven in de breedte gaat flink - en op een kleurrijke manier - de diepte in, in dit deel.
Losse flodders zijn de hoofdstukken over de Nijmeegse/Betuwse moordzaak en kinderhandelaar Gesu Porpora. De connecties met de hoofdkarakters van het boek zijn wat mij betreft te zwak, het voelt wat random aan. De andere hoofdstukken zijn echter zo goed dat het boek toch 4.5 ster krijgt van mij.
In het hof van barmhartigheid gaan we verder met het experimentele leven van Albert Egberts. De verschillende verhaallijnen lopen door mekaar en zijn indringend en literair beschreven. Niet altijd makkelijk te volgen. De onderlinge raakpunten komen geleidelijk aan de oppervlakte. We maken kennis met : - De Napolitaanse kinderhandelaar Gesá. - De basgitarist Freek, die zijn basgitaar in het Vondelpark aan de wilgen hangt. - De neofascist Baartscheer - De gedetineerde huisvrouw Hettie met haar dubbele oudermoord. - Verder duiken terug op : de acteur Thjum, de vriend beeldhouwer Flix, de advocaat Quispel en zijn liefje Zwanet.
De laatste 100 blz zijn een beschrijving van de dagen 21 en 22 sept 1977. Hierin viert Albert zijn tienduizendste levensdag. Dit in een onbeschrijfelijke kroegentocht met uitspattingen van drankmisbruik en cocaïne. Zwanet wordt verkracht in het Vondelpark en Albert verdwaalt in een roes.
Een indrukkend werkstuk van A F.Th. van der Heyden dat een grote leesinspanning vergt en de honger aanwakkert naar meer. Daarom meteen verder in het tweede deel vd tandeloze tijd 3 " Onder het plaveisel het moeras ".
A collection of short fragments, each describing an event in the life of one or several of the many characters. Some characters, here Hennie A., correspond to real people and real stories (Hennie A. was accused of killing her parents, she got convicted, rather unconvincingly, for the killing of her mother). This book is set in the 1970's. Apparently, it is part of a series of books which is still being expanded, e.g. Albert Egberts is also a character in a recent book by the same author. Very readable and engrossing.
Scènes en dialogen zullen me nog een tijdje bijblijven. Net als aforismen als deze:
Een man wordt verliefd, en stelt vervolgens - voor zover hij de geliefde aan zich wil binden - alles in het werk om die verliefdheid te vermoorden, juist door hem uit alle macht te willen bestendigen.
Dit is zonder meer het beste deel uit de Tandeloze tijd (tot nu toe). Het verhaal verplaatst zich eindelijk naar Amsterdam in de jaren zeventig, met speciale aandacht voor de zelfkant van de maatschappij daar: taxichauffeurs, hoeren, cocaine, alcohol, sex en verkrachting. Verscheidene randfiguren doen hun intrede en verscheidene verhaallijnen ontspinnen zich, die ongetwijfeld in latere delen weer terug zullen keren. De schrijfstijl is onnavolgbaar en deed me regelmatig denken aan de chaos bij Bulgakov en Celine. Meesterwerk, ondanks een paar zwakke hoofdstukken.
Leven in de brede verdorie, nog nooit, ...of het is alleszins zeer lang geleden dat ik me nog zo kon vereenzelvigen met een personage, Albert Egberts in zijn studentikoze jaren in Metropool A., het leven als experiment. Heerlijk!
Tot nu de beste uit de reeks van de Tandeloze Tijd. Hierin gaat van der Heijden terug naar waarin hij excelleert: filosofische gedachtegangen, diepe gesprekken, geweldige zinnen en interessante nieuwe karakters beschreven. Deel 2 bleef teveel hangen in zijn jeugd waar die blijkbaar nog iets moet afrekenen met zijn ouders, dat hoefde geen 500 pagina’s te duren. Ben weer geboeid en benieuwd naar het tweede deel van boek 3 en deel 4.